Lieve allemaal, daar ben ik weer van me eigen na een hele lange tijd. Mij hart heb jullie allemaal zo heel veel gemist. Ik wil graag Ollie bedanken want ik doe nou saame op Ollie’s dag woordjes maken. Saame deele heet het. Dat vind ik echt heel fijn.
Waarom ben ik zo heel lang eefe weggeweest van de blog? Daar ga ik vandaag woordjes over mauwen.
Schrik
Ik ben al die tijd een mantelpoes geweest voor mijn vrouw. Het was nog pas lente toen mijn vrouw psiegies helemaal er doorheen zat. Ze was ergens van geschrokken en haar hoofd en lijf deden niet wat ze moesten doen. Als wij schrikken dan blaase wij en dan doen we soms eefe verstoppen. Maar bij mijn vrouw ging dat anners. Zij schrok en toen was er inees heel veel paniek en ze kon zelf niet meer uit de paniek komen. Misschien ken je dat gefoel van jezelf dat je schrikt en denkt dat het niet meer goed komt. Dat je mens je eefe moet kriebelen of knuffelen omdat je het niet alleen kan. Zo was het bij mijn vrouw dus ook. Ze kon het niet alleen. Toen ging ze naar de witte jas en daarna naar de kriesisdienst. Dat wil zeggen dat het spoed is en dat er meteen ies gedaan moest worden omdat je kop en lijf vast zitten.
Roetine
Ik was zo heel erg geschrokken toen het met mij vrouw zo slecht ging inees dat ik zelf niet eens wist wat ik kon doen. Ik bleef maar mauwen en op en neer lopen omdat ik het niet meer wist. Psiegiese dingen zijn vaak taboe en moeilijk maar het is zo heel normaal want iedereen heb weleens ies spiegies. Spiegies wil zeggen in je hoofd.
Wat gebeurde er nog meer? Mijn vrouw kreeg medicijnen en toen foelde zij zich ies beter en ik ook. We deden elke dag een routiene maken zodat er veiligheid is. Want veiligheid is zo heel erg belangrijk voor als je hoofd eefe niet meewerkt. Ik deed elke keer kopjes en neusjes geefe als ze langskwam. Dan zat ik op mijn krabpaal te wachten tot ze er was en dan deden wij onze roetiene. Soms zat ik alleen maar op de krabpaal om te luisteren. Er kwamen heel feel traane bij mijn vrouw en zij had ook heel veel woordjes gezegd. Sommige woordjes waren heel moeilijk voor haar maar ook voor mij. Want ik foelde in mijn hart dat dit ies heel seriejeus was. En wat nog erger was, was dat ik er niet iets aan kon doen behalve luisteren en lief doen zoals kopjes geefe.
Ik was een mantelpoes voor mijn vrouw met psiegiese klachten. Soms is het andersom dat ik dan psiegies ies heb dat zij mij dan helpt maar nu was dat niet zo.
Storm
Het was elke keer, elke week best zwaar om hier doorheen te gaan. Want het leek op een storm aan hele vervelende gedachtes waar je niet uit lijkt te komen en dat de storm gewoon als maar doorgaat en geen stop kent. Er was geen energie meer over voor andere dingen omdat haar hoofd zo vervelend deed en ik er voor haar wilde zijn.
Want dat doe je als je van je mens houdt. Ik was als beebie kitten gefonden in het bos door haar en nu wilde ik er voor haar zijn. Maar mantelpoes zijn voor iets psiegies is moeilijk. Want soms weet je niet of je vrouw een kopje wilt of dat je gewoon even bij haar moet zijn en niks doet. Dat je gewoon aanwezig bent.
Psiegies
Saame hebben mijn vrouw en ik zes lange maanden zo met elkaar door gebracht. Dan een kopje, dan een neusje. Soms wilde ze eefe helemaal niks. En ik als mantelpoes foelde me machteloos omdat ik geen witte jas ben die mensen psiegies beter kan maken. Machteloos is een moeilijk woord voor wanneer je iets wilt doen maar niet kunt. En zo is het zes maanden lang gegaan.
Me eigen miste mij leefe hier met alle afonturen van jullie maar ook van mezelf. Mijn vrouw doet het goed en alles is weer zoals het hoort en ik ben blij dat ik weer woordjes mag maken saame op Ollie’s dag. Ik heb veel aan jullie gedacht toen ik met verlof was als mantelpoes. Ik ben jullie niet fergeete, het ging gewoon even niet en dat kan natuurlijk altijd gebeuren.
En met deze woordjes wil ik ook eefe mauwen dat er geen taboe is als iet psiegies iets aan de hand is. Want wij kunnen net zo goed psiegies ies hebben. Als je ergens bang voor bent dan is dat ook al psiegies.
Mienister van zachte zaake
En ik vind als mienister van zachte zaake dat we juist het saame moeten en kunnen deele als iemand dat wilt zodat we elkaar beter begrijpen. Want tenslotte zijn we allemaal saame en we hebben elkaar soms heel hard nodig. Ik ben heel blij dat ik hier weer mijn eerste woordjes heb mogen maken. Ik geef iedereen steun kopjes, misschien heb je ze wel nodig en je mag er zoveel pakken als je wilt. Tot de volgende woordjes!
Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis
Lieve allemaal, wat is het toch een hele troopiese week zo met de zon. Ze straal heel hard en veel. Mezelf vind het teveel want nou kan ik nergens een koel plekje vinden.
snapt dat alles weer veilig is en dan kun je weer verder. Bij mijn vrouw was dit anders. Haar lijf was in de war en haar hoofd ook waardoor ze vijf daage in sjok lag. Niemand wist dit omdat zij bang was om iemand te bellen. Ze wilde niemand tot last zijn. Ze was bang dat mensen haar niet serieus namen of dat ze zich aanstelde. Ze kon nog water drinken en haar medicijnen pakken en met lijf wiegen maar meer niet.
Kracht en moed
Lieve allemaal, zo zeg het was zo heel erg troopies inees. Mij temperatuur van de zon ging inees naar de vijf-en-dertig!
Toen ik binnen was foelde ik meteen de airkoo. Dat is een masjien die koude lucht maakt van warme lucht. Dat is heel biesonder vind ik. Mijn vrouw zette mij op mijn krabpaal neer waar ik eerst eefe brokjes kon eete want ik moet natuurlijk wel mijn zo heel mooie leefeswerk in top condiezie houden. En telkens als ik een hap nam van mij brokjes foelde ik de koude lucht van de airkoo blaaze. Dat foelde zo heel erg fijn in mijn snoet maar ook in mij fagt.
zo flieft ben. Maar nou zag ik dat ik dezelfde voetjes heb als mij Kever! Dat is wel heel speesjaal. Toen mauwde ik meteen naar mijn vrouw van kijk eens! En zij zag het ook.
Lieve allemaal, wat is het toch zo heel echt een fijne zomer. Er is de hele tijd nou warme zon en dan komt er soms een zuchtje wind voorbij die mij verteld dat alles gewoon fijn en goed is.
Als alles van tafel is en ik mag er weer op dan doe ik dat ook. Ik ga altijd knuffels halen bij mijn vrouw, Ooma of manspersoon, net wie er dan is. Nu waren het mijn vrouw en mijn manspersoon. Mijn vrouw geef ik altijd lieve zachte neusjes omdat ze deze zo heel fijn vindt en ik krijg altijd kusjes op mijn wang en mijn neus terug. Gewoon boven op mijn neus. Soms kriebelt dat een beetje.
alle haartjes weer terug in de originele staat waardoor er heel veel losse haartjes weg gaan. En als dat ook gebeurd is dan gaan we knuffelen. Meestal val ik al om als mijn manspersoon mij aan het resettten is omdat ik het zo heel lekker vind. Dan kan hij beter bij mijn nekje. Mijn manspersoon draait me dan op de tafel zodat ik precies in zijn armen pas, pakt me vast en schuift me tegen hem aan.
Hoi allemaal, vandaag ben ik weer aan de beurt op de blog. Nu is er een nieuwe blogger bij, een Haagse katermans, zijn naam is Leootje. Wij doen om de beurten zodat iedereen een kans krijgt om een ferhaal te schrijven. Welkom Leootje, ik wens je heel veel blog plezier.
Pas geleden was ik aan mijn figuur aan het denken. Dat ik zo’n mooie maatje meer wil zijn net als mama Loesje en Trudi. Ik ben een lekkerbek en ik lust bijna alles. Een lekker visje of stukje kip gaat er altijd wel in. Ik ben gek op mijn eigen eten maar ook die van mijn mensen. Als mijn vrouw komt dan krijg ik altijd iets van haar. Soms is het een snoepje en een andere keer weer een staafje of een likwitsnack. Als mijn vrouw blijft eten in de middag of avond dan sta ik al paraat op de krabpaal. Ik wil alles zien en alles weten van wat zij gaat eten. In de middag eten ze broodjes met van alles erop. Meestal heeft ze kaas of vlees.
Pudding