Lieve allemaal, karnaaval is weer weg en mevrouw koroonaa ook. Folgens mij is echt iedereen blij dat we weer van alles mogen. En Oenis is er ook niet meer. Dat is fijn. Hier komen de updeets van mij als mienister van gefoelige saake voordat ik vertel hoe dapper ik was!
Gefoelige saake
Bertje had zich eefe verstopt omdat er een monteur kwam. Mevrouw Bert en Bertje moeten wel feilig wonen saame. Gelukkig was de monteur snel weg en kon Bertje weer bijkomen van dit afontuur. Bertje, ik geeft je meega veel kopjes omdat je toch kei dapper was.
Poesemeisje Ashley van mevrouw Sylvia had last van de darmpjes omdat zij een fierus kreeg. Herpes-fierus kwam op bezoek en gaf Ashley heel veel diejaree. Nu heeft ze meediesijnen en gelukkig gaat het beter met Ashley. Ik geeft je heel veel zachte neusjes zodat het fierus wegblijft.
Naar buiten
En toen, toen was ik ook heel dapper. Ik ben voor het eerst sins Oenis weer naar buiten gegaan. Eerst durfde ik niet simpelweg omdat ik eerst kei bang was. Want Oenis was kei sterk en hij had keiveel kapot gemaakt. Nu is alles weer gemaakt in de tuin en ik durfde weer naar buiten, maar niet zonder mijn vrouw. Voordat ik naar buiten wilde, ging ik eerst haaibaaien bij mijn vrouw. Die was op bezoek. We hadden al onze roetiene knuffel gedaan en ik kreeg ook een snek. Hier vertel ik hoe het was.
Door de poort
Met het haaibaaien wist mijn vrouw meteen dat ik iets wilde. Ze vroeg aan mij wat er dan was. Ik liep naar de achterdeur en ineens begon mijn staartje te bibberen omdat ik het kei spannend vond. Natuurlijk zag mijn vrouw dit en vroeg aan mij of ik het zeker wist. Ooma was er ook en die vertelde aan mijn vrouw dat ik al eefe niet naar buiten durfde vanwege dat Oenis op bezoek is geweest. Mijn vrouw keek mij aan en vroeg; ‘Is dit zo kereltje?’
Mijn achterpoote deden trappelen want ik was kei blij dat mijn vrouw er was en dat ze zag dat ik niet alleen durfde. ‘Zullen we dan samen gaan Bram, dan ben je niet alleen en is het misschien niet meer zo eng’. Mijn vrouw maakte de achterdeur open en ik deed iets heel dappers. Ik liep naar buiten.
Daar stond ik dan, in mijn kale leege tuin die Oenis zo had gemaakt. Ik keek meteen om, om te zien of mijn vrouw ook kwam. Dat deed ik omdat ik me dan feiliger voel. En ze stond achter me. ‘Ga maar kijken Brammie’ zei mijn vrouw tegen me. Eerlijk is eerlijk, eigenlijk wilde ik meteen weer naar binnen vluchten maar de stem van mijn vrouw maakte dat ik deed twijfelen. Mijn lijf wilde meteen terug maar mijn kop niet. Mijn kop wilde verder. ‘Kom jongen’, zei mijn vrouw tegen me terwijl zij al naar de poort liep. ‘Misschien kun je de lente al onder de poort door zien’ zei mijn vrouw. Nou, toen moest ik gewoon ineens meteen gaan kijken of dat waar is. Is de lente er al?
Dapperste dag
Met een kleine sprint, liep ik best snel naar de poort. Waar de angst was weet ik niet meer. Ik denk dat ie weg is gegaan. Toen ik bij de poort kwam deed ik meteen gluure en zag ik dat de lente eraan komt. Dees maand is de maand van de lente. Ik stond eefe na te denken toen ineens mijn oer terug kwam, en foelde ik me kei dapper want ik ging mijn roetiene doen zonder dat ik dat in de plenning had. Ik liep naar mijn buitenbak. Dat is ook waar de bomen staan. Het was heel raar om te lopen waar eerst een huisje stond en nou niet meer. Dat had Oenis gedaan.
Mijn lijf had veel spanning want mijn staartje deed de hele tijd bibberen en ik moest ook een paar keer een diepe mauw geven. Een oer mauw vanuit en diepste. Ik denk zelfs dat Kever hem heeft gehoord en die woont kei ver weg van mij. Ik ben ook meteen op mijn buitenbak een plasje gaan maken want dat moest ik gewoon. Daarna liepen mijn vrouw en ik terug naar binnen. Daar vertelde mijn vrouw hoe trots ze is op mij en dat ik naar buiten durfde. Eerlijk is eerlijk, ik had de hele tijd zenuwen en mijn lijf deed heel vaak bibberen en ik was ook kei moe geworden.
Mijn vrouw is kort daarna naar haar huis gegaan en ik ben op ooma’s bed gaan liggen dutten in de zon. Dat was een van mijn dapperste dagen ooit.
Fijn wiekent allemaal, tot de volgende blog.
Bram
Pee ess, ik ben kei trots op mezelf!

dat Oenis best sterk is. Ik was binnen toen Oenis langskwam. Van mijn Ooma en manspersoon mocht ik niet naar buiten. Oenis maakte keiveel herrie. Ik hoorde de deuren zoemen en kraken. En van buiten gebeurde er van alles maar ik durfde niet te kijken. Ook daar hoorde ik kraken en rammelen. Mijn Ooma stond voor de raam te kijken wat Oenis allemaal aan het doen was. Nou ik kan je mauwen dat het seeriejeus is. Mijn Ooma had traane in haar ooge en ze deed mijn vrouw bellen. Ik kon niet heel veel verstaan van het telefoontje want Ooma was best geschrokken van Oenis. Ze zei dat een huisje deed vliegen. Het was het metaale motorhuisje van mijn manspersoon die is gaan fliege naar twee deuren verder.
Mijn vrouw kwam heel veel kusjes brengen en knuffels. Ik mauwde haar dat ik Oenis niet zo leuk vond en dat het best een herrie maakte. Mijn vrouw begreep dat meteen en ze zei tegen me dat alles nu goed is want we zijn nu saame. En dat is ook zo. Als we saame zijn dan kan je kei veel.
Lieve allemaal, van mezelf ben ik ook wel trots op me eigen. Vorige week heb ik de visjes gered. Er zijn ook nieuwe visjes bijgekomen. Ze heten neejon teetraa. Folgens mij komen dees uit Sjiena. Ze zijn best klein en ze zijn blauw met rood van kleur. Ik vind ze mooi en ze zwemmen kei snel. De guppies vinden het ook gezellig nu. Oja, en er zijn nieuwe planten in de akwaariejum gezet. Dan kunnen de visjes lekker verstoppen in de planten.
Nu is het faaletijn geweest. Dat is de dag van liefe. Op dees dag denk je ekstra aan je liefe. Of dat nu een poesedame is of een mens of een woefmans, dat maakt niet uit. Op dees dag geef je gewoon ekstra als je dat kan. Sommige kunnen het niet en dan is het fijn als ze het wel krijgen. Mijn vrouw kwam langs voor knuffels. Dat doet ze altijd. Maar op faaletijn is het anders. Mijn vrouw’s oom is op dees dag een ster geworden. Het is nu presies twee jaar geleden dat hij een ster is geworden. Soms is dat nog moeilijk vanwege de emoozies. Net als de vrouw van Minnie, zij heb haar moeder een ster zien worden, dat is soms heel moeilijk. En als mienister van gefoelige saake hoort dit erbij.
dat de appelboom allemaal kleine knopjes heeft. Ze zijn heel klein en ze zijn groen van kleur. Ik heb geleerd dat als er knopjes komen en er komen blaadjes, dan gaat het lente worden. Zo weet ik dat het bijna lente is. De wolken hebben in dees maand natuurlijk ook nog andere plannen.
Lieve allemaal, er waren veel updeets en berichten de vorige keer in de blog en iedereen zit in spanning voor dat briefje die mijn vrouw heeft. Dat moet nog heel even wachten tot na de meldingen. Er is namelijk iets gebeurd.
Visjes
Het was kei vroeg toen het gebeurde. Mila lag beneden op de bank te slapen toen ik van de trap van boven naar beneden kwam. Mijn poot raakte de vloer aan en dees was kei nat. Ik wilde eigenlijk wat gaan eten want ik had zin in brokjes. Ik stapte een beetje verder de woonkamer in en waar ik mijn poote ook neerzette, ze werden allemaal nat. De hele vloer was vol met water! Ik ben toen vlug terug de trap op gerend want natte poote vind ik niet altijd fijn. Ik was best geschrokken want mijn lijf voelde niet fijn. Alsof ik iets heel engs heb gedaan. Ik ging vanzelf alarm maken door kei hard te mauwen. Het kwam van diep en kei hard. En ik deed het de hele tijd. Ik denk wel zo’n tien sekonde lang. Mijn poote trappelde en mijn staart deed bibberen maar ik was niet blij. Ik was heel erg geschrokken en dan doet mijn lijf ook zo. Mijn manspersoon was nog wakker en die kwam naar mij kijken waarom ik zo deed mauwen.
is. Mijn manspersoon heeft vlug de keukenblad leeg gemaakt en de akwaariejum daarop gezet. Dan kan er makkelijker water bij voor de visjes. Het is een klein scheurtje in de hoek van de akwaariejum. Gelukkig zijn alle visjes er nog en is niemand kwijt. De visjes zijn kei erg geschrokken want er was best veel water uit.
Eepielepsie
In de tas