Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over zijn weereld

Hier lig ik gewoon op de nieuwe teegels!

Als ik ferhalen lees van katten waarin ze fertellen dat ze puusels maken of een bal rollen voor hun brokjes, dat ze in dingen klimmen, of dat ze op onderzoek gaan, dat ze mee helpen in huis en fooral: dat ze van alles kunnen, word ik soms een beetje onzeeker.

Onzeeker

Ik ben blij voor mijn vrienden dat ze al die dingen doen en durfen, ik ben ook niet jaloers, echt niet hoor, zo bedoel ik het niet!, bofendien: ik ben natuurlijk Kever en als zoodanig kan ik alles wat ik als Kever zijnde noodig heb, dus ik snap zelf niet helemaal waarom ik onzeeker word.

Misschien komt het omdat ik niet zoveel dingen meemaak en daarom soms niet weet waarover ik kan schrijfen, maar als ik heel eerlijk ben WIL ik ook helemaal geen dingen meemaken, ik find nieuwe dingen spannend en vaak veels te moeilijk, ik word er nerfeus van en dan krijg ik weer kramp in mijn beenen en daar is pas echt niks aan.

Mijn vrouw froeg me of ik het gefoel heb dat ik iets mis, ze zei dat ze bedoelde of er iets is dat ik graag zau willen doen en of ze me daarmee kan helpen, ik moest er efentjes over nadenken, maar nee – er is niets wat ik nog zau willen, ik ben helemaal tefreeden met hoe mijn leefen is.

Feilig

En weeten jullie waarom?, het is omdat ik mijn leefen kan begrijpen, er gebeurt niet steeds van alles dat ik niet snap, ik foel me feilig en ik weet dat ik mijn mensen kan fertrauwen, ze probeeren me niet meer van alles te laaten doen dat ik niet kan, dat deeden ze nog wel eens toen ik hier pas woonde, dan moest ik brokjes uit een doosje haalen, maar hoe kon ik nau weeten dat daar brokjes in zaten?, of ik moest zelf de deuren in huis opendoen met mijn neus, en dat fond ik echt heel moeilijk, maar mijn mensen weeten nu dat ik dat soort dingen ECHT niet snap en daarom hoef ik ze gelukkig niet meer te oefenen.

Ik werd er boos en ferdrietig van dat ik dingen niet kon en ook niet begreep, en daar werd ik weer bang van, zau er iets aan de hand zijn met mij, ben ik niet goed genoeg?, en nau ga ik iets fertellen dat best een beetje moeilijk is, maar ik wil eerlijk zijn want we zijn toch vrienden?, dus ik durf het best tegen jullie te zeggen dat de dierendokter al snel aan mijn mensen fertelde dat er iets is met mijn lijf: ik heb veels te korte beentjes en een te lange rug, maar er is ook iets met mijn hoofd, dat dachten mijn mensen ook al maar ze zeiden meteen dat dat niets uitmaakt, en dat er niets FAUT is maar ANDERS, ze finden me perfekt ben zoals ik ben omdat ik Kever ben.

Vaste plek

Ik zau zelf geen ander leefen willen, ik ben helemaal heppie!, en omdat ik me feilig foel durf ik af en toe ineens iets nieuws te doen, niet te vaak hoor, maar deze week had ik bijfoorbeeld voor het eerst achter in mijn tuin op de teegels geleegen die nieuw zijn, mijn mensen fonden het fantasties en mijn man heeft footoos gemaakt, ik kreeg heel veel kompliementen en ik was keitrots!

Toch ben ik daarna snel weer op mijn vaste plek gaan liggen, daar hoef ik niet na te denken of te wennen, ik ken mijn vaste plek, ik hau er van als mijn weereld klein is en ik ga niet op zoek naar een weereld die grooter is, mijn weereld is voor mij gemaakt, ik pas nau presies in mijn weereld en mijn weereld past presies om mij heen, het is mijn eigen Kever-weereld.

****

Ik tetter weer voor vreede, echt KEIhard!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep is stoer en oer en ook gevoelig

Zoals heel veel vrienden wel weten, doet regen me helemaal niks. Zolang het er maar niet koud bij is, want daar heb ik een grondige hekel aan. Maar zelfs het onweer, dat deze week over m’n huis en tuin trok, maakte helemaal geen indruk op me. Ik zat lekker buiten, op m’n kussen op m’n tuintafel onder ‘t balkon van de bovenburen, en keek naar de lichtflitsen die na de donderklappen m’n weiland heel even beschenen.

Knallen

‘t Deed me denken aan de twee jaarwisselingen die ik binnen op de vensterbank al heb meegemaakt, met knallen en lichtflitsen in de straat. M’n personeel deed toen hun best om me bij ‘t raam weg te houden, maar ik wilde daar niks van weten. Ik heb geblazen en net zo lang gewurmd tot ik weer uit hun armen terug op de vensterbank kon springen…
Maar goed, even terug naar deze week.
M’n personeel zat naast me, ieder aan een kant van de tuintafel, mee te genieten van het vuurwerk uit de lucht. Want het ruikt altijd zo lekker, als ‘t regent nadat het een warme dag is geweest. En zo lekker buiten met z’n drietjes in ‘t donker was ook wel heel gezellig.

Stoer en koel

Terwijl Senior me heerlijke kriebels tussen m’n oren gaf, zei hij dat ‘ie me een hele stoere koele katermans vond, omdat ik niet bang was van ‘t onweer. Maar waarom zou ik bang zijn? Oudere buurtkatten hadden me al lang geleden gemauwd dat de knallen en ‘t vuurwerk uit de lucht vanachter de Regenboogbrug worden afgestoken, omdat alle lieve vrienden die daar nu wonen iets te vieren hebben en dat willen delen met iedereen die aan deze kant is achtergebleven.
Toen ik ‘t verhaal hoorde had ik nog helemaal geen idee wat de Regenboogbrug was, maar intussen heb ik daar nu een paar vrienden wonen, waar ik elke avond naar zwaai als ‘t donker is en de sterren naar me knipogen. Dan zijn ze weer even heel dichtbij me…

Maar toch ben ik diep in m’n hart niet zo’n stoere koele katermans als dat Senior denkt dat ik ben. Want als m’n buurtweebener aan de overkant met zo’n groot stuk blik op nog grotere zwarte ronde dingen door m’n weiland tuft, zorg ik dat ik zo vlug mogelijk weer in m’n eigen tuin kom. Ik snap ook niet dat de Weilandmuizen die daar nu weer wonen niet bang zijn van die herrie langs hun muizenhol. Mischien zijn zij wel veel stoerderder dan ik, want ik maak me uit de poten als ik dat gevaarte de grote schuur al uit hoor rijden.
En als ik teveel vreemde tweebeners op m’n achterpad zie, dan blijf ik ook liever in m’n eigen tuin. Okee, dan durf ik prima onder m’n tuinhek door om een hoekje over ‘t achterpad te loeren, maar dat doe ik eigenlijk meer om die vreemden in de gaten te houden. Want als ze te dichtbij komen naar m’n zin zit ik zó binnen.

Voor de buurtpoezen ben ik al lang niet meer bang, we zijn al helemaal aan elkaar gewend en we weten wat we aan elkaar hebben. Met sommigen wandel ik graag een inspectieronde, da’s altijd gezellig om samen werk en dollen te combineren.
Maar er zijn ook twee oude katers die al hun negen levens heel erg serieus nemen en geen tijd hebben om samen te spelen. Ze weten heel veel, en elke keer als we samen op stap gaan kom ik weer wijzer thuis. Maar achter elkaar aanjagen, stoeien of in bomen klimmen, daar beginnen ze niet meer aan. Ze willen ook nog steeds niet mee ‘t schuurdak op, terwijl je juist daar het beste uitzicht hebt. Dat geloven ze ook wel, maar ze mauwen dat ze al met pensioen zijn en ‘t klimmen liever aan de jongere poezels overlaten.

Grote kater

De enige waar ik voorlopig liever nog steeds een eindje bij uit de buurt blijf is de grote zwart witte kater, die af en toe vanuit een andere wijk verderop in ‘t dorp bij mij in de straat en over ‘t achterpad loopt. Ik weet nog steeds niet goed in te schatten of ‘ie wel vriendjes met me wil zijn. En ik weet eigenlijk ook helemaal niet of ik wel vriendjes wil zijn met zo’n grote kater uit een hele andere buurt.
Okee, dankzij hem heb ik wel mijn liefde voor water en zwemmen ontdekt, nadat ik vorig voorjaar als jong kittenkatertje zó erg van ‘m schrok dat ik op de brug naar ‘t weiland misstapte en in de sloot viel en daarmee een mogelijk gevecht uit de weg ging. Misschien weet ‘ie helemaal nog niet dat ik dankzij die ontmoeting tegenwoordig gediplomeerd zweminstructeur ben en al m’n zwemdiploma’s heb gehaald, die ik vol trots bewaar in de la bij m’n paspoort.
Maar hij zit heel vaak bij buurpoes Zosja voor de deur te wachten totdat ze naar buiten komt, en dan gaan ze samen aan de wandel. ‘t Kan natuurlijk best zo zijn dat zij tegen hem over mij gemauwd heeft, en dan weet ‘ie hopelijk dat ik geen katcurent om haar poot ben. Want daar heb ik als jonge katermans ook helemaal geen tijd voor, ik ben veel te druk met m’n nachtdiensten, personeel trainen, knuffelen en bijslapen, buiten in m’n tuin of binnen in de vensterbank. En dan heb ik natuurlijk ook nog een paar puntjes op de i te zetten voor het komende Tweede Grote Weilandfeest eind volgende maand.

Genieten

Maar eerst ga ik dit weekend nog even genieten van de regenbuien die er volgens m’n personeel aankomen. En misschien komt er ook nog wel vuurwerk uit de lucht. Want er is altijd wel ergens iets te vieren, zelfs als het regent buiten.
Omdat het leven gewoon zo mooi is…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila houdt van eete en hoe

MilaHoi allemaal, vandaag ben ik weer aan de beurt op de blog. Nu is er een nieuwe blogger bij, een Haagse katermans, zijn naam is Leootje. Wij doen om de beurten zodat iedereen een kans krijgt om een ferhaal te schrijven. Welkom Leootje, ik wens je heel veel blog plezier.

Flieft

Ik wil graag adfies van de poesemeisjes onder ons. Ik ben flieft, zwaar flieft. Nog steeds op mijn mooie regenboog katermans Jimmy maar nu is er ook eentje onder ons hier. Hij is groot, stevig, heel mooi en knap, hij heeft zelfvertrouwen omdat hij doet wat hij kan. Hij is meega slim en tettert als de beste.
Maar hoe vraag je furkeer? Of wacht je tot de katermans zelf komt? Ooo ik vind het heel spannend. Mijn motortje draait prrrr als ik aan hem denk. Prrr… En ik durf nog niet zijn naam te mauwen omdat hij misschien mauwt dat hij geen furkeer wilt.

Mijn figuur

MilaPas geleden was ik aan mijn figuur aan het denken. Dat ik zo’n mooie maatje meer wil zijn net als mama Loesje en Trudi. Ik ben een lekkerbek en ik lust bijna alles. Een lekker visje of stukje kip gaat er altijd wel in. Ik ben gek op mijn eigen eten maar ook die van mijn mensen. Als mijn vrouw komt dan krijg ik altijd iets van haar. Soms is het een snoepje en een andere keer weer een staafje of een likwitsnack. Als mijn vrouw blijft eten in de middag of avond dan sta ik al paraat op de krabpaal. Ik wil alles zien en alles weten van wat zij gaat eten. In de middag eten ze broodjes met van alles erop. Meestal heeft ze kaas of vlees.
Ik lust allebei. Vlees is lekkerder dan kaas maar ik ben niet kieskeurig. Als mijn vrouw een stukje overheeft dan wil ik dat heel graag naar binnen werken. Ik weet dat zij wel aan haar figuur moet denken. Dus open ik mijn bek graag! Misschien komt het door vroeger dat ik alleen was zonder mama en eten maar dat weet ik niet. Ik eet gewoon graag.

Kopjes

Van vlees maakt het niet uit wat ze eet, ik lust alles. Als ik er eentje moet kiezen als faavoriet dan is het denk leverworstje. Dat smakt zo makkelijk weg en de smaak is lekker. Ik wil altijd meer als ik leverworstje krijg. Zelf vind ik dat ik te weinig krijg. Het stukje leverworstje is ongeveer eefe groot als euroo munt. Dat mag dus meer zijn van mij. Ooo en vooral als er rosbief is want dat vind ik ook erg lekker. En friekandoo ook. Salaami eet ik ook wel eens en rookvlees ook. Hoe meer hoe beter.
Ik geef mijn vrouw altijd kopjes als er eete is. En als ze iets heeft wat ik heel graag wil zoals frietjes met kip dan ga ik op haar schouder zitten als een aapje. Misschien vliegt de kip naar mijn bek en dan moet ik klaar zitten. Van mijn andere mensen mag ik niet meer op de schouder van mijn vrouw zitten maar ik doe het altijd en mijn vrouw vind het prima. Ze geeft me altijd kusjes op mijn wang.

Maatje meer

Bij het avond eete doe ik hetzelfde. Ik moet alles zien en weten van haar eete dus ga ik op haar schouder zitten. Laatst was er soep van de aspersjes. Nou ik kan je mauwen dat de boeljon errug lekker was! Het smaakte naar vlees en aspersjes. De aspersjes zelf hoef ik niet zo maar de boeljon wel en de stukjes vlees natuurlijk ook. Oh en voordat ik het vergeet. Bij het middag eete krijg ik soms ook wel eens een stukje brood met smeerkaas. Dat is pas lekker! Dat plakt aan je bek en dan proef je de hele tijd smeerkaas. Wat kan ik mauwen, ik hou van eete. En ik ben nog steeds geen maatje meer. Misschien moet ik meer mauwen en eete.

MilaPudding

Waar was ik, oja, bij het avond eete. Na de soep was er iets van sjienees of zo. Dat lust ik ook wel. Vaak komt er bij zo’n sjienees satee bij en dat is lekker. Alleen de satee dan he niet de sjienees want die eet ik natuurlijk niet. En als toetje was er slagroom en pudding en aarbijen. Fruit vind ik niet zo lekker maar de slagroom en pudding wel. De smaak pudding maakt niet uit en de slagroom ook niet. Onze slagroom komt uit een bus en die spuit je op je pudding.
Van het toetje krijg ik best veel. Misschien is dat omdat ik heel lief mijn nageltjes in haar schouder zet zodat, als er een beetje naar haar mond gaat, ik alles kan opvangen wat er langs gaat. Dit keer kreeg ik het op een vorkje omdat ik echt niet op de schouder mocht zitten. Prrr ik vind het zo gezellig als dat mag.
Ik kan uren kletsen over eete wat lekker is en wat niet. Tijd om mijn vacht te poetsen, tot de volgende blog en een fijne week.

 

Attentie

Mila is met zomervakantie. Daarom een al eerder gepubliceerd blog.

Minnie over waarom ze een Mee Help Poes is

meehelp

Hoi allemaal! Het is weer Minnie miauw dinsdag. Vandaag ga ik het hebben over dat ik meehelp in het huishouden. En nog iets geks maar dat lees je verderop.

Laken

meehelpAls kat heb je meestal een luilekker leven. Je natje en droogje worden voor je geregeld en als je wil kan je de hele dag niksen. Maar zo ben ik niet. Ik ben een Mee Help Poes. Doordeweeks als Frau brokjes gaat verdienen dan werk ik als vensterbank controleuse. Dan houd ik de rotonde en de stoep goed in de gaten. In het weekend is Frau thuis en dan help ik mee in het huishouden.
Frau slaapt in een hele grote mand met lakens erop. Daar lig ik ook elke nacht op. En als de Zon in de Dag zit dan gaat ze altijd de grote mand verschonen. Ik help dan altijd een pootje mee. Eerst haalt ze alle lakens er vanaf. Meestal ga ik dan op een puntje van het laken zitten. Dat is belangrijk werk hoor! Want als ik dat niet zou doen nou misschien schiet het laken dan wel in haar gezicht als ze het afhaalt. Zelf denkt Frau daar anders over maar je bent mee help poes of niet.

Grote mand

Als het afhalen klaar is dan gaat het in een groot apparaat wat in de rondte draait. Het apparaat spint ook. Eerst zachtjes, steeds harder en ineens is het klaar. Meestal loop ik dan naar Frau toe en zeg ik Mauw. Zodat ze weet dat het klaar is. De lakens weer op de grote mand leggen vind ik een leuk spelletje hihi. Steeds als Frau probeert om een hoekje van het laken om de grote mand heen te doen dan probeer ik haar hand te vangen. Dat is leuk joh! Of ik kruip in het grote laken en spring er dan ineens uit.
Ik help ook mee met de was. Ik ben was-bewaker zoals je op de foto kan zien. Mijn geur moet wel overal op zitten zodat iedereen weet dat Frau van mij is. En als Frau zich gaat schoonlikken in de natte kamer dan houd ik haar vachtje wat ze daarna aantrekt lekker warm. Goed van mij he! En zo weet ik ook zeker dat mijn geur weer op haar zit nadat ze schoon is.

meehelpSchaaduw

Weet je misschien komt het wel omdat ik poes ben dat ik graag meehelp. Of doen de katers onder ons dit ook?
En dan wil ik nog iets geks vertellen wat ik laatst meemaakte. Je kan het zien op de foto. Ik had ineens twee schaduwen! Dus ik meteen naast me kijken of daar nog een kat was. Maar dat was niet zo. En toch zag ik twee schaduwkatten voor me op de vloer. Stiekem moest ik er ook wel een beetje om miauwlachen. Want als ik met gewone Minnie en Spook Minnie ben zou ik dan ook dubbel zoveel brokjes en natvoer krijgen? Helaas was dat niet het geval. Ach ja het viel te proberen he.

Nou dit was het weer voor deze keer. Ik wil alle katers en poezen heel veel kopjes en pootjes geven. En een hele berg met snoepjes om lekker van te smullen.
Poot, Minnie

Attentie

Minnie heeft een snipperdag dit is een verhaal dat er al eerder was. Het blijft goed.

 

Lucky en de nieuwe mand


Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer met mijn nieuwste blog. Om eerlijk te zijn heb ik de afgelopen weken niet zoveel spannende dingen beleefd maar het was wel raar weer vond ik. De ene dag was het heel warm met veel zon en de andere dag was er ineens regen en vooral harde wind. Heel mijn vacht raakte er van in de war als ik in de tuin stond.

Vanmorgen mocht ik wel naar buiten toen mijn vrouw nog niet weg was om brokjes te verdienen maar ja, het kwam er met bakken uit dus ik ben toch maar lekker binnen gaan liggen toen. Een nat pak halen is niet zo mijn ding om eerlijk te zijn. Het duurt dan ook weer zo lang voordat je een beetje opgedroogd bent.

Zacht

Dat liggen ging natuurlijk altijd al prima want we hebben een krabpaal, een krabton, veel mandjes en op de bank hebben zowel Moos als ik een vast stekje tegenwoordig. Eerst lag hij op de ene bank en ik op de andere maar we hebben het nu omgedraaid en ik lig op wat eerst zijn plek was en hij op wat eerst de mijne was. Een beetje variatie daarin moet natuurlijk wel kunnen en op beide plekken ligt een zachte plaid dus daar is niks mis mee. Ik heb zelfs gehoord dat er nog een nieuwe plaid bij komt dus dat is alleen maar gunstig. Eigenlijk is die dan bedoeld voor mijn mensen om onder te liggen als het kouder is maar jullie snappen toch wel dat ik die plaid eerst moet uitproberen. Stel je voor dat het ding niet zacht genoeg ligt of zo.

Proberen

Vorige week kwam de postmevrouw aangewaaid, echt niet normaal zo hard dat de wind kwam en zij waaide zowat met pakketje en al naar binnen. In dat pakketje zaten verschillende dingen voor in huis maar ook wat ons. We zijn helemaal niet verwend of zo hoor maar we hebben er een nieuwe mand bij gekregen. De mand is roze en ik vind dat helemaal geen onaardige kleur moet ik zeggen. Ik heb deze mand meteen uitgeprobeerd en mezelf maar toegeëigend ook eigenlijk. Drop heeft de mand ook geprobeerd en ik heb er al in geslapen, erin getrappeld met de pootjes (je moet toch even proberen of de mand daarvoor geschikt is en of deze daar ook goed tegen bestand is natuurlijk) en ik moet zeggen, deze bevalt me prima. Nu ben ik zelf natuurlijk niet roze maar mijn rood met witte vacht zorgt er wel voor dat ik een beetje in de mand verdwijn, zeker als het niet zo heel erg licht is in huis. Dan moeten mijn mensen me zoeken, dat is wel leuk want ik kan er een soort verstoppertje in spelen. Ik zeg uiteraard niks als ze me roepen want dat is het leukste van allemaal als ze me niet vinden kunnen.

Dekentje Poes

Kever had het vorige week over poezels die geen echt huisje hebben, dat vind ik wel sneu. Ik hoop dat ze allemaal een eigen plekje vinden en daarom heb ik nu ook besloten iedere week een beetje centjes apart te leggen zodat we mandjes en eten voor zwervertjes kunnen kopen of voor een opvang want ook de rest verdient het immers om verwend te worden en een warm bedje te hebben. Als wij zoveel luxe hebben, kunnen we die ook prima delen natuurlijk. Dekentje Poes die hier in de tuin komt, heeft denk ik wel een huisje zoals bijvoorbeeld Mikkie en Pokon die bij Kever komen want ze ziet er goed en verzorgd uit. Ze komt alleen erg graag buiten, net als ik. Ze is vrij klein en met de harde wind die er nu staat, waait ze af en toe zowat voorbij. Ze is nogal een lichtgewicht. Dat kan ik van mezelf niet echt zeggen maar zo ben ik nu eenmaal. We noemen haar Dekentje omdat ze een mooie zwarte print op haar rug heeft. Dat dekentje lijkt dan precies op haar witte lijfje te liggen, dat ziet er grappig uit. Ze komt vaak van de buren af, misschien heeft ze daar haar huisje wel. Maar dat moeten we nog ontdekken.

Huis

Voor alle poezels die geen eigen huisje hebben, hoop ik dat ze ook snel een fijn plekje vinden en anders mogen ze gerust hier komen. Onze tuin is groot genoeg en we kunnen er ook huisjes met een zacht mandje in zetten zodat zij lekker beschut kunnen slapen. Ik had toch ook verteld van die heel grote zwart met witte vogels die hier in de buurt wonen he? Nou, die zie je dus met slecht weer niet zo goed want dan vliegen ze minder en zitten ze plat weggedoken in hun nest. Heel slim natuurlijk. Als de zon schijnt, zie ik ze meer en wat denken jullie? Er zijn baby’s in het nest! Dat is toch helemaal geweldig! Ik weet nog niet hoeveel het er zijn maar daar komen we over een tijdje vast achter als ze leren vliegen. Daar zijn ze nu nog te klein voor. Die blijven lekker bij hun mama ooievaar en ze hebben nog gelijk ook! Warm en geborgen, wat wil je nog meer. Daar ben ik als katermans ook gek op. En daarvoor hoef je geen kitten meer te zijn.

Heel veel knuffels van Lucky en de rest