Lieve allemaal, allereerst wil ik als mienister van gefoelige saake mijn kondoleejanzes geven aan de mensen van onze blogger Stokkie Stefan. Hij heeft afgelopen woensdag zijn koffertje gepakt en is naar Regenboogland gegaan. Hier is hij éénentwintig jaar geworden. Dat is een super hoog en mooi jaar. Zover wil ik ook komen voordat ik een ster word.

Seeniejor

Nu is het zover dat ik er niet meer omheen kan. Het gaat over seeniejoor zijn want wat is dat nou presies dat seeniejoor zijn. Van me eigen merk ik maar een klein beetje van het seeniejoor zijn.
Als je dus seeniejoor aan het worden bent, of je bent het al, dan wil dat zeggen dat jouw leeftijd van je eigen best hoog is. Of oud. Als alles goed gaat wordt je oud en dan pas ooit een keer een ster. Hoe langer je hier bent, hoe meer seeniejoor je word. Zo gaat dat nou eenmaal.

Ouder

Wanneer je seeniejoor aan het worden bent, wordt jouw lijf ook seeniejoor. Dat wil zeggen dat je samen oud wordt. Bij me eigen merk dat ik niet meer zoveel speel als toen ik nog een beebie kitten was. Eerst kon ik altijd elke dag kei veel spelen en toen foelde ik ook dat ik altijd een muis in mijn bek moest hebben.
Dat wil ik nu ook nog steeds maar niet meer altijd en elke dag. Dat is anders geworden. Ik speel nog wel graag met de Whiskas muizen en al helemaal wanneer ik oer ben omdat ik daar lekker mee kan rond slepen en mauwen tegelijk. Daar heb ik al eens een blog over gemaakt, over de muizen. Maar sommige seeniejoore poesen of katermansen foelen dat ze nog steeds elke dag moeten muisen. Dat kan natuurlijk ook dat je foelt om elke dag zoveel te spelen. Voor mij foelt dat niet meer zo.

Sjarme

Misschien heeft het helemaal niks met seeniejoor zijn te maken maar ik vind het steeds fijner als mijn mensen mij helpen en oppakken. Dat ze mij op de tafel zetten voor het eten. Dan hoef ik niet te springen. Want soms spring is wel eens mis en dan land ik naast de tafel. Dat komt denk ik nog steeds doordat ik maar één oog heb. Kan zo zijn maar het kan ook zijn dat ik gewoon lui ben en makkelijk wil. Mijn manspersoon is heel gefoelig voor mijn sjarme. Dat is wanneer ik zeur, hij meteen komt kijken.
Eerst kon ik alles zelf en dan wilde ik ook alles zelf doen. Nou is dat niet meer zo. Nou foel ik me echt een koning op mijn troon, in mijn geval mijn paal. Als ik aan de trap ga staan te zeuren, dan pakt mijn manspersoon mij op en draagt mij naar boven. Daar ga ik dan buikdutten op zijn buik. Dat is ook gewoon heel slim zijn. Als beebie kitten weet je misschien niet hoe je moet haaibaaien en dat moet je eerst jaare oefenen. Ik kan al heel lang haaibaaien en bij mij werkt het altijd. Dat heet proofessiejoneel haaibaaijer. Soms zegt mijn manspersoon dat ik gehaaid ben maar dat is folgens mij heel iets anders.

Niese

En waar ik het ook aan merk dat ik seeniejoor ben is aan mijn mensen. Als ik een keertje nies, dan kijken ze mij meteen aan en fraage ze zich af of ik naar de witte jas moet. Waarom dat zo is snap ik ook niet helemaal. Ik ben seeniejoor maar niet verkouwe en ik heb geen niesziekte. Eerst als ik deed niese dan keken mijn mensen niet eens maar nou wel. Dan kijken ze alsof ze naar de bak moeten en dat het niet zo makkelijk gaat op de bak. Ik heb geleerd dat je van vlaaflip heel snel naar de bak moet dus misschien is dat iets voor hun als ze zo moeilijk kijken.

Gemakkelijker

Maar ik hoef niet naar de witte jas hoor. Dat is nergens voor nodig. Dat is laatst al geweest en dat is genoeg. En ik schaam me nergens meer voor. Dat deed ik vroeger wel. Dat je denkt, zit je vacht goed want als er ineens een poesedame komt en die ziet je vacht zo rommelig dat je meteen in paniek schiet. Dat is niet meer. Ik ben zo als ik ben en dat is gewoon goed. Net als iemand anders. Maar als je seeniejoor bent of gaat zijn, gaat alles folgens mij gewoon makkelijker. Dat denk ik dan. Niet te veel of te druk spelen want dat doet je lijft net zo als de mijne en dan moet je wel naar de witte jas. Dus alles gewoon rustig aan en dan denk ik dat we er zijn met seeniejoor zijn.
Nou had ik toch weer iets gespeeld en ik had iets leuks op tafel gevonden maar dat is voor een andere keer. Voor nu wens ik iedereen in de lappenmand beterschap en geef ik steun kopjes! Ik tetter mee voor vreede en fanavond doe ik weer swaaie naar onze sterfriende in de hemel en een ekstra swaai wegens dat Stokkie Stefan nou daar is.

Fijn paas wiekent allemaal en tot de volgende blog.

Lieve allemaal, eefe een updeet over hoe het nu gaat. Vorige week deed mijn lijf anders dan dat mijn kop dat wilde en toen moest ik ineens naar de witte jas. Dat was een afontuur op zichzelf want ik vond er niks aan.

Goeie les

De konluusie is dat ik een hartruis heb en dat ik gewoon niet zo gek moet doen. Als je seeniejoor bent, ben je ook geen kitten meer. Je lijf ook niet ook al denkt je kop zo. Dat is een goeie les geweest. Nou moet ik wel rustig aandoen anders moet ik terug naar de witte jas en dat zie ik niet zo zitten.

Grote doos

Het is tijd om te leren wat nou seeniejoor precies inhoudt maar dat is voor een volgende blog. Vandaag wil ik graag iedereen bedanken voor de liefe woordjes en dat jullie aan me dachten. In het biesonder kreeg ik een hele grote doos van mijn vriend Kever. Mijn vrouw kreeg hem dus ik wist van niks en toen ineens kwam mijn vrouw aan met een doos.

Ik lag op de stoel te dutten toen de deur open ging en mijn vrouw op bezoek kwam. Dat is vaker zo dat mijn vrouw gewoon op bezoek komt. Meestal krijg meteen kusjes op mijn kop geplant maar dit keer niet. Ze begroette mij en zei ‘kijk eens kereltje, van je vriend Kever’. Eerst moest ik eefe gaape hoor want ik lag lekker warm in de zonnestraal op de stoel.
Toen mijn oog echt open was zag ik dat mijn vrouw een doos bij had. Ik snoof meteen aan de doos en toen wist ik, heeee dit is een bekende geur, het is van Kever en nog iets meer!
Toen hield mijn vrouw iets voor mijn neus. Het is een wiewvis. Dat is dus dat andere wat ik nog meer rook. Mijn vrouw zette de doos op tafel neer. Ik rekte me helemaal uit op de stoel en sprong daarna op de tafel. Daarna moest ik meteen in de doos kijken met mijn kop. Maar ook met mijn poten. Ik wilde presies weten wat er in de doos zit.

In de doos

Wauw er zijn heel veel speeltjes en balletjes en sneks! Er zit een geel pluizig balletje in en een balletje waar een geluidje uit komt. Oh en er is een muis! Een grote grijze muis. Nu dat ik niet zo veel mag spelen van de dokter, heb ik de muis aan Toby gegeven. Hij is er kei blij mee en neemt de muis in zijn bek mee alsof hij hem zelf gefange heeft. Hoe koel is dat?!
Zelf heb ik eefe tegen de gele bal aangetikt om te zien hoe die rolt. Dat was maar heel eefe want mijn manspersoon zag dat ik nog meer wilde tikken en toen zei hij al meteen, ‘rustig aan Bram’. Daarna kwam Mila ook kijken naar alle spullen in de doos. Die wilde ook weten wat er allemaal in zat.

Speeltjes

Naast dat er kei veel speeltjes in de doos waren lag de bodem van de doos helemaal vol met allemaal lekkers. Allemaal in kipsmaak lekkers. Er was een rond blikje met vleesstukjes met saus in kipsmaak en er was een zakje soup in kipsmaak en nog veel meer lekkers in kipsmaak. Zo was er ook een blauwe zak met catisfactions sneks in kipsmaak! Die vind ik kei lekker en die kraken zo lekker in je bek. Ik deed de zak met sneks kopjes geven toen Ooma dees vast had want hier wilde ik er wel een paar van. Maar ik wilde ook van het blikje vlees snoepen en van het zakje soup. Ik gaf alles een kopje want ik kreeg enorme trek in lekkers!

Met kip

Van binnen was ik al helemaal blij geworden van dees ferassing en mijn staartje bibberde ekstra toen mijn vrouw vertelde dat ik iets lekkers uit de doos kreeg! Ooo, wat spannend want wat krijg ik? Zijn het de sneks uit de blauwe zak of is het een blikje met vlees en saus? Wacht maar even Bram, dan pak ik een schaaltje zei mijn vrouw. Ik stond op tafel te trappelen en terwijl ik dat deed moest ik ook mauwen omdat ik zo blij was. Ik ben altijd ongeduldig wanneer ik iets lekkers krijg. Zelfs Mila begon te kletsen omdat ze ook iets lekkers wilde.
Een paar tellen later kwamen er twee schaaltjes uit de keuken. Een voor mij en een voor Mila. Het was de soup met kip! Er zitten stukken kipvlees in en super lekkere saus. Dees was zonder spikkeltjes. Maar mijn bek ging meteen op dat bakje met soup af. Smak smak deed mijn bek. Ik wilde alles ineens in mijn bek hebben maar dat kan niet. Ik kan je wel zeggen dat ik de bak zo leeg had en dat ik meer wilde maar dat heb ik niet gekregen.
Een voor een vindt mijn vrouw en dan ook nog eens niet elke dag wegens mijn gewicht en zo. Dat krijg je als je samen woont. Liefe Kevermans, heel erg bedankt voor alles wat je hebt gestuurd. Ik vind het meega lief van jou en je vrouw!

Daarnaast wil ik iedereen kopjes geven voor steun die in de lappenmand is geweest zoals Bertje of voor als je nog steeds in de lappenmand ligt. Fanavond doe ik een ekstra kaarsje voor jullie aan.

Lieve allemaal, allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor alle liefe woordjes op mij feesboek van afgelopen Woensdag. Ik foelde me niet alleen en ik was niet meer zo bang. Nog maar een klein beetje. Maar ik wist dat jullie aan mij dachten toen ik bij de witte jas was. Want wat is er nou gebeurd met mij. Dat ga ik je vertellen, nou weet ik het mediese ook.

Muise

Vorig wiekent, ik weet niet meer welke dag het was, was ik kei fijn aan het spelen. Zoals je weet hou ik van mijn Whiskas muise. Daar doe ik alles mee. Die bijt ik, sleep ik in mijn bek mee en spuug ze ergens uit waarvan ik denk, daar hoor je te zijn als een echte prooi. Dat doe ik het liefst elke dag en dan de hele dag door.
En al helemaal als ik oer ben want dan komen er mauwen uit mijn lijf waarvan ik niet eens wist dat ik het kon. Maar ik kan het dus wel. Het klinkt trouwens als een brul van een echte leeuw! Dan wil ik dat altijd zo foele als ik een muis in mijn bek heb. Maar nu komt het dus.

Afspraak

Ik was zo kei fijn bezig en ineens zei mijn lijf van ‘ho jonge!’ en toen zakte ik door mijn achterpoote en viel ik op de grond neer alsof ik kei wiew was. Maar ik was niet wiew want dat doe ik niet elke dag. Mijn kop was kei duiselig daarna en ik mauwde in paniek naar mijn mensen zo van ‘help! Er is iets’ en ‘wat gebeurt er nu?’
Mijn manspersoon zag wat er gebeurde want die keek hoe ik met mijn muis bezig was. En hij schrok kei erg en ik ook. Hij belde meteen mijn vrouw op en zei dat er iets met mij was. Nou dan kan je het raden, daarna belde mijn manspersoon de witte jas. Heb ik dat weer. Toen ik weer op mijn poote kon staan vond ik dat ik weer gewoon was maar daar trapte mijn manspersoon niet in en mijn vrouw ook niet. Iedereen was in paniek maar voor mij was het alweer gewoon zoals altijd, normaal. De afspraak voor een apk was gemaakt. Woensdag was het zover en moest ik naar de witte jas.

Sneks

Ik probeerde me te verstoppen maar dat lukte niet. Mijn beentjes zijn niet zo snel als die van mij manspersoon en hij deed ook gemeen want hij kocht mij om met snoepjes. Die legde hij in de mand en ik dacht gewoon ‘Bram, sneks jonge!’
Het deurtje ging dicht en toen wist ik het wel. Ik mauwde niet eens. In mijn gedachte deed ik het heel zachtjes want het blijft spannend. Iedereen stuurde allemaal kei liefe berichtjes van sterkte en kopjes. Toen wist ik ook van, dit kan jij jonge en je bent niet alleen.

Dokter

Toen ik bij de dokter was wilde ik niet eens uit de mand maar ik moest. Eerst deed de dokter kijken in mijn oren en bek of alles nog goed en schoon is en ook of mijn fagt goed is van kleur en zo. Daarna kwam het, een raar rond ding die op mijn borst ging. De dokter verplaatste het een paar keer en daarna mocht ik weer terug in mijn mandje. Er zal vast wel meer apk gedaan zijn maar ik was moe en klaar met het gefriemel aan mijn lijf.
Toen kwam de uitslag. Vanaf dat ik een beebie was heb ik een hartruis. Dat is een medies woord en ik snap daar niks van. Maar ik ben van leeftijd al veertien jaar en geen beebie kitten meer. Nou voor mij maakt dat niks uit maar voor mijn hart en kop wel.

Seeniejoor

Het is zo dat ik altijd als kitten en als stoere tijger graag op afontuur ga. Ik maak werkelijk van alles mee. Maar zegt de dokter, je hartje gaat dan te snel en je lijf zegt gewoon simpel: ‘jonge doe eens rustig aan, je bent seeniejoor en niet een beebie kitten’. Dus mijn lijf remt me gewoon af. Die is denk ik lui want in mijn kop kan ik echt waar heel veel. Maar mijn lijf is het er niet mee eens.
Dus van de dokter moet ik rustig aan doen en meer seeniejoor zijn. Want als ik zo door ga als beebie kitten of als tijger, dan gebeurt het ook vaker en dan moet ik terug naar de dokter en dan krijg ik pilletjes voor mijn hart. Nou zeg, dat hoef ik nou ook weer niet.
Maar hoe doe je dat eigenlijk, echt seeniejoor zijn? Is dat meer slapen? Of gewoon in slow moosjon rennen?
Voor nu ga ik dutten. Het was een kei moeilijke week met dees medies gedoe. Fijn wiekent allemaal en dank je wel voor jullie liefe berichtjes en dat jullie aan mij dachten. Ik heb alle liefe berichtjes gelese. En Kever, dank je wel dat je mijn poot vast hield!

Hoi lieve allemaal, vandaag was mijn vrouw weer bij mij. Dees keer kwam ze echt heel vroeg want ik lag nog in mijn oranje mandje die op de krabpaal ligt te slapen.

Ik was in mijn dromenland aan het dromen over beestjes toen ik ineens warmte om me heen foelde. Het was mijn vrouw die me vast pakte met haar armen. Daarna deed ze ook nog kusjes planten op mijn kop en mijn neus. Nou ja, eigenlijk kust ze mijn hele kop. Ook mijn oore. Soms vind ik het prima maar niet altijd. En mijn neus kreeg speesjaale kusjes.

Gaape

Ik moest eerst even gaape toen ik net wakker was. Mijn vrouw had me nog steeds vast. Mijn vrouw heeft het altijd lekker warm dus dan vind ik het heel fijn als ze me warm maakt met haar armen. ‘Goede morgen Brammie’, zei mijn vrouw zachtjes. Er kwam ineens nog een gaap want ik was in diepe slaap geweest. Daarna pakte mijn vrouw mijn kop zachtjes vast en keek naar mijn neus. ‘Wat heb je toch gedaan Brammie?’ vroeg mijn vrouw. Ik weet van niks hoor. Ik weet niet wat zei bedoeld met wat ik gedaan moet hebben. Mijn vrouw wreef met haar vinger over mijn neus heen en vertelde mij dat er wondjes op zitten. Wondjes krijg je wanneer je vacht kapot is gegaan en ook weer gaat genezen. Als je bijvoorbeeld een mep van een katermans of poesemeisje op je neus krijgt. Dan komt er een klein gaatje in en dat gaat dan bloeden. Dat gaatje gaat ook weer dicht. Het duurt even maar je neus kan het helemaal zelf doen. Koel he.

Ge-haafe

Mijn neus ziet er folgens mijn vrouw ge-haafe uit. Ik weet niet eens wat het betekend dus ik heb het gefraagd. Ge-haafe is wanneer je heel veel wondjes hebt en waneer je er slecht verzorgd uitziet omdat je dan heel veel beschadigd bent aan je vacht door misschien het kei veel vechten. Dus kreeg ik ook meteen de vraag van mijn vrouw of ik met Mila had gevochten. Mila is mijn gevonden zusje. Maar nee, ik heb niet met Mila gevochten. Iedereen weet denk ik wel dat ik haar soms graag plaag maar ze is een meisje meisje dus ik krijg soms een mep omdat ik haar vacht in de war heb gemaakt. Maar mijn neus is een raadsel. Ik heb niet gevochten en Mila heeft me niet op mijn neus gemept. Mijn vrouw kon het niet laten om mij een beetje te plagen door te zeggen dat ik een heuse straatkater ben. Ze maakte ook nog een foto van mijn neus en liet het aan mij zien. Mijn neus is echt helemaal ge-haafe.

Gluren

Eerst dacht mijn vrouw dat het vuil was en dat ik weer ergens met mijn kop in had gezeten. Soms doe ik dat om te weten wat het is. Dan ben ik nieuwsgierig. Maar dat was het ook niet want alle papier was aan straat en er waren geen potjes die naar de glasbak moesten dus mijn neus is raadsel voor mijn vrouw. Ze pakte een doekje uit de kast en deed daar water op. Ze ging met dat doekje een paar keer over mijn neus heen maar het ‘vuil’ ging er niet af. Het was dus geen vuil. Ze kuste mijn neus daarna nog een paar keer en liet mijn neus met rust. Ik ben inmiddels wakker en nou heb ik trek in brokjes en even tuinkontroole. Zal ik haar verklappen dat mijn neus zo is geworden door het ‘onder-de-poort’ door gluren?

Hoi lieve allemaal, afgelopen week is het echt lente geweest. Het weer was warm en ik was vaak in mijn tuintje. Soms lag ik op een tuinstoel met kussen te dutten of ik kroop in mijn bloembak.

Er gaan geen bloemetjes groeien zei mijn vrouw tegen mij. Dat is omdat er geen zaadjes in het zand zitten. Dat vind ik niet zo erg want ik heb overal bloeme staan. Dees bloempot is voor mijn dutjes. Soms was het wat kouder buiten en dan deed ik binnen dutten of spelen. Als mijn vrouw terug komt van de boodschappen inspekteer ik graag wat ze heeft. Dat betekent dat ik wil zien wat ze heeft gekocht en of het voor mij is.

In een tasje

Dees keer waren het appels. Die zaten in een tasje. Een plestiek tasje. Natuurlijk moet ik weten wat het allemaal is en hoe het werkt. Mijn kop is nieuwsgierig, dat is gewoon zo. Allereerst kijk ik er naar. Want ik wil weten hoe het eruit ziet. Plestiek is wit maar toch ook weer niet. Als het recht gevouwen is, kan je er doorheen kijken. Maar niet als het een frommel is. Dat is wanneer het niet netjes recht is. Dan kleurt het wit. Hoe dat gaat snap ik niet helemaal. Daarna, wanneer ik dus weet hoe het eruit ziet, moet ik even ruiken hoe het ruikt. Ruikt het ergens naar of ruikt het naar niks. Er was een geur maar het was niet de geur van mij brokken of sneks. Dees geur leek op de geur uit mijn tuin. Het rook een beetje naar mijn bak buiten, de grond. Ik rook ook een beetje gras maar er was ook een bloeme geur. Mijn vrouw vertelde me dat er een appel in de plestiek tas zit en dat ik daaraan rook. Ik wist niet dat appels naar mijn tuin ruiken.

Met mijn poot

Ik snofte nog een keertje aan de plestiek zak en ik rook de appel nog steeds. Toen tikte ik met mijn voorpoot tegen de zak aan. Het maakte een geluid. Een ritstel geluid. Dit heb ik vaker gehoord. Ik ken het geluid. Mijn voorpoot ging ineens vanzelf naar het plestiek toe en tikte het nog een keertje aan. En toen kwam de andere voorpoot ook meedoen. En toen nog een keer. Plestiek klinkt heel leuk. De ritsel klinkt leuk. Het klinkt niet alleen leuk, het voelt ook nog eens. Het zacht onder de poote. Het lijkt een beetje op flies maar dan een ritstel flies. Het kan ook onder je poot doorglijden. Dat leerde ik toen ik het plestiek wilde fange met mij voorpoot. Het kwam ineens in me op dat ik met mij poot kei hard wilde tikke. Alsof je een prooi vangt met een klap van je poot. Bam! En dan heb je je beestje gewoon gefange alleen bij dit plestiek ging mijn voorpoot een stukje naar voore zonder dat ik iets ekstras deed. Ik kon het niet echt tussen mijn poote krijge in de lucht want het was te glad en te zacht daarvoor. Maar het ritselen van het plestiek vind ik erg leuk en er op lopen ook. Spelen met plestiek vind ik erg leuk. Daarna wilde ik nog even bij de appel zijn. Ik kroop op het plestiek en ging bij de appel liggen. Ik wilde er nog even aan snoffen en toen leerde ik weer iets nieuws. Ik leerde dat plestiek ook keiwarm is als je er even op ligt. Dat vond heel erg fijn. Soms geniet ik van een warm dut plekje. Soms ook niet.

Gefaar

Maar voordat ik de blog ga afsluiten wil ik nog iets vertellen. Mijn vrouw was de hele tijd bij mij toen ik met plestiek aan het spelen was want plestiek is geen speelgoed eigenlijk. Het is voor ons kei gefaarlijk. Mijn vrouw heeft het ook weggedaan toen ik klaar was. Door plestiek kan je stikken of je kan klem komen te zitten en dan kan je zo ineens een ster worden. En dat hoort zo niet. Dus, plestiek was voor heel even fijn omdat mijn vrouw er ook was en zij deed opletten maar het is echt gefaarlijk als je alleen bent. Doen jullie ook foorzichtig met plestiek.
Zachte kopjes van mij, Bram