Alle berichten van TegnieseDienst

Japie heeft zorgen om romantiek

Oh jongens, ik weet gewoon niet hoe ik het moet miauwen. Al dagen heb ik er buikpijn van. Buikpijn om wat ik gelezen heb op het Beestboek van mijn tante Luna. Jullie weten wel, de furkering van mijn grote broer. Ze schrijft dat het Tweede Grote Weilandfeest purcies tegelijkertijd is met een romantisch weekend weg. En dat ze prioriteiten moet stellen. Ik heb er zoveel vragen over. M’n tante miauwt alleen maar dat ik me geen zorgen hoef te maken. Toch zit het me niet lekker.

Furkering

De meest prangende vraag die ik heb is of mijn broer hier vanaf weet. Sinds ik Foppe ken, is hij tot ver over zijn snorharen furliefd op Luna Poes. Dat snap ik heel goed. Ze is uitermate charmant, heeft een purrachtige vacht, ziet er poeslief uit maar is ondertussen niet voor de poes. Van haar heb ik het afgekeken. Hoe ze koelbloedig piepbeesten aan haar vlijmscherpe stiletto’s rijgt. Bij mijn weten organiseert ze een workshop tijdens het feest in het weiland achter het huis van mijn furriend Joep. De dropping vorig jaar onder haar leiding was een daverend succes. De kittens die toen meededen, miauwen er nog over. En nu heeft ze zomaar totaal iets anders uitgerekend tijdens hèt feest waar we met z’n allen al een jaar reikhalzend naar uitkijken. Iets romantisch waar mijn broer niets van afweet. Die heeft alle focus op het voorbereiden van een cursus met een verrassingselement. Het fijne weet ik er niet fijn, alleen maar dat het iets met vleermuizen te maken heeft. Zou het idyllische samenzijn in het weiland plaatsvinden waar tante Luna Foppe gaat verrassen? Of zou ze er tussen uit piepen met een andere kater dan mijn broer?

Op pad met Joep

Ik kan me er maar beter niet al te druk om maken, want ik heb mijn poten vol aan Muisbezorgd. In de letters van Joep van afgelopen zaterdag konden jullie al lezen dat wij die donderdag voor het feest op pad gaan met de koelwagens. De logistiek met ophaalpunten door het hele land vraagt om een strakke planning. Alle medewerkers van Muisbezorgd staan nu al op scherp. Nauwlettend houden ze in de gaten waar de meest lekkere muizen zich bevinden, zodat we eenmaal ter plaatse enkel nog maar massaal hoeven toe en in te slaan. Joep heeft alles purrrfect in stelling staan. Vrijdags worden de hapjes zo ver voorbereid dat ze tijdens het feest enkel nog maar op de barbeknoei afgebakken hoeven te worden. Hij heeft zelfs gedacht aan furrijwilligers van de lokale brandweer om schroeiplekken in jassen te voorkomen. Mocht je toch een gat in je vacht hebben, dan is Jeetje Jaydon ter plekke voor herstelwerkzaamheden. JJ is buitengewoon potig met naald en draad. Onlangs heeft hij me een spoedcursus repareren met de naaimachine gegeven. Toch laat ik dat soort purrcisie werk liever aan hem over. Hij kent de allerfijnste kneepjes van het couture vak en weet een winkelhaak in je jas onzichtbaar te maken. Hij rijdt met mij mee dus ik weet zeker dat hij van de partij is.

VIP-kaarten

Tante Cato is er zeker weten ook bij. Haar Willem heeft VIP-kaarten op de kop weten te tikken. Het kan niet anders dan dat hij heel veel klusjes heeft gedaan om zich deze extra luxe te kunnen permitteren. Een Upurr haalt tante Cato voor de deur op en laat haar pas uitstappen bij de rode loper die voor Very Important Pussycats wordt uitgerold. Aan het eind van de loper staat Oom Willem klaar met Purrsecco vol bruisende bubbeltjes. Als dat niet romantisch is…!?

Wacht eens even. Zou tante Luna misschien ook van die VIP-kaartjes in poten hebben? Dat zou alles verklaren. Misschien komt het dan toch nog op zijn pootjes terecht.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over zwartwit

Zo lang als ik leef ben ik altijd Kever geweest: een katerjongen die een mooie smooking draagt, met een groot hoofd met ronde wangen en een kleine snor maar wel met een toeter met een groot bereik.

Seeniejor

Dit jaar word ik ongefeer dertien jaaren en dat is best seeniejor, ik merk daar niet zo veel van, ja ik foel wel dat mijn kniejen en mijn rug soms pijn doen, daarom krijg ik een soort poeder voor mijn gefrigten, dat poeder is fies en ik lust het niet maar ik lust wel heel graag kvark en daarom krijg ik het daar doorheen, en sinds ik dat poeder krijg speel ik weer veel meer, dus ik denk dat het helpt.

Ferder heb ik niet het gefoel dat ik feranderd ben, ik ben natuurlijk geen beebiekitten meer, dat ziet iedereen, en dat zau ik eigenlijk ook niet meer willen zijn, dat je steeds heel druk oferal moet kijken en rennen en speelen… nee, dat hoeft voor mij niet meer.

Plat

Toch is er iets dat nu helemaal anders is dan een paar jaar geleeden, en dat kunnen jullie ook zien als jullie op de footoos kijken: toen ik hier kwam woonen was ik helemaal zwart met wit, mijn zwarte haaren glansden als een spiegel, ze waren zwarter dan zwart, nog zwarter dan de nacht, mijn witte haaren waren zo wit als sneeuwflokken, en meer kleuren had ik niet, mijn haaren waren glad en foelden heel zacht aan, ze lagen plat op mijn lijf en ik had een dunne fagt.

Nu is mijn haar heel anders geworden, het ligt niet meer plat maar staat wat meer omhoog, en ik heb wel tien keer zoveel haaren gekreegen, loogies natuurlijk, want ik ben een tuinkater geworden en dan heb je meer haaren noodig, en NERGENS zijn mijn haaren meer helemaal zwart, oferal zitten roode en ooranje haaren tussen, dat worden er steeds meer en ze blijfen, ook in de winter, ik heb intussen NIETS meer op mijn lijf dat nog echt zwart is, alleen mijn neus!

Ooranje

Mijn nieuwe kleuren!

Zelfs de dierendokter fond het heel biesonder dat ik zoveel ooranje haaren heb gekreegen, ze zag het meteen, en ze zei dat ze nog niet vaak had gezien dat een zwarte katerjongen zomaar ooranje werd, en dat ze elke keer benieuwd is hoe ik er nu weer uitzie, mijn Ooma denkt dat ik een roode mama of papa had, en dat kan best, ik heb er als beebiekitten eigenlijk niet zo op gelet.

Ik moest wel over die ooranje haaren nadenken want ik ben altijd trots geweest op mijn zwartwitte fagt, niet dat ik ooranje niet mooi find hoor, zo bedoel ik het niet, maar ik WAS nooit ooranje!, als ik straks helemaal ooranje ben, wat dan?, ben ik dan ook iemand anders geworden?

Mijn vrouw legde me uit dat de kleur van je haaren en je huid door pigm-ent komt, hoe meer pigm-ent je hebt hoe donkerder de kleur is, met als allerdonkerste kleur natuurlijk zwart en als allerlichtste kleur wit, als je auder wordt krijg je meestal minder pigm-ent in je haaren, en daardoor worden mensen soms grijs, en honden ook, (maar katten niet, grappig hè?), mijn zwarte haaren hebben nau minder pigm-ent en zijn daardoor rood geworden.

Tooferbal

Zien jullie mijn ooranje en roode haaren?

En ze zei ook dat pigm-ent niets met je kaarakter te maken heeft, dat ik dus nog gewoon dezelfde Kever ben als froeger, en dat is waar, dat foel ik zelf ook, alleen heb ik nau meer erfaaring, ik heb geleerd dat het leefen steeds weer anders is, soms is het feest en de andere keer alleen maar ferdrietig, het leefen kan alle kanten op en het is een reegenboog met alle kleuren die er op de heele weereld bestaan, niets blijft ooit hetzelfde, dus ook mijn haaren niet, hoe meer ik leer en weet hoe minder ik in zwart wit denk, het leefen is als een tooferbal, zo een snoepje dat als je er op sabbelt elke keer weer een andere kleur heeft, en mijn fagt is ook zo.

***

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Joep kijkt uit naar het Tweede Weilandfeest

Tsja, waar zal ik het deze week ‘s over hebben… Want dat de zomer weer terug is, dat hadden jullie ook vast zelf al gemerkt. En bij mij thuis betekent dat ekstra kupjes kattenmelk, ekstra kattensoepjes en een drinkbak … uhhh … pootjesbaaibad in de slaapkamer. Al blijft m’n personeel stug volhouden dat ‘t toch écht een drinkbak is.

De week

De afgelopen week heb ik overdag lekker languit liggen dutten op ‘t grote bed of op de bank of in de vensterbank, en ‘s nachts was ik de hele nacht lekker buiten. Behalve natuurlijk als de hosta en de hortensijaas in de achtertuin bewaterd moesten worden, of bemest. Want hoewel ik een prachtige schone grote kattenbak in de badkamer heb staan, ga ik daar al maaaaaaanden niet meer heen. Omdat er écht een heel groot verschil zit tussen binnen graven in een laag kattengrit en tot aan m’n oksels in de aarde onder de hosta en hortensijaas graven. M’n Drentse vriend Zorro had me ooit ‘s gemauwd hoe lekker dat laatste is, en dat hij dat al jaren deed. Maar heel eerlijk, ik zag daar toen de lol helemaal niet van in, ik was gewend aan m’n bak binnen. Lekker warm, altijd schoon, en ik kreeg er geen vuile poten van.

Hortensijaas

Tot de dag dat ik m’n achtertuin in kwam en de lucht van ‘n onbekende kater rook. Stel je voor, in m’n eigen tuin… Ik vond dat best nog wel brutaal, en ‘t enige wat ik kon bedenken was om m’n eigen luchtje eroverheen te plassen. De hosta groeide daar eigenlijk wel goed op dus ik dacht, dan bemest ik ‘m ook maar gelijk als ik toch bezig ben. En omdat de hortensijaas in ‘t zelfde perk staan besloot ik die ook maar gelijk extra te verzorgen. En ik moet mauwen, ze bloeien dit jaar als nooit tevoren!
De kater die dacht dat ‘ie m’n tuin kon inpikken heb ik nooit meer geroken. Nou ja, af en toe heel vaag in m’n weiland, maar dat is groot genoeg voor ons samen. En dat pootjespoetsen is eigenlijk zo gedaan. Het meeste veeg ik toch af aan m’n personeel, de bank of ‘t dekbed op ‘t grote bed, want ik wil natuurlijk geen vieze poten aan m’n krabpaal, of op de kussens van m’n mandjes.

Weiland

Trouwens, over weiland gemauwd… Vandaag over precies twee weken barst ‘t Tweede Grote Weiland Feest weer los, en er wordt al druk afgesproken om met elkaar mee te reizen vanuit alle windstreken van Nederland.
Ik heb alweer slaapdozen in verschillende formaten gevonden voor de miauwers en woefers die blijven overnachten en geen zin hebben om hun eigen mand of dekentje mee te nemen. De proeverijtent staat over twee weken tot aan de nok gevuld dankzij alle sponsors, en ook de andere tenten worden vrijdags voor ‘t feest al opgezet. Net als de dubbele waterglijbaan, die ik dezelfde avond natuurlijk zelluf dan gelijk ga uittesten…
Senior staat al de hele week druk te zagen en te timmeren op ‘t achterpad om de balanceerbaan op tijd af te krijgen, en Junior zat deze week elk vrij moment dat ze had met ‘r neus in alle kookboeken die in de boekenkast staan. Hopelijk is ‘t volgende week niet zo warm, want dan gaat ze elke dag lekkere hapjes koken, bakken, stoven, braden en grillen, die ik dan samen met de buurtkatten mag voorproeven.

Muisbezorgd

Zelf ga ik de donderdag voor het feest met Japie van Muisbezorgd ‘t hele land weer door met de koelwagens, om op aanwijzingen van onze vrienden ter plaatse zoveel mogelijk verschillende soorten krakend verse muizen te vangen. Want er moet natuurlijk wel iets te kiezen zijn op ‘t feest.
En als we dan weer thuiskomen werken we met kat en macht de hele nacht door om alles purrrfect gefileerd te krijgen, om dan verdeeld over de vijfentwintig koelkasten in de schuur op vrijdag een hele dag te marineren om op zaterdag sappig en smakelijk op één van de tien barbeknoeis gelegd te kunnen worden.
Dat is dit jaar wel zelfbediening, want Chef Tiga en z’n broers zijn er dit jaar jammer genoeg niet bij op ‘t feest omdat ze nog steeds met hun sabbatical bezig zijn. Maar gelukkig hebben de stoere poezen en katers van de lokale brandweer toegemauwd dat ze een oogje in ‘t zeil komen houden en waar nodig een pootje toe willen steken om de gasten te helpen die zelf nog weinig of geen barbeknoei ervaring hebben. Want alle vachten moeten natuurlijk wel weer na ‘t feest zonder brandgaten naar huis…

Workshops

Er zijn ook weer de nodige workshops te volgen, en ‘t aanbod is dit jaar enorm. Van tevoren aanmelden om daaraan deel te nemen is wel potig, want vol is vol. Maar je kunt natuurlijk ook op ‘t feest zelf besluiten om te kijken of er nog ergens plek is. Op m’n eigen Feestboekpagina heb ik een bericht met alle workshops vastgezet, misschien zit er wel iets voor je bij. En wil je zelf nog een workshop geven over iets waar je heel goed in bent, laat ‘t me maar weten!
Verder zijn er, net als vorig jaar, weer een Podiumtent voor diverse live optredens, een Wieuwtent en een Seniorentent om lekker te chillen, een Bartent om gezellig bij te mauwen of te blaffen met elkaar onder ‘t genot van een hapje en een lebbertje, en nog veel meer. Eigenlijk veuls teveul om op te mauwen, maar als je er vorig jaar bij was dan weet je ongeveer wel wat je kunt verwachten.
O, en ‘t feest wordt dit jaar om 12.00 uur precies geopend door de hond van onze hoofdsponsor die de catering verzorgt, dus zorg dat je erbij bent!

Ik kijk er al naar uit om jullie over twee weken weer te mogen verwelkomen op ‘t feest. Maar nu ga ik eerst even m’n stiletto’s aan m’n nieuwe krabpaal scherpen. Daarna ontbijten, knuffelen met m’n personeel en een dutje doen. Tot aan lunchtijd ofzo…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila is terug van vakanzie

Lieve allemaal, wat is het toch een hele troopiese week zo met de zon. Ze straal heel hard en veel. Mezelf vind het teveel want nou kan ik nergens een koel plekje vinden.
Gelukkig heeft ooma een erkoo gekocht, die blaast koude lucht dus nou kan ik toch koelen. Ik wilde even woordjes maken omdat ik het heel belangrijk vind dat jullie weten wat er nou was. Want ik ging met spoed inees op vakanzie en dat was niet zomaar.

Pakketje

Misschien weten jullie dit misschien ook niet maar ik heb een psiegies pakketje van snel en veel willen eten en bang zijn voor harde geluiden en zo. Maar het gaat nou niet om mij maar om mijn vrouw want zij heeft ook een psiegies pakketje.
Eentje die wat lastiger is uit te leggen maar ik ga mijn best doen want dan snap je waarom ik op vakanzie was. Eerder merkte ik al aan me eigen dat ik toe was aan snipperdagen en dat mauwde ik naar mijn vrouw. Zij snapte dat en daar is ook een blog van. Gelukkig kun je die dagen opnemen als je even rust nodig hebt.

Schrikken

Omdat mijn vrouw niet bij mij woont hoorde ik het van ooma. Ooma maakte me wakker en vertelde dat er ies met mijn vrouw is. Zoals ik heel erg kan schrikken van de kliekowagen schrok mijn vrouw ook ergens van. Alleen ik blijf maar even op de zolder en daarna durf ik weer naar beneden, maar ik tjek alles wel twee keer hoor of die kliekowagen weg is.
Mijn vrouw is ergens van geschrokken en dat ging helemaal verkeerd. Zij ging niet naar de zolder maar zij ging in een paniek-aanval. Zo heet dat. Dan ben je even in een sjok tot je lijf snapt dat alles weer veilig is en dan kun je weer verder. Bij mijn vrouw was dit anders. Haar lijf was in de war en haar hoofd ook waardoor ze vijf daage in sjok lag. Niemand wist dit omdat zij bang was om iemand te bellen. Ze wilde niemand tot last zijn. Ze was bang dat mensen haar niet serieus namen of dat ze zich aanstelde. Ze kon nog water drinken en haar medicijnen pakken en met lijf wiegen maar meer niet.
Toen kwam er nog eens paniek, ze was helemaal alleen. Zo dapper als ze was ging ze haar begeleiding bellen. Ze had wel wat berichtjes verstuurd van dat het niet lekker ging maar niemand wist wat er werkelijk was.

Erfaren

De mevrouw was er zo en nam mijn vrouw mee naar de dokter en daarna naar de kriesisdienst om ervoor te zorgen dat haar lijf normaal ging doen en haar hoofd ook. Ze kreeg meteen medicijnen en ze moest haar lijf in alle standen zetten zodat haar lijf snapte dat er geen gevaar was. En dat lukte! Na vijf dagen was mijn vrouw uit de paniek en sjok.
Daarna kwamen er zoveel traane en vond ze alles zo moeilijk omdat ze dacht dat ze teveel was voor iedereen. Maar hier kan je niks aan doen en ik hou van mij vrouw hoe ze is. Ook zo. Eerlijk waar ik vind het heel moeilijk om deze woordjes hier neer te zetten omdat in mijn hartje zoveel traane geeft. Omdat ik weet dat er andere zijn die dit erfaren maar niks durven, daarom maak ik deze woordjes. Ik heb elke dag kontakt met mijn vrouw en het gaat stees beter.

Ze doet haar routine dingen weer en alles komt langzaam weer terug. In de afgelopen vankanzie tijd heb ik heel veel kopjes gegeefe en likjes. Ik heb met haar erover gemauwd zodat alles verwerkt kan worden want dat is belangrijk om het uit je lijf en hoofd krijgen. Ik wilde mijn soepjes en sneks met haar delen en ik deed vooral er gewoon zijn.
Soms is het ook voldoende om er te zijn. Dat je ergens bij haar in de buurt ligt en gewoon ligt. Je hoeft niks te doen. Ze voelt je toch wel en dat is dan genoeg. Emo en psiegiese dingen zijn taboe voor vele maar niet voor mij. Ik heb een rugzak en mij vrouw ook en zo kunnen we andere helpen die dat ook hebben maar niet durven. Want misschien durft je nou wel te bellen en te zeggen ‘hey het gaat niet lekker’.

Kracht en moed

En dat lieve allemaal is pure kracht en moed! Niemand is perfect en we hebben allemaal wat en ik vind als mienister van zachte zaake juist belangrijk deze woordjes te maken hierover zodat we saame kunnen leren. Het zijn niet altijd mooie woordjes maar ze zijn rauw en eerlijk en eng maar ook behulpzaam en heel erg nodig. Er is nog veel meer zachtheid en begrip nodig voor dit soort dingen.
Ik ga ook mijn best doen om bij de reejakzies te reejageren want we zijn nog niet helemaal hersteld want dat duurt ook nog eefe. Maar ik wilde al wel mijn woordjes geefe. Verder is mijn adfies: blijf lief naar elkaar en begripvol want je weet niet waar de ander doorheen gaat of is gegaan. Een zacht woordje is dan passend zoals ‘goedemiauw’. Mijn ander adfies is: poeselimonade!! Drink alsjeblieft genoeg poeselimonade met het troopiese. Poeselimonade is soep met water gemengd. Zorg goed voor elkaar en let op met naar buiten gaan, vooral de witte onderons.. je oortjes kunnen verbrannen!!

Pootgetekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

Attentie

Dit mooie blog is voor twee weken dus ook voor deze week.

Minnie beleeft een furrjaardag

Miauw. Het hele hete is nou gelukkig foorbij. Sowieso had ik daar een oplossing foor gehad. Hoe dat zo gekomen is lees je hieronder.
Het begon allemaal op de dag met de zater erin forige week. Dat was Frau haar furrjaardag. Ikke was toen al froeg uit de feere zoals die tweebeners zeggen om dingen klaar te zetten daarvoor. Grappig trouwens dat ze uit de feere zeggen. Die hebben alleen foguls hihi. Folgens Frau gebruiken ze dat spreekwoord omdat er froeger feere in de kussens zaten? Ikke heb geen idee. Alhoewel het me wel op een idee brengt. Als ik nou heel feel furrhaar dan kan ik dat gaan furrkopen als fulling voor in kussens hihi.

Furrjaardag

Miauw. Ik dwaal af. Frau haar furrjaardag dus. Ikke was stiekem naar beneden gesloope zonder dat zij het merkte. Gelukkig kan ikke dat. Nageltjes in en dan heel zachtjes treetje foor treetje tot dat je beneden bent. Furrfolgens sloop ik naar de woonkamer en sprong zachtjes op het aanrecht. Met mijn pootje deed ik het deurtje van de kast open. Gelukkig had ik dit al eerder wat geoefend toen Frau brokjes aan het furrdienen was. Zodat ik het nou zachtjes en stil kon doen.
Met mijn bekkie trok ik verschillende dingen uit de kast en sleepte het naar de tafel en de bank. Ikke wou er echt foor zorgen dat Frau zich jarig zou foelen. Toen dat klaar was huppelde ik terug naar boven. Ik kroop bij haar op de groote mensenmand en zette mijn spinmotortje aan. Goeiemorgen lieve Minnie zei ze. Miauw zei ik. Van harte gefeliciteerd met je furrjaardag mauwde ik. Daarna zong ik ook nog een liedje foor haar. Miauw mauw mew mew miauw! Zo lagen we nog eefe een tijdje bij mekaar. Oh dat find ik toch zo fijn.
Daarna was het tijd om op te staan. Ikke liet haar eerst de trap af gaan zodat ik haar reaksie kon zien. Oh Minnie wat heb je dat lief gedaan! Dat zei ze en ik kreeg een aai oofer mijn koppie. Toen ging ze op de bank zitten en sprong ik bij haar op schoot. Ik gaf haar een paar kopjes en wilde m’n spinmotortje weer aan zetten. Nee nee zei ze. Mensenopa komt zo meteen om met ons m’n furrjaardag te vieren. Dus we gaan nou eefe opschieten. Ik ga nou doesen en als jij je faggie ff netjes doet?

De tas

Ik schrok. Hoe bedoel je doe jij je faggie ff goed? Had eerder op de dag alles al gefatsoeneerd. Rende snel naar het raam om mezelf ff te bekijken. Hmm zit allemaal nog goed. Frau kwam de kamer in en moest een beetje lachen. Wat zit jij jezelf nou te bekijken? Miauw nou jij zei net doe je faggie ff goed. Maar die zat al goed. Oh joh dat is toch gewoon een gezegde. Mewww jullie tweebeners ook altijd met gezegdes…
En toen hoorde mijn oortjes iets. Ik spitste ze mooi netjes rechtop. Was dat, is dat? Jaaaa dat is de poort. Mensenopaa! Dus ik ging meteen op de rand van de bank zitten met mijn koppie naar de deur gericht. Ja hoor daar kwam hij aan en hij had ook een tas bij zich. Dus ik ruiken aan de tas terwijl er over mijn koppie geaaid werd. En ook zo lekker achter mijn oortjes. Zoals hij dat kan nou zo goed kan niemand dat.
Daarna werd de tas op tafel gezet. Dus hup ik ook meteen op de tafel springen. Ik moest en zou ff in de tas snuffelen hihi. Maar ik rook niks. Niks wat naar snoep rook in ieder geval. Mensenopa krabbelde nog wat achter mijn oortje. Er zit een kadootje voor jou in Minnie. Ik keek hem aan en zei miauw. Ikke ben toch helemaal niet jarig vandaag? Dat was een paar maanden geleden al. Ja dat wist hij zei hij. Maar geloof me Minnie dit ga jij heel fijn vinden en vooral nu.

Koelmat

De doos werd uit de tas gehaald. Er stond een plaatje van een hond op. Ik wou al bijna gaan protesteren maar nee de ferkooper had gezegd is voor hondjes en katjes. Oh ok. Het werd uitgepakt en nou kijk zelf maar op de foto. Ikke had een koelmat gekregen. Oh wat fijn! Dus ging hem meteen ff uittesten. Oh wat is dat heerlijk koel aan je pootjes zeg. Ik zat wel ff te twijfelen of ik er niet ook op zou gaan zitten. Want een koud kontje daar houd ik niet zo van. Dus ben er alleen maar op blijven staan. En dat heb ik de andere dagen dat het zo warm was nog wel meerdere keren gedaan. Het purrfecte kado dus en ikke was geeneens jarig!
Nou dit was het weer foor deze keer. Tetter tetter ik tetter nog steeds keihard foor Freede!

Pootje van Minnie