Vooral op zijn buik had Bert een wollige deken van vacht, waar ik na een jarenlang verbod tot aanraken toch aan mocht komen. Heerlijk. Dat zachte. Ik aaide, ik friemelde, ik hapte er zachtjes in en Bert lag dan tevreden te knorren. Elke avond lagen we zo op het matje. Hij erop, ik ervoor, tegen hem aan, de lampen uit, in de schemering van de lantaarnpaal voor het huis.
Artrose
Als vanzelf friemelde ik na de buik verder door zijn vacht. Zo kwam ik op het bijna-verboden gebied van zijn heupen en onderrug, waar de artrose was gekomen. Niet uitzonderlijk voor een senior-kater, wel ongemakkelijk. Hij nam elke avond een pilletje Onsior tegen de pijn, maar gevoelig bleef het toch. Daarom mocht ik alleen heel zachtjes aaien, kort ook nog. Meer of langer vond Bert te moeilijk, dan spande hij zijn lichaam aan, ging heel stil liggen en dan wist ik genoeg.
En toch was door dat even-maar-aaien, dat ik op een dag een paar harde stukjes voelde. Ik keek en zag klitten. Eraan wrijven maakte ze niet los, en Bert keek ook meteen op met een alerte blik van wat-nou, wat-nou.
“Niks aan de hand Bert,” zei ik.
Hij ging weer liggen. Ik aaide zachtjes verder en wist dat er iets moest gebeuren.
Trimmen
Een oudere katerman met artrose kan niet altijd meer zijn hele vacht verzorgen, dat snapte ik. Maar klitten hebben de neiging tot groeien. Dat begreep ik ook, vooral na het bestuderen van websites van trimsalons.
Daar konden we niet heen. De een was in huis bij de dierenarts, wat me een angstig bezoek leek te worden. De ander verbood mijn aanwezigheid bij de behandeling. Een derde kwam aan huis en bracht dan een grote tafel mee, dat leek me ook een te groot avontuur.
Het kwam dus op mij aan.
En op Bert, wat hij wel of niet goed zou vinden.
De eerste avond friemelde ik wat langer aan de klitten. Na de eerste verstoorde blik hield ik op, om even later verder te gaan. Soms stond Bert op van het matje en liep van me weg, wel met een verwijtende blik. “Toe nou Bert,” en weer terug,
Het resultaat van een avond: anderhalf vachthaartje los, een kater die liever niet meer geaaid wilde worden wegens wantrouwen.
Barstje
Daarna kocht ik borstels en kammen, er was een enorm aanbod, en alles beloofde snel en gemakkelijk, en katten begonnen zelfs te spinnen, zo heerlijk vonden ze het.
Ja, dat kan.
Bert wilde het niet. Niks, niks, niks.
De klitten groeiden door.
De artrose werd er ook niet minder op.
Toen kwam de avond dat Bert aarzelde om met mij op zijn matje te gaan liggen. Ik zag hem denken: straks begint ze weer.
Een barstje in het samenzijn.
Een paar dagen later kwam de dokter, en Bert wist meteen er is iets. Helemaal toen ik hem optilde. Enkele seconden later zette ik hem weer neer. De klitten waren weg, met een supersnelle tondeuse, hoe ze het deed weet ik tot op de dag van vandaag niet.
Bert was boos.
Ik opgelucht.
Vrede
Die avond liet ik hem eerst mijn handen zien voordat ik bij hem kwam liggen. ”Kijk maar, leeg, ik kom alleen aaien.”
Het mocht, samenliggen, maar ik voelde wel een spanning in zijn lichaam, een spanning die dagen nodig had om te verdwijnen.
Alles was toen weer zoals het was, behalve dat Bert en ik wisten, we hebben iets moeilijks meegemaakt en gelukkig kunnen we weer elke avond knuffels doen. De huiselijke vrede was hersteld.
Hoi Mevrouw Bert,
Elke keer verbaas ik mij erover hoe jullie samen tot een mooi oplossing komen wat voor beide goed is, echt super mooi om te zien.
Respect en liefdevol dat was jullie band samen, weten wat je aan elkaar hebt en de dingen doen die goed is voor elkaar ook al is het soms niet fijn.
Bert een wijze mooie katerman, hij wordt elke dag nog enorm gemist.
Volgens mij heeft hij jou veel geleerd, mij in ieder geval wel.
Pootje van Tommy, dikke knuffel van Annelieke
hoi Tommy, het kwam van twee kanten, van Bet en van mij, dat we een oplossing vonden, want Bert wist van mij ik zorg voor hem en ik wist van Bert hij doet zijn best en dan is er heel veel mogelijk. En je hebt gelijk, Bert heeft me veel geleerd,
mevrouw Bert
Hallo mevrouw Bert,
Ik weet wel zeker dat Bert een hele bijzondere wijze katerman was. Ik vindt het al heel bijzonder dat u aan zijn buik mocht komen want veel katten vinden dit niets. Wat vervelend dat hij daar klitten kreeg en er een oplossing moest komen om deze weg te krijgen. Gelukkig had de dokter ze snel verwijderd. Gelukkig dat Bert je ’s avonds weer gewoon vertrouwde want ik persoonlijk vind het altijd heel naar als je aan ze merkt dat ze je iets kwalijk nemen en dit wel even duurt. Ik vind het geweldig om iedere keer te lezen hoe een speciale band jullie hadden.
Ja die lieve mooie wijze Bert wordt door velen gemist.
Groeten mevrouw Figo
hoi mevrouw Figo, het duurde jaren eer ik aan zijn buik mocht komen, kan best zes jaar zijn geweest, wel lang, maar daarom was het ook extra fijn. De dokter was razend snel, binnen tien minuten in en uit het huis, het maakte alles weer zo veel gemakkelijker. Bert werd elk jaar liever en wijzer, hij had ook zo veel te geven,
mevrouw Bert
Lieve mevrouw Bert,
Ach Bertje toch…
Ja, als een kat iets niet wil, dan houdt het gewoon op. Je kunt proberen wat je wilt, maar ze hebben je altijd meteen door.
En borstelen en kammen is iets wat een kat óf heerlijk vindt, óf een verschrikking.
Hier was Beer de laatste mening toegedaan. Maakte niet uit waarmee we het probeerden, hij wilde het NIET.
Helaas krijgen oudere katten inderdaad vaak last van klitten. En dan heb je een probleem…
Misschien toch vast gaan trainen met Ollie 😉
Dank voor weer een prachtige herinnering aan Bert, wat was hij toch… Bert.
Mevrouw Kever en co.
lieve mevrouw Kever en co, goede tip om te gaan trainen met Ollie, het mocht een paar keer en toen opeens niet meer. Beer zei dus ook al nee. Ja, en dat moet je andere oplossingen zien te vinden en dan maar hopen dat die er zijn. Het was flink tobben maar gelukkig was de dokter er,
mevrouw Bert
Hoi mevrouw Bert,
Een moeilijke situatie……..heb hier hetzelfde gehad met Tica.
Het borstelen en kammen op de rug en zijkanten was geen probleem maar de buik wel.
En ook Tica had daar 3 flinke klitten zitten.
Kammen en borstelen ging het niet worden dus ik dacht ik wacht tot ze op haar zij ligt en dan knip ik ze eruit. Ja 1 lukte en de andere 2 niet.
Ik moest toch met haar naar de dokter en hij heeft ze ook met de tondeuse weg gehaald. Zo gepiept en Tica gaf geen kik.
Dikke knuffel van ons allemaal
😽😽😽😽🐔🐔😘
hoi allemaal, goede actie bij de dokter. Het scheelt veel huiselijke spanningen al levert het wel een nieuw raadsel op: geen kik bij de dokter en thuis moeilijkheden… bij de dokter is veel anders, dat blijkt maar weer,
mevrouw Bert