Heppie Mew Year liefe friendjes en friendinnetjes. Foor ons ligt een heel mooi nieuw jaar fol met allemaal lekkere brokjes, noepies, knuffels en fooral fijn saame zijn. De boemies heb ik gelukkig weer ooferleefd.
Daar over gesproken zeg. Wat een ongeloofelijke herrie was dat oppe de laatste dag van het jaar. De eene knal nog harder dan de andere knal. Mensenoopa had ge-eppt dat ikke mijn pootjes oofer mijn oortjes moest doen om de knallen minder hard te horen. Nou miauw zelfs al had ik brokjes in mijn oren gedaan dan nog hoorde ik daar het knallen door heen. En er zaten ook een paar knallen tussen dat Frau en ik elkaar furrschrikt aankeken. Die waren zo hard en ook wel een beetje eng dat het soms ook gewoon leek alsof er op straat of achter in de tuin iets stuk was gegaan. Gelukkig was dat niet zo maar leuk is anders.
En toen het geluid op het hardst was dus toen het bijna 12 uur was nou dat fond ik dan wel jammer foor Frau maar toen ben ik toch echt maar feilig onder het bed gaan liggen. En ik zeg jammer foor haar omdat ze me dan niet happy mewjaar kon wensen en knuffelen. Maar dat is verder wel helemaal goed gekomen hoor want dat hebben we gewoon een uurtje later gedaan. Toen waren de boemies wat minder geworden en durfde ik weer onder het bed fandaan te komen.
Kerstboom
Twee dagen later op de dag met de Zater erin kwam mensenoopa langs. Om mij natuurlijk een mew jaar knuffel te geven maar ook om te helpen met het opruimen van van de kerstboom en de kerstspullen. En uiteraard was ik weer de opzichter die de boel goed in de gaten hield. Dat begon al bij met mijn pootje aanwijzen wat in welke doosjes opgeborgen moest worden. Ik probeerde ook te helpen met het furrrplaatsen van de boom. Ik naam een stukje tak in mijn bekkie en probeerde het ding zo van zijn plaats te krijgen. Alleen is die boom foor een klein katje als ik best wel zwaar dus dat lukte niet. En wat denk je dat 
menseopaa zegt? Nee Minnie niet op die takken bijten die zijn niet echt dat kan niet, ga je brokjes maar eten die zijn wel echt.
Haha hij dacht dus dat ik fan de kerstboom wou eete. Nee natuurlijk niet. Ikke weet heus wel dat het een nepperd is. Als het een echte was geweest dan had die naar boom geroken. En deze ruikt niet naar boom maar naar plastiek. Dus ik ze MAUW en schudde mijn kopje. Ik geloof alleen niet dat hij mij begreep. Maar omdat ik ook best wel trek had gekreege dribbelde ik toch maar wel naar mijn brokjes bakje. Daar aangekomen besloot ik dat ik eigenlijk ook wel noepies wilde dus ik zette een lief koppie op en deed miew miew. Frau begreep de hint en ik kreeg een lekkere likwitsnek hihi.
Sneeuw
De folgende dag op de dag met de zon erin nou dat was weer iets hoor. Ikke werd wakker en sprong in de fensterbank. Oef die foelde best koud aan. En toen keek ik uit het raam en wat ik toen zag! Het was ooferal WIT! Op de daken, op straat, in ons tuintje. Ooferal lag het. Dus ikke snel Frau wakker maken. Half slaperig keek ze me aan. Wat is er liefe Minnie. Frau frau mauw kom gauw het is ooferal wit!
Terwijl ze het slaap uit haar ogen feegde stond ze op om met me mee te kijken. Toen ze zag wat het was keek ze mij glimlachend aan. Je weet toch wel hoe dit heet? Ikke moest ff heel hard nadenken. En ja toen wist ik het. Dit witte spul het sneeuw! Daar heb ik froeger toen ik nog in het huis met de daken woonde wel eens doorheen gebanjerd. Dat is koud aan je pootjes maar tegelijk ook wel grappig. Kom zei ze. We gaan naar beneden ontbijten. Nou dat fond ik een goed plan dus dat zijn we gaan doen.
Dit was het weer foor deze keer. Uiteraard blijf ik nog steeds meetetteren foor Frreede. Dat isse nog steeds heel belangrijk!
Pootje van Minnie
Lieve allemaal, hier ben ik weer maar nu in het nieuwe jaar! Kijk, daar hebben wij katten nu eigenlijk helemaal niks mee met zoiets als een jaarwisseling, tenminste mij boeit het niet zo bovenmatig dat het nu andere cijfers geworden zijn. Daar doen katten niet echt aan.
Toen het stil werd, ben ik weer in mijn mandje gekropen en kon ik lekker slapen want stil is hier ook echt stil. Tot de dag erna toen er andere cijfers gekomen waren. Die dag was er een heel harde en koude wind. Ik ben heel eventjes naar buiten gegaan maar daar had ik het snel gezien. Een nieuw jaar betekent duidelijk niet altijd beter weer weet ik nu. Mijn man had de vuurpijlen die door de harde woei in onze tuin gekomen waren allemaal opgeruimd zodat het veilig is maar ik vond er weinig aan om buiten te lopen. Dus ik weer naar binnen. Het was verder wel rustig maar af en toe hoorden we de wind heel goed, dan lijkt het wel alsof deze hard gilt. Kennen jullie dat geluid ook? Het waait dan tegen de deur en ramen aan en dan krijg je dat geluid. En diezelfde avond schrok ik nog een keer want toen kwam er hagel en het nieuwe jaar bracht nog wat anders mee ook. Sneeuw!
De postbode heeft normaal een gele jas aan, nu was ze helemaal wit! Dat is echt wel raar want het was dezelfde mevrouw als altijd maar dan toch anders. Daar moet ik over nadenken dus ik ga maar in mijn mandje of korfje liggen. Dan lig ik veilig dicht bij mijn broer Moos en kunnen we samen af en toe naar buiten kijken. Lekker warm binnen is het beste hoor. Ik hoop dat alle andere poezels ook binnen zijn nu. En alle konijntjes ook. Jip vindt het binnen in elk geval heerlijk en ze komt soms in de gang en ze speelt veel. Dat kunnen we horen want ze heeft een bal met een rammelding erin. Blij dat zij nu ook binnen is met dit weer.
Soms snap ik echt helemaal niets van mensen, ze kunnen dingen doen waarvan je als kat denkt Wat is dit nau weer?!, jullie weeten toch nog dat ik spesjaal poosters had gemaakt tegen fuurwerk?, vrienden hebben die op hun feesboek gezet, en wat denk je dat er een paar daagen geleeden was?, oferal weer fuurwerk, hoe KAN zoiets nau toch en WIE doet zoiets?!
Ik was een beetje boos en ook ferdrietig dat de mensen die fuurwerk deeden zich niets hadden aangetrokken van mijn poosters, en ook niet van veel mensen die het niet meer wilden, zoals poolietsies en brandweer en dokters enzo, maar mijn vrouw zei dat de mensen die zo keihard knallen zich nergens iets van aantrekken, zooo heee dat find ik helemaal niet netjes en ik hoop echt dat het folgend jaar foorbij is met die flouwekul!
Mijn konkluusie is dan ook dat ik dit jaar mijn leefen presies zo wil leefen, als dat kan, dat is ook mijn wens voor al mijn vrienden – ik wens jullie een mooi leefen, een leefen met geluk en liefde en gezond, en natuurlijk ook met snekkies, een leefen dat gewoon ferder gaat en waarin we met zijn allen Saame zijn, en als ik nog meer mag fraagen wens ik dat voor iedereen op de hele weereld: dat we Saame leefen en allemaal gelukkig en feilig zijn.
Nou daar issie dan hoor, m’n allereerste blog op de derde dag van de eerste maand van het nieuwe jaar…
Die foto’s werden door mijn personeel ook op Feestboek gedeeld, waar ik begon te mauwen over wat ik gedaan had of nog wilde gaan doen. Of hoe ik ergens over dacht. Want ik mauwde wat af in die tijd, en m’n personeel begon dat te vertalen. Ik kreeg vrienden, niet alleen miauwers maar ook blaffers, en zelfs een paar tweebeners begonnen me te volgen. Dagenlang zaten m’n personeel en ik achter de leptop om op iedereen te reageren. Maar m’n personeel moest ook nog tijd overhouden om brokjes voor mij te verdienen, met me te spelen, knuffelen en me te aaien, op jacht te gaan om m’n voorraadkast te vullen en m’n huis aan kant te houden. We hadden het er best wel druk mee.
als lezer of luisteraar mogen delen. En dat is eigenlijk best wel biezonder, want zo kunnen we kennis met elkaar maken en leren van anderen en ideeën opdoen waar we zelf misschien nog helemaal niet aan gedacht hadden.
Ik ben nou weer bijgekoome maar eerlijk waar er was die nacht heel feel herrie, de hele afond al en toen werd het nog raarder en raarder en hoe dat ga ik nou fertellen ook weeges ik heb geleerd wat helpt als je spanning hebt.