Joep is Bewust Enig Katermans en wel hierom

De afgelopen week heb ik ‘n pootje toegestoken in de tuin. ‘t Was zulk lekker weer dat m’n personeel besloot om nog wat bolletjes te planten en zaadjes voor de bijtjes en de vlindertjes te strooien. Er zijn fruitstruikjes in potten gezet en de derde druif is eindelijk van z’n pot naar de volle grond verhuisd. Kortom, ik heb me weer helemaal kunnen uitleven met kuilen voor de planten en kuiltjes voor de bollen te graven, om ze daarna weer zorgvuldig dicht te gooien.

Nou moeten er nog een paar betonnen borderranden verplaatst worden, maar dat graaf- en sjouwwerk laat ik lekker over aan m’n personeel. Stel je voor dat ik daarbij één van m’n stiletto’s afbreek…

Buurpoes

Dinsdag heb ik Zosja, de Poolse buurpoes van twee deuren verder, even streng moeten toemauwen voordat ik haar mijn tuin heb uitgejaagd, omdat ze steeds brutaler begint te worden. Want terwijl ik binnen nietsvermoedend lekker aan m’n lunch zat, wandelde zij stilletjes m’n tuin in en ging gewoon lekker lui in m’n tuinstoel liggen, alsof ze thuis was! Nou, dan heeft ze aan mij de verkeerde katermans hoor, want mijn tuin is van mij en daar komen geen ongenode gasten binnen. Per slot van rekening ben ik niet voor niets een Bewust Enig Katermans in huis en tuin. ‘t Zou toch wat zijn, als alle buurtkatten gewoon maar in en uit zouden wandelen wanneer ‘t hun uitkwam…
En weet je wat nog het ergste was? Ze liet zich gewoon aaien door míjn personeel. Nou, die twee heb ik natuurlijk de rest van de dag niet meer aangekeken, ik negeerde uit protest ‘s avonds ‘t natvoer dat ze voor me neergezet hadden en heb alleen wat brokjes gegeten. Geen kopje, kroel, spin of miauw gunde ik ze, dat stelletje overlopers.

Baas in huis

Dat heb ik net zolang volgehouden totdat ze in bad waren geweest en een schone pyjama hadden aangetrokken. Want aan mijn personeel moet mijn luchtje zitten, en niet die van de buurpoes.
Heel even heb ik er zelfs over zitten denken om ze op staande voet te ontslaan, maar dat idee heb ik snel losgelaten omdat ik zelf m’n verpakkingen natvoer niet open krijg.
En weglopen was ook geen optie, want m’n rolkoffer is net groot genoeg om wat snekkies in mee te nemen als ik naar m’n vriend Keef ga. Daar passen écht geen krabpalen, manden, kleedjes, speelgoed of eten- en drinkbakjes meer bij, laat staan m’n hele voorraadkast met natvoer, soepjes, muizen, brokken en snekkies.
Dus nadat ik m’n natvoer op had heb ik m’n snoet afgeveegd aan hun benen. Ik ben bij ze op schoot gesprongen en heb flink liggen rollen zodat al m’n losse winterharen in hun pyjama’s bleven steken. Zal ze leren, wie de baas in huis is…

Goedmaken

Tegen de tijd dat m’n personeel naar ‘t grote bed wilde, lag ik er al languit dwars in. Ze schoven voorzichtig elk aan een kant onder ‘t dekbed, op ‘t randje van ‘t matras. Nou ja, toen heb ik ‘t maar weer helemaal goedgemaakt met ze door nog even een flinke wasbeurt met extra kroelen te geven zodat ze allebei weer van top tot teen naar mij roken en daarna zijn we alle drie tevreden in slaap gevallen.
En Zosja? Die is nu geloof ik nog steeds een beetje boos op me omdat ik haar m’n tuin uit heb gejaagd. Maar dat komt wel weer goed hoor, want gisteren kwamen we elkaar tegen op ‘t achterpad en liep ze langs zonder naar me te blazen.
Misschien vraag ik haar morgenavond wel mee voor een rondje weilandinspectie, samen met wat andere buurtkatten. En dan kunnen we na afloop met z’n allen naar elke stralende ster zwaaien die we zien. Want ‘t leven is té mooi om lang boos te blijven…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Wat ik doe dat is erbij zijn

Nou ik meer rust in mijn kop heb, nou kan ik ook meer ontdekken van wie ben ik fan binnen en wat wil ik eigenlijk foor mezelf en wat wil ik niet. Ik heb al ontdekt van ik ben langzaam met dingen dat is weeges ik ben een gefoelige jongen dus ik heb tijd nodig foor de dingen van het leefe en helemaal als het om mijn eigen leefe gaat.

Nou heb ik wat nieuws ontdekt.
Boofe slaape.

Kussen

Boofe heb ik een eigen kussen in de kast, daar sliep ik soms op toen ik hier pas was. Dat was om bij te koome van alle indrukken het was een grote ferandering van het asiel naar hier dus daarom sliep ik ekstra.
Nou heb ik naast de kast een ander kussen. Groot en zacht en er ligt een dekentje op dat is van Bert geweest en ook van Tim dus ik wist daar kan ik goed op liggen. Alleen wanneer. Oferdag wil ik ook beneden zijn want saame zijn is gezellig.

Rust

Daarom ging ik naar boofe toen het nacht was en ik dacht nou slaapt mijn vrouw dus dan gaat ze niet tegen me praate dan heb ik mijn rust.
Maar dat wist ik niet zeker.
Dus ik stil op de trap, wachten, niks geen gepraat, dus ik naar de kamer, naar het kussen, liggen. Ze sliep ferder.
En net toen ik dacht dit is gezellig toen werd ze wakker en ze begon tegen me te praate.
Dus toen ging ik weer naar beneden. En toen er weer een nacht kwam toen zei ze niks ze keek alleen en toen bleef ik liggen.

Erbij

Ik find erbij zijn belangrijk.
Wat is erbij dat zal ik uitleggen.
Erbij is dat je saame bent alleen je praat niet en er wordt aan niemand gefriemeld en je hoeft niks te doen je bent gewoon bij elkaar, je bent erbij dat is het dus.
Het kan op de slaapkamer het kan op het tapeitje het kan ook in de keuken het kan gewoon oferal.
Erbij zijn dat is fijn, dat heb ik ontdekt. En aaien kan ook dat is ook fijn, maar mijn baasis dat is erbij zijn.

Bert en het hitteplan (26)

Na de lente komt de zomer en die zomer heeft soms een hittegolf. Dat is een moeilijk iets. De Hollandse huizen zijn er niet voor gebouwd en de mensen die in zo’n huis wonen kunnen er evenmin tegen.
Ik niet, tenminste.

Leeftijd

Bert en ik woonden in een bovenhuis met ramen over de hele lengte van de huiskamer, waarbij ook nog een zongunstige ligging kwam.
Hitte buiten, hitte binnen.
Vooral naarmate Bert ouder werd, maakte ik me zorgen over zijn gestel en of hij wel de hitte zou overleven. Dat had te maken met mijn grootmoeder, ver in de tachtig, die kort na een hittegolf was vertrokken naar de hemel. Iedereen had het ook over haar leeftijd. En daardoor dacht ik aan Bert.

  • Zijn dikke vacht, ook na het verharen
  • Zijn weigering om te drinken uit een drinkfonteintje, met de poezenlimonade kwam ik misschien niet ver genoeg en zijn avondeten leek door het extra water al op soep
  • Zijn verlangen naar gewone dagen, die in niets van elkaar afweken
  • Zijn angstklachten, waardoor ventilatoren moeilijk zouden kunnen worden.

Plan

Elke keer keek ik naar het weerbericht en toen de aankondiging van de hitte kwam, maakte ik meteen een plan. Het gaf me wat greep op die ellende.
Opstaan voor 0500 uur. Dan de routine van medicijn-snack, knuffels, samen liggen met extra aaien voor het verharen.
Raam een beetje open, Bert aan het werk als controleur vensterbank, ik aan mijn tafel ook aan het werk.
Tegen het middaguur alles dicht en de ventilatoren aan.
In de middag rusten.
Avond herstel.

De senior katerman Bert deed het uitstekend. Was het ochtend, dan zat hij tevreden in de vroege zon. Met de eerste ventilator aan, ging hij er heerlijk voor liggen.
De tweede ging aan: Bert koos een locatie uit zodat hij van twee kanten goed doorwaaid werd.
Daar lag hij dan. Roerloos. Helemaal in het moment. In rustige rust.
Ook met de derde ventilator aan, die met de andere twee bepaald een ruisend geluid veroorzaakten.

Rust

Als ik hem zo intens stil zag liggen, dacht ik soms aan mijn grootmoeder en dan vroeg ik met bange stem: “Bert, ben je dood?”  Als antwoord hief Bert zijn kop op en keek me aan, met een volwassen-vermoeide blik van: je weet toch van niet.
Daarom vroeg ik snel niets meer, zodat hij zijn rust had.

Naarmate de zomer langer duurde, keek ik het voorbeeld van Bert af. Vooral dat roerloos liggen bleek heel goed te werken. Pootjes vooruit, een paar keer zuchten, wat smakken, de wind in huis voelen, en dan duurde een dag een minuut.
Een hittegolf was zo snel voorbij. Eigenlijk.

Mila over de meel en haar mand

Lieve allemaal, mij hartje straalt want onze friendeklup is zo mooi groot aan het worden. Er zijn al woefen bij en nijnen en iedereen is welkom. Ik vind het zo heel biesonder. Er zijn ook heel erg ferleege die toch heel dapper zijn dat ze een berichtje hebben gestuurd! Nou daar doe ik voor mauwen hoor, petje af!! Ik ben zo heel tros op jullie dat jullie toch lid zijn. Met z’n alle zijn we een super groot en fijn tiem geworden. En iedereen heeft zoveel taalenten en van sommige wist in niet eens of dat kon. Ik leer elke keer weer.

Meel

Nog eefe belangrijk. Er komt telkens de fraag in de meel: waarom sta ik er niet bij? Nou het zit zo: Mevrouw Olliebert maakt de pasjes en zij doet haar best saame met Ollie want hij is het helpend pootje. Omdat er zoveel friendjes zijn en iedereen lid wil worden kan het dus eefe duure voordat je op de pagina komt. Als je de meel gestuurd hebt, ben je al lid! Koel he.
Ik stuur altijd een berichtje terug dat ik je meel heb gekregen. Als je twijfelt van heb ik de meel wel verstuurd, meel mij eefe met die fraag.
Als je dan fraagt van: ik heb 2 weeke gelede een meel gestuurd met een foto van (bv) Mila, dan ga ik in meel zoeken of de meel er is. Het kan zijn dat er misschien ergens onderweg iets tegnies was of zo en dat daarom misschien de meel niet aan is gekoome.
Alles kan en daarom doe ik het nog een keer fertelle. Dat je niet denkt van ‘ ik hoor niks meer dus ik tel niet mee’. Nee dat is absooluut niet waar!! Ik vind iedereen eefe veel en iedereen telt mee.

Tjek

Dus je hoeft niet bang te zijn. Het is gewoon een tjek van klopt alles en is iedereen er. Het maakt ook niet uit of je het naar Kever stuur of naar mij, ik krijg de meel gewoon in mijn meelbox zoals dat heet. En wat ik ook nog wil zeggen is dat iedereen mee mag doen, dus niet alleen poes of kater 1 nee, heb je 30 friendjes, dan mogen die ook!! Ik maak geen ferschil want saame maakt ons mooi!
Zo dat wou ik eefe mauwen want dit was eefe belangrijk voor als eerste in de blog.

Ooma

Weten jullie nog dat ik fertelde dat ooma een nieuwe hobbie heeft? Ik fertelde dat ooma sins kort een nieuwe hobbie heeft. Ze kan heel goed touwtjes knopen en dat doet ze op zo’n mooie manier dat er hele deekes ontstaan. Knap he?! Ik kan wel heel goed met touwtjes spelen maar knopen kan ik niet. Ik weet dat er onder ons echte tapijt bewerkers zitten die het nog veel beter kunnen dan ik, maar ik vind het heel knap. Toen was er iemand bij mijn ooma in de hobbie die zei: ik kan wel een mandje maake voor de poes. Nou die poes ben ik dus! Ik mauwde meteen naar ooma en mijn vrouw van jaaaa!, dat wil ik. Toen zijn ooma en mijn vrouw touwtjes gaan halen in de winkel voor de vrouw die mijn mandje ging maken.

Mand

Afgelopen week was het zover en ik was het bijna fergeete. Ik kwam beneden in de woonkamer en inees zag ik iets op de bank liggen. Ik moest meteen eefe inspekzie doen want ik kende het niet. Het was nieuw en het rook niet naar mij maar naar iets anders. Het was een vreemde geur want het was ook niet van Toby. Het was mijn nieuwe mand. Het is roze grijs en wit en lieve allemaal hij is super super zacht. Ooma en mijn vrouw hadden de zachtste touwtjes ooit gevonden.
Folgens mij is deze van de Wibra winkel. Het was niet duur en ik vind het super zacht. Ik ging meteen in mijn nieuwe mand liggen. Ik wilde hem meteen uitproberen. Ik was meteen zo heel super blij want ik wilde eigenlijk iedereen kopjes geefe. Ik moest meteen trappelen en mijn motortje draaide volop. Ik kon geeneens stoppen. Ik deed ook knipogen naar mijn ooma omdat ik het zo heel fijn vond. Of er nou een geur aanzat of niet de mand is nou van mij en hij ligt echt super zacht.

Het oordeel is als volgt: Hij krijgt het cijfer 9! Hij is super zacht, lekker groot, er zit een kussen in, hij is van mij, ik kan trappelen en spinnen, ik kan er in hangen en in liggen. Hij krijgt het cijfer 9 omdat hij nog niet naar mij ruikt maar naar de touwtjes en dat vind ik niet zo heel erg lekker ruiken. Het ruikt naar een sinteetiese schaap. Volgenne week als het naar mij ruikt dan krijgt het een 10 maar nou nog niet.
Ik wens jullie allemaal een hele fijne week met veel fijne dingen. En raad eens, het is april- kikker in je bil!

Pootgetekend, mienister van zachte zaake,
Milamuisje

pee ess er ging ies tegnies niet zo goed met de foto’s van het mandje daarom zitten er nu andere foto’s bij. Als het goed is komen er folgenne week wel goede foto’s van mijn mandje.

Minnie was jarig en hoe

Als ik dit miauw dan ben ik alweer een paar daagjes twaalf. En als jullie dit lezen of voorgelezen krijgen dat ben ik zelfs nog meer dagen ouder. Maar goed. Terug naar de dag met de donder erin. Of nu ja eigenlijk begon het al op de dag met de woens erin toen het donker was buiten.

Zingen

Frau zat te zingen “Minnie is morgen jarig mjauw mjauw mjauw. Minnie wordt morgen twaaluf mjauw mjauw mjauw”. Ik selluf had zoiets van nou foor mij hoef je niet perse nou al te zingen hoor. Enne ik ga je ook maar niet vertellen wat mjauw betekend als ik het furrtaal van kattentaal naar mensentaal hihi.

Gelukkig was ze daarna stil en kreeg ik mijn aafond natfoer. Toen ik dat lekker had opgesmikkeld ging ik lekker bij haar op schoot liggen. Ik dacht aan de lekkere sjieba hapjes die mensenopaa mee had genomen. Hij had er spesiejaal bij gezegd dat het foor mijn furrjaardag was. En dat had ik echt wel goed onthouden hoor.

Furrjaardag

Eefe laater gingen we naar de groote mensenmand. Zij om te slaape en ik ook wel een beetje. En gewoon om ff te relaxen. Een paar uur later werd ik wakker. Aan de stand van de maan zag ik dat het al de folgende dag was. Jippie het is mijn furrjaardag mauwde ik zachtjes.
Snel dribbelde ik naar beneden om de eipet te openen. Was benieuwd of andere katjes het ook hadden onthouden en of ze me een Heppie Purrday berichtje hadden gestuurd. Miauw, dat find ik altijd zo leuk om te lezen en dan voel ik me echt jarig. En gelukkig heeft Frau naast haar fingerafdruk om de eipet te openen ook mijn linker foorpootje geregidingest zodat ik er ook gewoon zonder haar in kan.
Nou en er stonden seekur al wat berichtjes hoor. De een had een foto van een sappig muisje meegestuurd en een ander een plaatje van twee furrukelijke foogels. Daar kreeg ik dus best wel trek fan. En omdat het nog wel een paar uur zou duren tot het mensenopstaantijd was dribbelde ik maar even naar mijn brokjesbakje. Daar liggen gelukkig altijd brokjes in. Natuurlijk zijn die fers net uit de ton het lekkerst maar ook die iets oudere eet ik gerust nog op hoor. Brokjes zijn brokjes hihi.

Nadat ik een brokje en een slokje had genomen dribbelde ik terug naar de groote mensenmand. Ik ging in de fensterbank zitten foor de eerste kontroole. Zo froeg gebeurt er meestal niet zoveel in de straat maar het is toch wel belangrijk dat ik het in de gaten houd. Stel je foor er gebeurt een keer iets en ik zat er niet. Miauw daar moet je toch niet aan denken.
Nadat ik klaar was met de kontroole kroop ik naast Frau. Eefe lekker tegen haar aan soesellen tot dat ze wakker wordt. Nou en toen ze wakker werd nou dat heb ik geweten hihi. Ze zag me naat haar zitten toen ze haar oogen open deed, gaf me een aai over mijn koppie en haalde eens goed adem. En toen begon ze. “Minnie die is jarig mauw mauw mauw. Minnie die is vandaag twaalf hiep hiep hoera”.
Ik deed prr prr en gaf haar een kopje. En toen sprong ik van de groote mensenmand en ging ik klaar zitten bij de trap. Had zo’n zin in al het lekkers wat ik fandaag krijgen zou. Of nou ja wat ik hoopte dat ik krijgen zou. Ze liep naar de keuken en pakte mijn gewone ontbijt noepies zakje uit de kast.

Meimeren

Ik keek haar met een scheef koppie aan. Daar moest ze een beetje om lachen. Een goed ontbijt is het halve werk lieve Minnie. Eet nou maar lekker op terwijl ik je brokjesbakje bijvul en je waterbakje verschoon. Miauw ok nou daar had ze misschien wel een punt dus hap slik ik at het op. Daarna kreeg ik een dikke knuffel van haar en zei ze dat ze eefe weg moest.
Nou dat fond ik eigenlijk niet zo heel erg want dan kon ik mooi meteen eefe op de eipet kijken of er nieuwe reaksies waren. Toen ik zo zat te bladeren dacht ik terug aan toen ik twee was. Is dat echt alweer tien jaar geleden? Miauw! Toen was ik net bij Frau en moet je nu eens zien. Ik heb die foto van mini Minnie bij de blog gedaan. Wat een jong poesje was ik toen nog he. Ook zag ik een foto voorbij komen van toen ik hoorde dat ik mocht gaan bloggen. Ikke was zo blij. Tot oofer de moon en bek hihi.
Terwijl ik zo aan het meimeren was oofer froeger hoorde ik de voordeur gaan. Jippie Frau is terug! De rest van de dag heb ik lekker mogen snoepen van fan alles en we hebben lekker gekroelt. Ook hebben we teevee gekeken naar de nieuwste leijon king film. Het was een fijne twaalfde furrjaardag.
Nou dit was het weer foor deze keer. Tetter tetter tetter blijf ik nog altijd keihard doen voor freede!

Pootje van Minnie