Lieve allemaal, wat een lieve berichtjes van jullie. Als mienister van gefoelige saake vind ik het heel fijn om te lezen dat iedereen zo lief met elkaar is. Dat hoort ook zo.

Ik vind het ook fijn als alles goed gaat en iedereen lief is met elkaar. Saame is het allerbeste, dat wist Bolle als geen ander. Van me eigen wil ik altijd alles saame doen omdat dat aan mijn binnenkant goed foelt. Mijn hartje wordt dan warm en ik foel me gelukkig. Dat je foelt van ‘Ja! Ik kan de wereld aan’. Zoiets dan hè, want ik mag de straat niet uit wegens de auto’s en andere drukke dingen.

Updeet

Voordat ik doorga met de blog, kreeg ik als mienister van gefoelige saake een berichtje. Kleine lieve Milo van mevrouw Annelieke is een ster geworden. Dees vierus FIP kwam bij Milo en nam Milo mee naar de regenboogbrug. Wij thuis wensen mevrouw Annelieke heel veel sterkte met het verlies van Milo. Ik geef ook heel veel kopjes voor troost. Ik doe het voorzichtig.

Tien jaar

Vorige week was mijn zusje Mila jarig en zij is toen tien jaar geworden. Dat is een seeniejoor leeftijd. Van mij eigen ben ik nu al dertien jaar en over een paar weekjes ben ik ook jarig. Dat staat zo op de kaalender. Dan wordt ik veertien jaar en dan ben ik al even seeniejoor.
Vandaag ga ik ook een beetje praten over seeniejoor zijn. Want wat is dat nou presies dat seeniejoor zijn. Van me eigen merk ik maar een klein beetje van het seeniejoor zijn. Als je dus seeniejoor aan het worden bent, of je bent het al, dan wil dat zeggen dat jouw leeftijd van je eigen best hoog is. Of oud. Als alles goed gaat wordt je oud en dan pas ooit een keer een ster. Hoe langer je hier bent, hoe meer seeniejoor je word. Zo gaat dat nou eenmaal.

Samen oud

Wanneer je seeniejoor aan het worden bent, wordt jouw lijf ook seeniejoor. Dat wil zeggen dat je samen oud wordt. Bij me eigen merk dat ik niet meer zoveel speel als toen ik nog een beebie kitten was. Eerst kon ik altijd elke dag kei veel spelen en toen foelde ik ook dat ik altijd een muis in mijn bek moest hebben. Dat wil ik nu ook nog steeds maar niet meer altijd en elke dag.
Dat is anders geworden. Ik speel nog wel graag met de Whiskas muizen en al helemaal wanneer ik oer ben omdat ik daar lekker mee kan rond slepen en mauwen tegelijk. Daar heb ik al eens een blog over gemaakt, over de muizen. Maar sommige seeniejoore poesen of katermansen foelen dat ze nog steeds elke dag moeten muisen. Dat kan natuurlijk ook dat je foelt om elke dag zoveel te spelen. Voor mij foelt dat niet meer zo.

Sjarme

Misschien heeft het helemaal niks met seeniejoor zijn te maken maar ik vind het steeds fijner als mijn mensen mij helpen en oppakken. Dat ze mij op de tafel zetten voor het eten. Dan hoef ik niet te springen. Want soms spring is wel eens mis en dan land ik naast de tafel. Dat komt denk ik nog steeds doordat ik maar één oog heb. Kan zo zijn maar het kan ook zijn dat ik gewoon lui ben en makkelijk wil.
Mijn manspersoon is heel gefoelig voor mijn sjarme. Dat is wanneer ik zeur, hij meteen komt kijken. Eerst kon ik alles zelf en dan wilde ik ook alles zelf doen. Nou is dat niet meer zo. Nou foel ik me echt een koning op mijn troon, in mijn geval mijn paal. Als ik aan de trap ga staan te zeuren, dan pakt mijn manspersoon mij op en draagt mij naar boven. Daar ga ik dan buikdutten op zijn buik. Dat is ook gewoon heel slim zijn. Als beebie kitten weet je misschien niet hoe je moet haaibaaien en dat moet je eerst jaare oefenen. Ik kan al heel lang haaibaaien en bij mij werkt het altijd. Dat heet proofessiejoneel haaibaaijer. Soms zegt mijn manspersoon dat ik gehaaid ben maar dat is folgens mij heel iets anders.

Gemakkelijker

En waar ik het ook aan merk dat ik seeniejoor ben is aan mijn mensen. Als ik een keertje nies, dan kijken ze mij meteen aan en fraage ze zich af of ik naar de witte jas moet. Waarom dat zo is snap ik ook niet helemaal. Ik ben seeniejoor maar niet verkouwe en ik heb geen niesziekte. Eerst als ik deed niese dan keken mijn mensen niet eens maar nou wel. Dan kijken ze alsof ze naar de bak moeten en dat het niet zo makkelijk gaat op de bak. Ik heb geleerd dat je van vlaaflip heel snel naar de bak moet dus misschien is dat iets voor hun als ze zo moeilijk kijken. Maar ik hoef niet naar de witte jas hoor. Dat is nergens voor nodig.
En ik schaam me nergens meer voor. Dat deed ik vroeger wel. Dat je denkt, zit je vacht goed want als er ineens een poesedame komt en die ziet je vacht zo rommelig dat je meteen in paniek schiet. Dat is niet meer. Ik ben zo als ik ben en dat is gewoon goed. Net als iemand anders. Maar als je seeniejoor bent of gaat zijn, gaat alles folgens mij gewoon makkelijker. Dat denk ik dan.

Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, de sneks waarvan ik het zakje kapot had gemaakt, zijn op. Dat hebben Mila en ik samen gedaan. Zij kreeg meer dan mij maar ik had al eerder gesnekt en zij niet. Dus nu is het weer eerlijk verdeelt.

Over Mila is er ook een kleine updeet. Overmorgen, op maandag dus, is zij jarig en dan wordt ze 10 jaar. Hiep hiep hoera en een stoer kopje van mij. Folgens mij hoort ze nu bij de seeniejoore klub maar dat zeg ik maar niet tegen haar.

Pootjes

Nu wil ik graag aan iedereen fraage of jullie poote willen draaien voor Muzette. Het gaat niet zo goed met Muzette. Haar lijfje doet een beetje vreemd. We weten dat Muzette eepulepsie heeft. Dat is wanneer je kop iets anders doet dan dat jij dat wilt. Maar nu moest ze naar de witte jas omdat ze niet wilde eten en drinken en haar lijf te warm was. Ik ben geen witte jas en dees meedies woorden zijn maar moeilijk maar het is zo dat de schildklier iets doet bij Muzette. Ik denk dus klieren en zorgen dat Muzette zich niet zo lekker voelt. Het is dus kei belangrijk dat ze blijft eten en drinken want ze werd ook een beetje een maatje minder van haar buik. Liefe Muzette, ik geef je zachte kopjes voor beterschap en thuis draaie we poote dat je goed doet eten en drinken.
Er is ook een updeet over Milo van mevrouw Annelieke. Milo heeft ook draaiende poote nodig want zijn neusje is ziek. Dees is een niesziekte. Kleine liefe Milo, je moet echt eten en drinken zodat je sterk word jonge. Milo is al bij de witte jas geweest en heeft meediesijne gekregen. Ik geef je heel veel zachte kopjes voor beterschap.

Onweer

Ik hoop dat iedereen feilig is want er waren afgelopen week ineens scheuren in de wolken. Er was kei veel regen overal. En dat was niet ineens zo van ‘BAM’ er is regen, nee dit gebeurde heel anders. Eerst werd de lucht donker doordat de wolken er aan kwamen. Eerlijk is eerlijk, van me eigen vind ik dit kei eng want ik denk altijd dat er dan ineens zo’n keiharde knal komt van de onweer omdat dan de wolken ruzie hebben.
Maar dees keer was dat niet zo maar ik moest wel kei erg mauwen en haaibaaien. Dan foel ik van binnen dat ik niet stil wil zitten. Mijn buik doet dan een beetje rommelen alsof je honger hebt maar ook weer niet. Dan ben ik heel zenuw van binnen. Dat je kop twijfelt waar je heen wilt en dan kan je gewoon niet kiezen.

Op ooma’s bed

De wolken kwamen steeds dichterbij totdat ze boven ons huis waren. Er kwamen eerst kleine druppeltjes op de ramen. Daar kan ik best naar kijken, dat vind ik niet eng. Dus ik bleef beneden kijken naar de regendruppels die op de ramen neer kwamen. Zo bleef het een paar mienuute doorgaan. Toen begon het wat meer te regenen. De druppels werden groter en ze kwamen ook veel harder naar beneden. Dat kon ik zien en horen omdat ze best hard tegen de ramen kletterde. De voorramen waren nu helemaal onder de regendruppels en toen wilde ik weten of het aan de achterkant ook zo was. Dus hup, ik naar de achterraam gelopen. Daar zag ik dat de raam ook helemaal onder de regendruppels zat. Van die hele grote dikke druppels. Ze vielen ook steeds sneller uit de wolken. Als of je de waterkraan open draait, zo snel. Er kwamen gelukkig geen harde knallen uit de wolken dus ik kon best even dutten.
De wolken bleven boven het huis hangen en de druppels bleven maar komen. Ik ben naar boven gegaan om te dutten op ooma’s bed. Die is lekker groot, zacht en warm want ooma heeft flies dekens op haar bed. Ik had best veel slaap en toen ik kei laat wakker werd, waren de wolken er nog en er kwam nog steeds keiveel regen uit. Folgens de weer meneer was er in het hele land overal kei veel regen gevallen. Sommige straten waren net als een zee, zoveel water. Dat is best eng als er zoveel water ineens komt.

In de tuin

Toen het droog was, moest ik meteen even in mijn tuintje kijken of alles nog wel in orde was. De planten hebben nu heel veel water gehad. De tegels zijn weer droog en mijn zonnelamp beestjes staan er nog en ze doen het nog. Nu dat de zon weer een beetje schijnt, komen er ineens kleine plantjes tussen de tegels door naar boven. Daar moet ooma wat aan doen want die horen daar niet.
Ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben, tot de volgende blog.

Lieve allemaal, er zijn veel friende ineens sterren geworden. Dat vind ik altijd moeilijk. Mijn kop gaat dan best lang nadenken en mijn hart snapt het dan ook even niet meer. Dan is het gewoon teveel ferdriet ineens en dat is wat dan moeilijk is.

Vorige week op de Brammieblog-dag had ik kei veel en kei hard geswaait naar onze sterren. Nu zijn ze allemaal saame en gelukkig. Dat is fijn. Fanavond doe ik soo-wie-soo swaaie omdat ik dat op dees dag gewoon fijn vindt. Onze sterfriende weete dat ik dan doe swaaie. De echte swaai-hoedjes sjow komt folgens mij in September maar dat weete Dorus en Loesje het beste. Ik doe wel mee want ik vind het altijd kei mooi!

Updeet

En dan een updeet: Onze eigenste Bertje, van mevrouw Bertje was gisteren jaarig!! Hij is vijftien jaar geworden. Bertje, van kei gefeliciteerd met je verjaardag! Wij thuis wensen jou een kei mooie dag met heel veel sneks en kadootjes. Stoere verjaardags kopjes van ons thuis voor jouw Bertje.
‘Hiep hiep hoeraaaaaa’.

Snektest

Oh, in dees blog was ik kei ondeugend en Ooma heeft mij betrapt. Vandaag ga ik vertellen over een snektest. Mijn vrouw, manspersoon en Ooma waren naar het Duitseland gegaan. Van me eigen weet ik niet waar dees is maar het is dus een andere land. Folgens mijn vrouw en de kaart van ons land ligt het Duitseland aan de rechter poot. Dus zet je poot op Neederland, en dan beweeg je hem naar rechts. Dan zie je een rood lijntje. Als je daar overheen gaat, dan ben je in het Duitseland. Daar praten ze en mauwen ze in het Duits. Ik ken alleen Brabants omdat ik een Brabantse katermans ben. Mijn mensen waren daar dus boodschappen doen. En toen ze thuis kwamen was ik kei blij want ik was best lang alleen en dat vind ik moeilijk.

Borstel

Er kwamen keiveel tassen op de tafel en natuurlijk moest ik er bij zijn want ik wil alles zien. En ik zag in de tassen allemaal stofjes en plestieke dingen maar ook spullen voor Brammie. Zo duwde ik mijn kop in een tas en foelde met mijn snorharen en wang dat er een borstel in zat. Mijn vrouw zag dat ik met mijn kop in de tas zat dus duwde ze mijn kop eruit. Toen pakte zij dat borsteltje en vroeg aan mij, ‘is dit wat je zoekt, Brammie?’.
Nou en of ik dat zoek. Ik wilde met mijn kop langs dat borsteltje afgaan en mijn vrouw hielp een beetje mee. Van mijn neus tot aan mijn achterste wang ging de borstel over mijn vacht heen. Dees is een seeriejeus fijne borstel. Daarna draaide mijn vrouw de borstel om want daar zitten ook spikkels van de borstel. Dees zijn geen borstelhaare maar keiharde spikkels van plestiek. Toen deed ze dees over mijn wang en dees is super fijn en ik wilde alleen maar meer geborsteld worden. Maar mijn vrouw wilde dat niet en vertelde dat ze nog meer hadden gekocht in het Duitseland.

Sneks

Er ging een andere tas open en de spullen kwamen op tafel. Mij ooge kon het niet geloofe maar er was een tas VOL met Brammie sneks. Echt waar! Er waren keiveel doosjes van Whiskas met sneks voor je tanne en voor je vacht maar ook voor je ooge en je buik. En toen zag ik iets speesjaals. Van het merk Vietaakraft. Het heet Triggels, ik weet niet wat dees in het Duits of Brabants beteken maar ze klinkt lekker. En er waren ook staafjes in allemaal andere smaken. Ook zat er krunsj eete bij. Dat zijn kleine mini kraakkoekjes voor over je eete. Die eet ik zo op omdat ik dat gewoon zo wil. Dees heb ik nu in twee smaake. Rund en fis. Mij bek lust ze allemaal. En oh, ik zag ook nog een ander doosje met sneks, gewoon om te snekken. Dees is in kaas en kip smaak. Die vind ik ook lekker.
Er waren dus heel veel Brammie sneks en natuurlijk ook voor Mila. Mijn vrouw is niet veel later met mijn manspersoon naar een feest gegaan en mijn Ooma was op de bank gegaan om tv te kijken. Maar mijn Ooma was best moe van de hele dag in het Duitseland wandelen en winkelen. Die is niet heel erg veel later naar bed gegaan.
Maar Ooma, mijn manspersoon en mijn vrouw waren iets vergeten. Namelijk de triggels van Vietaakraft. Dees lagen op tafel en toen moest ik even kijken wat dat was. Dees zakje met sneks rook erg lekker. Het ruikt een beetje naar kip. Dat vind ik altijd goed. Ik hou van sneks dus dan maakt de smaak niet zoveel uit. En dees wilde ik zelf heel graag testen en tegen mijn mensen mauwen hoe lekker ze waren.
Met mijn bek en voorpoote heb ik scheuren gemaakt in het zakje en toen ben ik de sneks gaan proefe. Eerst deed ik een beetje likken, daarna dacht ik ‘Brammie jongen, dit is lekker!!! Het is kalkoen, de dikke kip’. Toen moest ik gewoon een snek helemaal opeten en dat deed ik. En toen wilde ik er nog één, en nog één. En toen dacht ik: ‘als ik nu alles eet, heb ik morgen niks meer’. Dus ben ik gestopt met snekken en ben ik gaan dutten. ‘s Morgens toen Ooma wakker werd, hoorde ik ineens ‘Brammie! Potver….., heb je weer gesnekt zonder overleg’. Ik ben maar niet naar beneden gegaan tot dat mijn manspersoon ook wakker was. Dan weet ik dat ik kan haaibaaien als ik iets doe wat eigenlijk niet mag.
Mijn vrouw zei later op de dag, toen ze langskwam, ‘dat is niet Bram’s schuld maar de onze. We hadden het zakje moeten wegleggen’. Gelukkig was niemand heel erg boos en heb ik wel kopjes gehad en kriebels.

Fijn wiekent allemaal en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, het is waar dat mijn vrouw van mij is. Ze is maandag geweest en ze stonk niet naar Jayla. Ze was kei blij dat ze mij weer zag en ik was ook kei blij dat ik haar zag. We deden ekstra kroelen en knuffelen omdat mijn vrouw snapt dat ik deele moeilijk vindt.

Ik vind jullie reejakzies echt heel erg lief. Want als katerman zijnde heb je ook dees zorgen in je kop. Soms komt dat gewoon en dan zit het daar even vervelend. Nu is het opgelost en ik kreeg keiveel kusjes op mijn kop gepland. Mijn vrouw heeft me zelfs opgetild en kei veel gekust. Zoveel hoeft nou ook weer niet maar ik ben stiekem wel kei erg blij dat ze dat doet. Zo weet ik ‘Brammie, alles is gewoon zoals het hoort’.

Updeets

Dees week zijn er updeets. Maxi, de cafia van mevrouw Vera, is een prachtige ster geworden. Dit is heel ferdrietig. Ik geef mevrouw Vera en familie heel veel sterkte kopjes en neusjes. En natuurlijk doe ik fanavond kei hard swaaie naar Maxi.
Daarnaast kwam er ferdrietig nieuws van mevrouw Maria. Haar Muppet is Woensdag een ster geworden. Thuis denke wij aan jullie allemaal. Heel veel sterkte neusjes en kopjes. Misschien helpen ze en wij swaaie fanavond kei hard naar Muppet.
Katermans Milo is verhuisd en heeft al geslapen bij zijn nieuwe vrouw, mevrouw Annelieke. Het is goed gegaan. Een stoer kopje van mij voor jullie.

Mijn hobbies

Fandaag ga ik het hebben over mijn hobbies in de zomer. Want ik heb best veel hobbies. Hobbies is wanneer het geen werk is maar iets wat je leuk vind om te doen. Echte muise fange omdat ze alles opeten wat niet mag, is werk. Jij fangt de muise zodat ze van het voer afblijven en zorgt ervoor dat ze niet alles kapot knagen. Want dat doen muise namelijk. Mijn hobbies zijn anders dan werk.

Zwembad

Zo heb ik een zwembad gehad die mijn manspersoon en vrouw altijd deden opzetten. Dan kwam er kei veel water in en dan gingen ze er zelf inzitten. Ik wilde daar dan ook in om mijn lijf te koelen als het kei heet is in de zomer. Meestal pakte mijn manspersoon mij dan op en hield mij kei goed vast. Dan liet hij mijn billen zakken tot het een beetje onder water kwam. Dat is het fijnst. Daarna wilde ik er weer uit zodat ik mijn lijf kon droog maken. Maar ik was dan lekker fris aan mijn achterpoote en mijn billen.
Dees jaar kan dat niet meer omdat mijn manspersoon de zwembad niet meer heeft. Misschien komt er een andere maar dat weet ik niet zeker. Als het kei heet wordt dan vind ik een nieuwe zwembad wel fijn om te koelen. Misschien moet ik dan keihard gaan zeuren.

Dutten

Mijn tweede hobby in de zomer is dutten. Dat doe ik echt overal. Maar ik heb wel faavooriete plekjes waar ik dat doe. Zoals jullie misschien nog wel weten, vind ik de tuinstoel met kussen het lekkerst slapen. Mijn manspersoon en vrouw zorgen altijd dat er één stoel is met kussen voor mij. Helemaal voor mij alleen. Soms staat de stoel in de zon en soms in de schaduw. De zon vind ik natuurlijk het fijnst maar als het te heet wordt dan zet een van hun de stoel in de schaduw. En tussendoor krijg ik keiveel kusjes altijd. Die zijn dan ook het fijnst. Dan foel ik me helemaal gelukkig.

Gras

Een andere dut-plek is op het gras. In mijn tuintje heb ik een klein beetje gras bij de schutting. Zelf vind ik gras lekker zacht aan mijn poote. Als ik kies om daar te dutten, dan loop ik eerst over het gras om te foelen waar de zachtste plek is voordat ik ga zitten om dan mijn lijf te laten zakken totdat ik lig. Daarna komt de bekende wasbeurt en ga ik mijn lijf en poote wassen totdat ik in slaap val. Mijn manspersoon, ooma of vrouw pakt me op als ik naar binnen moet dus ik kan gewoon blijfe slapen.

Denken

En dan heb ik nog een hobby. Dat is de denksteen. Daar lig of zit ik graag op. Dat is voor wanneer ik fieloosoofies wil zijn. Dat is heel diep denken. Soms doe ik dat als ik fraage heb en mijn kop snapt het niet zo goed. Ik heb dan tijd nodig voor mijn kop en dat doe ik dan daar. Want daar heb ik alle tijd en daar lukt dat gewoon het beste. Als ik dit op de tuinstoel doe, fal ik inslaap en ga ik keihard snurken.
Vanavond doe ik weer swaaie naar onze sterren met een kaarsje aan. Je mag altijd mee swaaien op je eigen manier.

Fijn wiekent en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, van me eigen ben ik kei blij want vorige keer deed iedereen mee swaaie naar de ooma van Muzette, de mama van mevrouw Mia. En iedereen had beterschaps wensen voor Woezel die ineens diejaabeetus is geworden. Dat is iets met suiker en ziek zijn. Vandaag is er ook een kei mooie updeet.

Updeets

Het gaat om mevrouw Annelieke. Zij heeft vandaag groot nieuws want zij heeft een katermansje geadopteerd. Hij is nog een kitten maar hij gaat een grote mooie katermans worden. En vandaag gaat hij verhuizen. Het is zo heel erg spannend want het is een kitten van mevrouw Sylvia. Hij heet Milo en mevrouw Annelieke vind het een kei mooie naam. Ik ook.
Eerst heb ik gevraagd of ik dees nieuws hier mocht vertellen omdat het kei speesjaal is. Milo is namelijk een luukse katermans van vacht. Het heet: selkirk rex, oftewel krullenbol. Net zoals mijn vriendin Jafita, zij heb ook krullen. Milo gaat dus bij mevrouw Annelieke wonen en wij thuis wensen Annelieke en Milo kei veel plezier, geluk en liefe saame. Heel veel neusjes en kopjes voor jullie!

Deele

Poesedame Jayla is inmiddels weer naar huis. Omdat haar manspersoon ging verhuizen moest zij ook even ergens loosjeere. Dat was dus bij mijn vrouw. Mijn vrouw stinkt nu helemaal naar haar. Jayla eet kei veel, heeft haar motor gevonden en die kan ze keihard laten draaien. Ook is ze goed in kopstoten doen. Ze houd van vlees, maakt niet uit wat het is zolang er maar een sausje bij zit. Vooral de soepjes van Felix vindt ze lekker. Brokken vind ze niks. En andere mensen vind ze kei erg eng, daarom mocht ze even bij mijn vrouw zijn. Die snapt Jayla hierin.
Ik ben kei blij dat ze toch weer weg is want mijn vrouw is toch van mij. Al weet ik wel dat we allemaal saame moeten deele en zo, vind ik het nog steeds kei lastig. Zo is dat gewoon. Ik als gefoelige katerman vind dat altijd spannend. Want dan denk ik, wat nou als deze wel blijft? Maar dat is niet zo. Mijn vrouw wil dat niet heeft ze gezegd.

In het asiel

Toen ik nog kitten was leefde ik op straat en daar werd ik gevangen. Daarna ging ik naar een asiel, dat is een opvangcentrum voor dieren. En vanuit daar werd ik verzorgd door mijn vrouw. Die werkte daar toen. Ik was kei blij want ik wilde heel graag een eigen slaapplek en woning. Maar vooral wilde ik dat mijn vrouw gewoon altijd bij mij was. Als kitten vond ik het heel fijn dat ze altijd naar me toe kwam en deed kriebelen.
In het asiel moet je echt heel veel deele. Zo ging dat ook met kriebels. Daar moest ik soms echt mijn best voor doen. En het was echt niet zo dat er geen mensen kwamen om een van ons een huisje te bieden, want die kwamen wel. Maar ik wilde niet met een van hen mee. Ik wilde bij mijn vrouw zijn. Met haar klikte het meteen. Nu woon ik al best lang waar ik nu woon, dat is bijna dertien jaar. Ik heb een manspersoon en een ooma erbij gekregen. Mijn vrouw heeft me eigenlijk meegenomen voor mijn manspersoon.

Mijn gefoel

Maar nu ik zolang al hier woon, ben ik heel blij met mijn mensen. Ik denk dat Milo het ook heel erg fijn gaat krijgen bij mevrouw Annelieke. Hij krijgt gewoon een eigen vrouw, helemaal voor hemzelf. Dat is echt heel fijn. Misschien is het wel omdat ik zo mijn best moest doen voor mijn vrouw, dat ik haar liever niet wil deele. Ik weet het niet zeker hoor. In mijn kop is het anders. Want mijn vrouw en ik zullen altijd saame zijn. En zij komt altijd langs maar toch is het in mijn kop anders.
Soms denk ik wel eens dat ze een poesedame of katermans in huis neemt, voor altijd. En dat ze dan niet meer bij mij komt, maar dat is niet zo. Daar ben ik van mezelf gefoelig in. Misschien komt het wel door dat mijn vrouw haar eigen huisje heeft en niet meer met mij saame woont, dat kan ook nog. Mijn vrouw zegt dat het door mijn verleden komt. Dat ik eerst een moeder had en toen niet meer. En dat ik even de weg kwijt was omdat ik ineens in een asiel zat. Dat kan soms best iets met jou en je kop doen. Zo is dat bij mij. Maar ik leer nog steeds heel veel elke keer. En gefoel mag je zeker hebben. Vandaag hebben mijn vrouw en ik weer fijn gekriebeld en liefe woordjes gefluisterd tot dat ik naar de tuin moest voor kontroole want dat gaat gewoon door. En mijn vrouw komt altijd op maandag en dat is al kei snel.