Joep geniet nou extra van zijn leven

Nou had ik aan het begin van de week toch echt ‘t idee dat de zomer al was begonnen, maar kat, kat, kat, wat viel dat weer tegen toen de wind van zee kwam opzetten en ik bijna uit m’n jas waaide… ‘t Leek wel weer herfst!

Warmerderer

Gelukkig heb ik in m’n tuin genoeg plekjes om uit de wind te blijven en te genieten van de zon, want die bleef gelukkig wel schijnen. En ik kon ook lekker rennen door ‘t hoge gras in m’n weiland. Eerst tegen de wind in, oren plat op m’n kop en de snorharen tegen m’n wangen, om daarna weer met de wind onder m’n staart op volle snelheid terug richting huis te gaan. Dat heb ik begin van de week elke dag wel een paar keer gedaan, en gelukkig was ‘t gras te hoog voor m’n personeel om foto’s te maken want ze zagen alleen af en toe ‘t puntje van m’n staart boven de grassprieten uitkomen…
En weet je wat ‘t leukste was? Om keihard dwars door alle uitgebloeide paardenbloemen heen te rennen want die pluisjes vlogen dan alle kanten uit. Soms moest ik even stoppen om een nies los te laten als er zo’n pluis in m’n neus vloog, want dat kriebelde best wel. Maar dan rolde ik gelijk even door ‘t gras, met alle vier m’n poten in de lucht. Soms bleef ik zelfs ook nog even lekker liggen genieten van de zon, want ‘t was echt net alsof ‘t in dat weiland warmerderer was dan in m’n eigen tuin.

Knuffels

Als ik ‘s avonds dan weer thuis kwam stond m’n personeel al met de borstel klaar, want de eerste keer dat ik door ‘t weiland gereest was liet ik binnen een heel spoor van pluisjes en graspollen achter op ‘t donkergrijze laminaat. En daar waren ze niet echt heel blij mee…
Ik werd dan opgetild en terwijl Senior me in z’n armen hield, lieve woordjes tegen me fluisterde en knuffeltjes gaf, werd ik zachtjes van kop tot en met staart door Junior geborsteld en gekriebeld. En dan niet alleen m’n rug, maar ook onder m’n kin, op m’n buik en aan m’n poten. Heerlijk vond ik dat! Wist ik veel dat ze gelijk even controleerden of ik geen rare beestjes in m’n vacht mee naar huis had genomen… Dat was best wel even een tegenvaller, want rare beestjes kunnen toch ook best wel vriendjes worden dacht ik zo. Maar ik hoorde van m’n personeel dat ik met dat soort beestjes geen vriendjes wíl worden, omdat ze me kunnen bijten waardoor ik heel veel jeuk krijg, en misschien zelfs ziek kan worden.

Frisserderder

Nou, daar schrok ik toch best wel een beetje van, want ik wist helemaal niet dat er van dat soort beestjes bestonden die in m’n vacht konden gaan zitten. Ben ze tijdens ‘t wassen ook nog nooit tegengekomen en ik heb de buurkatten er ook nog nooit over gehoord.
Maar toch, een gewaarschuwd katermans telt voor twee. Dus toen het halverwege de week een stuk frisserderder werd omdat de zon niet kwam opdagen maar de wind bleef, heb ik lekker thuis met m’n bips boven de verwarming gehangen want ik vond ‘t gewoon te koud buiten. En vanuit de vensterbank kon ik zo ook gelijk prima toezicht houden op m’n personeel terwijl ze in m’n achtertuin aan het werk waren. Want er moesten stenen uit ‘t terras worden gehaald en daar waag ik m’n stiletto’s écht niet aan, stel je voor dat er eentje afbreekt. Okee, ik heb later die dag nog wel even een pootje toegestoken om kuilen te helpen graven voor de nieuwe fruitstruiken, want dat kan ik heul veul snellerderder dan m’n personeel met zo’n klein schepje.

En heel eerlijk gemauwd, ik had ook best nog wel wat mest aan de kuilen willen toevoegen voordat die struiken er in gingen, maar dat mocht dan weer niet. Dus toen ben ik een beetje brommend maar weer achter de hosta bij de schuur gaan zitten, want die plant groeit als een tierelier sinds ik de grond daaronder als kattenbak gebruik. Kuiltje dichtgooien en dan een beetje aanstampen met m’n voorpoten, echt een aanrader om de tuin lekker groen te houden.
Daarna ben ik maar weer binnen in de vensterbank gaan liggen. Lekker in slaap gevallen, want ik wist heel zeker dat m’n personeel ‘t wel even zonder mijn hulp af kon.

Genieten

Al met al heb ik de afgelopen week dus eigenlijk niet zo heel veel bijzonders gedaan of meegemaakt. Geslapen, gespeeld, geknuffeld, gewandeld. Nog meer geslapen, lekkere snekkies gegeten, maar natuurlijk ook m’n brokjes en natvoer, straatcontrole gedaan vanaf de vensterbank, op m’n catwalk en ‘t schuurdak gezeten en een paar nachtdiensten gedraaid met de buurtkatten.
Misschien is dit wel de bekende stilte voor de beruchte storm en moet ik er nog even van genieten nu ‘t nog kan, want vandaag precies over negen weken barst ‘t Tweede Weilandfeest los.
Dus de komende week neem ik het er denk ik ook nog even van…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Wat de dokter zei

Het was moeilijk en spannend en raar toen mijn vrouw gisteren zei van we gaan in een taksie naar de dokter. Ik wilde niet. Maar als huiskater weet je diep in jezelf ik moet toch.

Ik kreeg een hapje en daar zat spul in dat snapte ik meteen toen ik het schoteltje leeg had en daaran snapte ik het nog beter weeges ik werd helemaal sloom en langzaam, ik wilde hangen en liggen en de tijd ging ook langzaam daar weet ik eigenlijk niet meer heel veel van.
Dat had mijn vrouw bedacht. Met dat spul heb je minder spanning en dat is ook zo.

In de reiskorf vond ik niks aan ik wilde niet en ik duwde eefe terug en toen ging ik gewoon liggen.
In de taksie zei ik geeneens mew.
Bij de dokter lag ik gewoon maar ik luisterde wel mee wat ze zeiden.

Tanden

Of er iets met mijn tanden was, vroeg mijn vrouw want fan mij mag ze nooit in mijn bek kijken. De dokter keek. Ik wilde bijten maar het lukte niet.
‘Wil hij zijn tanden laten borstelen ‘ vroeg de dokter.
Ik dacht dat wil ik niet.
‘Dat wil hij niet,’ zei mijn vrouw.
Het hoefde niet.
Nou moet ik spul tegen plak ik weet nog niet of ik het lust.

Tummie

Er was ook kontroole op mijn gewigt. Ik moest op de weegschaal.
“Hij is een grote jongen,” zei mijn vrouw trots en dat is zo, dat weet ik gewoon.
De dokter keek moeilijk.
“Hij heeft een tummie,” zei ze, dat is als je tefeel buik aan je lighaam hebt.
Nou toen kwam er een groot ferhaal dat ik te zwaar was en er waren riesiekoos en nog meer en ik moet afvallen.
Wij weer in de taksie naar huis.

Fietaal

En thuis gingen we hangen en bijkomen en ’s avonds kreeg ik een gesprek. Dat ik heel goed kon eete en dat het toch te veel was geweest. En dat ik weer meer moest spelen, treenen is goed voor de katerman dus ook voor mij. En dat we langzaam gingen doen en saame en dat ik dan fietaal ga worden dat ik weer ga rennen.
Ja en toen wist ik weer, rennen, dat je wind maakt in je vagt rnakt, dat is fijn. Dat wil ik wel. Dus nou is mijn plan ik ga Fietaal worden, wie doet er mee?

Knorren in de nacht (33)

Na de eerste maanden van het wennen, besloot Bert op bed te gaan slapen. Er zijn katers en poezen die dan gezellig inschikken, onder het dekbed kruipen of juist er weer op, ongeacht of en hoe er iemand onder ligt, maar Bert was dat niet van plan.

Het gebeurde dat ik in bed lag en naar het tapijt ervoor keek, waar een kritische kater zat en kennelijk op iets wachtte.
“Wat wil je Bert,” vroeg ik dan.
Hij bleef onbeweeglijk zitten. Als hij zoiets moest uitleggen, neen. Dat was beneden zijn waardigheid als katerman.
Het duurde dus even eer ik hem begreep.
Wat Bert wilde, was een eigen kussen. Zijn terrein. Weten waar dat begon en waar dat ophield en dus ook waar hij heer en meester was of eigenlijk gewoon veilig.

Knorren

Ik legde dus een kussen aan het voeteneind. In een sloop.
En jawel.
Bert wenste er ook op te slapen.
Alleen, Bert wenste ook naar mij te kunnen kijken als hij ’s nachts even wakker zou zijn.
Dat kon ik me voorstellen. En het gevoel was ook wederzijds.
Per die nacht sliep ik scheef in bed. Dat voelde anders maar alles welbeschouwd wel gezellig. Soms waren we tegelijkertijd even wakker, dan keken we naar elkaar, ik aaide hem zachtjes en dan knorde hij. Van de weeromstuit aaide ik langer dan verantwoord was voor mijn nachtrust – want ja, die kleine intieme momenten van samenzijn in het donker waren me zo dierbaar. Het was of we door het nachtelijk uur elkaar nabijer kwamen.

Later sliep Bert weer beneden, maar kwam hij ’s morgens even naar boven. Ik hoorde zijn poten op de trap dichterbij komen en dan keek ik of het grote katermanhoofd in beeld kwam. Bovenaan de trap stopte hij even om naar mij te kijken. Oogcontact. Daar begon de dag, op dat moment, en als de dag zo begon, was het meteen een goede dag, ongeacht wat er verder allemaal gebeurde.

Mila bespreekt het wassen

Lieve allemaal, wat gaat de klok toch zo heel snel van dit jaar. Pas was ik nog jarig en kreeg ik allemaal lekkers en nou is het eind van deze week al weer November. Dan is er nog één maandje en dan begint het nieuwe jaar alweer.

Mij kop vind het zo heel moeilijk om de tijd zo bij te houden. De ene keer doe je je ooge dicht en wanneer je ze weer open doet is het inees zo heel veel later. Daar snap ik niks van en nou is het ook zo dat de klok zelf even terug is gegaan. Eerst was het drie uur in de nacht en daarna inees twee. Ik foel dat ik garnaale wil wegens het moeilijke allemaal. Ja ik doe eerst eefe garnaale en dan gaan we door met de blog.
Daar ben ik weer en mij buik is vol met fis en garnaale. De visboer had een prachtige grote gamba uit Argentienieje en die was zo heel erg lekker dat ik het meteen in één keer in mij bek deed. Dat was heel ontspanne en nou ben ik helemaal klaar voor de blog en de woordjes.

Attentie

Mila heeft nog vaakansie dus dit is eerder gemaakt en zo kunnen we toch Mila lezen.

 

Huiskater

Allereerst wil ik eefe stilstaan bij Ollie, ons katermansje van mevrouw Bert. Hij is pas in ons midden gekoome en ik ben nou al zo heel erg tros op hem. Hij doet sins kort compjoeteren en hij weet al hoe hij een blog maakt met woordjes. Hij kan ook al zelfies doen voor op de feesboek en hij doet zo heel erg hard zijn best om huiskater te zijn.
Zo kreeg hij laatst een nieuwe meubel en hij wist meteen hoe dat moest, nou dat is toch super dapper en heel slim! Het is ook een hele mooie meubel met een hele zachte kussen erop. Nou ik denk dat hij daar heel erg lekker op kan dutten. Ik kijk elke dag en elke dag zie ik hoe Ollie zo heel mooi groeit. Ik ben zo heel erg tros op Ollie!

Wassen

Vandaag wil ik het ook over wassen hebben want misschien heb je het wel nodig of weet je niet meer presies hoe het werkt of heb je het geeneens gedaan dat kan ook nog. Als poesedame van twaalf jaar in leef-tijd ben ik zo heel erg netjes op mij vacht. Ik vind het belangrijk dat mij vacht schoon is want dat ruikt lekker. Maar het staat ook netjes en vriendelijk als je vacht mooi schoon is en je haartjes zitten goed.
Mij liefe Kever furkeer weet dit zo heel erg goed want hij neemt altijd een borsteltje mee als we een picknick doen in de tuin. Hier komen hele makkelijk tips en adfiesen zodat jij ook heel schoon kunt straale en het mooiste is, iedereen kan meedoen. Laten we beginnen!

Pootjes

Ik begin altijd bij mijn pootjes. Dat is gewoon slim, want die gebruik ik om de rest van mijn vacht mee te doen. Ik lik m’n pootjes net zolang tot ze helemaal schoon zijn, en dan ga ik met diezelfde poot heel precies over mijn snoet en snorharen heen. Ja, tot ik voel dat alles weer op de juiste plek zit. Dat is belangrijk, want stel je voor dat iemand naar je kijkt en je snoet is niet schoon, dat is niet zo netjes. Daarna doe ik mij buik want daarvoor moet ik eerst eefe zitten of liggen en wordt mij rug vies.
Voor mij buik neem ik de tijd want dat is mijn leefeswerk en daar ben ik altijd zuinig op omdat ik net zo mooie leefeswerk wil als mij mamavoelens ster Loes. Ik zorg dat alle haartjes in de goede richting staan, dat voel je wel als je gaat wassen.

Gimles

Als mij buik helemaal schoon is dan doe ik ook eefe mij hals en borst zodat dat ook helemaal netjes is met de rest van mij buik. Hier houden we eefe een pauze als je klaar bent want de rug en staart kost best wat beweging en enersjie. In de pauze blijf je gewoon eefe zitten zoals je zit of je gaat op alle vier je poten staan. Maar wacht eefe met eete of drinke anders maak je alles weer nat en vies. Als je er klaar voor bent dan gaan we beginnen. De rug is lastig want je moet je kop helemaal naar links draaien en dan van boven naar beneden een lik beweging maken met je tong.
Misschien helpt mijn gimles hierbij of misschien kan ik ook nog wel eens jooga les doen op de blog want dat is makkelijk voor als je je gaat wassen. En al krijg je het niet helemaal schoon de eerste keer dat geef helemaal niks want je ben aan het oefenen. Je leert het en dus gaat het elke keer een beetje beter. Als je linker rugkant hebt gedaan, probeer je dit ook bij de rechter kant. En als je voelt van ja ik ben schoon dan komt als laatste de staart aan de beurt. Dit is makkelijker want je gaat van je billen over de staart heen en dit doe je net zolang tot je staart schoon voelt.
Vergeet je billen niet mee te nemen want die horen er ook bij maar als aller-aller laatst!

En als je nu klaar bent dan zeg ik, goed gedaan! Je bent nou schoon en netjes. Ik hoop dat jullie wat aan de tips en adfiesen hebben. Ik ga de woordjes afsluiten met een fijne week wens. Zacht kopje voor iedereen!

Poot getekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis