Hallo liefe frientjes, daar ben ik weer, terug van vaakanzie en weer heelemaal heppie de peppie! Het was het wiekent voor de herrufvaakanzie, ik moes de blogg nog schrijfe, ik had geen inspieraazie en frouwtje was moe.

Vaakanzie

Ze zei, Belle we gaan nie langer prakkizeeren ofer de dingen die we nog hebbe te doen, we neeme gewoon een weekie herrufvaakanzie. We gaan nie weg hoor, nee we doen lekker niks en alleen de dingen die we leuk vinden en waar we enerzjie van krijge. Nou, ik keek frouwtje vol verwachting aan en dacht, wat zullen we gaan beleefe.
Nou moet ik eerluk zegge liefe frientjes, ik fin blogge eg leuk, maar soms beleef ik gewoon nie so feel en dan is er geen inspiraazie om te schrijfe. Frouwtje heb geseg, Belle je moe gewoon je poote beweege ofer de aaipet en tiepe dat je nie weet waarofer je moe schrijfe. Juist dan koome de letters vanzelluf. Juist toen ik het weer wilde gaan probeeren zei ze, Belle ik ben het eefe zat allemaal, we neeme een “taaim-out“ en we gaan genieten van een weekie herrufvaakanzie!

Langzaam

Wat hebbe we allemaal gedaan?
Nou, uitslaape natuurlijk. Niet heel lang hoor, maar gewoon dat je fanzelluf wakker wordt en nie van de wekker. Frouwtje hep een speziaale wekker, het lijkt net alsof de zon langzaam opkomt.
Eerst is het licht roze gekeurd, dan gaat het langzaam naar rood en oranje en geel,en dan is het opeens licht en hoor je fooguls zingen. Maar nu was het anders in de vaakanzie en werden we fanzelluf wakker. Het ontbijt was ook anders. Ik kreeg mijn natvoer, maar kreeg er ekstra lekkere brokkies doorheen. Ik fin dat leuk want die brokkies kraake tussen mij tanden. Frouwtje ging foor haar eige eieren bakke en ik kreeg ook een stukkie. Toen alles op was kroop frouwtje met een boek op de bank en ging ze uitgebreid koffie drinken. De balkondeur was oope, maar we zaten lekker warrum onder de teddiepleet. Het was een fijne dag, want alles ging gewoon langzaamer dan anders. Zo doe je dat in de vaakanzie Belle zei frouwtje. Nou, en zo deden we elke dag rustug en was alles fijn.

Houtkachel

Frouwtje zat op de aaipet te koekeloeren, ik hep een iedeetje zei ze. Ik mis wat hier in huis zei ze, en nu weet ik wat het is. Belle, we gaat een houtkachel koope, dan hebbe we meer gezelligheid en extra warrumte in huis. Nou weet ik wat een houtkachel is, want frouwtje heeft furrhalen fertelt dat ze in Noorwegen heeft gewoond. En dat ze daar 2 grote houtkachels in huis had, en dat Timmie en de Dikkie daar voor lagen op een grote schaapefagt. Zou ik dat ook krijge dacht ik? Ja hoor zei frouwtje, dat gaan we doen!

Op de laatste dag van de herrufvaakanzie ging de bel, keihard. Er kwam een man naar boofe met een heel groot paakket en zette dat in de gang. Ik dacht nog, daar hep je mijn oferleefingsherrufpakket met voer van Zoeplus, maar dat was het niet. Nee Belle, dat pakket komt misschien morruge, daar moet je nog eefe op wachten. Dit is iets anders, het is knus en warrum en het is foor ons saame. Nou,toen ging ze de groote doos uitpakken en wat kwam eruit ? De houtkachel!

Maar het is geen echte met hout en fuur Belle zei frouwtje, dat gaat niet in een flat. Nee, deze houtkachel gaat elektries met flammetjes alsof het hout echt branden doet. Ze stak de stekker in het stopkontakt en de flammen gingen beweege. Dat vond ik natuurlijk wel spannend en mooi, dus toen ging ik gelijk foor de houtkachel zitten, en foelde ik ook de warrumte. Gezellig he Belle riep frouwtje, nou ik vond het geweldig!

Toe de herrufvaakanzie ten einde was, naame we er nog een rielekswiekent achteraan. Als het nu donker gaat worden doe ze de houtkachel aan, en kijke we saame op de bank naar de flammetjes. Frouwtje zeg, dat is een mooment van rust en dat je je behaagelijk foel Belle. Dat dee ik froeger ook met de Timmie en de Dikkie in het houten trollenhuisje Noorwegen. Maak nie uit dat we nu een namaak-houtkachel hebbe, want je zie het egt niet!

Inspiraazie

Nu het wintertijd is en s’morgens froeg nog donker, doe frouwtje ook eefe de flammetjes van de houtkachel aan. Ik fin het egt gesellig en het is fijn om zo de dag te beginnen!
Asjemenouw, ik dacht dat ik geen inspiraazie had om de letters voor de blog te schrijfe. Moet je kijke wat een taaim-out doet en je een weekie vaakanzie heb gehad. Dan gaan de poote ineens hard ofer de aaipet en fliegen de letters eruit. En ik weet zellufs nu al waar ik in de folgende blogg ofer ga schrijfe.
Ik hoop dat jullie het allemaal fijn en warrum hebbe. We draaie pootjes foor de zieke frientjes onder ons en doen we denke aan onze liefe frient Doerak, die nu een mooie ster is en in Reegeboogland woont,
Tot de folgende keer,

Belle