Lucky en de warmte

Lieve vriendjes, het is hier in Krullieland echt zomer nu. We hebben ook wel een keertje regen gehad maar het is vooral lekker warm weer. Konijntje Jip mag af en toe ook gewoon los in de tuin lopen als onze mensen thuis zijn. Dat vond ze de eerste keer wel erg spannend maar ze snapt het nu al erg goed en dan kan ze lekker in het gras zitten en groene blaadjes die zij lekker vindt eten. Ik snap niet zo heel goed wat zij nu aan plantjes eten vindt maar dat ze gras lust, snap ik zeker wel. Ik eet namelijk ook regelmatig zelf gras. Vooral als ik buikpijn heb want dat werkt daar nogal goed tegen.

In de ren

Ik kom nu ook wat vaker in de tuin om daar eens rond te wandelen en lekker te relaxen want mijn man heeft vakantie dus dat is fijn want dan is hij vaak thuis. Ik mag niet altijd de ren uit en soms vind ik dat niet zo leuk maar omdat Moos in de ren moet blijven, moet ik ook solidair met hem zijn. Nu ja, dat vinden mijn mensen dan toch. Dat betekent dat ik ook aan Moos moet denken en dat het niet altijd zo leuk is voor hem als ik wel eruit mag en hij niet. Ik vind dat heus niet altijd erg maar soms wil ik wel gewoon graag even verkennen. Ik had eerder deze week wel wat bijzonders…ik liep in de tuin en ineens stond daar een langharige kat dichtbij me. We schrokken eigenlijk vooral een beetje van elkaar en hebben wat staan staren en toen ging de andere weer weg. Nu ja, hij zat per slot van rekening dan ook in mijn tuin he?
Dat konijntje nu ook af en toe los in de tuin zit vond ik eerst wel bijzonder maar nu ben ik er al aan gewend. Moos kan haar dan ook zien want die gaat in de ren op een muurtje zitten of net achter de deur. Op de foto kun je ook zien dat ik buiten de ren lig en hij erin zit. Zo kunnen we elkaar zien en dat is prima want we zijn eigenlijk allebei niet zo graag alleen als ik we eerlijk zijn. Soms doen we wel eens een beetje boos tegen elkaar maar we kunnen ook goed samen rennen en spelen en we hebben eerder zelfs al heel even samen op de krabton gelegen. Dat was eigenlijk een beetje een vergissing want normaal gesproken zie ik het wel als er een ander bovenop ligt maar ik had deze keer niet in de gaten dat Moos er al lag. Ik sprong er gewoon bij en ik weet niet wie het meest verbaasd was eigenlijk, hij of ik.
Omdat er nogal warme dagen aankomen en jullie deze misschien ook wel krijgen of al gehad hebben, heb ik eens met Molly gemiauwd hoe je als kat deze dagen het beste kunt doorbrengen. Ze had wel goede tips hoor die ik even met jullie wil delen. Molly is al 14 en zij weet dat soort dingen allemaal erg goed.

Tips

Kom je buiten, zorg er dan voor dat je dit niet op het heetst van de dag doet want dan is het heus te warm. Dat is precies het moment als de zon heel hoog staat aan de lucht. Ben je wel buiten, zoek dan de schaduw op. Dat kan bijvoorbeeld als je mensen een parasol hebben maar onder een struik is ook een goed plan. Waait het lekker? Zorg dan dat je de verkoeling daarvan ook lekker voelt. Dan wappert je vacht ook een beetje mee.
Blijf je binnen? Zoek dan koele plekjes op zoals lekker op een tegelvloer (die heeft iedereen hoor, al is het maar waar je mensen zich wassen of waar ze op de bak gaan), vraag om een koele mat (die verkopen ze bij de dierenwinkel die van die fijne pakketten met groene banden verkoopt trouwens) of een fles met koud water erin werkt ook. Zorg dat je altijd voldoende fris water hebt, of vraag regelmatig om een milky snack of liquid snack. Die werken ook prima tegen de dorst. Brokjes zijn ook goed met dit weer maar zorg er vooral voor dat je regelmatig nieuwe krijgt, want anders drogen ze snel uit met dit weer. Je mensen kunnen binnen ook een wapperding laten waaien als het erg warm is en als de ramen open staan, kun je proberen zelf een plek te zoeken waar je binnen ook de wind voelt.

Slapen

Tenslotte, doe vooral niet teveel en ga ergens waar je fijn kunt liggen, heerlijk slapen. Als je dat op het warmste moment van de dag doet, heb je ’s Avonds lekker veel energie en kun je dan spelen en rennen. Dat is dan ook meteen een heel stuk aangenamer. Ik vind dat Molly best goede tips geeft, toch? Ik wil zelf nog wel eens te hard van stapel lopen met warm weer en teveel doen, maar op zijn tijd goed rusten en niet te druk doen, dat werkt het beste van allemaal. Dan is het gewoon superfijn dat het zomer is.

Knuffels van Lucky

PS hebben je mensen een zwembad? Tegen de randen aanliggen of erop als dat kan, is ook bijzonder aangenaam met warm weer! Kijk wel uit dat je niet in het water valt hoor.

Kever heeft een mening over feestdaagen

Zooo heee wat had iedereen me forige week lieve woorden gestuurd!, ik heb ze allemaal in mijn hart gestopt en daar bewaar ik ze voor als ik onzeeker ben, dan kan ik naar jullie woorden kijken en me weer fijn foelen, mijn vrouw zei Keef, je boft maar met zulke lieve vrienden, en dat is helemaal waar, ik ben zooo blij met jullie!

In mijn tuin is het nu zomer, elke dag zomer, en ik HAU van zomer, van mij mag het wel elke dag zomer zijn, met veel zon en dat het zo heerlijk warm is, ik foel me in de zomer alsof het elke dag feest is, en dat is het eigenlijk ook want ik geniet van de ochtend tot de afond, mijn vrouw roept nau Zeg maar gerust tot diep in de nacht, en ja dat is waar.

Voeten

In de ochtend ga ik al heeeel froeg naar buiten, als het nog niet zo warm is, ik tsjek mijn tuin goed, ik kijk oferal en ik ruik oferal, ik doe een plasje op belangrijke plekken en een poeps op mijn twalet.

Als er veel zon is ga ik onder de planten liggen, daar is het koeler, dat kan op allerlei plaatsen in mijn tuin, meestal lig ik onder de hortensiejaas, zo heeten die planten, ze zijn best hoog en als ik er onder lig zie je alleen mijn voeten nog, maar dat is handig voor mijn mensen om te weeten waar ik ben dus ik hau mijn voeten gewoon zo.

Ik kan ook onder mijn peertjesboom liggen, dat is mijn favoriete plek in de tuin en daar lig ik meestal, ik kan er goed nadenken over van alles, ik denk over het leefen en over welke letters ik ga maken, soms blaft de hond van de tuin naast mij, het is een zware blaf omdat hij zo groot is, maar hij kan niet in mijn tuin dus ik trek me er niets van aan, een stukje ferderop zijn er mensenkittens die in hun tuin speelen, ze maken veel lawaai maar dat geeft niet want ze kunnen OOK niet in mijn tuin – van mij mag alles, ik ben de moeilijkste niet, als het maar niet in mijn tuin is.

In de afond wordt het wat fripser en ga ik mijn tuin weer goed tsjekken, daarna ga ik naar binnen om brokjes te eeten en gekamd te worden, ik moet er natuurlijk wel netjes uit blijfen zien!, folgens mijn vrouw zau het netter zijn als ik mijn voeten eens zau wassen, die zijn helemaal grijs geworden van het stof en de aarde, maar ik find dat niet erg en het zijn toefallig MIJN voeten dus ik was ze lekker niet.

Welterusten

Later op de afond ga ik op één van mijn stoelen liggen, en daar lig ik uuren te kijken en te luisteren en te ruiken naar alles wat er om me heen gebeurt, het wordt steeds donkerder en stiller, en als het laater en laater wordt ben ik de enige die nog buiten is.

Mijn vrouw komt me welterusten zeggen, en als het heel laat wordt doet mijn man dat ook, ik ben nog niet moe, ik geniet ervan om helemaal alleen met de maan en de sterren te zijn, dat foelt heel biesonder, ik kan de sterren bijna aanraken in de hemel, ze twinkelen naar me en ik zwaai terug, alles is muisjesstil, Pokon, Mikkie en Juultje zijn naar hun eigen huis, mijn mensen slaapen en ik ben de eenige die nog wakker is, ik hau de wacht en zorg dat iedereen feilig is, dat is een grote ferantwoordelijkheid, maar ik kan dat.

Als ik naar alle sterren heb gezwaaid ga ik naar binnen, ik loop naar het grote bed en klim bij mijn mensen, ik tetter zachtjes dat ik knuffels wil en die krijg ik, mijn vrouw zegt dat ik naar gras en naar aarde ruik, ik wrijf haar helemaal in met mijn hoofd zodat ze naar mij ruikt, mijn man geeft me een knuffel en we gaan slaapen tot het ochtend is, de ochtend van weer een zomerse feestdag.

***

Ook met de warmte tetter ik natuurlijk voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Joep over de zomer en zijn personeel

Volgens m’n personeel begint vandaag de zomer, omdat de zon precies recht boven de evenaar staat. Nou heb ik helemaal geen idee wat die evenaar voor een ding is, maar als de zon blijft schijnen ben ik al dik tevreden. Dan kan ik lekker buiten wandelen en dutten, en als ‘t me overdag te warm wordt ga ik lekker op de grond onder de struiken in m’n tuin liggen. Ik hoop alleen dat m’n personeel dan m’n ontbijt, lunch en diner daar ook wil serveren…

Trainen

Want dat buiten eten, dat is iets waar ik ze nog even op moet trainen. In m’n tuin staan al wel twee drinkbakken die twee keer per dag van vers water worden voorzien, maar m’n eten ook buiten zetten, dat doen ze liever niet omdat ze denken dat dat dan de katten uit de buurt aantrekt omdat ik m’n etensbak nooit in één keer leeg eet.
Zelf zie ik het probleem niet zo, want ik heb genoeg eten om te delen. Zelfs de hond van die lieve overbuurvrouw die m’n bak met ‘t restje natvoer helemaal leeg lebbert als ze op bezoek komen mag mee eten. Al sta ik er elke keer weer verbaasd over hoe snel ze dat dan kan want hoewel ze kleinerderer is dan ik, slobbert ze ‘t restje in m’n bak met natvoer in 0,001 seconde helemaal leeg. Maar dat scheelt m’n personeel dan wel weer afwas.

Personeel

En over m’n personeel gemauwd, deze week waren ze alweer twee jaar in dienst bij me. Waarvan ze sinds anderhalf jaar een vast contract hebben, want ik had al snel in de gaten dat het, zoals m’n moeder al gelijk mauwde toen ze de eerste keer op bezoek kwamen, inderdaad prima personeel voor mij is.
Okee, ze zijn een heel stuk ouderder dan het personeel van m’n moeder, maar daardoor zijn ze ook veel rustiger en vaker thuis, dus knuffel- en kroeltijd is de hele dag en nacht door. En ‘t zijn hele ervaren jagers, want m’n voorraadkast staat altijd vol met lekker eten en heerlijke snekkies. Dus daar hoefde ik ze helemaal niet meer in te trainen, wamt daar zijn ze natuurtalenten in.

Kattenklok

Maar ja, ze lopen nog niet altijd gelijk met m’n innerlijke kattenklok. Al weten ze inmiddels wel dat als ik ‘s morgens rond ‘n uurtje of zeven binnen kom van m’n nachtdienst of gewoon lekker buiten zijn, dat ik dan graag m’n ontbijt wil. En dan natuurlijk een nat ontbijt hè, want droge brokjes staan er altijd wel.
Soms zit ik in ‘t donker al op de tuintafel als ze midden in de nacht naar hun tweebenersbak gaan, en dan zie ik ze daarna vaak weer gewoon terug naar hun mand gaan, alsof ze me niet gezien hebben. Maar omdat het nu alweer vroeg licht is kunnen ze niet om me heen, en gaat soms om vijf uur de deur al voor me open zodat ik even m’n nagels kan scherpen aan de krabpaal naast de bank. Daarna ga ik dan klaar zitten bij m’n brokjes- en waterbak, met een blik van ‘wat ontbijten we vandaag’.
En dan gaat het mis. Ik krijg wel kroelen en aaien en kriebeltjes, en lieve woordjes. Maar daarna zegt m’n personeel doodleuk dat vijf uur nog veuls te vroeg is voor een nat ontbijt, en dat ik als ik honger heb lekker wat brokjes kan gaan knabbelen…

Vier dingen

Nou, ik weet dus ondertussen echt niet meer hoe ik ze nu, na twee jaar, nog kan aanleren om ‘s morgens gelijk ontbijt te serveren als ik binnenkom, ongeacht het tijdstip. Dus ik sta open voor ideeën, want ‘t enige dat ik nog kan verzinnen is om zo snel mogelijk, voordat m’n personeel terug in de slaapkamer is, languit op hun mand te gaan liggen. Maar dan nog zien ze kans om zich in allerlei bochten te wringen en gewoon onder hun dekentje verder te gaan slapen.
Meestal loop ik dan nog wel een paar keer over ze heen, maar dat vinden ze allemaal prima. Ze laten zich gewoon niet gek maken en slapen lekker verder.
Dan kan ik dus maar vier dingen bedenken om nog te doen.
Eén: ik kan heel hard gaan miauwen totdat ze hun bed uitkomen om m’n ontbijt te serveren.
Twee: ik kan wat droge brokjes gaan eten en wat slokjes water nemen.
Drie: ik kan achter ‘t gordijn in de vensterbank of tussen m’n personeel in de grote mand gaan liggen wachten.
Vier: ik kan m’n stiletto’s gebruiken om duidelijk te maken wat ik wil.

Heel eerlijk? Nummer vier vind ik eigenlijk helemaal geen optie, want geweld lost natuurlijk niks op. In plaats daarvan zou ik dan eerder de vacht die boven de dekens uitsteekt gaan likken, of hun snuit. Want m’n personeel is altijd heel lief voor me, en meestal snappen ze gewoon wat ik bedoel en hoef ik maar een mauwtje te geven, of ze aan te kijken of met m’n staart tegen hun achterpoot te tikken.
Ze hebben nog maar weinig training nodig, alleen moet ik ze wel af en toe nog een beetje bijsturen. Vooral wat m’n ontbijt betreft…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Voor mevrouw Sabine

Vanaf hier wil ik mevrouw Sabine nog heel veel sterkte wensen nu haar Ollie een mooie ster is geworden.
De vrienden die vorig jaar op het Eerste Grote Weiland Feest waren, herinneren zich Ollie vast nog want hij was de Meesterbakker van de Enige Echte Limburgse Ketnipvlaaien.
Lieve Ollie, we zullen je missen.
Maar ik weet zeker dat je van achter de Regenboogbrug een oogje in ‘t zeil zal houden, en ik zwaai elke nacht vanaf ‘t schuurdak naar jou en alle andere lieve vriendjes en vriendinnetjes met wie je nu voor altijd samen bent…

Wat ik doe als het heel warm is

Dit is mijn eerste zomer in dit huis dus ik weet nog niet presies hoe dat allemaal gaat, maar ik heb al keihete dagen gehad en dus heb ik erfaring.

Wat ik zeker weet is dat ik met de flieg wil treenen dus meteen als het ochtend is doe ik dat. Gewoon net zo lang als ik kan dan pauze en dan weer en dan pauze tot mijn vrouw zegt fan nou moet ik aan de tafel gaan werken en dan soms nog een keer.
Als het keiheet is dan doe ik dat niet.
En als het avond is weer wel, dan is het hete weg.

Lugten

Toen het lente in huis was, ging ik graag in de zon slaape. Heerlijk helemaal warm en poote en oore en in mijn vagt, nou ik deed niks liefer. Nou het hete er is lig ik tussen de zon op de fensterbanken in. Dus de warme lugten heb ik, maar het hete op mijn vagt niet.
Plus ik kan alles horen wat er gebeurt in de straat en in de kamer, je wil als huiskaterjongen toch weete wat is wat.
Als het afond is dan lig ik graag op mijn kussen. Soms oferdag slaap ik boofe.

Roetiene

Dat is mijn roetiene en ik heb nou ook geleerd, roetiene is belangrijk weeges mijn asiel-achtergrond en daarfoor dat ik op straat moest leefe. In het asiel was het moeilijk en op straat helemaal. Daarom heb ik roetiene nodig, dat is zekerheid ofer wat er gebeurt en wanneer. Dat heb ik aan mijn vrouw want zij doet haast altijd hetzelfde oferdag en ook aan mezelf nou steeds meer, dat ik weet wat ik moet doen wanneer oferdag.

Misschien ben ik daarom nou feel meer gewend, dat ik weet ik ben ook ferantwoordelijk van hoe is mijn dag. Ook als het keiheet is.

Er komen ook waaidingen in de kamer. Die gaan morgen aan en dan heb ik daar ook erfaring mee maar nou dus nog niet.

Toen Bert de wiew ontdekte (37)

Bert was nog net niet of net wel een jaar bij me, toen er een gevaarlijke ontwikkeling ontstond. Het groene spul kwam in zijn en daarmee in ons leven.

In die tijd zaten we net in een nieuwe fase. Het grote wennen was gedaan, Bert voelde zich rustiger en hoefde niet meer zes keer per dag te spelen. Maar angstklachten waren er nog steeds. Dus ik dacht aan iets dat moeder natuur ons bood en dat was catnip. Online werd van alles aangeboden, steeds met de waarschuwing dat de ene kat er anders op reageerde dan de andere kat. Het kon ook niks doen.

Wiew

In een kwaliteitswinkel te Amsterdam kocht ik iets dat omschreven werd als stinkzakjes. Ik vond het best lekker ruiken, maar daar ging het niet om.
“Bert, kijk eens?”
Ik legde de zakjes op het tapijt.
De video ging op Facebook en vrienden met meer ervaring wisten hoe het heette wat hier gebeurde: dit was nu wiewen.
Dat je in je kop zweeft en je helemaal goed voelt en alles is raar en juist fijnn. Wiewen. Zeg het met een lange ie en het is meteen duidelijk.
Een betere reclame was er natuurlijk niet, en de video kwam ook op de website van de kwaliteitswinkel. Ik hoop dat er veel poezen en katers gelukkig door werden.

Meer

Toen ik Bert eenmaal zo ontspannen zag, wilde ik dat meer en vaker zien. Ik ontdekte de gele banaan waar hij op dag 1 gek en vrolijk van werd en op dag 2 niet naar omkeek, om de banaan op dag 7 te herontdekken.
Hij kreeg verse wiew, en dat was stevig spul. Erin rollen en stil liggen en ik zag hoe hij helemaal van de wereld was.
Er kwamen cadeautjes, ook met wiew.
Alles was superduperfijn tot het van de ene seconde op de andere gewoon was en dan weer fijn, ik nam maar aan dat het bij wiewen hoorde.

(tekst gaat verder onder video)

 

Zelf rook ik ook aan nieuwe wiew. Maar ik had er nooit het effect van dat Bert onderging, al was dat altijd onvoorspelbaar en soms ook weer niks, dan liep hij door het groene spul naar de vensterbank, net of het er niet lag.
Dit alles behoorde tot het mysterie van de wiewende kater.