Eigenlijk dacht ik dat de winter wel foorbij zau zijn na het fuurwerk, want al dat lawaai is toch voor een nieuw jaar en een nieuw begin enzo?!, dus ik had me ferheugd op lente, en dat ik lekker rustig in mijn tuin zau kunnen zitten, met Juultje op het dak van het schuurtje en Pokon die af en toe langskomt, en wie weet zau Mikkie zelfs wel efentjes naar mij toe koomen, ik was al helemaal frolijk er van.
Maar ja, jullie weeten vast allemaal hoe het echt is gegaan… er kwamen geen zon en lente, maar witte flokken, steeds meer en meer witte flokken en daar boofenop fielen weer NOG meer witte flokken, net zolang totdat mijn tuin helemaal fol lag, alles was straalend wit.
Flokken
Die flokken zijn heel mooi om te zien, fooral als de zon er op schijnt, maar ze zijn kaud en ook nat, en je kan er zomaar op uitglijden, de eerste paar daagen kwam Juultje nog maar nau is het zelfs voor haar te kaud en te fer weg, alleen Pokon komt bijna elke dag in mijn tuin en mijn huis, hij is nog jong en findt de kau en de witte flokken niet zo erg, zeker niet als hij mijn natvoer op kan eeten.
Vóór in mijn tuin heeft mijn vrouw alles zo veel mogelijk schoongemaakt, en daar zit ik elke dag efentjes te kijken of alles nog in orde is, dat is moeilijk te zien fanwege die flokken, maar het handige is dan weer dat je presies kunt zien of er iemand heeft geloopen, want dan staan er foeten in de witte flokken!
Zo zag ik mijn eigen foeten, de foeten van een duif, en die van mijn mensen, zooo heee en die zijn gieganties!, wat MOET je met zulke groote foeten, ik zau het echt niet weeten, maar enniewee – zo kan ik dus zien dat er ferder niemand in mijn tuin komt, alleen nog wat kleine vogeltjes die van het eeten eeten dat mijn vrouw ophangt, het zijn een soort ballen, ik mocht er aan ruiken maar het leek mij niet lekker, die ballen hangen in de lucht en daar zitten die kleine vogeltjes op om er van te eeten, liefer zij dan ik denk ik elke keer als ik dat zie.
Er was nog een probleem met mijn buitentwalet, ik wil PERSEE niet binnen naar het twalet, ook al heb ik twee grote bakken met spesjale duure korrels (folgens mijn vrouw dan), maar wie heeft er ooit gehoord van een tijger op zo een twalet?!, bofendien moet ik natuurlijk toch aan iedereen (en dan fooral aan de hond die naast mij woont) laten weeten dat het MIJN tuin is.
Buitentwalet
Een paar daagen geleeden zag mijn vrouw dat ik op mijn buitentwalet zat, en dat alleen mijn hoofd nog bofen de witte flokken uitstak, eerst moest ze heel erg lachen, nau ja!!, maar toen fond het ze het toch zielig voor mij en heeft AL die witte flokken weg gehaald, dus dat is gelukkig gereegeld.
Maar als ik heel eerlijk ben hoeft het voor mij niet, die flokken, ik ben geen fen, mijn tuin is een beetje saai, zo helemaal wit, alles ziet er hetzelfde uit, er is niets te beleefen, ik zie geen planten, geen insektjes en bijna geen vogels, alles is kaud en wit, en ik hau juist van kleuren.
Omdat er in mijn tuin niks te doen is met al dat witte ben ik nu dus heeeeeel vaak binnen in mijn huis, oferdag knuffel ik met mijn mensen, ik speel met mijn veeren en pluusjen muisjes en ik slaap lekker in mijn kermusmanden, daardoor ben ik in de nacht vaak wakker en speel ik hele konserten op de spieraal, ik fertel met mijn muziek over zon en bloemen en gras en vlinders, en zo kleur ik toch mijn weereld in.
****
Ik ga steeds harder tetteren voor vreede, want het is nog steeds KEIHARD noodig, het lijkt wel steeds méér noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Nadat ik vorige zaterdag in de ochtend binnen was gekomen voor m’n ontbijt, spelen met m’n personeel en de dagelijkse kroelen, knuffels en lieve woordjes, ben ik daarna nietsvermoedend op het grote bed heel tevreden in slaap gevallen. In de woonkamer hoorde ik de vertrouwde geluiden van m’n personeel en dat herrieapparaat waar donker water uitkomt, dat m’n personeel zo graag drinkt. Zelf moet ik daar niks van hebben, het ruikt raar als het in hun hoge drinkbakjes op tafel staat, en ‘t is warm. Nee, ik hou ‘t liever bij m’n eigen drinken, gewoon helder en koel uit m’n glazen schaaltje, dat vind ik veel lekkerderder.
Geen woord over een dikke vette muis. Maar het zag er nu buiten ineens heel anders uit dan toen ik binnen was gekomen. Alsof iemand een heel groot dik warm dekbed over m’n tuin had gelegd.
Tot donderdag.
Lieve allemaal, het is alweer het nieuwe jaar en dit zijn mijn eerste woordjes voor dit jaar. Allereerst wil ik iedereen een zacht neusje geefe voor dit jaar en dat alles fijn gaat. Pas geleden kwamen er woordjes over de regenboogbrug dat er wat vriendjes hun koffertje hebben gepakt.
hebt en je durft niet naar buiten?
Flokke
Miauw lieve allemaal, het is donderdag en dat betekent dat we weer letters voor jullie hebben gemaakt. We hopen dat jullie allemaal al leuke eerste mieuwjaars dagen hebben gehad nadat het weer rustig was in de lucht.
zelfs langer, anders gaan doen. In hun woorden heten het Goede Voornemens. Nou houden wij meestal niet van furanderingen tenzij ze goed of gezellig zijn. Zoals meer knuffelen, of vaker mousse eten, ik miauw maar een paar van een heleboel opties.”
zien, dus ook overdag. Daarnaast hebben we extra hard naar de sterren gezwaaid vannacht en kregen we natuurlijk kattentaart. Maar nu toch even terug naar andere dingen die nieuw of anders zijn. We willen geen furdrietige letters maken, ook al zijn de herinneringen aan onze grote broer Willem eigenlijk allemaal mooi.
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Aan het eind van de tuin vond ik mijn favoriete plekje, nu bedekt met sneeuw. Ik draaide een paar rondjes en ging zitten, rechtop, als een wachtersbeeld. De wereld was stil, fris en nieuw, en ik voelde mij er helemaal thuis. De sneeuw maakt mij niet bang ….ik kreeg het gevoel dat elke pootstap een avontuur kon zijn.
Witte velden