Willem, Jajim en Frou Frou: feest

Willem

Hallo lieve lezers, We zijn weer terug en deze keer willen wij iets miauwen over speciale dagen en andere redenen voor een feest of extra lekkers. Toevallig is Jajim net jarig geweest, dus het zit nog kakel vers in het geheugen hoe speciale dagen gaan. Jajim gaat furtellen hoe zo’n speciale dag er bij ons uit ziet.

Jajim

Het eerste wat er gebeurt als we wakker worden, is dat we extra lange knuffels krijgen. En dan een heleboel lieve woorden van onze mensenbroer, zo van ‘gefeliciteerd’ en ‘wat ben je toch een lieve poes’ (of kater) en ook ‘je bent de knapste van de hele wereld’. Dat laatste zegt hij altijd zachtjes zodat de anderen het niet horen.

We krijgen ook altijd heel lekker eten op speciale dagen. Het is maar goed dat we drie furjaardagen en nog andere speciale dagen purr jaar hebben, anders duurde het te lang.
Hier heet het kattentaart. Die taart is gemaakt van je lievelings paté, mousse of ander lievelingseten maar dan specialer. Het is fursierd met snacks en wiew of wat sprietjes kattengras, helemaal naar eigen smaak. Op de foto zien jullie hoe kattentaart ongeveer hoort.

De mensenbroer gedraagt zich geheimzinnig, misschien omdat ‘ie rustig de taart wil maken zonder kattenconcert of een neusafdruk in de taart. Natuurlijk heb ik bij de eerste ‘klak’ van het blikje openen door dat het voor ons is en spring op het keukenmuurtje.

Soms duurt het wachten zo lang dat Frou Frou haar concert begint en Willem en ik al met onze neus boven de bakjes hangen en overleggen; ‘Willem, als jij van links je serenade voor de taart miauwt, duw ik dat andere bakje op de grond’. Mijn katerbroer doet zijn best, maar subtiliteit zit niet in zijn naam.

Met taart maakt het trouwens niet uit wiens speciale dag het is, we furdienen allemaal kattentaart. Zo doen mensen het volgens mij ook met mensentaart. Die is ook voor iedereen.

Mandjesdag

Ik hoor jullie denken; wat nou als je purrsoneel je furjaardag niet weet? Daar is gelukkig een oplossing voor. Zo komen de taartjes van Willem en Frou Frou elk jaar tevoorschijn op de dag dat ze een furrever mand kregen. Wij noemen het mandjesdag.
Maar wat nou, als je nog geen eigen mandje hebt? Daar is over nagedacht.

We hadden begin deze maand Dierendag, dat is net een soort furjaardag maar dan voor álle dieren op de wereld. Een dag om iedereen te helpen herinneren dat elk dier speciaal en belangrijk is en goede zorg furdient. En om aandacht te vragen voor dieren die nog geen eigen purrsoneel hebben. Zo’n dag is voor de dieren in opvangen en asiels dus extra belangrijk. Mensen denken er op zo’n speciale dag sneller aan om purrsoneel te worden, of om taartjes, snacks of speelgoed te doneren. Kunnen ze het hele jaar door doen hoor, maar op Dierendag gebeurt het toch het meest.

Iedereen die een eigen mandje heeft, mag in zijn of haar pootjes knijpen. En met een gouden mandje heb je af en toe dus een dag waarop het net iets anders gaat dan anders maar wel leuk anders. Extra knuffels, eten of een katdootje, daar wordt toch iedereen blij van?

Kopjes van mij en ook van Willem en Frou Frou,

Jajim

🐾De Tuin Jungle: waarom Doerak daar zo supergraag is

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen over mijn tuin jungle. En waarom dat mijn meest favoriete plek is. Vooral als er zon is.

In de vroege ochtend, wanneer de zon haar eerste warme stralen over mijn jungle strooit, sluip ik geruisloos tussen de bladeren en de geurige struiken van mijn tuinjungle. Mijn rode vacht vangt het zonlicht als een warme vlam. Daarna rek ik mijzelf uit op de platte stenen die nog koel zijn van de nacht.

Bliksem

Om mijn hoofd fladderen vlinders, zoemen bijen en ritselen de bladeren zachtjes van de wind. Bliksem ligt dan altijd bij mij in de buurt. Half verscholen onder de hortensia, terwijl de egelfamilie ligt te slapen in hun nest onder de dikke bladeren van de klimop struiken. Dan voel ik mij helemaal tevreden. Dit is mijn koninkrijk, mijn paradijs.
Dan ga ik lekker op mijn tuinstoel liggen, en geniet ik van de warme zon op mijn rug, het zachte geluid van de vogels in de bomen, en het gevoel dat al mijn vrienden dichtbij zijn. In deze tuin, vol leven en geheimen voel ik mij vrij, geliefd en helemaal thuis.
Mijn favoriete plek is een kleine beschutte plek tussen de struiken en de platte stenen. Daar lig ik precies goed. Ik kan me daar heerlijk uitstrekken. De grond daar omheen is lekker zacht en je ruikt van alles.
Vanaf deze plek kan ik alles goed in de gaten houden, en ik heb zicht op alles wat beweegt. De egel familie die rond scharrelt, Bliksem die op de schutting ligt te loeren en Roover die de jungle in komt lopen.

Geluk

Hier voel ik mij rustig en helemaal op mijn gemak. Het is mijn troon, mijn uitkijkpost, mijn rustplek. En als dan de zon op mijn vacht schijnt voel ik mij gloeien van geluk. En dan kan ik zomaar heerlijk de hele dag tevreden doorbrengen in mijn jungle.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Ik vind nog steeds dat de herfst oké is tot nu toe. Er is nog genoeg zon. Het is alleen vroeger donker. Maar dat is weer goed voor de egelfamilie.
🐾 Poot van Doerak

Wat Minnie vanaf de wasmachine hoorde

Het was een gewone zondag. Of althans dat dacht ik. Ik lag een beetje te tsjillen op de wasmachiene. Je weet wel dat ding waar tweebeners hun fagtjes in wassen. Waarom ze dat niet gewoon met hun tong doen en waarom ze niet gewoon zoals ons een betere harige fagt hebben fraag ik mijzelf nog steeds af hihi. Dit is toch niet handig. Iedere keer weer alles in die machiene te moeten doen. Maar goed foor mij zit er wel een foordeel aan. Als het apparaat aan staat dan wordt het meestal ook lekker warm. En jullie weten hoefeel ik daar van hou.

Tsjillen

Dus zodra ik zag dat die machiene aan stond ben ik er meteen op gaan liggen. Enne ik zag het niet alleen. Ik hoorde het ook. Wat zo’n ding maakt best wel wat lawaai soms zal ik je miauwen. Gelukkig kan ik me best goed foor geluiden afsluiten. Dus ik verzandde snel in een hele fijne dut. Frau is dat ooferigens best jaloers op zegt ze. Dat ik ooferal en altijd zomaar kan slaape. Of er nou geluid is of niet. Dus ik mauwde terug. Tsja je bent een kat of je bent het niet. En toen moesten we allebei lachen.
Maar goed ik lag dus te tsjillen. Lekker te dagdromen oofer een lekker muisje en een smakelijk foogultje. En ja sommige van jullie finden dat misschien zielig dat ik dat doe. Maar ik ben en blijf wel een kat en een kat is van natuure een dier dat daar fan houd. Dus als ik lekker lig te dromen of dagdromen dan gaat dat faak daar over.
Op eens hoorde ik een geluid links. Ik spitste mijn oortjes. Dat klinkt niet alleen links maar buiten links op de straat. En eefe later hoorde ik ook een geluid rechts. En dat leek ook te komen van buiten rechts op straat. Dus snel rekte ik mijzelf eefe uit om wakker te worden. Daarna sprong ik fan de wasmachiene en dribbelde ik naar de fensterbank waar de groote mand van Frau staat.

Spektakel

En wat ik toen zag! Aan de linkerkant van de straat stond een zwart witte kat. Dikke staart, boze kop, alles. En aan de rechter kant van de straat stond net zo een zelfde zwart witte kat. Ik freef eefe met mijn pootje in mijn oogjes. Zag ik dat nou goed? Het leek wel alsof het een tweeling was.
Maar goed bedacht ik me snel. Dan zouden ze niet zo met dikke staarten naar elkaar gaan zitten staan staren. Want dat was het. Een echte katten stare down zoals alleen katjes dat kunnen. En poezen natuurlijk hihi. Eerst was het nog staren naar elkaar. Maar al gauw hoorde ik links MEWWWW. En van rechts klonk het MAAAUUWWW. En ik zat zoals Frau dat altijd zo grappig noemt front row foor dit katte spektakel.
Op het moment dat ik nang nang nang hoorde en wat hoog gegil en geschreeuw wist ik wat ze fan plan waren. Blij dat ik feilig achter glas zat genoot ik ferder van de foorstelling hihi. Ze kwamen met hun dikke staarten langzaam op elkaar afgelopen. “Dit is mijn straat scheer je weg hier” mauwde het linker katje. “De straat is groot genoeg, ik kan er best bij” dat mauwde het rechter katje.
En tsja daar moest ik rechter katje wel gelijk in geven. Er is al genoeg geblaas naar elkaar in de wereld. Dan zouden wij katjes en poezen eigenlijk beter moeten weten en het goede foorbeeld geven! Dus deed ik foorzichtig met mijn pootje het raam een stukje open. En ik mauwde met luide stem zodat beide katjes mij goed konden horen. “Hier mauwt de Minniester Purresident! De straat is groot genoeg voor meerdere katjes. Dus wees lief foor elkaar en geef mekaar een kopje!”.

De katjes keken beide furrschrikt omhoog. Ik hoorde link ja mevrouw en rechts hoorde ik natuurlijk mevrouw. Toen liepen ze naar elkaar toe en gaafe inderdaad mekaar een kopje. Tefreede verliet ik de fensterbank en ging ik op de groote mensenmand in de zon ferder met tsjillen.
Nou dit was het weer foor deze keer. We tetteren nog steeds keihard foor Freede! Jullie doen toch ook mee?

Pootje van Minnie

Lucky over zijn zusje en over de ren

Hoi allemaal, hier ben ik weer met mijn blog. Als eerste wil ik graag vertellen over ons nieuwe adoptiezusje op afstand. Pas heb ik verteld dat ons zusje Lobke een sterretje geworden is.

Anna

Dit was erg verdrietig nieuws en we denken nog veel aan haar. Toen kregen mijn mensen een berichtje van de mensen van ’t Katshuisch waar zij woonde over Lobke en mochten ze een andere adoptiezusje of -broertje uitkiezen. Alle centjes die we voor daar sparen zijn voor alle katjes maar dan worden zij suikeroom of suikertante van een speciaal katje. Ze hebben Anna gekozen, gewoon omdat ze lief is. En de rest daar natuurlijk ook allemaal. Kijken jullie misschien ook wel eens naar hun website?
Waar we eerst woonden was heel dichtbij en gingen mijn mensen wel eens kijken maar dat willen ze een ander jaar ook weer opnieuw doen als ze open dag hebben. Dan mag je als mens daar speciaal komen kijken. Ik wil wel even zeggen dat ze erg graag veel centjes sparen voor de katjes daar, dus mochten jullie een paar euro uit je spaarpot kunnen missen, dan zou dat fijn zijn natuurlijk. En niks moet hoor, het mag.

Kattenren

Ik wilde ook nog graag wat extra vertellen over onze kattenren en wat er zowel allemaal in staat momenteel. De ren is groot genoeg om een en ander in te zetten en je wilt per slot van rekening toch ook dat het er een beetje gezellig uitziet. Voor ik het vergeet, konijntje Jip zit met de achterkant van haar verblijf tegen onze ren aan. Dat is reuze gezellig want nu kunnen we elkaar goed zien. Dit kun je op de foto die ik erbij gedaan heb nog niet zien maar als ik op de plank zit, zit ik zowat schuin boven haar. Ik mag wel af en toe eruit dus dan ga ik bij haar kijken en geven we elkaar neusjes. In de ren zelf heeft mijn man twee plankjes vastgemaakt en ik moet eerlijk zeggen dat ik daar erg blij mee ben. Als ik op de plankjes spring kan ik daar lekker zitten of liggen en ze hangen precies zo dat er altijd wel op een van beide zon is. Nu ja, als de zon schijnt dan natuurlijk. Ik kan veel zien omdat ik hoog lig en het is er fijn kijken maar ook om te slapen zijn ze prima. De mensen die de ren gemaakt hebben, hebben de plankjes erbij gedaan omdat katten nu eenmaal graag hoog liggen en dat hebben ze heel goed bedacht.
Behalve de plankjes is er ook een tonnetje in de ren komen staan en de huisjes waar Molly altijd graag in lag staan er nu ook. Dit betekent dat we zelf een plekje kunnen kiezen waar we het liefste liggen. Ik ben natuurlijk altijd aan het verkennen dus ik heb alles al uitgeprobeerd. Ik heb nog niet in de gaas gehangen maar dat schijn je als kat wel te kunnen, tenminste dat heb ik me toch laten vertellen. Ik zie momenteel wel elke dag een mooie zwarte poezel voorbij lopen dus die moet ik wel in de gaten houden natuurlijk. En ik kijk vooral veel vogels en dan tetter ik gezellig tegen ze. Sommige vogels zijn heel dapper en komen zelfs in onze ren!

Plank

Mijn man is nog aan het bedenken hoe hij een mooie en goede krabpaal voor buiten kan maken. Als jullie ideeën hebben, dan hoort hij deze graag! De krabpaal van binnen kan niet buiten staan want als deze nat wordt, zijn alle kleedjes en mandjes ook meteen nat en dat is uiteraard niet de bedoeling. Daarom wil hij nu zelf iets maken dat goed tegen regen en wind kan en waar wij toch fijn op kunnen zitten en liggen. Ik denk wel dat hij heus wat gaat bedenken en maken, dus dat moet toch helemaal goedkomen.
Ik lig nu het nog steeds mooi weer is, ondanks dat het al een poosje toch wel herfst is, nog veel buiten op een plank. En wat denken jullie? De meesjes zijn zo dapper (of misschien zelfs wel een beetje brutaal) dat ze gewoon in de ren vliegen. Ook terwijl ik daar nog lekker zit. Ze weten dat er een pot met vogel pindakaas hangt dus daarom komen ze ook gewoon gezellig. Niks mis mee want dan hebben we extra veel te kijken.

Knuffels van Lucky

 

Kever heeft een mening over op wolkjes loopen

Zooo heee, wat heb ik een week gehad, elke dag was ferschillend, als ik ging slaapen wist ik niet hoe het huis zau zijn als ik weer wakker werd, en ik zal eerlijk zeggen: ik fond er niets aan.

De eerste dag fiel het nog mee: er stonden opeens spullen in de slaapkamer die eerst in de andere kamer stonden, nau ja dat kan gebeuren natuurlijk, maar de daagen daarna werden de toorens in de slaapkamer steeds hooger en hooger en nog hooger, als ik op het grote bed lag zag ik niets meer, alleen maar spullen, en dat fond ik moeilijk, dus ik sliep niet meer op het grote bed maar in mijn kersmusmand bij het raam.

Na een paar daagen was de woonkamer heel raar geworden, de meeste spullen waren weg maar de slaapkamer was juist helemaal fol, je kon bijna nergens meer loopen, gelukkig lagen mijn krabkartons en mijn manden nog net zo als het hoort.

Kartons

Ik was de folgende dag net in slaap gefallen in mijn mand onder het bed toen ik allemaal lawaai hoorde, het was een geluid van metaal op iets hards, ik bleef onder het bed want ik fertrauwde het niet, en ik moest de hele dag zo ferstopt blijfen foordat het lawaai foorbij was, nadat het stil was geworden kwam mijn vrouw naar mij kijken, ze zat onder het stof, ze froeg ik of naar de woonkamer wilde komen, en toen ik daar kwam was alles helemaal kaal, fooral de floer, die was ineens keihard, ik rende snel naar buiten want ik snapte er niets van, mijn man kwam me efen laater haalen en we gingen met zijn tweetjes weer naar binnen, ik heb oferal gesnuf-snuft, en ik zag dat mijn krabkartons op die harde grond lagen, op een stuk floerbedekking, dat zag er fertrauwd uit en daar ben ik gaan zitten.

Wij hebben thuis maar twee kamers en een gangetje, en ik zag fanaf mijn kartons dat de woonkamer helemaal kaal en leeg was en het gangetje en de slaapkamer helemaal fol, ik fond het echt heel stom.

De ochtend erna waren mijn vrouw en ik in mijn tuin, daar was alles tenminste gewoon zoals altijd, tot ik de bel van de deur hoorde, mijn vrouw ging naar binnen maar ze kon niet meer door het gangetje, ze moest door het raam klimmen, zelf bleef ik buiten natuurlijk!, ik hoorde stemmen en toen kwam mijn vrouw weer naar buiten, daar heeft ze een paar uur met mij gezeten, binnen hoorde ik mannen praaten, en één stem kende ik nog, het was een vriendelijke stem, en opeens snapte ik het een beetje… we kreegen nieuwe floerbedekking!

Floer

En ja hoor, de floer in de woonkamer is nau heerlijk zacht, het lijkt wel alsof ik op wolkjes loop!, het hele huis lijkt ineens veel frolijker door de mooie kleur en het ruikt helemaal niet freemd, de spullen zijn bijna allemaal weer terug waar ze hooren, mijn huis foelt weer gewoon, zoals het altijd is, en mijn mensen zijn helemaal blij, ik hoop maar dat het nau altijd zo blijft, mijn vrouw roept dat zij dat ook hoopt en dat ze de eerste honderd jaaren geen nieuwe floerbedekking meer wil en mijn man ook niet, dus dat moet goed komen.

***
Ik tetter gewoon door voor vreede, gaat het misschien ergens een klein beetje lukken…?!?
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.
***
Klein nawoord van mevrouw Kever

Kever heeft het geweldig gedaan tijdens alle veranderingen. We hebben extra met hem geknuffeld en al zijn plekken hetzelfde gehouden.
De enige dag die echt moeilijk voor hem (en ons…) was was de dag waarop meneer Kever en ik VIJF UUR bezig zijn geweest om de oude vloerbedekking met breekijzers los te krijgen.
Daarna viel álles mee 😉