Lieve allemaal, vorige keer heb ik kei veel gesmakt van de lekkere saus met vlees. Nu ga ik elke dag zeuren om toomatensaus omdat ik die zo lekker vind. Maar vandaag ga ik het hebben over planten die heel veel mensen niet willen. Of te wel, onkruid.

Warm

Het was echt kei lekker weer vandaag. De zon was er de hele tijd en het was lekker warm buiten. Dan moet ik ook gewoon buiten zijn want dat vind ik het fijnst. Meestal zet mijn ooma of manspersoon de achterdeur open en dan kan ik naar buiten en naar binnen als ik dat wil. Er zit een groot gaas voor de deur zodat de fliege niet naar binnen komen maar ik weet hoe het open moet. Ik ga voor het gaas staan, duw mijn kop naar beneden alsof ik een kopje wil geven en dan loop ik gewoon recht vooruit. Dan gaat mijn kop een klein beetje in het gaas maar dan gaat de deur open. Ik kan hem alleen nog niet dichtmaken. Ooma fraagt dat wel maar ik mauw dat me dat nog niet lukt. Als ik weer naar buiten ben gegaan, dan maakt ooma de gaasdeur weer dicht voor de fliege.

Updeet

Vandaag was ik kei fijn in mijn tuintje. Er is ook een updeet over mijn tuintje. In mijn buitenbak, waar ik soms een plasje maak, staat alleen nog maar een notenboom van ooma en een flinderstruik van mijn manspersoon. De appelboom is verhuisd. Die woont nu bij mijn vrouw in haar tuintje, naast de perenboom en de flinderstruik. Nu kan ik meer graven en plassen in mijn buitenbak. Dat vind ik fijn want nu heb ik kei veel plek voor me eigen.
Als ik mijn tuincontrole ga doen dan loop ik door de hele tuin heen en dan moet ik alles zien. Eerst ga ik naar de schutting waar mijn bak ook is. Door de schutting gluren vind ik fijn omdat ik dan weet wat er op straat gebeurt. Ik mag niet van de plaats af wegens dat ik maar één oog heb. Maar tijdens dat ik naar de schutting loop, zie ik allemaal kleine plantjes tussen de tegels. Ik voel het ook aan mijn poote.

Plantjes

De een is een grassprietje en de ander heeft een geel bloemetje. Folgens mij heb ik hier geen bloemesaadjes geplant. Er is ook een plantje met kleine stekeltjes. Zou dees van een Eegel zijn? Ik weet het niet maar het kan wel. Ofer de hele plaats zie ik allemaal kleine plantjes. Ik denk dat dees allemaal de weg kwijt zijn want plantjes horen in aarde met water te zitten. Soms in een pot en soms in de grond van de tuin. Maar niet tussen tegels. Omdat ooma niet zo goed kan bukken, komt mijn vrouw vaak meehelpen met mijn tuintje.
Nu was dat ook zo. En vandaag deed ze de plantjes tussen de tegels uit plukken. Dat vind ik altijd machtig mooi om te zien. Dan is er ineens een plantje uit de tegel en dan word alles weer netjes en mooi. Mijn vrouw zegt dat het ‘onkruid’ is. Niet gewilde plantjes die zomaar oferal groeien. Nou dat klopt wel, dat is hier ook zo en best veel.

Gras

En er komt ook gras door de tegels. Daar knabbel ik aan want dat vind ik lekker. Soms eet ik maar één grassprietje en soms lijk ik net een koe. Zo zegt mijn vrouw dat omdat ik dan keiveel gras eet. Nu was ook zo bij dees onkruid en gras. Je bent een super goede Brammiekoe want je knabbelt alle gras weg en dan wordt de tuin ook mooi zei mijn vrouw. Dat is ook zo. We werken saame aan de tuin. Zij plukt alle onkruiden tussen de tegels weg en ik eet lekker alle gras op.
Mijn zusje Mila kwam ook even kijken. Natuurlijk wilde zij ook van het gras proeven en zij knabbelde ook heel wat weg.
Doordat er kei veel regen kwam en toen weer zon en daarna weer regen, groeide het gras kei hoog. Sommige grassprietjes kwamen al tot mijn borst. Dat is kei hoog. Dus ik moest wel even kei goed doorwerken en door knabbelen aan het gras zodat het weer laag was of helemaal weg. Tussen het knabbelen door ben ik ook kriebels gaan halen bij mijn vrouw want die zat op haar billen plantjes te plukken.
En niet heel veel later moest ik ineens spuuge. Dat was omdat ik echt veel gras had gegeten. Er kwam ook haarbal mee en dat lucht ook op. Eerlijk is eerlijk, ik ben kei blij dat mijn tuintje nu weer netjes is omdat we allemaal samen hebben gewerkt maar ik ben ook echt heel erg moe van het harde werk. Zo moe dat ik mijn tuinkontroole morgen ga doen. Nu neem ik een dutje in de zon, want die is er nog. Ik wens jullie een heel fijn wiekent met lekker weer, tetters voor vreede en kopjes voor wie het nodig heeft.

Tot de volgende blog!

Lieve allemaal, het is folgens mij gewoon zomer geworden. Mij kaalender zegt dat het nog geen zomer is maar mij lijf wel. De zon is er kei veel.

Ik vind het fijn als de zon lekker warm straalt op mijn vacht. Dat is als een zachte knuffel van je mens. Mijn mensen mogen mij bijna altijd knuffelen. Niet als ik bezig ben. Dan is het moeilijk schakelen in mijn kop. Ik leerde van de liefe berichtjes van de blog dat ik niet alleen ben in mijn seeniejoor zijn.
Er zijn veel van jullie zelfs super-seeniejoor. Lotte is zelfs al kei-super-duper-seniejoor met folgens mij twintig jaar en Muzette is al zestien. Dat is erfaren oud zijn. Knap hoor! Bij seeniejoor zijn of gewoon ‘zijn’ hoort ook snekken en snoepen.

Snek

Mij eigen had kei veel zin in vlees. Dat is soms gewoon zo. Net als mensen snekken, doe ik dat ook. Ik krijg alleen niet altijd mijn zin maar soms ook wel. Nu had ooma iets nieuws meegenomen en dat moest ik gewoon proberen en testen als in een snektest. Het is vlees in een blikje van het merk Gourmet Gold. De smaak is rund met kip in een tomatensausje.

Haaibaaien

Allereerst moest ik meteen in de keuken gaan haaibaaien bij ooma want ik wist dat zij iets nieuws had gekocht en dat rook ik meteen toen dat blikje open ging. Mijn vrouw was er ook met haar kaamura. Om vast te leggen hoe ongeduldig ik ben, zei ze tegen mij. Ik had geen tijd om te reejageere op dees commetaar want ik rook kip! Mijn neus merkte het meteen, een lekkere kip geur. Ik lust heel graag kip dus dees herkende ik meteen.
Daarnaast rook ik ook gewoon vlees. Dat is de rund. Ik heb gewoon vlees, dat is rund. Ik heb kip, dat is kip. Ik heb vis en dat is vis maar ook garnaale en makkareele. En ik heb speesjaale smaken, dat is apart vlees zoals lam of oktoepoes of zo. Dees een moeilijke naam voor een taaie vis. Oktoepoes is best taai en die vind ik niet zo heel lekker. Mosselen kan ik ook niet bijte, die zijn ook kei taai. Waarom mijn vrouw die wel eet snap ik niet. Misschien heb zij betere tannen dan ik.

Saus

Mijn ooma deed het vlees in mijn bakje en toen zag ik kei veel saus! Saus vind ik altijd lekker. Of het nou foute saus is zoals aarbije of vlees saus, ik lust ze allemaal. Er ging een heel kuipje in mijn bakje en dus hup, ik vlug naar de tafel want daar krijg ik mijn bakje met lekkers. Ik had geeneens moeite met springen, dat kwam gewoon vanzelf. Mijn bek wilde eigenlijk al meteen likken ook al had ik nog geen bakje voor mijn neus zo lekker rook het. En toen kreeg ik het bakje voor mijn neus.

Proefe

Met mijn bek ging ik meteen proefe. Als eerst likte ik aan de saus. Dees smaakte een beetje naar vlees maar ook anders en ik weet niet hoe anders. Ik leerde van mijn vrouw dat het tomaate saus is. Ik weet niet of ik dees al eens eerder heb geproefd. Mijn bek bleef maar door likken en ik smakte de saus weg. Er zaten ook kleine stukjes vlees bij met kip en rund. Dees deed ik ook weg smakken. Het waren kleine hapklare stukjes zacht vlees. Voor mijn bek was het kei makkelijk om dees weg te smakken. En eerlijk is eerlijk ik vind kip lekker en rund ook maar saame is het nog beter. Dat heeft gourmet goed gedaan. En bij de eerste likken en happen, keek ik niet eens wat ik aan het eten was omdat het zo lekker rook. Ik wist ongeveer wel wat het was behalve dan de tomaate saus. Toen ik eefe later in mijn bakje keek, zaten er ook spikkeltjes in mijn saus. Oranje en groene spikkels. En rode ook. Die vond ik ook in mijn saus. Dat zal dan de tomaat zijn geweest. Maar wat de oranje en groene daar doen weet ik niet. Mijn vrouw zei, misschien is het wel wortel. Maar ik ben toch geen knijn zoals jip en janneke van Lucky de blogger. Ik vond het wel lekker. En die groene spikkels is misschien wel wiew zodat het daarom zo lekker ruikt. Dat denk ik dan.

Scoore

Mij scoore test van gourmet gold: kip en rund met tomaate saus krijg een 8,5. Kei lekker in je bek, maar te weinig saus, sommige stukken vlees zijn voor mij toch iets te groot en er mag meer wiew in, dan zou de smaak echt helemaal purrrfect zijn!
Even een melding voordat ik de blog afsluit, doen jullie genoeg limonade drinken met deze heete dagen? En natuurlijk doe ik fanaafond swaaie naar onze sterren en ik tetter kei hard mee aan vreede. Fijn wiekent allemaal en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, wat een lieve berichtjes van jullie. Als mienister van gefoelige saake vind ik het heel fijn om te lezen dat iedereen zo lief met elkaar is. Dat hoort ook zo.

Ik vind het ook fijn als alles goed gaat en iedereen lief is met elkaar. Saame is het allerbeste, dat wist Bolle als geen ander. Van me eigen wil ik altijd alles saame doen omdat dat aan mijn binnenkant goed foelt. Mijn hartje wordt dan warm en ik foel me gelukkig. Dat je foelt van ‘Ja! Ik kan de wereld aan’. Zoiets dan hè, want ik mag de straat niet uit wegens de auto’s en andere drukke dingen.

Updeet

Voordat ik doorga met de blog, kreeg ik als mienister van gefoelige saake een berichtje. Kleine lieve Milo van mevrouw Annelieke is een ster geworden. Dees vierus FIP kwam bij Milo en nam Milo mee naar de regenboogbrug. Wij thuis wensen mevrouw Annelieke heel veel sterkte met het verlies van Milo. Ik geef ook heel veel kopjes voor troost. Ik doe het voorzichtig.

Tien jaar

Vorige week was mijn zusje Mila jarig en zij is toen tien jaar geworden. Dat is een seeniejoor leeftijd. Van mij eigen ben ik nu al dertien jaar en over een paar weekjes ben ik ook jarig. Dat staat zo op de kaalender. Dan wordt ik veertien jaar en dan ben ik al even seeniejoor.
Vandaag ga ik ook een beetje praten over seeniejoor zijn. Want wat is dat nou presies dat seeniejoor zijn. Van me eigen merk ik maar een klein beetje van het seeniejoor zijn. Als je dus seeniejoor aan het worden bent, of je bent het al, dan wil dat zeggen dat jouw leeftijd van je eigen best hoog is. Of oud. Als alles goed gaat wordt je oud en dan pas ooit een keer een ster. Hoe langer je hier bent, hoe meer seeniejoor je word. Zo gaat dat nou eenmaal.

Samen oud

Wanneer je seeniejoor aan het worden bent, wordt jouw lijf ook seeniejoor. Dat wil zeggen dat je samen oud wordt. Bij me eigen merk dat ik niet meer zoveel speel als toen ik nog een beebie kitten was. Eerst kon ik altijd elke dag kei veel spelen en toen foelde ik ook dat ik altijd een muis in mijn bek moest hebben. Dat wil ik nu ook nog steeds maar niet meer altijd en elke dag.
Dat is anders geworden. Ik speel nog wel graag met de Whiskas muizen en al helemaal wanneer ik oer ben omdat ik daar lekker mee kan rond slepen en mauwen tegelijk. Daar heb ik al eens een blog over gemaakt, over de muizen. Maar sommige seeniejoore poesen of katermansen foelen dat ze nog steeds elke dag moeten muisen. Dat kan natuurlijk ook dat je foelt om elke dag zoveel te spelen. Voor mij foelt dat niet meer zo.

Sjarme

Misschien heeft het helemaal niks met seeniejoor zijn te maken maar ik vind het steeds fijner als mijn mensen mij helpen en oppakken. Dat ze mij op de tafel zetten voor het eten. Dan hoef ik niet te springen. Want soms spring is wel eens mis en dan land ik naast de tafel. Dat komt denk ik nog steeds doordat ik maar één oog heb. Kan zo zijn maar het kan ook zijn dat ik gewoon lui ben en makkelijk wil.
Mijn manspersoon is heel gefoelig voor mijn sjarme. Dat is wanneer ik zeur, hij meteen komt kijken. Eerst kon ik alles zelf en dan wilde ik ook alles zelf doen. Nou is dat niet meer zo. Nou foel ik me echt een koning op mijn troon, in mijn geval mijn paal. Als ik aan de trap ga staan te zeuren, dan pakt mijn manspersoon mij op en draagt mij naar boven. Daar ga ik dan buikdutten op zijn buik. Dat is ook gewoon heel slim zijn. Als beebie kitten weet je misschien niet hoe je moet haaibaaien en dat moet je eerst jaare oefenen. Ik kan al heel lang haaibaaien en bij mij werkt het altijd. Dat heet proofessiejoneel haaibaaijer. Soms zegt mijn manspersoon dat ik gehaaid ben maar dat is folgens mij heel iets anders.

Gemakkelijker

En waar ik het ook aan merk dat ik seeniejoor ben is aan mijn mensen. Als ik een keertje nies, dan kijken ze mij meteen aan en fraage ze zich af of ik naar de witte jas moet. Waarom dat zo is snap ik ook niet helemaal. Ik ben seeniejoor maar niet verkouwe en ik heb geen niesziekte. Eerst als ik deed niese dan keken mijn mensen niet eens maar nou wel. Dan kijken ze alsof ze naar de bak moeten en dat het niet zo makkelijk gaat op de bak. Ik heb geleerd dat je van vlaaflip heel snel naar de bak moet dus misschien is dat iets voor hun als ze zo moeilijk kijken. Maar ik hoef niet naar de witte jas hoor. Dat is nergens voor nodig.
En ik schaam me nergens meer voor. Dat deed ik vroeger wel. Dat je denkt, zit je vacht goed want als er ineens een poesedame komt en die ziet je vacht zo rommelig dat je meteen in paniek schiet. Dat is niet meer. Ik ben zo als ik ben en dat is gewoon goed. Net als iemand anders. Maar als je seeniejoor bent of gaat zijn, gaat alles folgens mij gewoon makkelijker. Dat denk ik dan.

Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, de sneks waarvan ik het zakje kapot had gemaakt, zijn op. Dat hebben Mila en ik samen gedaan. Zij kreeg meer dan mij maar ik had al eerder gesnekt en zij niet. Dus nu is het weer eerlijk verdeelt.

Over Mila is er ook een kleine updeet. Overmorgen, op maandag dus, is zij jarig en dan wordt ze 10 jaar. Hiep hiep hoera en een stoer kopje van mij. Folgens mij hoort ze nu bij de seeniejoore klub maar dat zeg ik maar niet tegen haar.

Pootjes

Nu wil ik graag aan iedereen fraage of jullie poote willen draaien voor Muzette. Het gaat niet zo goed met Muzette. Haar lijfje doet een beetje vreemd. We weten dat Muzette eepulepsie heeft. Dat is wanneer je kop iets anders doet dan dat jij dat wilt. Maar nu moest ze naar de witte jas omdat ze niet wilde eten en drinken en haar lijf te warm was. Ik ben geen witte jas en dees meedies woorden zijn maar moeilijk maar het is zo dat de schildklier iets doet bij Muzette. Ik denk dus klieren en zorgen dat Muzette zich niet zo lekker voelt. Het is dus kei belangrijk dat ze blijft eten en drinken want ze werd ook een beetje een maatje minder van haar buik. Liefe Muzette, ik geef je zachte kopjes voor beterschap en thuis draaie we poote dat je goed doet eten en drinken.
Er is ook een updeet over Milo van mevrouw Annelieke. Milo heeft ook draaiende poote nodig want zijn neusje is ziek. Dees is een niesziekte. Kleine liefe Milo, je moet echt eten en drinken zodat je sterk word jonge. Milo is al bij de witte jas geweest en heeft meediesijne gekregen. Ik geef je heel veel zachte kopjes voor beterschap.

Onweer

Ik hoop dat iedereen feilig is want er waren afgelopen week ineens scheuren in de wolken. Er was kei veel regen overal. En dat was niet ineens zo van ‘BAM’ er is regen, nee dit gebeurde heel anders. Eerst werd de lucht donker doordat de wolken er aan kwamen. Eerlijk is eerlijk, van me eigen vind ik dit kei eng want ik denk altijd dat er dan ineens zo’n keiharde knal komt van de onweer omdat dan de wolken ruzie hebben.
Maar dees keer was dat niet zo maar ik moest wel kei erg mauwen en haaibaaien. Dan foel ik van binnen dat ik niet stil wil zitten. Mijn buik doet dan een beetje rommelen alsof je honger hebt maar ook weer niet. Dan ben ik heel zenuw van binnen. Dat je kop twijfelt waar je heen wilt en dan kan je gewoon niet kiezen.

Op ooma’s bed

De wolken kwamen steeds dichterbij totdat ze boven ons huis waren. Er kwamen eerst kleine druppeltjes op de ramen. Daar kan ik best naar kijken, dat vind ik niet eng. Dus ik bleef beneden kijken naar de regendruppels die op de ramen neer kwamen. Zo bleef het een paar mienuute doorgaan. Toen begon het wat meer te regenen. De druppels werden groter en ze kwamen ook veel harder naar beneden. Dat kon ik zien en horen omdat ze best hard tegen de ramen kletterde. De voorramen waren nu helemaal onder de regendruppels en toen wilde ik weten of het aan de achterkant ook zo was. Dus hup, ik naar de achterraam gelopen. Daar zag ik dat de raam ook helemaal onder de regendruppels zat. Van die hele grote dikke druppels. Ze vielen ook steeds sneller uit de wolken. Als of je de waterkraan open draait, zo snel. Er kwamen gelukkig geen harde knallen uit de wolken dus ik kon best even dutten.
De wolken bleven boven het huis hangen en de druppels bleven maar komen. Ik ben naar boven gegaan om te dutten op ooma’s bed. Die is lekker groot, zacht en warm want ooma heeft flies dekens op haar bed. Ik had best veel slaap en toen ik kei laat wakker werd, waren de wolken er nog en er kwam nog steeds keiveel regen uit. Folgens de weer meneer was er in het hele land overal kei veel regen gevallen. Sommige straten waren net als een zee, zoveel water. Dat is best eng als er zoveel water ineens komt.

In de tuin

Toen het droog was, moest ik meteen even in mijn tuintje kijken of alles nog wel in orde was. De planten hebben nu heel veel water gehad. De tegels zijn weer droog en mijn zonnelamp beestjes staan er nog en ze doen het nog. Nu dat de zon weer een beetje schijnt, komen er ineens kleine plantjes tussen de tegels door naar boven. Daar moet ooma wat aan doen want die horen daar niet.
Ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben, tot de volgende blog.

Lieve allemaal, er zijn veel friende ineens sterren geworden. Dat vind ik altijd moeilijk. Mijn kop gaat dan best lang nadenken en mijn hart snapt het dan ook even niet meer. Dan is het gewoon teveel ferdriet ineens en dat is wat dan moeilijk is.

Vorige week op de Brammieblog-dag had ik kei veel en kei hard geswaait naar onze sterren. Nu zijn ze allemaal saame en gelukkig. Dat is fijn. Fanavond doe ik soo-wie-soo swaaie omdat ik dat op dees dag gewoon fijn vindt. Onze sterfriende weete dat ik dan doe swaaie. De echte swaai-hoedjes sjow komt folgens mij in September maar dat weete Dorus en Loesje het beste. Ik doe wel mee want ik vind het altijd kei mooi!

Updeet

En dan een updeet: Onze eigenste Bertje, van mevrouw Bertje was gisteren jaarig!! Hij is vijftien jaar geworden. Bertje, van kei gefeliciteerd met je verjaardag! Wij thuis wensen jou een kei mooie dag met heel veel sneks en kadootjes. Stoere verjaardags kopjes van ons thuis voor jouw Bertje.
‘Hiep hiep hoeraaaaaa’.

Snektest

Oh, in dees blog was ik kei ondeugend en Ooma heeft mij betrapt. Vandaag ga ik vertellen over een snektest. Mijn vrouw, manspersoon en Ooma waren naar het Duitseland gegaan. Van me eigen weet ik niet waar dees is maar het is dus een andere land. Folgens mijn vrouw en de kaart van ons land ligt het Duitseland aan de rechter poot. Dus zet je poot op Neederland, en dan beweeg je hem naar rechts. Dan zie je een rood lijntje. Als je daar overheen gaat, dan ben je in het Duitseland. Daar praten ze en mauwen ze in het Duits. Ik ken alleen Brabants omdat ik een Brabantse katermans ben. Mijn mensen waren daar dus boodschappen doen. En toen ze thuis kwamen was ik kei blij want ik was best lang alleen en dat vind ik moeilijk.

Borstel

Er kwamen keiveel tassen op de tafel en natuurlijk moest ik er bij zijn want ik wil alles zien. En ik zag in de tassen allemaal stofjes en plestieke dingen maar ook spullen voor Brammie. Zo duwde ik mijn kop in een tas en foelde met mijn snorharen en wang dat er een borstel in zat. Mijn vrouw zag dat ik met mijn kop in de tas zat dus duwde ze mijn kop eruit. Toen pakte zij dat borsteltje en vroeg aan mij, ‘is dit wat je zoekt, Brammie?’.
Nou en of ik dat zoek. Ik wilde met mijn kop langs dat borsteltje afgaan en mijn vrouw hielp een beetje mee. Van mijn neus tot aan mijn achterste wang ging de borstel over mijn vacht heen. Dees is een seeriejeus fijne borstel. Daarna draaide mijn vrouw de borstel om want daar zitten ook spikkels van de borstel. Dees zijn geen borstelhaare maar keiharde spikkels van plestiek. Toen deed ze dees over mijn wang en dees is super fijn en ik wilde alleen maar meer geborsteld worden. Maar mijn vrouw wilde dat niet en vertelde dat ze nog meer hadden gekocht in het Duitseland.

Sneks

Er ging een andere tas open en de spullen kwamen op tafel. Mij ooge kon het niet geloofe maar er was een tas VOL met Brammie sneks. Echt waar! Er waren keiveel doosjes van Whiskas met sneks voor je tanne en voor je vacht maar ook voor je ooge en je buik. En toen zag ik iets speesjaals. Van het merk Vietaakraft. Het heet Triggels, ik weet niet wat dees in het Duits of Brabants beteken maar ze klinkt lekker. En er waren ook staafjes in allemaal andere smaken. Ook zat er krunsj eete bij. Dat zijn kleine mini kraakkoekjes voor over je eete. Die eet ik zo op omdat ik dat gewoon zo wil. Dees heb ik nu in twee smaake. Rund en fis. Mij bek lust ze allemaal. En oh, ik zag ook nog een ander doosje met sneks, gewoon om te snekken. Dees is in kaas en kip smaak. Die vind ik ook lekker.
Er waren dus heel veel Brammie sneks en natuurlijk ook voor Mila. Mijn vrouw is niet veel later met mijn manspersoon naar een feest gegaan en mijn Ooma was op de bank gegaan om tv te kijken. Maar mijn Ooma was best moe van de hele dag in het Duitseland wandelen en winkelen. Die is niet heel erg veel later naar bed gegaan.
Maar Ooma, mijn manspersoon en mijn vrouw waren iets vergeten. Namelijk de triggels van Vietaakraft. Dees lagen op tafel en toen moest ik even kijken wat dat was. Dees zakje met sneks rook erg lekker. Het ruikt een beetje naar kip. Dat vind ik altijd goed. Ik hou van sneks dus dan maakt de smaak niet zoveel uit. En dees wilde ik zelf heel graag testen en tegen mijn mensen mauwen hoe lekker ze waren.
Met mijn bek en voorpoote heb ik scheuren gemaakt in het zakje en toen ben ik de sneks gaan proefe. Eerst deed ik een beetje likken, daarna dacht ik ‘Brammie jongen, dit is lekker!!! Het is kalkoen, de dikke kip’. Toen moest ik gewoon een snek helemaal opeten en dat deed ik. En toen wilde ik er nog één, en nog één. En toen dacht ik: ‘als ik nu alles eet, heb ik morgen niks meer’. Dus ben ik gestopt met snekken en ben ik gaan dutten. ‘s Morgens toen Ooma wakker werd, hoorde ik ineens ‘Brammie! Potver….., heb je weer gesnekt zonder overleg’. Ik ben maar niet naar beneden gegaan tot dat mijn manspersoon ook wakker was. Dan weet ik dat ik kan haaibaaien als ik iets doe wat eigenlijk niet mag.
Mijn vrouw zei later op de dag, toen ze langskwam, ‘dat is niet Bram’s schuld maar de onze. We hadden het zakje moeten wegleggen’. Gelukkig was niemand heel erg boos en heb ik wel kopjes gehad en kriebels.

Fijn wiekent allemaal en tot de volgende blog.