Afgelopen week, ik weet niet meer op welke dag dat was, ging mijn vrouw iets maken. Mijn vrouw is kei kreejatief en ze maakt van alles, ook de wiewzakjes om te wiewen. Daar wordt je lekker hai van.
Uitzicht
Maar dit had ik nog niet eerder gezien en ik wist niet wat het was. Ik zal je vertellen wat er gebeurde. Ik zat namelijk op de laptop die op de tafel staat en ik had hierdoor een goed uitzicht over de tafel.
Er kwamen allemaal kleurtjes voorbij maar niet zoals de visjes. Dit waren blokjes in allerlei kleurtjes. Deze zitten in een doosje met een deksel. Ik werd heel nieuwsgierig en ging opletten want ik wilde weten wat ze ging doen. Ze haalde witte vellen uit de kast en legde die op de tafel, net als de blokjes. Ook pakte ze een krant uit de keuken van het oudpapier stapeltje. Die legde ze als eerst neer, daarna legde ze het wit vel daarop. Toen wist ik het bijna zeker, ze gaat verven! Maar, er zijn geen kwasten.
Snuffelen
Ik ging toch maar eens dichterbij zitten en snuffelen aan de blokjes. Ze roken vreemd. Ze roken naar oud zand en geemies, dat is een moeilijk woord voor allemaal ingreediejenten. Mijn vrouw liep weer naar de kast en haalde daar een ijzer ding uit met een snoer er aan. Nu wist ik het niet meer want er zijn geen kwasten. Die heeft ze ook niet gepakt want ze deed de stekker in het stopkontakt en daarna ging ze op de stoel zitten. Opeens vroeg ze, ‘Brammie, doe je mee?’ Dat wil ik wel maar wat gaan we doen dan? Nou ze vertelde mij in deetaj wat dit is.
Papier
Het heet een wastekening maken. Je maakt een oud strijkijzer warm. Als die warm is, zorg je dat jij jouw vel papier voor je hebt liggen. Dan pak je een blokje kleur naar keuze en smeert wat op de strijkijzer. Daarna ga je dus je vel papier strijken en dan komt de was op het velletje papier. Dit moet wel speesjaal papier zijn.
Welke weet ik niet, maar voor de wastekening. De winkel weet het denk ik wel. Als je klaar bent met je eerste kleur, kan je nog een andere pakken als je dat wilt. Mag wel, hoeft niet.
Mijn tekening
Ik vond dit kei spannend en leuk. Ik werd blij en mijn staart ging bibberen. Dat doe ik als ik het kei maar dan ook kei leuk vind. Eerst wilde ik Blauw! Of nee? Of toch Roze? Oh wat moeilijk! En al die mooie kleuren. En ja, ik trappelde een beetje want dit is zo leuk om te doen. Ik vond blauw en roze toch echt de mooiste kleuren. Ik heb ze zelf gekozen met mijn neus want ik rook eraan en deze roken niet geemies.
En zien jullie mijn mooie wastekening?? Die heb ik zelf gemaakt! ( met een beetje hulp van mijn vrouw want ik mag niet met gevaarlijke dingen spelen). Ik hoop dat jullie het mooi vinden. Kopje van mij!
Hoe gebeurt dat? Nou, we hebben emmers, een visnetje en oja water in een emmer met een plantje er in zodat de visjes daarin kunnen. Mijn vrouw doet met het netje de visjes vangen en in de emmer met water. Daar moet ik natuurlijk bij zijn want ze moeten wel allemaal in de emmer. Ik loop op en neer en kijk dan in de emmer. Ook sta ik wel eens op mijn vrouw haar been als ze hurkt. Dan kan ik beter in de emmer kijken.
Als de visjes in de emmer zitten, kijk ik daar graag naar. Ze zijn heel snel namelijk. Soms raak ik wel eens een visje aan met mijn poot. Dat kriebelt. Mijn vrouw zegt wel dat ik voorzichtig moet doen en dat ze geen snek zijn. Ik denk dat deze visjes niet eens lekker zijn want het water wat op mijn poot zit, lik ik er af en het smaakt geeneens naar vis.
beestjes, op kleine donsjes en andere veren. Er zijn ook verdiepingen met ramen zodat ik daar naar buiten kan kijken voor als er seeriejeus iets aan de hand is. Ik mag alleen de tuin niet uit en de straat niet over omdat ik de weg niet ken, dat is alles.