Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over HUIS, TUIN en BUITEN

Als TUINkater weet ik nooit presies wat me buiten te wachten staat, het kan weekenlang warm en zonnig zijn, en dan is er zomaar reegen en kau!, in het begin fond ik dat moeilijk, ik snapte het niet en ging naar mijn mensen om te tetteren dat ze er iets aan moesten doen, mijn vrouw zei altijd dat ze er echt niets aan kon doen, en dat het het hele jaar door zomer zau zijn als zij het voor het zeggen zau hebben, maar toch kon ik niet geloofen dat mijn mensen de zon niet terug konden roepen.

Nu weet ik allang hoe het zit: het weer kan je niet foorspellen en niemand kan er iets aan doen, dat is wel eens moeilijk en ferfeelend, maar zo is het nau eenmaal.

Forige week was er ineens veel reegen en wind, ik fond het ook helemaal niet warm, ik ging een paar keer in mijn gras liggen maar er was niks aan, nadat ik het een paar keer had geprobeerd ging ik maar binnen in mijn kersmusmand slaapen, dat is een foordeel als je een HUIS – EN TUINkat bent, zoals ik dat ben: er is altijd wel ergens een fijne plek om te slaapen of te dutselen.

Buiten

Als je een HUISkat bent heb je met het weer en de natuur niet veel te maken natuurlijk, je ligt altijd lekker droog, net als ik als HUIS – EN TUINkat, maar er zijn ook katten die wel een huis hebben en toch het liefste buiten leefen, zo iemand was poes Pom die bij mevrouw Kim in de tuin woonde, en ook mijn tuinvrienden Mikkie en Juultje zijn BUITENkatten, ze hebben een huis waar ze altijd naar binnen kunnen maar ze foelen zich het fijnste als ze buiten zijn, ze finden het moeilijk en eng om in een huis te zijn, bij mensen.

Met een BUITENkat bedoel ik niet dat je een ZWERFkat bent, dat is alleen maar ferdrietig, je hebt dan niemand die voor je zorgt en geen eigen huis, ik heb er wel erfaaring mee en ik fond er niets aan, ik ben buiten gefonden en naar het asiel gebracht, ik was helemaal maager en bang, en ik wil dat nooooooit meer!

Ik heb toch wel eens ferteld dat Mikkie en Juultje kindertjes zijn van Bolle, die hier voor mij woonde?, hij had wel elluf kindertjes met een damespoes, het waren drie nestjes, ze woonden met zijn allen buiten, pas bij het laatste nestje met kindertjes werden ze allemaal gefangen en kregen ze een sjippie en werd er iets gedaan dat ze geen kindertjes meer konden maken en krijgen, maar als je als kat pas laater in je leefen mensen hebt leeren kennen blijf je ze altijd een beetje eng finden, en foel je je het meeste op je gemak met andere katten, zo is het ook met Mikkie en Juultje.

Fillum

Mikkie een Juultje wonen bij mensen die voor ze zorgen, maar ze komen ook elke dag bij mij langs, mijn mensen knuffelen altijd efentjes met ze en ze krijgen een snekkie, kijk maar op de fillum!, daarna gaan ze lekker op het dak liggen slaapen, OOK als het reegent en ik binnen in mijn mand kruip, dat komt omdat ze dat nau eenmaal het fijnste finden, ze slaapen alleen in de winter binnen in hun huis.

(tekst gaat verder onder de fillum)

Gezellig

Ik find het gezellig dat ze langskomen, en ik mis ze als ze een keertje niet komen want ze hooren er bij, net als Pokon, we zijn allefier kat en toch leefen we allefier ferschillend: ik mag mijn tuin niet uit en zau dat ook niet willen, het lijkt me veeeels te moeilijk en te griezelig!, Pokon woont bij zijn vrouw maar loopt door alle tuinen en klimt in bomen en gaat op bezoek bij andere mensen, hij is een afonturier, en Mikkie en Juultje zijn bijna altijd buiten, zo willen ze dat graag, ze zijn meestal met zijn tweetjes en komen alleen thuis om wat te eeten, allemaal zijn we heppie met hoe we leefen omdat we mogen leefen zoals wij dat zelf het liefste willen, we foelen ons allemaal op onze eigen manier feilig, en je kan pas gelukkig zijn als je je feilig foelt.

***

En ik tetter weer KEIHARD voor vreede, het lijkt wel alsof het steeds MEER noodig is!, en ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Joep heeft kijk op zijn eten

Vanaf het moment dat ik als kittenkater op mezelf ging wonen wist ik het al heel zeker: ik ga een echte Zuid-Hollandse Bourgondische kater worden. Dat is best wel een beetje vreemd voor iemand die bijna in het noordelijkste puntje van de provincie woont, maar laat ik het proberen uit te mauwen.

Het is namelijk geen toeval dat ik mijn eigen personeel heb uitgekozen, want ondanks dat ze niet hoog scoorden op het aantal kamers in mijn toekomstige huis of het formaat van m’n tuin, voelde ik gewoon vanaf ‘t puntje van m’n neus tot aan het topje van m’n staart dat ik bij hullie een heel mooi leven zou hebben. Zodra ik bij Senior in z’n hand zat begon ik dan ook gelijk zo hard als ik kon te spinnen, want ik wilde heel graag met ‘m mee. En dat is me dus gelukt.

Eigen poten

Je moet weten, sinds de melkbar van m’n moeder gesloten werd omdat ze vond dat m’n broertjes, zusjes en ik al groot genoeg waren om op eigen poten te staan, kregen we van haar personeel te eten en te drinken. In bakjes, die we met z’n allen deelden. Als ik daar nog aan terugdenk…
M’n zusjes kregen het af en toe zelfs voor elkaar om boven op de kleine kittenbrokjes in slaap te vallen, en m’n broertjes hengelden soms met hun voorpoten in het natvoer, om ze daarna uitgebreid af te gaan zitten likken.
En ik? Ik zorgde er wel voor dat ik m’n porties binnen kreeg hoor, want ik stak m’n neus altijd in het midden van de etensbak, om dan rustig achteruit terug naar de rand te eten. Want daar had dan nog niemand met z’n poten in gezeten.

Vier smaken

Eenmaal in m’n eigen huis had ik ‘t eten en drinken helemaal voor mezelf alleen. En die rust tijdens ‘t eten, daar kan ik best nog steeds wel van genieten.
Ik krijg nu al zolang als ik me kan herinneren elke avond voordat m’n personeel gaat slapen een maatschepje met vier smaken brokken die ze zelf door elkaar mengen, en die vind ik nog steeds heel errug lekker. Die brokjes eet ik nog steeds vanuit ‘t midden van m’n etensbak, en vaak ligt er ‘s avonds dan nog wel een klein restje brok langs de randen, maar ik weet ook dat die er dan uit gaan en dat er weer een verse portie in komt. Verwend? Welnee. Ik hou gewoon van verse brokjes…
M’n personeel vond dat ik van kitten af aan ook aanvullend natvoer moest krijgen, omdat droge brokken… nou ja, gewoon een beetje droog zijn. En water is goed tegen de dorst, maar daar is dan ook alles mee gemauwd.

Merken

En zo is het dus gekomen dat ik heel veel verschillende merken natvoer met verschillende smaken voor ontbijt en diner geserveerd krijg. Ik heb zelfs een eigen voorraadkast in de keuken, waar de blikjes, zakjes, kuipjes, muizen en hartjes in aparte bakken staan, dus ik weet al precies wat er op het menu staat zodra m’n personeel een bak pakt. Het blijft alleen altijd weer een verrassing welke smaak ik in m’n etensbakje krijg.
Wekenlang was ik dol op mousse met leverworstsmaak, maar daar begin ik nu een beetje op uitgekeken te raken. Maar rund, tonijn en kip (vooral die met kaas) blijven nog steeds favoriet.
Garnalen en mosselen lust ik niet, en kabeljauw, haring en witvis hoeft m’n personeel me ook niet voor te schotelen. En dat weten ze intussen, want als ik ruik dat dát op ‘t menu staat dan loop ik demonstratief langs m’n bakje met natvoer en begin ik luidruchtig op m’n droge brokjes te knabbelen…

Zalm

Maar als m’n personeel weer ‘s zalm uit de oven eet, dan weet ik dat er altijd ook een stukje voor mij apart wordt gehouden en loopt ‘t water al bijna uit m’n bek. Als ‘t eindelijk lauw in m’n etensbak ligt, dan ga ik daar uitgebreid voor zitten om van elk hapje te genieten. Jammer genoeg eten ze niet elke dag zalm…
Groenten en besjes lust ik ook, maar daar wil ik dan wel lekker veel vlees met saus of boeljon bij, dus dat komt dan uit een blikje. Want verse groenten en zo, dat eet m’n personeel maar lekker zelf op. Enne, wist je al dat insecten met vlees en saus uit een zakje echt veel lekkerderder zijn dan vers uit de tuin? Ze kriebelen ook helemaal niet in je keel als je ze opeet, en er zit veel meer smaak aan.

Onderhandelen

Elke keer als m’n personeel weer op jacht is geweest om m’n voorraadkast bij te vullen, zit er altijd wel weer iets bij dat ik nog niet eerder heb gegeten of gedronken. Gewoon, omdat ze zelf ook niet elke dag ’t zelfde eten, vinden ze ‘t leuk als ik iets nieuws uitprobeer. En als ik m’n bakje dan zó schoongelikt heb dat ‘t gelijk de kast weer in zou kunnen, dan schrijven ze op wat ‘t was en komt ‘t op m’n menulijst. Maar dat is natuurlijk helemaal geen garantie dat ik het een volgende keer weer op eet, want ik moet er ook maar net trek in hebben.
Jammer genoeg krijg ik nooit wat anders te eten als ik iets na een paar hapjes niet lust, want m’n personeel zegt dan dat ik altijd nog brokjes heb staan en ze beweren dat ik dus echt niet om kom van de honger. Misschien moet ik op dat punt toch wat beter leren onderhandelen…

Maar, al met al heb ik dus een heerlijk leven. Goed eten en drinken, heel veel knuffels, speelgoed en heerlijke plekjes in huis om lekker te dutten. En de vrijheid om lekker buiten te zijn, te rennen door ‘t weiland, een catwalk om in te klimmen en vrienden om de straatcontroles mee te doen.
Sommige tweebeners noemen me een verwend nest. Maar zelf mauw ik liever dat ik een geslaagde Zuid-Hollandse Bourgondische katermans ben. Dat klinkt toch wat liever.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila en de snipperdagen

Lieve allemaal, het gebeurde inees zomaar dat ik snipper-dagen nodig had. Normaal lever ik een briefje in met een datum van kan ik dan vrij zijn. Nu was het anders. Het heeft te maken met mijn vrouw.

Het gaat goed met haar en binnenkort komen de ferhalen weer op de website want ik heb jullie heel erg gemis. Voordat ik mijn verhalen weer kom vertellen ga ik eerst eefe overleggen wat nou wel of wat nou niet kan want heel eerlijk, ik was heel erg geschrokken. Mijn ooma en manspersoon trouwens ook en iedereen die haar kent.

Ik kom even vlug woordjes brengen, ik ben er, ik kom binnenkort terug maar het mantelpoes is een dingetje hoor en dank je wel dat jullie dat snappen. Zelf vind ik het nog lastig.

Ik hoop dat iedereen veilig is, een vol buikje heeft en ik tetter mee voor freede!

Zachte getekende poot van mienister van zachte zaake

Milamuisje

Minnie heeft het een beetje frips

Ik lag een beetje te tsjillen op de rand van de bank. Je weet wel, dat ding waar je als kat wel prima op past maar als mens niet. Buiten druppelde de regen op de ramen. En het was ook echt wel een stukje kouder geworden.
Meteen had ik spijt dat ik al aan het furrharen was geweest. Een tijdje terug was het echt warm buiten. Dus toen dacht ik he de zomer komt er al aan. En je wilt niet je warme fachtje nog aan hebben als de mussen verward van het dak vallen. Die gekke kleine foogeltjes hebben altijd pas als laatste door dat het warm weer is. Dan lopen ze hips hips op die gekke kleine pootjes van ze over het dak heen en dan worden ze ooferfallen door het weer. En door het feit dat het dak dan feel warmer is dan normaal. Dat doet au aan je pootjes en fandaar dat je musjes dan floep naar beneden ziet gaan.

Furrharen

Maar genoeg oofer hun, terug naar mij hihi. Ik was dus al aan het furrharen geweest. Omdat ik dus dacht dat het warmere weer er nu echt aan zat te komen. Maar dat bleek dus niet het geval te zijn. Dus daar zat ik dan. Frau wou de kachel niet aan doen want dat fond ze zonde. Ik ben toch bezig Min dan krijg ik het vanzelf warm. Dat zei ze. Anders ga je lekker met Muis spelen of een paar keer de trap op en af rennen. Daar krijg je het vast ook warm van.
Hmm ja daar had ze misschien wel een punt. Maar ja na een tijdje gaat dat warme weer weg en dan is het toch weer brr. Dus ik zat te denken hoe ik dit per-ma-nent kon oplossen. Ik zag dat Frau nog niet had gestofzuigt. Mooi! Wat nou als ik al mijn losse haren zou gaan furrzamelen. En die dan aan mekaar zou gaan plakken. Als een grote facht pruik. Terwijl ik de haren aan het furrzamelen bedacht ik me dat om haren aan elkaar te plakken ik ook lijn nodig zou hebben. En waar ga ik dat dan fandaan halen?
Mensenopa heeft hier een klusdoos staan met allemaal spulletjes erin. Wie weet zit daar ook wel lijm in? Dus ik op de stoel springen. En via de stoel op de tafel. Gelukkig stond het deksel van de doos een klein beetje open. Dus ik keek of ik mijn foorpootje er tussen kon doen. En ja dat lukte! Mooi dacht ik. Dus ik deed al mijn kracht daarnaar toe om zo het deksel open te krijgen. Voor een katje is dat best heel zwaar hoor! Maar gelukkig voor mij het lukte.

Facht

Eens kijken wat daar allemaal in zit. Nou fan alles kan ik je zeggen. Of nee mauwen hihi want ik praat natuurlijk niet een katje miauwt. Ik rommelde er een beetje doorheen met mijn pootje. Helaas foor mij zag ik geen lijm. Zucht. Frau hoorde mij rommelen en kwam aangelopen. Wat ben je daar aan het doen Min? Dat vroeg ze. Dus ik uitleggen wat ik van plan was geweest. Maar dat dat dus niet lukte omdat we geen lijn in huis hebben.
Frau moest een beetje om mij lachen. Het idee van een facht pruik vond ze geloof ik wel grappig. Ze keek mij aan en gaf me een fijne knuffel. En toen zei ze weet je wat we doen de kachel dan toch maar wel gewoon aan. Ik begin het ook wel een beetje frips te krijgen. Nou en toen ze dat gedaan had duurde het niet lang of ik had het weer lekker behaaglijk. Ik dribbelde naar mijn hangmatje in mijn krappaal om eens een lekkere lange dut te gaan doen.
Dit was het weer voor deze keer. Blijven we allemaal nog meetetteren voor Freede? Ikke zeker wel!

Pootje van Minnie

Lucky vertelt over de badkamer

Moos en ik

Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer. Ik wil als eerste even zeggen dat het weer helemaal goed gaat met mijn achterpootje. Na drie dagen een portie spul om de pijn te verlichten ging het beter en hebben mijn mensen het weer afgebouwd. Dat ging prima en nu kan ik weer zonder Metacam. Er staat nog wel reserve als het nodig mocht zijn maar ik heb het liever niet want ik vind er weinig aan om het door te slikken.

Ik mag weer iedere dag de tuin verkennen (dat doe ik zeker want we hebben een nieuw vriendje met een mooie zwarte staart die daar dagelijks vertoeft dus ik moet sporen zoeken als zij geweest is) en ik hol weer snel. Springen gaat ook goed dus hopelijk was het gewoon een blessure en geen artrose. Mijn mensen denken nog altijd dat ik me misschien pijn gedaan heb met springen of me ergens verstapt heb en dat kan natuurlijk ook.

Thuis

Maar goed, deze keer wil ik iets vertellen over een rare gewoonte van mijn mensen. Ik denk eigenlijk dat het voor hen niet raar is maar als kater zijnde, kijk je er toch van op. Mensen dragen kleding, dat weten jullie wel. Nu het mooier weer is, draagt mijn vrouw bijvoorbeeld een shirt met korte mouwen en een broek waarbij je een deel van haar benen kunt zien. Nog witte benen momenteel maar daar komt verandering in zegt ze. We gaan het zien.
Als kater en natuurlijk ook als poes zijnde, heb je geen kleding nodig want je hebt immers altijd je eigen vachtje bij je. Dat is gewoon reuze handig. De een heeft een rode vacht, de ander is zwart en soms kun je ook gewoon bont zijn. Dat maakt eigenlijk helemaal niks uit welke kleur je hebt, het is altijd goed. Het is gewoon precies de juiste kleur die bij jou hoort en bij jou past. Onze mensen hebben zelfs wat in de krant gelezen over de vachtkleur van katten, want dat hebben ze in een ver land onderzocht. Nu weten ze ook beter waarom wij die mooie rode kleur hebben.

Vacht

Ik ben rood met wit en dat is Moos bijvoorbeeld ook en de dames hier zijn zwart. Met een beetje wit bij Molly en naar schatting ongeveer vijf witte haren bij Dropje maar dat kan er ook gemakkelijk eentje meer of minder zijn. Onze mensen moeten hun haren regelmatig kammen of borstelen, ze wassen ze ook met iets dat ze shampoo noemen en daar gebruiken ze ook water bij.
Kijk, dat water erbij is prima. Dat gebruik ik ook. Ik zat eerder deze week in de badkamer en toen kwam er water uit de kraan. Ik ben natuurlijk niet te lui om dan eens te gaan kijken wat het is en stak gewoon mijn poot eronder. Dat voelde heerlijk koel aan en ik heb daarna met mijn poot en tong mijn hele snuit gewassen. Met water dus. Kijk, als mijn mensen de badkamer gebruiken om zich daar te wassen, dan kan ik dat als kater toch zeker ook wel eens proberen? Maar die shampoo en dat spul waarmee ze hun buik wassen, nou dat hoef ik niet hoor. Dat is niet nodig hoewel het soms wel lekker ruikt. Dat dan weer wel want dat weet ik omdat ik mijn snuit in hun haren steek.

Badkamer

Dus ik sjees de badkamer in en begin aan mijn avontuurlijke route. Dat betekent zoveel als via het krukje op de badrand, daarna via het toilet naar het eerste kastje, vervolgens door de wasbak heen (let daarbij wel op dat de kraan niet hard loopt want dan word je erg nat), het tweede kastje op en daar kun je dan prima jezelf gaan zitten wassen. Dat kan nog op veel meer plekken natuurlijk maar dat vind ik bij uitstek de meest geschikte plaats. Ik doe gewoon wat mijn mensen ook doen in de badkamer… mezelf wassen.
Alleen hebben zij daar rare spullen voor nodig en kan ik het prima af met alleen mijn tong. En soms een beetje water zodat het extra fris is. Mensen zijn soms rare wezens… ze hebben van alles nodig om zichzelf te verzorgen. Wat hebben wij het als katten dan toch handig eigenlijk. We hebben alles wat we nodig hebben meteen bij ons en kunnen altijd en overal aan de slag met wassen en jezelf verzorgen. Handig zat dus.

Veel knuffels van Lucky en de rest

PS Vandaag regent het. Dat is superfijn voor de plantjes in de tuin maar ik vind het niet zo leuk als zon. Maar die komt wel weer terug dus dat komt allemaal goed.