Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over feestdaagen

Zooo heee wat had iedereen me forige week lieve woorden gestuurd!, ik heb ze allemaal in mijn hart gestopt en daar bewaar ik ze voor als ik onzeeker ben, dan kan ik naar jullie woorden kijken en me weer fijn foelen, mijn vrouw zei Keef, je boft maar met zulke lieve vrienden, en dat is helemaal waar, ik ben zooo blij met jullie!

In mijn tuin is het nu zomer, elke dag zomer, en ik HAU van zomer, van mij mag het wel elke dag zomer zijn, met veel zon en dat het zo heerlijk warm is, ik foel me in de zomer alsof het elke dag feest is, en dat is het eigenlijk ook want ik geniet van de ochtend tot de afond, mijn vrouw roept nau Zeg maar gerust tot diep in de nacht, en ja dat is waar.

Voeten

In de ochtend ga ik al heeeel froeg naar buiten, als het nog niet zo warm is, ik tsjek mijn tuin goed, ik kijk oferal en ik ruik oferal, ik doe een plasje op belangrijke plekken en een poeps op mijn twalet.

Als er veel zon is ga ik onder de planten liggen, daar is het koeler, dat kan op allerlei plaatsen in mijn tuin, meestal lig ik onder de hortensiejaas, zo heeten die planten, ze zijn best hoog en als ik er onder lig zie je alleen mijn voeten nog, maar dat is handig voor mijn mensen om te weeten waar ik ben dus ik hau mijn voeten gewoon zo.

Ik kan ook onder mijn peertjesboom liggen, dat is mijn favoriete plek in de tuin en daar lig ik meestal, ik kan er goed nadenken over van alles, ik denk over het leefen en over welke letters ik ga maken, soms blaft de hond van de tuin naast mij, het is een zware blaf omdat hij zo groot is, maar hij kan niet in mijn tuin dus ik trek me er niets van aan, een stukje ferderop zijn er mensenkittens die in hun tuin speelen, ze maken veel lawaai maar dat geeft niet want ze kunnen OOK niet in mijn tuin – van mij mag alles, ik ben de moeilijkste niet, als het maar niet in mijn tuin is.

In de afond wordt het wat fripser en ga ik mijn tuin weer goed tsjekken, daarna ga ik naar binnen om brokjes te eeten en gekamd te worden, ik moet er natuurlijk wel netjes uit blijfen zien!, folgens mijn vrouw zau het netter zijn als ik mijn voeten eens zau wassen, die zijn helemaal grijs geworden van het stof en de aarde, maar ik find dat niet erg en het zijn toefallig MIJN voeten dus ik was ze lekker niet.

Welterusten

Later op de afond ga ik op één van mijn stoelen liggen, en daar lig ik uuren te kijken en te luisteren en te ruiken naar alles wat er om me heen gebeurt, het wordt steeds donkerder en stiller, en als het laater en laater wordt ben ik de enige die nog buiten is.

Mijn vrouw komt me welterusten zeggen, en als het heel laat wordt doet mijn man dat ook, ik ben nog niet moe, ik geniet ervan om helemaal alleen met de maan en de sterren te zijn, dat foelt heel biesonder, ik kan de sterren bijna aanraken in de hemel, ze twinkelen naar me en ik zwaai terug, alles is muisjesstil, Pokon, Mikkie en Juultje zijn naar hun eigen huis, mijn mensen slaapen en ik ben de eenige die nog wakker is, ik hau de wacht en zorg dat iedereen feilig is, dat is een grote ferantwoordelijkheid, maar ik kan dat.

Als ik naar alle sterren heb gezwaaid ga ik naar binnen, ik loop naar het grote bed en klim bij mijn mensen, ik tetter zachtjes dat ik knuffels wil en die krijg ik, mijn vrouw zegt dat ik naar gras en naar aarde ruik, ik wrijf haar helemaal in met mijn hoofd zodat ze naar mij ruikt, mijn man geeft me een knuffel en we gaan slaapen tot het ochtend is, de ochtend van weer een zomerse feestdag.

***

Ook met de warmte tetter ik natuurlijk voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Joep over de zomer en zijn personeel

Volgens m’n personeel begint vandaag de zomer, omdat de zon precies recht boven de evenaar staat. Nou heb ik helemaal geen idee wat die evenaar voor een ding is, maar als de zon blijft schijnen ben ik al dik tevreden. Dan kan ik lekker buiten wandelen en dutten, en als ‘t me overdag te warm wordt ga ik lekker op de grond onder de struiken in m’n tuin liggen. Ik hoop alleen dat m’n personeel dan m’n ontbijt, lunch en diner daar ook wil serveren…

Trainen

Want dat buiten eten, dat is iets waar ik ze nog even op moet trainen. In m’n tuin staan al wel twee drinkbakken die twee keer per dag van vers water worden voorzien, maar m’n eten ook buiten zetten, dat doen ze liever niet omdat ze denken dat dat dan de katten uit de buurt aantrekt omdat ik m’n etensbak nooit in één keer leeg eet.
Zelf zie ik het probleem niet zo, want ik heb genoeg eten om te delen. Zelfs de hond van die lieve overbuurvrouw die m’n bak met ‘t restje natvoer helemaal leeg lebbert als ze op bezoek komen mag mee eten. Al sta ik er elke keer weer verbaasd over hoe snel ze dat dan kan want hoewel ze kleinerderer is dan ik, slobbert ze ‘t restje in m’n bak met natvoer in 0,001 seconde helemaal leeg. Maar dat scheelt m’n personeel dan wel weer afwas.

Personeel

En over m’n personeel gemauwd, deze week waren ze alweer twee jaar in dienst bij me. Waarvan ze sinds anderhalf jaar een vast contract hebben, want ik had al snel in de gaten dat het, zoals m’n moeder al gelijk mauwde toen ze de eerste keer op bezoek kwamen, inderdaad prima personeel voor mij is.
Okee, ze zijn een heel stuk ouderder dan het personeel van m’n moeder, maar daardoor zijn ze ook veel rustiger en vaker thuis, dus knuffel- en kroeltijd is de hele dag en nacht door. En ‘t zijn hele ervaren jagers, want m’n voorraadkast staat altijd vol met lekker eten en heerlijke snekkies. Dus daar hoefde ik ze helemaal niet meer in te trainen, wamt daar zijn ze natuurtalenten in.

Kattenklok

Maar ja, ze lopen nog niet altijd gelijk met m’n innerlijke kattenklok. Al weten ze inmiddels wel dat als ik ‘s morgens rond ‘n uurtje of zeven binnen kom van m’n nachtdienst of gewoon lekker buiten zijn, dat ik dan graag m’n ontbijt wil. En dan natuurlijk een nat ontbijt hè, want droge brokjes staan er altijd wel.
Soms zit ik in ‘t donker al op de tuintafel als ze midden in de nacht naar hun tweebenersbak gaan, en dan zie ik ze daarna vaak weer gewoon terug naar hun mand gaan, alsof ze me niet gezien hebben. Maar omdat het nu alweer vroeg licht is kunnen ze niet om me heen, en gaat soms om vijf uur de deur al voor me open zodat ik even m’n nagels kan scherpen aan de krabpaal naast de bank. Daarna ga ik dan klaar zitten bij m’n brokjes- en waterbak, met een blik van ‘wat ontbijten we vandaag’.
En dan gaat het mis. Ik krijg wel kroelen en aaien en kriebeltjes, en lieve woordjes. Maar daarna zegt m’n personeel doodleuk dat vijf uur nog veuls te vroeg is voor een nat ontbijt, en dat ik als ik honger heb lekker wat brokjes kan gaan knabbelen…

Vier dingen

Nou, ik weet dus ondertussen echt niet meer hoe ik ze nu, na twee jaar, nog kan aanleren om ‘s morgens gelijk ontbijt te serveren als ik binnenkom, ongeacht het tijdstip. Dus ik sta open voor ideeën, want ‘t enige dat ik nog kan verzinnen is om zo snel mogelijk, voordat m’n personeel terug in de slaapkamer is, languit op hun mand te gaan liggen. Maar dan nog zien ze kans om zich in allerlei bochten te wringen en gewoon onder hun dekentje verder te gaan slapen.
Meestal loop ik dan nog wel een paar keer over ze heen, maar dat vinden ze allemaal prima. Ze laten zich gewoon niet gek maken en slapen lekker verder.
Dan kan ik dus maar vier dingen bedenken om nog te doen.
Eén: ik kan heel hard gaan miauwen totdat ze hun bed uitkomen om m’n ontbijt te serveren.
Twee: ik kan wat droge brokjes gaan eten en wat slokjes water nemen.
Drie: ik kan achter ‘t gordijn in de vensterbank of tussen m’n personeel in de grote mand gaan liggen wachten.
Vier: ik kan m’n stiletto’s gebruiken om duidelijk te maken wat ik wil.

Heel eerlijk? Nummer vier vind ik eigenlijk helemaal geen optie, want geweld lost natuurlijk niks op. In plaats daarvan zou ik dan eerder de vacht die boven de dekens uitsteekt gaan likken, of hun snuit. Want m’n personeel is altijd heel lief voor me, en meestal snappen ze gewoon wat ik bedoel en hoef ik maar een mauwtje te geven, of ze aan te kijken of met m’n staart tegen hun achterpoot te tikken.
Ze hebben nog maar weinig training nodig, alleen moet ik ze wel af en toe nog een beetje bijsturen. Vooral wat m’n ontbijt betreft…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Voor mevrouw Sabine

Vanaf hier wil ik mevrouw Sabine nog heel veel sterkte wensen nu haar Ollie een mooie ster is geworden.
De vrienden die vorig jaar op het Eerste Grote Weiland Feest waren, herinneren zich Ollie vast nog want hij was de Meesterbakker van de Enige Echte Limburgse Ketnipvlaaien.
Lieve Ollie, we zullen je missen.
Maar ik weet zeker dat je van achter de Regenboogbrug een oogje in ‘t zeil zal houden, en ik zwaai elke nacht vanaf ‘t schuurdak naar jou en alle andere lieve vriendjes en vriendinnetjes met wie je nu voor altijd samen bent…

Mila heeft nou soms een re-set

Lieve allemaal, wat is het toch zo heel echt een fijne zomer. Er is de hele tijd nou warme zon en dan komt er soms een zuchtje wind voorbij die mij verteld dat alles gewoon fijn en goed is.

En net Kever heb ik de hele tijd witte vlindertjes om me heen. Vandaag had ik er twee om me heen fladderen en de twee vlinders leken vriendjes want ze vlogen de hele tijd om elkaar heen. Ik denk dat het Bram en Loes zijn.
Van Bram weet ik het zeker want dat voelt zo maar van Loes weet ik het niet zeker, het kan ook Yuki zijn of Bolle of een ander vriendje wat een ster is geworden. Het maakt niet uit want ik vind ze allemaal even lief en mooi en ik ben heel blij dat ze even langskomen.

Zon

Omdat ik al een tijdje in de zon had gelegen en ik al even in de tuin was geweest wilde ik even naar binnen om wat brokjes te eten. Natuurlijk was mijn vrouw er ook en zij zat aan tafel haar eten te eten. Dat is soms zo dat ze gewoon even langskomt en dat ze dan ook broodjes eet. Mijn Ooma en manspersoon vinden dit gezellig en ik eerlijk gezegd ook wel want dan kan ik zo heel erg veel knuffelen. Ik moet dan wel even wachten tot dat zij ook klaar is met eten en dat alles van tafel af is.
Mij vacht verlies nou zo heel veel haartjes door de zomer dat ik ze overal zie liggen en mijn mensen ook. Dit heet ferhaare en het is zo dat je dan wat haartjes verliest omdat het anders te warm of te koud voor jou is. Nu is het zo heel warm buiten en dan hoef ik ook niet zo heel veel vacht te hebben. Mijn manspersoon weet zo heel goed hoe je hier mee om moet gaan alleen wil ik er wel even bij zeggen dat het niet voor iedereen is.

Reset

Als alles van tafel is en ik mag er weer op dan doe ik dat ook. Ik ga altijd knuffels halen bij mijn vrouw, Ooma of manspersoon, net wie er dan is. Nu waren het mijn vrouw en mijn manspersoon. Mijn vrouw geef ik altijd lieve zachte neusjes omdat ze deze zo heel fijn vindt en ik krijg altijd kusjes op mijn wang en mijn neus terug. Gewoon boven op mijn neus. Soms kriebelt dat een beetje.
Mijn manspersoon doet het helemaal anders. Die pakt me helemaal op en zet mij voor hem neer op tafel. Dan gaan zijn handen vanaf de bovenkant van mijn rug, dus waar mijn staart is, helemaal naar mijn kop toe. De meeste onder ons vinden het juist niet fijn als dat gedaan wordt maar ik vind het juist wel heel fijn. Eerst kriebelt hij een beetje bij mijn staart en dan gaan zijn vingers helemaal naar mijn nekje toe en al mijn haartjes staan dan de ander kant op. Zo lijk ik net een Milasaurus met mijn stekeltjes.
En elke keer als mijn manspersoon dit zo doet dan gebeurt er iets bij mij. Ik weet niet precies hoe ik het kan vertellen maar dan is het alsof ik ge-reset word. Reset is een beetje een Engels woordje voor ‘opnieuw-fabrieks-klaar-opstarten’. Het is dus een wat moeilijker woord. Mijn manspersoon kwam er mee want hij zag het als eerste bij me.

Nieuw

Ik voel me dan ook anders, nieuw. Mijn motortje gaat hier heel hard van draaien want ik vind het stiekem zo heel erg fijn. Mijn lijfje laat dan alle stress los en alle vervelende dingen die er dan gebeurd zijn. Zo helemaal van ‘weg ermee!’. Hier ga ik ook zo heel erg loens van kijken en dat kan gewoon.
Bertje zei het laatst nog dat loens kijken eigenlijk niet anders is want je bent dan toch jezelf. Dat vind ik zelf ook wel. Tijdens het resetten mauw ik ook naar mijn manspersoon of vrouw dat ik het zo heel erg fijn vind. Daarna als mijn manspersoon klaar is dan wrijft hij alle haartjes weer terug in de originele staat waardoor er heel veel losse haartjes weg gaan. En als dat ook gebeurd is dan gaan we knuffelen. Meestal val ik al om als mijn manspersoon mij aan het resettten is omdat ik het zo heel lekker vind. Dan kan hij beter bij mijn nekje. Mijn manspersoon draait me dan op de tafel zodat ik precies in zijn armen pas, pakt me vast en schuift me tegen hem aan.
Dan begint het kusjes festival. Zo noem ik dat. Er komen over al kusjes. Op mijn neus en mijn kop en mijn wang maar ook op mijn rugje en mijn nekje. Ik moet er zo heel hard van spinnen dat ik er nog veel loenser van kan kijken dan ik al deed. Dit vind ik de meeste fijne reset-knuffel ooit. En de allerlaatste stap ik dan doe is eten. Ik ben dan toe aan een snek, het liefst een likwitsnek met vissmaak.

Warm

Doen jullie goed opletten met het warme weer dat jullie genoeg drinken want dat is belangrijk. Misschien wil je zelf ook wel een reset want dan ben je veel vachthaartjes kwijt. Zachte neusjes voor iedereen, ik tetter altijd nog mee voor freede omdat ik dat zo graag wil en ik doe een ekstra zacht neusje naar alle vlinders!

Poot getekend, mienister van zachte zaake, Milamuis

Attentie

Mila is met vakantie, dus dit blog was al een keer eerder gepubliceerd.

Belle en het autoomaaties eete

Hallo liefe frientjes, hoe gaat het met jullie? Doen jullie allemaal genieten van het mooie weer? Wat heb ik feel reejakzies gehad op mijn eerste blog, ik wist niet wat ik zag! Mijn poote deede pijn van het terug schrijven, maar dat geef nie want het is fijn saame te zijn en frientjes te hebbe.

Wat ik nou toch heb meegemaak, het is twee weeke geleden. Belle zei ze, frouwtje gaat zaaterdag naar een feest en dat is een heel eind rijden met de auwtoo. Dan blijf ik oofernachten en ben ik zondagmiddag tegen etenstijd weer terug hoor lief meiske.
Nou, zoiets had ik nog nooit meegemaak sinds ik hier woon. Frouwtje gaat nooit ergens anders slaape, ze is gewoon altijd thuis saame met mij. Maar nu dus niet en ik dacht, hoe moet dat nou, krijg ik dan geen eete? De buurfrouw kan niet voor je zorgen, zij is op vaakanzie en verder was er niemand die reejageerde op de whatsepp, zei frouwtje. We hebben hier in de flat waar ik woon een groepsepp daar kan je fraage stellen, maar als er geen reejakzies komen dan houd het op.

Eete

Frouwtje had dus een probleem, maar het grootste probleem had ik, en ik ging mij zorruge maake. Jullie weete ik hep best wel een dikke tummie en moet ik net als Ollie affallen, maar zonder eete dat ga eggie nie hoor. Hoe ik ook miaauwde, ze zei, en toch ga ik naar het feest Belle, maar op 1 dag heen en weer zo,n eind rijden dat is te feel voor frouwtje. Dus ze zei Belle, we gaan nu niet de naadruk leggen op het proobleem, maar we gaan kijke naar oplossingen. Nou, dat vond ik een ferstandig iedee.
Frouwtje kwam met twee groote tassen terug van het boodschappen doen. Ze zei, kijk eens Belle ik hep een kaado voor jou, het is de oplossing van het probleem Ik begreep er eggie waar niks van hoor. Weet je wat ze nou voor mij had gekocht? Een autoomaatieze voederbak. Moet je maar eens goed luisteren lief meiske zei ze, ik ga je het allemaal uitleggen zodat al je zorruge weg zijn.

Autoomaaties

Als frouwtje zaaterdag weg gaat naar het feest, dan krijg jij gewoon je eete hoor. Deze automaatieze voederbak gaat vanzelluf oope zei ze. Deze voederbak heeft twee bakken, zodat jij op tijd je afondeete krijg en de folgende dag je ontbijt. Hoe dan dacht ik, want jij ben er toch nie ? Deze voederbak is zo gemaakt Belle dat ik een nachie weg kan blijfe en jij toch je eete krijg. Ze ging de gebruiksaanwijzing leeze, en toen gingen er batterijen in de voederbak en ging ze de tijd instelle voor avondeete en ontbijt. Maar we moeten het eerst goed uitprobeere of het goed werkt lief meiske. Ik liep al een poosje te draaie voor mijn avondeete, want ik hep zelf een ingebouwde klok. Daar hoef je nooit iets aan te doen, die werkt altijd, iedere dag. Maar opeens hoorde ik om fijf uur krak krak krak in de gang. Gaat ineens die automaatieze voederbak oope. Ik begon gelijk te eete, wat fijn, ik wist niet eens dat zoiets bestond.
Zie je Belle, het gaat vanzelluf en nu gaan we morgenochtend kijke of de bak om half 9 oope gaat foor je ontbijt ! Kon er niet goed van slaape liefe frientjes want ik dacht, als die voederbak niet vanzelluf oope gaat zal frouwtje mij toch echt ontbijt moeten geefe. Maar ik was aalert en hoorde ik de folgende dag weer krak krak krak en ging die voederbak weer oope, en had ik op tijd mijn ontbijt. Nou Belle, dat werkt goed he, nu kan ik ook met een gerust hart naar het feest gaan.

Zaterdag

Het was dus zaaterdag en stond frouwtje heel froeg op. Ze had de wiekenttas al in de gang gezet,
en ik dacht straks ga ze weg. Ik kreeg gewoon mijn ontbijt in de eetensbak die ik altijd hep. Toen ik het op had zei ze, ik ga zo weg Belle en ze zette de automaatieze voederbak neer. De linkerbak is je eete voor fanavond en die gaat om 5 uur oope, en de rechterbak is voor morgen, je ontbijt om half 9. Ik had fertrouwen gekreege en dacht dat ga vast goed, laat ze maar een nachie weg blijve, ik fermaak mij wel. Ik kreeg ekstra knuffels en ze vertrok. Ik hoorde de auwtoo de straat uit reese.
Ik wist dat ik een poos alleen zou zijn ook als het donker zou worden, maar frouwtje had speesiejaal voor mij een lichie in de huiskamer aangelaten. Ik ben dus dutjes gaan doen, heb op de klimpaal voor het raam gezette, mijn treenigsprogamma gedaan en in de zon geleege. Aan het einde van de middag kreeg ik honger, maar ik wist frouwtje komt nou nie thuis en ging voor de automaatieze voederbak zitte.

De kombienaazie

Ik rook de brokkies die onder de deksel zaten en jawel hoor de voederbak ging presies op tijd oope. Daarna heb ik uitgebuikt, wat getreend, voor het raam geleege in de afondzon, en zo werd het buite langzaam donker. Toen wist ik frouwtje kom niet thuis slaape, ik hep het heele bed foor mij alleen. Kon nie uitslaape want om half 9 hoorde ik in de gang weer krak, krak, krak, de klep ging oope en daar was mijn ontbijt Wat een uitvinding dacht ik, zo’n automaatische voederbak die zo goed foor mij zorrugt. Nou, ferder heb ik mij de hele dag goed fermaakt hoor. Ik ben wat dat betreft een nette poes, ik maak niets kaapot.
Opeens hoorde ik voetstappen en ging de sleutel in de deur, daar kwam frouwtje binne met de wiekenttas. Oh Belle lief meiske, er was zoveel fiele op de weg en nu ben ik feel te laat thuis voor je. Die voederbak ga maar twee keer oope en nu had je vast heeeeel feeeel honger. Ik kreeg gelijk ekstra knuffels. Ze keek verbaasd in de voederbak… er zaten nog brokkies in en ze zei, Belle had je geen honger? Het was toch anders dat frouwtje weg was.
Normaal krijg ik een kombienaazie van natvoer met brokkies, en nou waren het alleen maar brokkies. Ze waren wel lekker hoor daar niet van, maar toch was er iets. En toen dacht ik, ik eet gewoon niet alles op. Frouwtje ging ook gelijk naar de badkamer om de kattenbak te inspekteeren. Belle, je hep maar een klein poepie gedaan, normaal doe je feel meer poepies. Dat komt door de harde brokkies miaauwde ik. Nou, ik kreeg gelijk natvoer in mijn ouwe fertrouwde voerbak. Intussen ging frouwtje de wiekenttas uitpakke en ging ze in de stoel zitten.

Saame

Ik sprong dicht bij haar op de voetenbank. Toen ging ze fertelle van het feest, en dat het zo gezellig was. En dat ze geloogeerd had bij haar nicht, en dat daar ’s nachts oofer haar bed een groote spin liep. Je had die spin gelijk gepakt Belle en BAM gedaan als je erbij was geweest zei ze. En dat ze zo trots op mij was dat ik een nachie alleen was geweest en alles goed was gegaan.

Toen werd ze moe en vielen haar ooge dicht. Na een poosje zei ze, kom op Belle we gaan naar bed. Toen ben ik dicht tegen haar aangekroope op bed, we waren weer saame en alles was goed.

Japie: een feest om nooit te vergeten

‘Zo, kerel, de vliering is helemaal voor jou!’ De snuiter klikt zijn gereedschapskoffers dicht en sjouwt alle herriemakende machines het smalle, steile trappetje af. Saame met mijn mens eet hij een taartje mèt slagroom en verdwijnt. Na het wegtrekken van het stof blijft een oorverdovende stilte achter. Maandenlang zaten we in de troep, leek er geen einde te komen aan de klus en op een regenachtige Pinksterdag is het opeens klaar. Nou ja, bijna klaar. Nu is het alle poten bij elkaar om de werkruimte voor Muisbezorgd snorhaarfijn in te richten. Zou dat lukken voordat het Tweede Grote Weilandfeest losbarst? Daar lig ik over na te denken als ik geritsel hoor onder de heg. Ik verwacht mijn Stekelige Vrienden die ieder donker komen smikkelen van ons buffet. Het is dat ik al lig, anders was ik stijl achterover gevallen bij het zien van dit purrachtige koppie.

Furrassing

‘Pssssst Japie, niet schrikken, ik ben het! Dat is nog eens een furrassing, hè?!’ Ik ben met stomheid geslagen als mijn tante Luna zomaar ineens in volle glorie in het maanlicht in mijn tuin staat. Zij is wel de laatste die ik hier verwacht. Voor ik iets kan miauwen legt ze haar zachte – maar voor muizen meedogenloze – voorpoot op haar lippen om me tot stilte te manen. ‘Stttttttt, Mo mag hier niets van horen’, fluistert ze zachtjes. ‘We zijn hier om jouw furjaardag te vieren. En om de vliering in te wijden.’ Nu weet ik helemaal geen miauw meer uit te brengen. Ze heeft het over mijn vierde furjaardag die vandaag stilletjes voorbij is gegaan, omdat mijn mens van vroeg tot laat weg moest. Toen ze eindelijk thuis kwam, kroop ze gelijk in bed. Tante Cato ligt bij haar. Voor ik kan vragen wie en wat ze bedoelt met we gebaart ze me om muisstil achter haar aan te komen.

Nog meer furrassing

Op kousenpoten sluipen we door het kattenluik en gaan de trap op, langs de slaapkamer van Mo die katzijdank in diepe slaap is, Saame met tante Cato. Ik mag als eerste het trappetje op naar de ruimte waar ik gisteren de exacte maten heb opgenomen voor de koelingen. Bovenaan zie ik geen poot voor ogen. Tot opeens! Vanuit het niets springen al mijn furriendjes uit de donkere hoeken. ‘FURRASSING!’ miauwen ze fluisterend in koor. Megagrote gekleurde neonletters flitsen door de ruimte. Van katte proficiat, Japie, staat er. Diep onder de lange haren van mijn borstkas doet mijn hartje boem, Boem, BOEM. Mijn keel snoert zich dicht en mijn ogen worden nat. Om mijn emoties verder op te stuwen start KeverT een gevoelige cattutide als opening van een feest dat zijn weerga niet kent. We luisteren er naar op koptelefoons en dansen op dikke matten, zodat Mo en Cato niets kunnen horen.

Katdo

De Silent Surprise Party gaat door tot in de vroege uurtjes. Zodra de zon haar eerste stralen door het ieniemienie dakraampje laat schijnen, gaan de slingers, ballonnen en neonletters terug de doos in. Snel likken we de schalen die eerder vol lagen met furrukkullukke muizenhapjes schoon en drinken de laatste druppels Pinocatlada, Meow Grigio en kattenmelk op. De matten worden netjes opgevouwen en de koptelefoons verdwijnen in de rugzakken van mijn kattastische furrienden. De vliering is ingewijd. En hoe!? De plannen voor Muisbezorgd hebben we Saame tot in de puntjes van onze vlijmscherpe stiletto’s verfijnd. We hebben er alle furtrouwen in dat Muisbezorgd klaar is voor het Tweede Grote Weilandfeest.
Net als de staart van tante Luna door het kattenluik verdwijnt hoor ik gestommel op de overloop. Slaapdronken hoor ik Mo zeggen dat ze niet snapt hoe het kan dat de vlieringtrap naar beneden staat. Ze klimt omhoog met tante Cato in haar kielzog. Bovenaan wacht voor de dames, die niets van ons fantastische feestje hebben meegekregen, een katdo. Speciaal voor hen hebben we één fles bewaard met een grote dikke kurk en mooie champagneflutes ernaast. Er staat een kleurige polaroidfoto tegenaan van mijn broer, zijn furkering en ik zelf met een gekrabbelde wens op de achterkant: Pop up the Purrr Seco.
Terwijl de meiden giechelend aan het ontbijt met bubbels zitten, vouw ik mezelf op om na te genieten van een helemaal niet vergeten furjaardag dat uitgroeide tot een Super Silent Suprise.

Koppie van Japie