Lieve allemaal, vorige keer was ik oer met de vis toen het ineens bewoog! Ik schrok daar kei erg van maar gelukkig kreeg ik allemaal liefe woordjes van jullie en ook van mijn vrouw. Nu is de batterij er uit en nou kan ik er mee wiewen want dat doet ie nog wel. En nou weet ik zeker dat de vis niet meer beweegt want ik heb er kei hard in gebete, zo van ‘HAP!’

Doos

Dees week heb ik iets nieuws gevonden. Het is geen muis maar een doos. Een grote doos en die is pas op de ‘geemkamer’ van mijn manspersoon gekomen. Natuurlijk moet ik er dan als eerste bij zijn om te zien wat dat is.
Een doos ken ik wel, daar heb ik vaker in gelegen of gezeten. Ik vind ze leuk want je kan ook je nagels scherpen aan de doos. En ze zijn lekker warm als je wilt gaan dutten. Het beste is als je man of vrouw er een dekentje inlegt want dat dut gewoon het fijnst. Maar in dees doos lag geen dekentje. Er waren allemaal andere spullen.

Ruiken

Mijn vrouw was er afgelopen week ook toen de doos was gekomen en ze zei tegen mij dat ik een nieuwsgierige donder ben. Nou heb ik geen idee wat dat is maar ik weet zeker dat het niet zo is. Ik wil gewoon graag alles weten. Daar ben ik katermans voor geworden en mienister van gefoelige saake. Dan hoor je gewoon alles te weten.
Mijn vrouw was op het geemkamertje toen ik perse in de doos wilde zitten. Ik liep naar de doos toe om er aan te ruiken. Soms ruikt de doos naar doos, maar het kan ook zijn dat het ergens anders naar ruikt en dan wil ik dat weten. Misschien zit er wel een snek in de doos en dan wil ik die vinden. Maar dees keer rook ik alleen doos. Daarna ga ik op mijn achter poote staan om te zien wat er in de doos zit. En toen zag ik wat spulletjes in de doos liggen.

Kijken

Dan moet ik van mezelf gewoon in de doos zijn en kijken wat er allemaal is. Dat is gewoon zo, dat doe ik altijd. Het heeft niks met nieuwsgierige donder te maken. Mijn kop ziet een flap van de doos hangen, daar kan ik mooi overheen. Dan ga ik eerst eefe zitten en goed zitten, dat als wanneer ik ga springen, ik ook gewoon goed spring en in de de doos kom. Dan wiebel ik met mijn billen en achterpoote en zet dan af. Mijn kop is in de doos, mijn staart zit vast tussen de flappen.
Mijn vrouw ziet dat en maakt eerst foto’s voordat ze me helpt. ‘Moet je weer in de doos Brammie?’, vraagt ze aan mij. Ze tilt mijn staart op en zorgt dat het lost komt. Nu kan ik echt rond snuffelen in de doos.

Dutten

Als eerst zie ik een tas van plestiek. Het maakt een kraak geluidje onder mijn poote als ik er op ga staan. Plestiek is warm maar best gefaarlijk als je niet weet wat plestiek is. Vraag dan je man of vrouw om er eefe bij te blijven tot dat je klaar bent. Ik ben een erfaren onderzoeker en ik weet wat plestiek is en dat je moet oppassen.
Dan kijk ik verder en zie ik een handdoek liggen. Dees voelt heel zacht aan mijn poote. Een handdoek is bijna hetzelfde als een deken. Alleen is een deken meestal van flies en dat is dees handdoek niet. Die is van katoen, dat is een plant heb ik van mijn vrouw geleerd. Ik kijk en zie nog een paar handdoeken liggen. Hier besluit ik om met mijn billen op de tas te gaan zitten en eefe na te denken. Zal ik hier gaan dutten of niet?

Het is warm en zacht, en ik ben een klein beetje moe. Ik heb al wat kriebels gehad en kopjes gegeven. Naar de bak ben ik ook al geweest dus dat hoeft niet meer. En dan hoor ik mijn naam van beneden komen. Ooma roept mij, er is een snek van vlees en saus. Dat ga ik eerst doen, snekken want daar houd ik van. Daarna ga ik terug naar boven naar de mooie doos om te dutten met een volle buik!

Fijn wiekent allemaal tot de volgende blog.

Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, ik ben zo blij want ik krijg steeds meer vrienden! Jaaaa en dat is zo leuk. Sommige miauwers durven al te pootballen met mij, dat is stoer. De bal kan hard en zacht en overal heen.
Ik wil hem ook met mijn bek oppakken. Jaaaa dat is vangen. Zo heet dat. Dat kan ik al best goed. Huiskater Bert kwam naar me toe van ‘waarom vind jij gehoorzamen zo leuk?’ Waar is de bal? Pootbal? Ojaaaa daar! Even wachten eerst de bal in mijn bek. Ik heb de bal!

Hoe ik het leerde

Commando’s, luisteren en gehoorzamen. Waarom doe ik het? Heel simpel: Koekjes!! Ik ben een lekkerbek en ik vind alles lekker. Ik mag dan wel niet alles hebben wegens mijn ziek buikje maar als ik de kans schoon zie, ga ik ervoor. Alles voor een lekkere maaltijd of snack.
Toen ik nog een puppy was leerde ik van alles, dus ook hoe ik heet. Het ging stap voor stap. Telkens als ik ‘Toby’ hoorde en ik zag mijn mens bewegen, dan rende ik naar haar toe. Daar kreeg ik een koekje of een kleine snack. Ik wist eerst niet eens wat een ‘Toby’ was. Maar elke keer zei mijn mens dat en ik draaide mijn kop om. En elke keer kreeg ik iets lekkers. Dus Toby is hoe ik heet. Dat heb ik zo geleerd.
Het duurde even voordat ik wist hoe het zat want soms kwamen er andere woorden en dan rende ik weer naar mijn mens toe terwijl het dan niet mocht en dan kreeg ik geen lekkers. Maar als ik het wel goed doe, dan krijg ik lekkers! En ik wil heel graag altijd lekkers krijgen dus gehoorzamen vind ik een leuke taak. Ik luister, doe en krijg lekkers! Jaaaaa dat is hoe het moet. Ik blij en mijn mens blij.

Wat ik krijg

Als ik een hele moeilijke taak heb, zoals op het huis passen. Dan krijg ik meestal iets groters dan een koekje of een snack. Op het huis passen woef!, er komt niemand in en er gaat niemand uit!! Toby’s taak is ‘Let op!!’, dus altijd kijken en waken. Alarm blaffen als de bel gaat of er wil iemand in of uit. Dit doe ik net zolang tot dat mijn mens weer thuis is. Zij begroet me net zo vrolijk als ik haar begroet. woef!….. het is super gegaan… alles veilig! Blaf ik naar haar.
Jaaaaa nu wordt het spannend want koekjes tijd!! Oh nee, een hele grote snack dan of wat krijg ik dit keer? Vrouw waar ben je? Wat heb je voor mij? Ik wil iets lekkers, ik heb honger. En ik heb de hele dag gehoorzaamd.

Op de bank

Nu komt er eerst een ‘ga zitten’ en dan wordt mijn halsband om gedaan. En mijn lekkers dan? Ik moet eigenlijk ook wel nodig plassen. Jaaaa eerst naar het park en dan krijg ik vast wel lekkers. Of misschien vind ik onderweg wel lekkers. Zolang mijn mens het maar niet ziet.
Mijn ronde is hetzelfde en ik ruik heel vaak dezelfde woefers. Ik begroet mevrouw Schaap en Geit en loop door richting huis. Ik heb een beetje haast want ik wil mijn lekkers alleen gaat de lijn van mijn halsband niet zo ver. Zeg vrouw, schiet eens op! Loop eens door! Kom ik wil lekkers! Ja ja Toby, doe eens rustig, je krijgt het toch wel. Jaaaaaa lekkers, ik moet naar huis. Ik heb de pas erin en ik ben blij. Ik heb heel goed gehoorzaamd vandaag. Als we thuis komen blaf ik. Vrouw! Vrouw! Woef…. En dan hoor ik als commando Op de bank! Dit ken ik! Toby nu met je hele lijf op de bank en gaan zitten. Dus billen omlaag en wachten, en wachten, en wachten en dan komt het. Oooooo woef woef! Een heus groot bot! Een super lekker bot. Woef woef! Dat is feest. Een bot. Lekker hoor! Dit is beter dan een koekje.

Botjes eete

Blog? Waar? Of ik nog iets doe met de blog? Oooo bot! knabbel knabbel Luisteren? Ik luister maar ik hoor niks. Geen commando’s, geen taakjes dus het is Toby tijd! Lekker op mijn botje. Knabbel knabbel. Jam jam op mijn botje. Lekker knabbelen op mijn botje. Heerlijk botje. Tussen mijn voorpoten heb ik een lekker botje en het ruikt naar vlees. Ik hou van mijn botje. Botje botje. Knabbel knabbel. Hebben jullie miauwers ook botjes? Ik heb mijn broer en zus miauwer nog nooit aan mijn bot gezien. Dat mag ook niet want deze is van mij. Maar doen jullie dat eigenlijk? Anders geef hem maar aan mij. Dat oooo zooo lekkere bot is lekker voor mijn buikje. Daarom doe ik gehoorzamen. Dan krijg ik dit soort lekkers. Dat is lekker en leuk! Allebei blij! Tot snel miauwers! Botje botje botje. Jam jam.

Lieve allemaal, soms lijkt het alsof de klok ineens kan fliege. Het is in mij kaalender al November. Dat is bijna het einde van dees jaar.

Eerst wat het Halloowien met allemaal enge spooke, nou komt Sinnerklaas dees maand met de boot en dan komt de Kerseman ook al weer. En dan, dan is de kaalender op. Van mij mag het iets langzaamer gaan. Dag voor dag, dan weet ik dat mijn roetiene ook nog goed is.

Kadootje

Met Halloowien kreeg ik een kadootje van mijn vrouw. Zij was bij de vrouw van Lucky en saame deden ze bingo met allemaal spullen voor ons. Toen mijn vrouw bij mij kwam rook ik Lucky. Ik moest eerst eefe blaase want dees geur was een beetje anders. Daarna wist ik weer van dat het Lucky is. Lucky is ook blogger hier op de blog. Toen ging ik kopjes geefe aan mij vrouw want ik had haar gemist en zij mij ook. Mijn neus pikte nog iets anders op. Ik rook een bekende geur. Het was geen etens geur want die ken ik heel erg goed. Vooral als het om kip gaat.
Ik rook wiew. Maar ik zag geen wiew. Ik ben altijd kei nieuwsgierig en ik moet alles weete. Het komt uit mijn vrouw haar tas. Dan moet ik in haar tas zijn. Ik sprong van de paal af om naar haar tas te gaan. Natuurlijk zag mijn vrouw dat en pakte ze de tas van de grond af. Dus ik hup weer op de krabpaal. Nou wil ik weten wat de wiew is. Wat zit er in de tas? Ik mauwde naar mijn vrouw van ‘Wat heb je daar?’ Geduld kereltje, ik pak het zo, zei mijn vrouw tegen mij. En eerlijk is eerlijk, wachten is soms echt heel moeilijk voor mij. Zeker als het zo lekker ruikt.

Wiew

Op de krabpaal maakte ze haar tas open en natuurlijk ben ik erbij want ik wil als eerste zien wat ze heeft. Het is een grijs blauw ding en het ruikt super lekker naar wiew. Met mijn voorpoot ging ik meteen hengelen. Dat is vissen met je poot tot dat je iets hebt gevangen. Geduld Bram kreeg ik te horen. Ja ja, schiet maar op! En toen kwam het uit de tas.
Een wiewvis! Een hele grote lekker ruikende wiewvis. Ik foelde het meteen in mijn kop. Die ging ineens anders denke. Zo van ‘waaaauw Brammiejonge, dit is fiiijjn… heeeel erg fijn’. Ik wilde kopjes geefe, likke, bijte, krabbe, wrijfe en spele. Oerspele. Ik was ineens ontspanne en ik foelde geen stress of druk in mijn kop wat ik soms heb als ik moeilijke gedachtes heb. Nu was het anders. Mijn poote stonden strak op de vis zodat de vis niet weg kan. Nou is dees een wiew speel vis dus dees doet niks. Hier kan ik keihard in bijte zonder dat er iets gebeurt.

Flap, flap

Met mijn kop ging ik lekker langs de wiewvis wrijfe. Mijn voorpoot houd de vis tegen. Dan deed ik weer snoffen. En dan ging het ineens HAP, of BAM. Een keiharde hap in de vis of een stevige poot tegen de vis aan. De wiew is fijn en ik foel aan mijn binnenkant dat ik helemaal oer ben. Ik tik de vis een paar keer aan zo van ‘jij bent een speelvis en dat weet ik’.
En ineens schrok ik kei erg. De staart van de vis beweegt!! Ik stond eefe stil. Wat is dit nou? Zie ik dat nou goed? Flap, flap. Oh jee wat is dit nou? Vrouw?? Die vis. Hij leeft! Flap, flap, flap, flap.
Ik ging meteen achteruit. Ik moest eefe kijken hoe dit is. Mijn kop was niet meer oer en mijn wiew was weg. Ik moest kei erg denke. Is dees nou een echte vis? Of is dees een speelvis. Hij ruikt naar wiew, maar misschien hebben ze onderwater ook wiew. Hij is niet eens nat van water. ‘Wat vind je ervan Brammie, leuk he een echt bewegende vis’.
Ik stond op afstand van de vis want dees fertrouw ik niet zo. Ik was helemaal stil en verlamd. Ik kon me niet beweege. Mijn oog hield de vis in de gaten. Het was heel eefe stil en daarna ging het weer, flap flap.
Nou ik weet genoeg, ik ben weg. Ik vind dees geen leuke vis. Hij is kei eng! Hij flapt keihard met die staart en ik weet geeneens of hij nou echt is of niet. Anders dan dat hij niet nat is, lijkt hij heel erg op een echte vis. Ook de ooge en de vinne. Misschien is dees een Halloowienvis dat zou kunnen. Van mij hoeft het niet. Ik heb mijn speeltjes het liefst gewoon dood. En dan ook nog eens geen echte want dat is niet leuk. Gewoon nep speeltjes die niet ineens flappen met hun staart of zo. Dat is veel te eng. Nou ben ik kei erg geschrokken en wil ik heel veel liefe woordjes en sneks om bij te komen.

Haaibaaien

Ik ga denk ik haaibaaien voor een toomaatesoep met spikkels erin. Dat heb ik wel verdiend na zo’n rare vis die ineens leeft. Tot de volgende keer ik ben er weg van!

Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, wat leuk dat jullie weer op de blog zijn! Ik vind het ook super leuk. Nu we elkaar een beetje beter begrijpen kunnen we allemaal gewoon vrienden zijn. Jaaaaa, dat is fijn! Kom, we gaan naar buiten. Het is tijd voor mijn ronde en ik wil jullie graag meenemen naar het park waar ik altijd heen ga.

Heb je de koekjes in je zakken? Heb je ook voor mevrouw Schaap? Goed zo, dan gaan we. Oh nee, wacht, eerst mijn halsband aan. Dat gebeurt in de gang. Hier weet ik al wat ik moet doen. ‘Zitten Toby’! Met mijn billen op de grond. Dit kan ik heel goed. Oooo nou word ik al heel blij. woef woef. We gaan zo naar buiten. Oja, eerst stil zitten voor de halsband. Kom op Toby, even stil met die billen. En? En? Zit de halsband eindelijk om? Nou waar wachten we op? Hup naar het park. Maar eerst, koekje verdiend!! Ik kon vijf seconde stil zitten op mijn billen jaaaaa. We gaan!

Ruiken

Eerst moet ik even langs de struiken ruiken wie hier allemaal zijn geweest. Oooo ik ruik de witte van op de hoek en die grote bruine met vlekken. Die witte van op de hoek is altijd heel vroeg buiten. Hij is best aardig. Hij is wit en klein en heet Witje. Kleiner dan mij. Bij de grote bruine moest ik even blaffen want hij is kei groot. Scooby heet hij en hij is heel aardig. Maakt zich nergens druk om. Woef Even verder lopen om te ruiken wie er allemaal al zijn geweest. Oooo gras! Dat is lekker, daar wil even van bijten. Soms doe ik dat. Waarom weet ik niet. Ik denk omdat het soms lekker ruikt. Als snel krijg ik een ‘Toby nee’ als ik nog meer wil eten. Iets over spugen of zo. Ik heb nergens last van. Op naar mevrouw Schaap! De zon schijnt maar een klein beetje maar het is lekker buiten. Volg je me? Ik loop het liefst voorop met mijn neus omhoog in de lucht. Zo ruik ik alles en ik weet ik ook alles. Jaaaa ik wil een koekje! Ik draai om en stop met lopen. Zie je mij? Ik wil een koekje! Ja zo’n grote vind ik lekker. Dat zijn koekjes waar niks in zit wegens mijn buik. Ik mag van de witte jas geen rotzooi eten van buiten wat ik op straat vind maar ik mag ook geen mensen eten hebben. Iets met zout en dieren of zo. Maar deze koekjes mag ik hebben. En mevrouw Schaap ook!

Mevrouw Schaap en Geit

Kijk daar is het park. Hooooooi allemaal woef woef. Hoe gaat het vandaag? Vandaag doe ik bloggen en ik wil jullie voorstellen. Dit is mevrouw Schaap en mevrouw Geit. Mevrouw Schaap woont hier al een aantal jaar en is de opzichter van het park. Zij houd alles in de gaten van iedereen. Als er iets is, dan ga je naar haar toe. Zij weet overal wel een oplossing voor. Jij een koekje en ik een koekje. Dan hebben we mevrouw Geit. De beste vriendin van mevrouw Schaap. Mevrouw Geit doet de kleintjes. Zij houd de kleuters in de gaten. Dat ze geen gekke dingen doen zoals van een boomstronk springen of achter de eenden aan rennen. Mevrouw Geit vindt koekjes ook lekker dus jij een koekje en ik een koekje!

Dames Eend

Dan hebben we de dames Eend. Ze zijn met z’n vieren. Deze dames zijn de loopeenden van het park. Zij zorgen ervoor dat iedereen beweegt. Als is het maar een klein beetje. Ze kunnen mega snel rennen. Soms doen we wedstrijdje bij het gaas. De gespikkelde dame rent het snelst. Volgens mij doet zij mee aan de parkoolimpies. Dat is park rennen voor loopeenden. Van haar win ik bijna nooit zo snel is ze. Ze wil ook geen koekjes, alleen groen voer. Daar word je snel van zegt ze. Ik vind mijn koekjes toch lekkerder. Voor jouw geen koekje, dan twee voor mij. De andere dames zijn ook niet zo van de koekjes. Ik wel, jaaaaaaaa zeker! Mevrouw Schaap is ook fanatiek met koekjes. Ze is er altijd bij als er gedeeld gaat worden. Misschien valt er een of krijgt ze er een extra. Het kan allemaal. Normaal zijn de kippen er ook bij maar ze hebben nu vergadering over wie waar mag scharrelen. Daarom staan ze niet op de foto. Het is heel prive zegt mevrouw Kip. Hun achterwerken hoeven er volgens haar niet op. Dat vind ik ook mevrouw Kip. De volgende keer kom ik weer met koekjes. Dan is er geen vergadering. Familie Konijn is op vakantie dus die staan ook niet op de foto. Dan hebben we iedereen gehad van het parkje. De koekjes zijn verdeelt en alles gaat goed! Op weg naar huis, naar een volle bak koud water want ik heb dorst van de koekjes. Tot snel allemaal! Woef

Lieve allemaal, fandaag lijk het wel zoomer want het is buiten in mijn tuintje echt warm. De zon schijnt best hard. Nu is er thuis bij mijn vrouw een ferannering. Ze is niet meer alleen.

Hamster

Ze heb een hamster. Het is een meisje en ze is nou tien weeke oud. Ze is dus nog een beebie hamster. Haar naam is Yuki en dat is in het verwegs Japans ‘Sneeuw’. Omdat ze bijna helemaal wit is van kleur. Ze heb ook een beetje lichtbruin. Ze is kei slim want ze weet hoe ze op de bak moet en zo en ze is ook aasosiejaal. Dat is wanneer iets niet kan volgens een heleboel katers of mensen of poesen. Als je haar nou wortel geef of appel dan frot ze alles in haar wangen. Er passen gewoon vijf hele zonnepitten in die wangen en dan wil ze nog meer. Ik mag na vijf sneks geen sneks meer.

Ruiken

En ja, ze heb best een flinke boetie hoor. Mijn billen zijn niet zo. Maar ik ben ook geen hamster. Mijn vrouw zegt dat het normaal is en dat dit mooi is. Dees hamster lijkt op een muis maar dan iets groter en folgens mijn vrouw is dit géén Brammiesnek. En ook geen speelgoed. Ik mag dus niet even snoffen wie ze is en aanraken mag ook niet. Als mienister van gefoelige saake zou ik haar niet opeten. Misschien saame alleen pootballen. Ik wil wel weten hoe ze ruikt want ik heb nog nooit een hamster geroken.

Naar buiten

Ik ga lekker naar buiten want daar is de zon heel fijn aan het straale. Eerst ga ik mijn kontroole ronde doen. Dat hoort zo. Even kijken of er beestjes zijn die misschien niet in mij tuin wonen. Ik sta even stil om de frisse lucht op te snoffen. Het ruikt lekker. Ik ruik regen en nat. En ik ruik ook gras en planten en grond. Dat vind ik ook lekker ruiken. Dan foel ik dat ik even naar de bak moet om daar een plasje te maken. En als ik het gat graaf dan foel ik dan de grond nat is. Een beetje dan. En het is ook koud aan mijn poote. De zon heeft mijn buitenbak nog niet opgewarmd met zijn straale. Misschien komt dat nog. De zon straalt vandaag best hard.

Blaadjes

Dan hoor ik iets in de tuin. Het is een ritsel geluid. Als je met je poote over droge blaadjes van een boom of struik loopt, dan ritselt het. En in dees herfst zijn er al blaadjes gevallen. Binnen in mijn tuintje zijn nog niet zo heel veel gevallen. Maar buiten mijn tuintje wel. Dat zie ik wanneer ik mijn kop tussen de schutting door steek en rond gluur. Ik hou van gluren. Dat foelt fijn. Dan weet ik alles. Aan de wegkant staat een schutting waarvan er één plank iets scheef hangt, daar kan ik heel goed mijn kop tussen duwen en kijken wat er is. Dan zie ik allemaal blaadjes van de boom die gevallen zijn. Ze bedekken bijna de hele weg. De meeste blaadjes zijn een beetje groen bruin van kleur. Er zijn meer bruine blaadjes. Vorige herfst was er een egel in mijn tuin. Dat is een klein beestje met stekels op zijn rug. Die gaan graag onder blaadjes zitten. Dat zag ik toen. Misschien heb ik nu ook een egel in mijn tuintje. Want egels ritselen met die kleine voetjes over de blaadjes.

Knuffels

Als ik klaar ben met plassen en gluren, loop ik een rondje door de tuin want ik weet niet precies waar het geritsel vandaan kwam. Ik wandel naar de poort toe. Misschien is daar iets. Mijn vrouw is ook in de tuin want die zie ik. Daar ga ik een kriebel halen voordat ik verder ga. Eerst doe ik mijn staart omhoog omdat ik blij ben dat ze er is. Ik loop naar haar toe en wrijf met mijn kop langs haar been. Dan trappel ik een klein beetje en hoor ik de liefe woordjes ‘haaai mooie knul’. En dan folgen de kriebels. Eerst op mijn kop en vanuit daar naar mijn nek en rug. Helemaal tot aan mijn staart. Zachtjes krabbelt ze bij mijn staart. Dat vind ik altijd erg fijn omdat ik daar zelf niet zo goed bij kan. Met mijn kop ga ik nog een keertje langs haar been af omdat ik haar vandaag lief vind en ik ben in een blije bui. Dan pakt ze me op, knuffelt me en plat ineens kei veel kusjes op mijn kop en wang. Een paar kusjes zijn genoeg hoor, mauw ik naar haar.
En dan hoor ik ineens dat geritsel weer. Ik wil meteen op de grond en kijken wat het is. Mijn vrouw zet me neer en voordat ik naar het geluid kan lopen hoor ik het nog een keer en zie ik dat Mila ook buiten is. Ze komt onder de struik uit en loopt naar mijn vrouw. Zij wil ook kriebels en knuffels. En zij vind het erg fijn als ze heel veel kusjes krijgt. Het was Mila die het ritsel geluid maakte. Nou ga ik verder in mijn tuintje rondlopen. Ik ga mee tetteren voor vreede.
En ik geef iedereen een zacht kopje!