Belle over haar spannende week

Hallo liefe frientjes, Het is weer zo ver een nieuwe blog. Ik bedank jullie weer harteluk foor de leuke reejakzies op de forige blog.

Feest

Belle zei frouwtje fandaag, Belle… Belle… wat mankeer je toch? Je lig de heele dag foor pampus en in kooma. Kom op, je moet je blog schrijven, dan kunnen we het fanafond nog fersturen naar de frouw van Ollie. Frouwtje bleef maar roepe en ze raakte mij ineens aan. Ik schrok me rot eggie waar, want ik was fer weg, heel fer weg. Ik was famorruge met de bakfiets thuisgekoome van de Groote Weilandfeest. Het trappe ging zwaar want ik had de bakfiets vol met spulle en frientjes die ik onderweg thuis af zou zette. Het laatste stukkie fietste ik alleen, maar het ging zwaar, mijn poote deeje het bijna niet meer. Wat hadden we gisteren gefeest, tot in de heeeele laate uurtjes. En wat hadden we plesier gemaak, leuke wurksjops gedaan en gezongen, en lekker gegeete en gedronke…….feel te feel. Maar dat had ik niet in de gaate, dat merruk je pas de folgende dag als je weer tot je poosietiefe komp. Dus toen ik eindeluk thuis kwam plofte ik in de gang neer foor de drinkontein, want ik had zo,n dorst, nadorst seg maar. Ik kroop naar de huiskaamer en kon mij nog net ophijse aan de nieuwe bank, en lag ik getrek in diepe kooma.
Hoelang ik geslaape hep weet ik niet, maar toen frouwtje mij riep, Belle, Belle, wakker worden, toen besefte ik dat het afond was! Dus ging ik gelijk naar mijn voederbak om te eete en om weer op krachte te koome. Luister Belle zei ze, je mag hier alles maar 1 ding moet je doen, je blog schrijfen. Je wacht altijd tot het laatste mooment, dat is niet furrstandig. Je moet je nu bij elkaar raape want Ollie zijn frouw ferwagt dat je op tijd die blog schrijft. Dus er zat niets anders op dan achter de aaipet te kruipe en begon ik te tiepe. Maar mijn poote ginge graag, heel traag. Maar ja, je merrukt op een gegeefe moment als je doorgaat met tiepe je in het furrhaal komp, omdat het moet !

Het feest was geweldig gisteren ! Dank nog foor de goeie organisaazie, iedereen die keileuke wurksjops heeft gegeefe, en iedereen die er was en het mogeluk heeft gemaakt dat het feest een onfurrgeetelukke herinnering is geworden !

Drinkfontein

Wat hep ik deze week nog meer meegemaak ? De drinkfontein is door frouwtje met eenige moeite in mekaar gezet. Frouwtje is nie tegnies en zei teege mij, Belle ik wor al moe als ik er naar kijk….laat staan in mekaar zette. Maar foor jou Belle doe ik alles. Ze zette een groote bril op en ging de gebruiksaanwijzing leese. En nog eens kijke en nog eens…..passen en meete en zo. Het duurde mij te lang en ben ik alfast in de gang gaan ligge naast mijn eetensbak. En eindeluk daar kwam ze met de drinkfontein en dee de stekker in het stopkontakt en zei ze, Belle nu moet je goed opletten want nu gaat het water borrelen, net zoals een egte fontein doet. Maar de drinkfontein dee alleen maar blub, blub, blub en kwam er geen water uit. Hij doet het niet goed Belle, ik moet nog een keer goed leese hoe ik het in mekaar moet zetten. Het duurde lang en toen heeft ze het frouwtje fan Tjilla, Tjessi en Tjaiia geept, want die hebbe de zellufde drinkfontein. En ze appte al gauw terug en kwam frouwtje er achter wat ze furrkeerd had gedaan. Dus dee ze weer die groote bril op en toen hoorde ik klik, klik, klik en zei ze, zo moet het goed zijn Belle. Dus weer die stekker in het stopkantakt en jawel hoor de fontein spoot water in het drinkbakje. Nu kan je drinken Belle zei ze, maar ik had eggie nie zo heel feel interesse eerluk geseg. Natuurlijk was ik blij dat dit een kaado omdat ik al een jaar hier woon, maar ik moest eefe de kat uit de boom kijke en wenne. En had ik in de slaapkamer een normaale drinkbak staan, dus ging ik daar water drinke.

Water

Maar op een gegeefe moment vond ik het geluid dat uit de waaterfortein komt wel leuk en ontspannend klinken, dus ben ik er in eerste instanzie er foor gaan ligge om eens goed te kijke. Toen kwam frouwtje plotseling met de kaamera en zoef weg was ik. Tot nu toe is het haar nog nie gelukt om een footo van mij te maken als ik water driink, want ze kom ook nooit kijke als ik eet.
Dus met die kaamera komen moet ze gewoon niet doen. Als ik eet of drink is de gang van mij en prievee. Maar ik kan jullie furrtellen lieve frientjes, dat ik heus wel drink uit de waaterfonein hoor en ik heel blij ben met het kadoo.

Fan de week werd er gebeld en dat moete ze nie doen want ik schrik mij rot ! Frouwtje had al geseg, Belle ik wil ons kleine huisje wat geselliger maake en knusser, ook met het oog op de herref en winter, als we meer binnen zijn. Dus had ze een heeele mooie bank gekocht met bloeme er op bij de kringloopwinkel, en die kwaame ze dus van de week brenge. Ik vloog natuurlijk gelijk onder het bed in de slaapkamer in het opbergvak, mijn schuilplaats. Ik hoorde harde mannenstemmen en herrie want de bank ging niet goed naar binne. Dat hep je als je in een huis woon dat klein is en je zo,n groote bank koop dacht ik. Eindeluk na passe en meete ging de bank er door, zo hup naar de huiskamer. De ouwe stoelen namen ze mee en ook mijn geliefde voetenbanken waar ik altijd op lag om saame met mijn frouwtje te zijn. Dat wordt weer wenne aan iets nieuws dacht ik. De mannen gingen weg en frouwtje riep Belle kom maar de kust is weer feilig.Het duurt nooit lang hoor foordat ik weer foor de dag komp, dus ik liep naar de huiskamer. En daar lag ze hoor, languit in de bank ! Ze zei kijk eens Belle is dat niet gezellig, er is ook plaats foor jou hoor op de bank. Dan kunne we saame ligge en hoef je niet meer apart op een voetenbank te ligge. Nou dat keek mij wel wat dus ik begon te ruike en de bank ferder te inspekteere. Hup, ik sprong er zo op en ik von het eigenluk wel leuk. Dus nu ben ik helemaal gewend aan de bank ik moet eerluk zegge hij lig lekker ! Zellufs zo lekker dat ik languit lig en er geen plaats meer is foor frouwtje en ze dan in de schommelstoel moet zitte. Dat vond ze toch niet so leuk en zei ze, Belle de bank is van ons allebei, dus als ik er ook op wil moet je een stukkie opschuive. En dat doe ik nu. Oferdag zitten we saame en s’avonds ligge we saame, en kijk frouwtje op de aaipet filmpies op JoeTjoeb. Dat is heel gezellig en nu we een bank hebbe durf ik heel dicht bij frouwtje te koome. De stoelen met voetenbanken gaven altijd wat afstand, maar nu hoef dat nie meer ! Ik knor wat af op die bamk saame met frouwtje. Van de week had frouwtje de heele dag gewerrukt en was ze moe. Toen is ze s’afonds op de bank in slaap gefallen en is ze daar de hele nadht blijfe ligge, gek he ? Toen ben ik maar alleen in bed gekroope. Ze doet soms maffe dingen hoor !

Hoogwerruker

Als laatste nog een beleefenis waar we allebei heel feel van zijn geschrokken. Jullie weete vast nog wel dat ik hep furrteld over werkmannen in de flat die al langer dan 2 maanden iedere dag boem boem doen in alle badkaamers. Julie weete ook nog wel he toen die werrukmannen hier waren we een week geen water hadden, en mijn kattenbak en eetensbak en zo in de huiskaamer moesten staan. Nou, die mannen zijn dus klaar met werruke in de flat en dat hebbe we geweete!
Het was frijdagochetnd nog heel foeg en frouwtje was in heele diepe slaap. Ik hoorde keiharde herrie en zag uit het raam een heeele groote fragtwagen met een hoogwerruker er op. Er stonden ook allemaal mannen beneeden met knalgeele falhelmen op. En toen ineens ging die hoogwerruker met keiharde geluiden omhoog, so flak foor ons raam naar de 12e eetaazje. En toen ging die weer naar beneeden met een heeele grote bak vol met spulle en zo. Ik was heel bang an begon te krijse. Frouwtje schrok wakker uit droomeland en ze wis ook niet wat ze foor het raam zag. Wij slaape trouwens altijd met de gordijnen oope, dus zie je gelijk alles als er iets mis is. Ze sprong gelijk uit bed en rende het balkon op. Ze dacht eerst dat er misschien brand was, maar dat was nie so. Ik kroop met mijn buik oofer de vloer van angst, maar frouwtje was weer bij haar poosietiefe en begon mij geruststellend toe te spreeke. Zei zei, Belle jij bent hier binne met mij altijd feilig, dus kom maar rustug hier. Ze furrtelde dat de werrukmannen klaar waren met de boem boemies en de de werrukspulle van het dak gingen haale met de hoogwerruker, en dat dat een heel spektaakel was. Nou liefe frientjes ze zijn wel meer dan 2 uur bezig geweest. Jullie weete vast waar ik al die tijd hep geleege, achter het bed in het opbergvak, mijn feilige schuilplaats ! Ik hoop dat jullie met plesier de blog zullen leese, en tot de folgende keer.

Warme kopstoot van mij, Belle.

Japie: van zoektocht naar verkiezing

Geeuw, gaap, rek, strek. Als jullie dit lezen, zijn alle sporen van het Tweede Grote Weilandfeest uitgewist. Een feest dat nog leuker was dan de vorige edities. Dat kan bijna niet en toch is het zo. Alles was tot in de puntjes verzorgd en het liep op purrrfect lopende rolletjes.
Joep heeft werkelijk aan alles gedacht. Als er iemand een lintje verdient, is hij het! De hapjes waren uitmuntend. Er waren bijzondere specialiteiten bij, waaronder de Verse Veendamse Veldmuizen en Harige Haarlemse Hofjesmuizen. De katlega’s van Muisbezorgd hebben zich werkelijk waar overtroffen. Bij de workshops moesten dranghekken worden geplaatst, zoveel animo was daarvoor. Vanwege de privacy mag ik geen details onthullen, maar ik heb er eentje gezien waarbij gedanst werd in palen. Nou, ik kan jullie miauwen dat ik daar met rode oortjes naar gekeken heb. Toch was dat niet de reden dat ik er niet helemaal bij was met mijn kop.

Twee Upurrs

De ochtend van het feest reden er twee Upurrs voor. Dat had ik niet zien aankomen. De ene was voor mijn tante Cato. Dat wist ik. Die zou deze dag in de watten worden gelegd met een Very Important Pussy arrangement dat haar lover Willem had geregeld. Compleet met limousine, rode loper, belletjes wijn en muizen in rozenblaadjes. Speciaal voor deze dag had ze zich extra opgedoft. Glanzende vacht, glimmende snorharen, staart parmantig in de krul en een zachtroze sjaaltje om. Met vlinders in haar buik vertrok ze.
De tweede Upurr bleef staan. Na een tijdje wachten, kwam de chauffeur vragen of Foppe al zover was. Verbaasd keek ik mijn broer aan. Die wist overduidelijk van niets. Hij begon spontaan te stotteren en vroeg stamelend wat er aan de poot was. Wwwaar word ik heen gebracht? Met wwwwiie? Wwwat moet ik meenemen? De chauffeur was uiterst correct en vertelde dat dit een furrassing was. Hij mocht niet zeggen van wie en ook niet waar de reis heen zou gaan. Het enige wat nodig was, was een smoking en een goed humeur. Snel poetsten we de jas van Foppe op tot ik mijn evenbeeld er in zag weerspiegelen. Een krul in zijn snorharen en hij zag eruit om door een ringetje te halen. Tot straks, miauwde ik hem bij het instappen. We gingen er allebei van uit dat hij een dubbeldate had met zijn furkering. Tante Luna deed al weken geheimzinnig over een romantisch weekend. Het kon niet anders dan dat ook zij VIP-kaartjes had geregeld.

Geen spoor

Het rare was dat ik op feest wel tante Cato en oom Willem tegenkwam, overduidelijk tot over hun oren smoorfurliefd. Maar van mijn broer en tante Luna nergens een spoor. Niets wees erop dat ze hier zouden zijn of waren geweest. Iedereen die ik het vroeg, schudde de kop van links naar rechts. Eerlijk gemiauwd kreeg ik een knoop in mijn maag. Dat heb ik niet gauw, want ik lust altijd wel iets te eten. Deze keer prikte ik lusteloos met mijn nagel in een amuise. Een lieftallige dame vroeg me of het thuis beter smaakte. En dat bracht ons gesprek op onze mensen. De dame in een jas met bont patroon miauwde voluit over hoe zij het getroffen heeft met haar pursoneel. Daarop haakte een stoere katermans in cyperse vacht aan die blufte dat zijn blikopeners echt the best zijn. Voor we het in de gaten hadden, werd de groep steeds groter en furtelden we elkaar voluit over hoe we onze mensen hadden uitgekozen. Het ene furhaal was nog mooier dan het andere. Onze harten zwollen op tot ze niet meer in onze al dan niet brede borstkastjes pasten. Dat bracht me op een idee.

Gouden lepel

Het zaadje voor dit idee is begonnen door een opmerking van mijn furrienden uit Den Haag. Ze zijn meesters in straatcontrole vanuit de vensterbank. Onlangs miauwden ze op Beestboek dat hun pursoneel een gouden blikopener verdient. Eerder in mijn furhaal zei ik al dat ik Joep wilde voordragen voor een lintje. Lintjes zijn best een hele eer, maar die prikken enorm in je jas. En aan de zakjes waar het ons voer meestal in zit, komt bijna geen blikopener aan te pas. Dat bracht me op de gouden lepel. Onze mensen gebruiken heel vaak een lepel om ons eten in de bakjes te doen. Wie zou jij willen voordragen voor de gouden lepel? Miauw, schrijf, teken, zing je reactie in de onderstaande reacties. Of op mijn eigen Beestboek of de pagina van Ollie, onder het bericht met dit furhaal. Dan wacht ons de moeilijke taak om hèt mens te kiezen dat deze bijzondere eer verdient.
Met mijn broer is het katzijdank goed gekomen. Foppe stuurde midden in de nacht een kattenbelletje. De foto uit de stad van de liefde sprak boekdelen. Romantiek ten top.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over noodig zijn

Behalfe tuinkater Kever ben ik ook huiskater Kever, dat beteekent dat ik zorg voor mijn mensen en ons huis, in de zomer staat dat op een laager pitje (zo zeg je dat toch?) omdat ik fooral bezig ben met tuinonderhaud, maar deze week had ik het er ineens druk mee.

Aksie

Er was iets met mijn mensen, ik merkte het meteen, ze waren steeds druk en nerfeus, en ook ferdrietig, alles door elkaar heen, ik denk dat ze zelf niet presies wisten wat ze foelden dus hoe zau ik dat dan kunnen weeten?, dat is best moeilijk, ze waren zeker niet frolijk of blij of gelukkig, dat was duidelijk, maar ferder was het te veel door elkaar heen voor mij, froeger zau ik dan bang zijn geworden maar nau onderneem ik aksie.

Bij moeilijke gefoelens is er één ding dat altijd helpt: knuffels!, dus ik zet mijn toeter aan, op de zachtste stand, dan klink ik heeel hoog, alsof ik een beebiekitten ben, ik loop naar mijn vrouw toe en ga naast haar zitten, ze zegt Ach Keef, jij merkt het ook hè?, en gaat met me op de grond liggen om te knuffelen, ik geef kusjes en likjes en kopjes en neusjes, alles wat ik kan bedenken, en zo doe ik dat honderd keer per dag.

Als mijn man er niet is loop ik mijn vrouw oferal achterna, ik ga vaak niet eens naar mijn tuin omdat zij binnen is en ik op haar moet letten, en weet je wat zo grappig is?, mijn vrouw denkt juist dat zij op MIJ moet letten, en ik laat haar dat maar denken.

Brom-brom-brom

Mijn man heeft de meeste zorgen van mij noodig, daarom fraag ik vaak of hij me wil kammen, dat is voor ons allebei fijn, hij wordt er rustig van en ik ook, in de nacht slaap ik tegen zijn voeten aan, met mijn hoofd op zijn beenen, dat geeft hem steun, ik durf dat pas sinds kort maar ik foel dat hij het fijn findt dus ik doe dat voor hem, ook al is mijn vrouw er een klein beetje jaloers op.

Op de moeilijkste dag, toen mijn man heeel froeg weg ging, ben ik naast mijn vrouw in bed gaan liggen, met mijn hoofd in haar hand, we lagen Saame en ik deed brom-brom-brom, ik kroop dicht bij haar en zo laagen we een hele tijd.

Steun

Als huiskater ben ik er in goede tijden voor mijn mensen, maar juist ook in ferdrietige tijden, ik ben daar in gegroeid, froeger had ik dit nog niet gekund maar nu wel, ik weet nu dat mijn mensen en ik bij elkaar hooren, dat ik belangrijk ben, dat ik dingen kan en dat mijn mensen steun hebben aan mij.

En als het noodig is ben ik er, want ik ben Kever en ik zeg Dag Opa, ik ga naar je zwaaien!

****

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, fooral ook mijn Oma’s!!

Joep over de bijzondere dag van vandaag

De eerste dagen van de afgelopen week waren heerlijk rustig, omdat er alleen nog wat kleine dingetjes gedaan konden worden en wat last-minute sponsoren gezocht moesten worden voor de laatste binnengekomen workshops die vandaag op het Grote Weiland Feest 2025 gegeven gaan worden. Maar woensdag, halverwege de ochtend was toch écht alles geregeld en kon ik het er nog even van nemen. En dat heb ik dus ook maar gedaan. Heerlijk op het grote bed liggen dutten, af en toe ‘s uitrekken en omdraaien om dan gewoon weer verder te gaan waar ik gebleven was.

Muisbezorgd

Want donderdagochtend om drie uur ging de wekker al. Ik had net m’n laatste hapje ontbijt achter de kiezen toen de colonne koelwagens van Muisbezorgd de straat in reed, purrrfect op tijd. Japie hielp om m’n rolkoffer met natjes en droogjes voor onderweg in te laden en toen alles en iedereen weer stevig vastgesjord zat begon ook voor mij het grote avontuur van die dag: krakend verse muizen vangen voor vandaag op de barbecue van het Grote Weiland Feest.
Japie en ik gingen met vrienden uit de regio naar het noorden en ‘t westen om de buit binnen te halen, terwijl andere katlega’s van Muisbezorgd ook al vroeg vertrokken waren om op aanwijzingen en met hulp van vrienden ter plaatse muizen te gaan vangen in ‘t midden, oosten en zuiden van ‘t land.
Op weg naar onze eerste stop in Groningen zat de stemming er al goed in, mede dankzij de oude 27mc bakkies die Senior opgeknapt had en in de koelwagens van Muisbezorgd had gemonteerd. Zo konden we onderweg lekker met alle katers en poezen in de andere vrachtwagens kattakt houden. En er werd heel wat afgemauwd, waardoor de tijd omvloog.

Veldmuizen

Eenmaal in de stad Groningen was de eerste koelwagen al snel half gevuld met Sappige Gruninger Stadsmuizen, en op aanraden van een lokale vriend die graag incatnito wil blijven zijn we daarna nog bij wat boerderijen langs gegaan om vandaag op ’t feest ook de enige echte Wollige Gruninger Weilandmuizen op de kaart te kunnen zetten. Ook die muizenjacht werd een succes, dus de eerste koelwagen kon daarna helemaal afgeladen terug naar mijn huis waar de vangst schoongemaakt, gefileerd, gemarineerd en gekoeld kon worden door de kanjers van Muisbezorgd.
Wij reden door naar Veendam om samen met Figo een voorraad Verse Veendamse Veldmuizen in te slaan, om vervolgens samen met hem naar Zorro in Drenthe te rijden. Want als er één muis niet mag ontbreken op ‘t feest dan zijn het wel de Hartige Drentse Hunnebedmuizen. En laten Figo en Zorro nou laatst al een hele grote hoeveelheid van die muizen gevonden hebben, dus dat scheelde ons van Muisbezorgd behoorlijk wat zoekwerk. De twee katers waren echt een team, Zorro kon heel goed aanwijzingen geven en Figo bracht de ene na de andere muis in razend tempo naar de koeling. Dus na een paar uurtjes kon ook de tweede koelwagen afgeladen naar huis terug.

Havenmuizen

Na een welverdiende pauze en een heerlijke lunch bij Zorro in z’n achtertuin werd ‘t tijd om met z’n allen richting Friesland te rijden, voor de Frisse Friese IJsselmeermuizen. En omdat er nog wat ruimte was in de koelwagen zijn we ook nog maar even langs de Waddenzee op zoek gegaan naar de echte Smeuïge Friese Strandmuizen. Het duurde dan ook niet lang voordat ook de derde koelwagen goed gevuld weer op huis aan kon.
Vervolgens maakten we met Zorro, Figo en de overgebleven medewerkers van Muisbezorgd een tussenstop in Den Helder, om daar aan de haven even een visje te gaan eten. Want geloof me, na een hele dag muizen vangen is iets anders dan muis op ‘t menu een welkome afwisseling… Al konden we ‘t toch niet laten om ook nog wat Helderse Havenmuizen in te laden voordat de motoren van de koelwagens weer gestart werden.

Knoeperts

De volgende stop was de achtertuin van vriend Kever, die ons getipt had over de Knapperige Knoeperts die daar wonen en die hij eigenlijk wel weg wilde hebben omdat ze steeds lastiger werden en probeerden zijn tuin over te nemen. Het duurde even, maar uiteindelijk is het ons met z’n allen gelukt om alle Knoeperts in de koelwagen te krijgen. Toen we klaar waren pakte Kever z’n rugzak, mauwde gedag tegen z’n personeel en stapte bij ons in de cabine, om gelijk gezellig aan de mauw te gaan met Zorro en Figo terwijl Japie de koelwagen de A5 opreed. Want we wilden voordat we naar mijn huis teruggingen eerst nog even de wagen afvullen met de welbekende Harige Haarlemse Hofjesmuizen.
Dat was al snel gepiept, dus tegen elf uur ‘s avonds reden we m’n straat weer in. Uitladen, schoonmaken, fileren, marineren en de koelkasten in. En dan daarna nog met z’n allen m’n eigen weiland in om ook nog wat lokale Woelige Wilde Weilandmuizen te vangen. Want ook die mogen vandaag natuurlijk niet ontbreken…

Weiland

Nou ja, om een lang verhaal wat in te korten, de katlega’s van Muisbezorgd die eerder al klaar waren met hun werk zijn daarna met z’n allen op jacht gegaan in m’n weiland en die laatste vangst lag óók al in de koeling te marineren. Daardoor konden we een gezellige drukke donderdag eerder dan gedacht afsluiten met een lekker hapje en drankje voordat we gingen slapen. Want vrijdagochtend kwamen alle sponsors al vroeg om tenten op te zetten, barbeknoeis te vullen, podia en kraampjes te bouwen, slaapdozen af te leveren en in de middag werd de Dubbele Wokkelbaan in elkaar gezet. En iedereen die een workshop komt geven is gisteravond al gekomen om alles klaar te zetten.
Inmiddels is ‘t alweer zaterdagochtend vroeg, en ‘t Weiland is helemaal klaar om straks om 12 uur de eerste vrienden te mogen ontvangen.
Natuurlijk wil ik ook iedereen die zo geweldig heeft meegeholpen met de voorbereidingen nog ‘s katerlijk bedanken. Want dit hebben we toch maar weer even Saame voor elkaar gekregen…

Stevige poot, zachte kopjes en ik zie jullie hopelijk straks allemaal weer op ‘t Grote Weilandfeest 2025!

Joep

Dit is mijn nieuwe spelletje

Ik ben nou gewend, dat dacht ik maar het is ook zo dat ik nieuwe dingen leer en ontdek en doe, dus ik foel dat ik wat wil en kan en dat ik het gewoon mag. Dus nou heb ik de laatste tijd een nieuw spelletje.

Spelletje

Als we gaan eete dan eet ik mee en dan ga ik op de trap zitten. Van ik ben er niet. Dan ben ik ferstopt en als ze uit de keuken komt roept ze Olliewaarbenje.
Dan ren ik keihard van de trap naar de kamer fan hierbenik.
Ik heb het helemaal zelf bedacht.
En laatst toen ging ik in mijn doos zitten dus toen kon ze me niet zien. En ik hoorde weer Olliewaarbenje en ik zat er gewoon.
En toen rende ik weer keihard de kamer in.
Dat is het spelletje.

Zelf bedacht

Alles wat ik zelf bedenk dat is leuk, dat is mijn erfaring.
Wat ik ook zelf heb bedacht dat is:

meegaan naar de badkamer en daar knuffels doen, maakt mij niet uit of het dag is of nacht, ik ga gewoon mee
onder mijn kin aaien dat wil ik alleen als de dag begint of als het afond is
ofer mijn buik maar alleen zacht en alleen als ik weet nou kan het
als ik treen op mijn meubel springen en dan staan en met mijn poote de flieg helemaal van bofenaf pakken dat is heel moeilijk ik moet staan en graaien met een poot eerst kon ik het geeneens
op de krant springen en dan zo door de kamer schuiven
dat ik nou elke ochtend op bed spring en dan op het grote dekbed ga trappelen

Wie ben ik

Het is presies vandaag ook zo dat ik hier acht maanden ben dat is heel lang en toch weet ik nog dat mijn leefe erfoor moeilijk was. En het begin hier ook.
Misschien ben ik nou pas toe aan het ontdekken van me-eigen fan binnen, dat ik gewend ben aan hier te zijn maar dat ik nou denk ja wie ben ik dan eigenlijk zelf.
Ik ben een gefoelige jongen. Ik kan dingen bedenken. Ik hou fan knuffels en spelen. Meer weet ik nog niet met zekerheid.