Categorie archieven: Bram en Mila

Bram over in de tuin zijn en wat snoeien is

snoeien

Hoi allemaal, wat was afgelopen week spannend toen mijn eerste eeboek uitkwam. Ik had geen idee dat er zoveel reejaksies kwamen en allemaal kei-lief!

Kei-blij

Nu heb ik echte fens, jullie. En ik heb nog nooit fens gehad. Of misschien heb ik er nooit over nagedacht, dat kan ook. Maar ik ben echt kei-blij met jullie en met hoe het allemaal gegaan is. Vandaag heb ik weer een spannende blog voor jullie. Ik deed iets nieuws. Het was kei-spannend. Lees maar.

Snoeien

Deze week gingen we snoeien. Ik heb dat nog nooit gedaan dus mijn vrouw moest mij wel even vertellen wat dat is. Meestal denk ik meteen aan eten of aan een nieuw speeltje, maar dat is het dus niet.
Snoeien gebeurt twee keer in een jaar. Het gebeurd in je tuin. Ik doe alle kontroole in de tuin en ik wilde bij het snoeien zijn. Wanneer de blaadjes een andere kleur krijgen door het weer dan ga je snoeien. Nu is het herfst en de blaadjes vallen van de bomen en struiken. Om de bomen en struiken te helpen doen we de takjes knippen. De takjes worden dan kort zodat ze weer kunnen groeien als het warm wordt. Net als een mensenvacht. Die gaan ook hun vacht snoeien als het te lang wordt.

Takjes

snoeienIk vind het kei-fijn om buiten te zijn. En zeker als mijn vrouw ook meekomt. Dat zij haar ding gaat doen en ik kontrooleer alles. Dat is het beste. Dan voel ik me veilig. Af en toe loop ik naar haar toe voor knuffels of een aai. Heerlijk! Nu was ze takjes aan het knippen en al die takjes legde ze op elkaar. Het werd een kei-grote berg. Dat vind ik dan meteen kei-koel en spannend.
Mijn binnenkant is onrustig. Dat ik niet stil kan zitten. Ik moet gewoon lopen. De berg wordt alsmaar groter en groter. Nu wil er per se heen en dat doe ik. Ik loop er heen en bekijk alles. Mijn staartje bibbert omdat ik blij ben. Ik zie dat er een opening is in de berg met takken en ik kruip er in. En ik zie blaadjes bewegen. Ik mep er met mijn poot op, bam! En dan beweegt er links  een blaadje, bam! Rechts bewegen ze ook, bam! Ze zijn overal en ze bewegen overal. Ik probeer ze allemaal te vangen maar ze gaan te snel voor me. Mijn poot kan het niet bijhouden.

Kontroole

snoeienIk ga een beetje uit de berg zitten en draai mijn kop. Ik ben oer en er komt een diepe miauw. Echt van heel diep. Hij klinkt zwaar en ik voel het vanuit mijn buik. Ik foel me een kooning van de berg. Er komt nog een miauw, dit keer is het niet zo diep maar wel oer. Ik vind het kei-leuk in mijn nieuwe berg. Mijn vrouw ziet mij zitten en loopt naar me toe. Ik krijg knuffels van haar en ze zegt dat ik heel stoer ben in mijn berg. Ik ga me weer verstoppen zodat ik blaadjes kan fangen. Mijn vrouw doet nog wat takjes knippen voordat ze de takjes van mijn berg afhaalt. Wat is dit? Vraag ik me af. Haalt ze zomaar mijn berg weg. Deze gaan met de groene monster mee zegt ze tegen me. Dan is de tuin weer netjes. En dan kan ik beter kontroole houden. Dat vind ik een goed plan. Dan is alles weer zoals het hoort en dat maakt dat ik me veilig voel.

Bram: ik heb een eboek geschreven

Bram en Mila,

nieuws

Hoi allemaal, de vorige keer in de blog heb ik geleerd dat iedereen nukkig kan zijn en dat het ok is. Soms hebben we allemaal een dag wat niet lekker loopt.

Speesjaal

Maar ook dat je het goed kunt maken als er iets gebeurt. Gelukkig zijn mijn vrouw en ik weer in orde en gaat alles zoals het hoort.Dat is het beste. Nu heb ik iets heel speesjaals voor jullie. Ik heb het zelf geschreven. Niet helemaal alleen hoor want het is kei-moeilijk. Het is mijn aller-eerste eeboek!

Mijn leven

Het gaat over mijn leven. Over hoe ik als straatkat geluk vond en ondanks mijn hendikep een thuis heb met hobbies. Eerlijk is eerlijk, ik vond het echt lastig om te schrijven omdat ik niet alles meer wist. Dus heb ik mijn vrouw gevraagd over hoe het allemaal begonnen is. Zij heeft mij het een en ander verteld over mij als kitten. Want ik was toen nog een klein kitten. En ik kan niet alles hier vertellen want anders verklap ik heel veel.

Tegnies

Maar dan komt het. Hoe doe je nou zoiets? Hoe schrijf je een eeboek? Daar wist ik helemaal niks vanaf en dus heb ik Bertje gevraagd of hij wilde helpen, en dat wilde hij wel. Bertje kan kei-goed schrijven. Dus ik ben kei-blij dat hij mij meegeholpen heeft. Bertje kontrooleerde mijn tekst en gaf kei-goeie tips. Het heeft best wel lang geduurt maar het is me gelukt. Daarna moest ik nog foto’s hebben voor in de eeboek. Welke foto’s en waar horen ze te staan en of ze mooi genoeg zijn. Dat was een flinke klus om te doen. Er zijn best veel mapjes op de kompjoeter met foto’s. Dus ik moest goed kijken. Mijn vrouw deed ook mee. Die gaf aan of het paste bij de hoofdstukken. Daarna deed mijn vrouw iets magies met de kompjoeter en toen kwam er dat eeboek uit. Het is kei-tegnies dus dat snap ik nog niet zo goed. Bertje weet wel hoe dit werkt.

Spannend

Ik vergeet door de zenuw helemaal te vertellen dat ik dit kei-spannend vind. Mijn lijf wil op en neer lopen en niet dutten. In mijn kop blijft het maar malen: wie gaat mijn eeboek lezen? En vinden ze mijn eeboek wel mooi genoeg? Nou je snapt dat ik niet eens om een snek of knuffel heb gevraagd. Zo zenuw ben ik! Ik hoop wel dat het gaat zakken want sneks zijn kei-lekker en die wil ik toch wel. Ik ben kei-trots op mezelf dat ik dit heb gedaan met de hulp van Bertje. Dank je wel Bertje!! Ik hoop dat jullie mijn verhaal gaan lezen. Dank je wel alvast! Nu ga ik ergens dutten denk ik. Stoer kopje van mij!

 

Bram: Mijn leven met een hendikep. Inspiratieboek

(November, 2020)

Bram: Mijn leven met een hendikep

Klik op het boek en het gaat downloaden.

 

Bram over toen ik nukkig was

nukkig

Hoi allemaal, wat een biezondere dag hebben we gehad met Hallowien. Bijna iedereen deed mee op zijn of haar manier! Dat vind ik kei -koel.

Sommige vertelde dat ze echte liefde konden voelen. Dat is heel speesjaal en ik ben blij dat jullie dat hebben mogen voelen. Hallowien maakte me best moe en ik moest daarna echt bijkomen en veel dutten.

In je vel

Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag, was ik niet zo lief. En daar mag ik ook over praten. Mijn vrouw noemt het nukkig zijn, ik weet het niet. Folgens mij was ik gewoon normaal maar het kan ook zijn dat ik sjaggerijnig ben. Als je dus sjaggerijnig bent of nukkig, dan zit je niet lekker in je vel. En dat kan van alles betekenen. Je kan moe zijn, honger hebben of misschien kan je moeilijk naar de bak, er zijn heel veel verschillende redenen waarom je niet lekker in je vel kan zitten. Ik was sjaggerijnig omdat ik naar binnen moest en ik wou niet. Dat ging zo.

Buiten zitten

Het was buiten kei-lekker weer. Het was best warm en het waaide een beetje. Ik snofte de heerlijke zachte lucht in en genoot van mijn avondje buiten. De lucht vertelde me niet zo gek veel behalve dat er iemand aan het koken was. Het rook naar vlees en dat is lekker. Thuis kookt mijn vrouw dit soort vlees ook wel eens. Ze noemt het verse worst. Het is dus een bekende geur van thuis die ik buiten rook. En terwijl ik lekker op mijn denksteen zat te zitten, riep mijn vrouw me naar binnen. Moet ik echt? mauwde ik naar haar. Ze stond te wachten, ik zag het. Maar ik wilde echt niet naar binnen. Dus ik kwam niet.
Ik sprong van de steen af en rende naar de boompjes. Daar ga ik altijd mijn behoefte doen als ik buiten ben. Buiten zitten vind ik fijner omdat ik me dan meer oer voel. Mijn vrouw snapte dat ik even moest zitten en ze wachtte op me. Nadat ik klaar was en mijn kuiltje weer vol gegraven had, rende ik naar de poort waar ik altijd zit te gluren.

Naar de poort

Mijn vrouw riep mijn naam een paar keer. Ik hoorde het best maar ik luisterde niet. Pas toen ik haar voetstappen dichterbij hoorde komen. draaide ik me om. Ze was nu dichtbij me en ik wilde nog heel even buiten blijven. Dus ik zette af met mijn achterpoten om vaart te maken en spurtte naar de achterdeur van ons huis. Mijn vrouw liep me achterna. Toen ze bijna bij mij was, rende ik weer verder weg. Dit keer hoorde ik een wat hardere: ‘Brammie’. Ik rende verder naar de poort want ik wilde nog zo graag fijn buiten zijn en even onder de poort door gluren. Dit deed ik drie keer en bij de laatste keer dacht ik dat dus ik nog even buiten mocht blijven want ik hoorde haar niet meer. Ineens stond ze achter me en pakte ze me op.
Potverdikkie Brammie zei ze. Ik schrok hier best wel van en doordat ik zo schrok, beet ik haar in haar hand. Ik was al een beetje sjaggerijnig omdat ik buiten wilde blijven terwijl dat niet mocht en nu pakte ze me ook nog op waar ik van schrok. Het was geen harde beet. Het was meer een beet zonder echte gaatjes in haar hand. Een knauw noem ik dat. Het is meer een waarschuwing, denk ik. Nu wist ik zeker dat ik naar binnen moest want bijten mag niet. En daarnaast moest ik ook nog grommen tegen haar. Dus ik was niet helemaal lief.

nukkigNaar binnen

Gelukkig begreep mijn vrouw dat ik het niet verkeerd bedoelde en dat het ook van de schrik was. Ze droeg me naar binnen en zei dat ik maar even moet afkoelen. Ik ben op een stoel gesprongen en ben daar even gaan dutten. Ik wilde geen kopjes geven of een buikkroel krijgen van haar. En zij had ook even andere dingen te doen. Later op de avond was ik niet meer zo sjaggerijnig en eigenlijk wilde ik gewoon weer knuffels van haar. Dus ben ik naar boven gegaan en bij haar gaan liggen. Ze zag aan me dat ik een kroel wilde en die kreeg ik ook. Daarna was ik helemaal niet meer sjaggerijnig en kreeg ik een avond snek. Het nukkige gevoel was over.

Bram over zijn beleefing van Hallowien

Hallowien

Hoi allemaal, ik hoop dat jullie al een beetje gewend zijn aan de nieuwe klok. Eerlijk gezegd heb ik daar best last van.

Want eerst moest ik om 6 uur in de avond binnen zijn en nu is dat 5 uur in de avond. Ik heb wel flink gezeurd bij mijn vrouw want dit snapte ik niet. Ze vertelde me dat dit al kei-lang zo is en dat we straks ook weer terug gaan naar de eerste tijd. Dan is het weer 6 uur in de avond. Wie dit nog folgt weet folgens mij alles. De klok vind ik lastig. Maar deze tijd brengt ook iets moois mee. Fandaag is het namelijk Hallowien.

Snoepjes

Wat is Hallowien? Voor deze vraag ben ik even het internet opgeweest want ik wist het niet precies. Ik zie wel altijd mensen furkleed gaan als spookjes of als een skelet. En dan gaan ze bij de buren aanbellen voor snoepjes. Ik mag de tuin niet uit anders ga ik naar de buren voor snoepjes.
Misschien hebben ze wel kipsmaak voor mij. En dan zou ik ook furkleed gaan. Als heksenkater. Dat lijkt me echt heel koel. Maar Hallowien is niet alleen furkleed gaan en schooien om snoepjes, want ik zou schooien. Daarna zou ik alle snoepjes opschrokken. Dat alles in één keer in je bek zit en dat je dan lekker met je kiezen kan kraken. Heerlijk!

Twee werelden

HallowienDe Hallowien avond waar ik het over wil hebben is best speesjaal. Want er is al kei-lang een geloof over dat, wanneer het Hallowien is, er een hele dunne lijn is tussen twee werelden. Dit klinkt kei-moeilijk maar dat is het niet. Ik zal het uitleggen.
Je hebt deze wereld, waar wij zijn en waar we om sneks vragen en zo, en die van de regenboogbrug. Dat is waar sommige vriendjes van ons zijn. Wanneer het Hallowien is, kun je makkelijker door de wolken heen naar regenboogland. Net zoals zij naar ons toe kunnen. Dat vind ik heel speesjaal. Ik weet dat er de laatste tijd heel veel vriendjes van ons daar heen zijn gegaan. Zelfs mijn vorige woef vriend Basje is daar. Ik weet alleen nog niet hoe dat precies gaat maar folgens mij hoefde je alleen maar aan je regenboogbrug vriendje te denken en dan zou je hem of haar nog één keertje kunnen zien.

Woef

Vorig jaar deden we namelijk ook mee aan Hallowien. Dat was mijn eerste Hallowien. Ik vond het kei-spannend want ik wist niet wat er zou gaan gebeuren. We hadden in de avond kaarsjes aangemaakt en mijn vrouw had een schaaltje met sneks op tafel gezet. Samen gingen we aan tafel zitten. Ik ging ook op tafel zitten maar dan langs de sneks. Er stonden op deze tafel geen kaarsjes want die vind ik eng. Mijn vrouw begon te praten over de avond en hoe het al snel donker wordt.
Tijdens ons gesprek deed mijn vrouw mij kriebelen en kroelen over mijn lijfje. Ze vertelde me dat ze met Hallowien altijd moet denken aan onze Regenboogbrug vriendjes. We hadden het over onze vorige woef Basje en zijn gekke streken. Hij deed altijd heel sniekie naar je toe lopen en dan ineens een blaf geven. En daarna rende hij door de kamer weg. Stiekem moest ik wel lachen want welke woef doet zoiets nou? Van mijn vrouw mocht ik een snek van het schaaltje pakken toen ik ineens een blaf hoorde! WOEF! Ging het. Kei-hard. Ik schrok. Ik keek naar mijn vrouw en zij naar mij en toen dachten we allebei, dat is Basje! Toby lag te slapen dus hij was het niet. Of toch wel? Ik weet het niet zeker maar ik ben toen wel geschrokken.

HallowienLiefde foelen

Fanavond doen mijn vrouw en ik weer mee met Hallowien. We maken ons huisje gezellig met kaarsjes en we zetten wat kipsmaak snoepjes klaar op een schaaltje op de tafel. Als er dan een vriendje even gedag wil komen zeggen dan mag dat. Zelf wil ik fanavond liefde sturen naar Regenboogland.
Ik heb op mijn krabpaal geoefend met denken. Ik wil aan iedereen denken. Zodat iedereen liefde foelt fanavond. Ik ben wel benieuwd naar hoe het zal gaan fanavond. Doen jullie ook aan hallowien? En denk je dan ook aan iemand speesjaals? Ik lees jullie antwoorden heel graag. Fijne Hallowien allemaal!

Bram over toen hij speesjaale post kreeg

post

Hoi allemaal, afgelopen week kregen we post. Niet zomaar post maar post van de man en vrouw van Bolle. Het was een klein doosje en dat rook heel erg naar wiewspul. Op deze doos staat dat het voor ons is.

Mijn vrouw maakte de doos open. Allereerst kwam er kei-lekkere wiew geur uit. Ik rook gewone wiew en speesjaale wiew. Gewone wiew zijn kruimeltjes wiew. De andere wiew zijn takjes met wiewblaadjes er aan. De ene is valluriejaan en de ander is ketnip maar ik weet niet welke wat is. Ze ruiken allebei kei-lekker.

Uit de doos

Mijn vrouw haalde er een hele mooie foto uit van Bolle. Waar Bolle lekker rielekst in de tuin ligt. Daarna kwamen er feere uit en wiew spul. Ik heb nog nooit zulke mooi feere gezien. Eentje was bruin met streepe en er zat ook een helemaal zwarte bij. En er is er ook eentje die zwart met wit is. Die is ook speesjaal. Met de feere kwam ook het wiewzakje mee uit de doos. Die griste ik met mijn voorpoot vlug weg. Ik wilde meteen aan de wiew. Mijn kop werd helemaal haaai. Dat je kop niks meer weet alleen blije dingen zoals sneks en kroelen. Ik foelde gewoon dat ik alleen maar moest likken en kopjes geven aan de wiew.
Mila kwam ook kijken en ruiken naar de wiewgeur. Mijn vrouw was intussen alles aan het bekijken van wat er alllemaal in de doos  zit. Ze haalde er ook een flosje uit. Dat is een touwtje met allemaal feere aan elkaar gebonden.

Mila

postMila was meteen wakker en wilde er meteen in bijten. Met haar voorpoote sloeg ze meteen op feere, bam! Ze had ze te pakken en beet er in. Daarna ging ze kei-veel likken en liggen rollen op de feere. Folgens mij zaten die ook onder de wiew.
Mijn vrouw kreeg in de gaten dat ik het zakje met wiew kapot aan het scheuren was dus ze pakte het af. Ze gaf me een feer terug zodat ik daar op kon bijten en dat deed ik. Alles rook zo lekker. In het berichtje op de mooie foto staat dat we misschien Bolle nog konden ruiken aan die feere. Ik weet niet hoe Bolle ruikt maar ik vind het kei-lief dat we dit allemaal kregen.
Ik hoop dat ik Bolle heb geroken. Want Bolle ruikt denk ik naar dapper. Met deze mooie feere en wiewspul durf ik alles aan.

postToby

Mijn vrouw gaf Toby ook een feer. Hij vindt feere ook leuk. Dan is het net alsof hij ook een prooi gevangen heeft. Hij houdt dan de feer in zijn bek en kwispelt met zijn staartje. Hij loopt een rondje langs iedereen om zijn feer te laten zien. De wiewspul werkt bij hem niet dus hij kreeg een snek.

Ketnip

Toen kwam er een wit papiertje uit de doos. Dat was ook wiewspul, ik denk de echte ketnip. Het zijn gedroogde takjes met blaadjes en Mila ging meteen erop kwijlen. Met haar kop wreef ze langs de takjes af. Ze keek best haaai. Dat haar ooge kei-groot worden en in het niets staren. Folgens mij ging die meteen naar wiewland. Ik was nog druk bezig met mijn feere en me eigen wiew. Wat een mega speesjaal lief kadoo is dit. We zijn allemaal kei-goed furwend.

Lijstje

postMijn vrouw gaat een lijstje kopen voor Bolles foto want die is heel speesjaal. Dan is Bolle ook altijd een beetje bij ons. Ik vind het echt speesjaal en kei-lief. Dank je wel mevrouw en meneer van Bolle. Mijn vrouw heeft de wiew in bewaring. Ze is bang dat we elke dag haaai worden en dat we dan niet meer recht kunnen lopen. Ook is het flosje feere in bewaring. Mila mag alleen onder toezicht speelen anders gaat ze meteen naar wiewland gekke dingen doen. De doos hebben we ook bewaard, die ruikt kei-lekker naar wiew.
Dank jullie wel voor dit kadoo!!