Miauw, ikke ga vandaag mauwen oofer Loesje. Ze is nu een hele mooie ster geworden waar ik elke aafond met mijn staartje naar zwaai. Maar ikke wil het hebben oofer hoe ik haar leerde kennen.
Wijs
Dat weet ikke nog goed. Frau zat op de aaipet en kreeg berichtjes van katers en poezen te zien die hun eigen Feesboek hadden. Dat heet met een moeilijk woord algooritme. Hoe meer je erfan kijkt hoe meer je erfan te zien krijgt.
Op een dag sag ze de pagina van Luna. Miauw zei ik, die poes lijkt op mij. Eronder mauwde iemand die een kater van de BBB was. Toen zei Frau: Minnie wil jij ook je eigen pagina? Miauw, dat wilde ik wel. Nou en toen gingen we aan de slag. We zochte een mooie footoo van mij en schreefe een leuk furrhaaltje.
Als snel kreeg ik een paar fans. Hihi dat vond ik wel grappig. Dat algooritme sorgde er foor dat ik de pagina fan Bertje te zien kreeg. Een mooie, rode kater die elke dag een furrhaaltje online mauwde. En die zelfs een eigen blog had op het wereld wijde brokjesweb! We klikte de blog aan en gingen de furrhaaltjes daar lezen. Ook las ik hun mooie ieboek oofer furrkering.
En zo maakte ik dus kennis met Loesje. Wat een mooie, wijze, stoere poes! En humor had ze ook. Saame met haar soolzusje Katrientje beleefde ze allerlei diegietaale aafonturen. Foorzichtig froeg ik aan Frau of ik een reaksie onder de blog mocht schrijfen. Dat mocht en dus reageerde ik. Ook op Bertje zijn daagelijkse posts mocht ik reageere.
Kopjes
Toen haar soolzusje oofer de reegeboogbrug ging leefde ik met haar mee. Ik stuurde Loesje heleboelfeel liefe kopjes. Na een tijdje gebeurde er iets moois in Loesje haar leefe. Ze werd mamsie fan twee knappe katertjes. Miauw dacht ik foor mij geen kittens hoor. Fond het wel knap fan haar dat zij dat wel kon. En wat was ze er goed in. Toen Doorie zijn broertje een ster werd, saage Frau en ik dat de band tussen mamsie en katertje nog sterker werd. We leefde allemaal met ze mee. Poot in poot en poot in hand.
Doorie had de groote taak gekregen om ook te gaan bloggen. Ommedat hij nog wel heel jong was froeg Bertje mij of ik niet ook wou gaan bloggen. Dan zouden we het om en om gaan doen. Ikke was zooo trots! En ook een beetje seenuwachtig. Zou ik net zulke goede letters kunnen maken als mijn groote foorbeeld Loesje? Zij wist altijd eksaktprecies wat te mauwen en ze had zulke wijze uitspraake.
Toen mijn eerste blog onlein kwam kroop ik bij Frau op sgoot en gingen we saame kijken of er reaksies waren. Nou en die waren er. Pfiew gelukkig! Er was er ook eentje van Loesje. Ze noemde me Minniedinnie. Dat fond ik een leuke naam. Dus toen ik mijn reaksie naar haar mauwde toen noemde ik haar Loesjedinnie. En dat zijn we altijd blijfe doen. Ook nu ze een mooie ster is noem ik haar nog zo als ik naar haar ster zwaai. En ze blijft foor altijd mijn groote foorbeeld.
Liefie
Mensenoma was reuze nieuwschierig naar wat haar kleinkat onlein had gezet. Dus ging ze mijn blog lezen. Ze vond het geweldig. Eerst las ze alleen mijn blog. Want Frau stuurde die door. Tot ze een keer bij ons was en ikke zei mauw er zijn nog meer bloggers. Ik liet de blog fan Loesje zien. Daar stond natuurlijk ook een footoo bij. Wat een liefie, zei mensenoma. Zo’n mooi koppie heeft ze. Ikke werd er bijna jaloers fan. Toen besloot mensenoma om foortaan ook Loesjes blog te gaan leese. Faak las ze hem nog eerder dan Frau of ik. Dan appte ze fan heb je het al geleese?
Toen mensenoma zieker werd en ze minder energie had om fer te kunnen lopen. Toen besloot ze om elke dag de blog te gaan leese. Al gauw sloot ze alle katjes in haar hart. Maar Loesje bleef ze toch de liefste vinden. Naast mij natuurlijk. De blog was elke dag een lichtpuntje fan haar dag. Toen mensenoma oofer de reegeboogbrug was gegaan froeg ik Loesje of ik tijdens de Hoedjessjoow haar ook mee mocht laaten doen. Dat mocht en wow wat een mooi hoedje had Loesje haar opgegeven. Die footoo staat nog steeds fol trots boofe aan mijn Feesboek pagina.
Ikke wil Frau Loesje, Zusje, Bertje, Doorie en alle andere dieren van de blog heel feel sterkte wensen. En Bertje mag altijd foor hulp naar mensenopa mauwen. Hij weet wat het is als je ineens moet wennen aan een leefe zonder je liefe partner. En nu meer dan ooit tetter ik keihard mee foor freede!
Pootje van Minnie.
Het is de dag met de zon erin. Maar er is al de hele dag geen zon te zien. Opaa pinkelt er flink op los. Foordeel hiervan is dat ik wat rustiger aan kan doen met de fensterbank kontroole. De katten uit de buurt blijfe met dit weer binnen. Gelijk hebben ze. Niks is zo irritant als een kleddernat fagtje.
Okee okee ik fraag er altijd om als ik in een van de wasbakjes zit. Dan gaat de straal met water aan en dan druipt het zo oofer mijn koppie heen mijn bekkie in. Dat is bij het kleine wasbakje bij de mensenbak. Bij de grotere wasbak in de natte kamer komt het water op mijn buikje of staartje. En dat is dan net precies genoeg om lekker een beetje op te likken.
Maar oke weet je de meeste katjes herkennen dit denk ik wel. Dat stromend water toch anders smaakt dan stilstaand water. Ik kan het niet uitleggen waarom maar het is dus wel zo. En dan zit er ook nog verschil in of dat ik het water met mijn pootje opschep of opvang en dan op lik. Of dat ik de straal gewoon zo lekker op mijn tongetje laat kletteren. En waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben? Hoe andere diertjes tegen verschillende manieren van water drinken aankijken. Hondjes bijvoorbeeld of kipjes. Alhoewel een kipje niet zo’n harig pootje hebben meestal dus dan valt het water er denk ik vanaf als ze daarmee water proberen op te scheppen.
Miauw het is weer Minnie dinsdag. De dag dat jullie lieftallige (Frau doet nu ahum geen idee waarom) poes weer haar blog mauwt. Ikke ga jullie iets furrtellen oofer deese wiekent.
Maar daar zag ik Frau dus staan. Ik foelde meteen aan dat ze zich niet zo lekker voelde. Ging meteen even wat brokjes eten en een slokje water drinken terwijl zij haar jas op ging hangen en haar tas wegzetten. Daarna ging ze languit op de bank liggen met een beker thee en haar fliesdeken oofer haar heen. Ikke ging daar boofe op liggen. Zo hebben we een hele tijd gezeten. Ze aaide me een paar keer. Wat ben je toch een goede furrpleegpoes Minnie. Dat zei ze met een beetje een schorre stem. Ik draaide me om en gaf haar een lief kopje. Jij bense lief voor mij dus ik ben lief foor jou. Zo werkt dat miauw. Dat mauwde ik naar haar. Toen kreeg ik nog een paar liefe aaitjes.
En toen hoorde ik de foordeur gaan. Sneller dan het licht sprong ik van schoot en rende ik naar de foordeur. Mauw mauw hoi hallo! Wat heb je deese keer foor mij meegenomen? Hij had een tas bij zich dus die moest ik natuurlijk inspekteren. Het werd op de taafel gelegd en ik keek er meteen in. Ow jammie. Kouwstikkies! Wel jammer trouwens dat die kouwstikkies altijd in een furrpakking zitten. En die kan je er als kat zijnde niet zomaar fan af halen. Daarfoor heb je altijd je mens nodig.
Het is soep met stukjes erin. Soms is dat kip (ouwe kip hoor geen zorgen Pipi en Dotje) en soms is dat zalm. Het zit in een soort bekertje met een dekseltje erop. Dat dekseltje is er voor dat als je niet meteen alles op je bordje of in je bakje krijgt.
de andere helft zat natuurlijk nog in dat ding. Op de foto kan je zien hoe ik dat doe. Gewoon lekker voor het bordje gaan zitten en dan met je tong alles oplikken. Je kan ook als je dat liever hebt en als je van inspekdingesen houdt eerst ff voorzichting met je pootje een beetje er uit halen. En dan het van je pootje aflikken.
Nou toen keek Frau dus wel om hihi. Wat is er Minnie froeg ze verschrikt. Ik liep naar de keuken en ik liep weer terug. Hopende dat ze de hint zou begrijpen. Helaas snapte ze me niet helemaal. Ze liep wel mee maar pakte niet dat bekertje met dat lekkere soepje voor mij. Oke dacht ik. Wat nu? En toen bedacht ik me om bij het schaaltje te gaan staan en daar MAUW te zeggen.
Hoi daar ben ikke weer. Weten jullie nog wie ik ben hihi? Ikke had ff een tijdje vrij. Dus ga lekker zitten en pak een brokje en drink een slokje want we hebben feel te bemauwen.
Nou en iedereen die mijn blog wel eens leest weet dat ik altijd furrschrikkelijk furrwend word door mensenopa. En met kersemuss dus ook. Hij had lekkere snoep katdootjes mee. Foor Frau en hemself had hij lekker eete meegenomen. Toen hun gingen lunsen toen zei Frau kijk eens Minnie. En ze pakte een blikje met daarin luukse natfoersoep. Dit is jouw spesieaale kersemuss katteluns. Nou jullie snappen dat ik dat lekker op heb gelikt. En daarna mijn snorharen ook nog ff lekker. Toen liep ik naar Frau toe en gaf ik haar als dank een lief kopje tegen haar benen. En ook een lief kopje aan mensenopa zijn benen.
straat!