Lieve allemaal, vandaag heb ik een dutplek test. Dat is anders dan een snektest. Nou mag ik niet eete en me bek volproppen. Nee dees test is anders.

Een dutplek test is ook anders dan een slaapplek test. Het verschil tussen dees twee is best groot. Bij dutten doe je je oog maar eefe dicht. Misschien tien mienuute of zelf vijftien mienuute maar niet zo heel lang. Bij slapen doe je je oog dicht en dan ben je uure in dromenland. Sommige katers en poese kunnen de hele dag slapen. Ik ook soms.

Wasmand

Op de zolder waar mijn vrouw eerst woonde is een wasmand gekomen. Ik zag het toen ik naar boven liep om ergens te gaan dutten. Natuurlijk ben ik dan nieuwsgierig en dan moet ik van mezelf er heen.
Ik weet wat een wasmand is door dat mijn vrouw dit heeft verteld. Ik leer best veel van haar. Ze legt altijd uit wat iets is omdat ik overal bij wil zijn. Dat heb je als samen woont dan deel je bijna alles. Toen ik bovenstond moest ik gewoon naar de wasmand lopen. Ik wilde alles weten. Hoe ruikt het en welke kleur is het. Zit er iets in of toch ook weer niet. Pas ik er makkelijk in of is de wasmand te klein. Dees vragen komen altijd in mijn kop wanneer ik iets nieuws zie.

De gaap

Tijdens dat ik naar de wasmand liep kwam er ineens een gaap. Zomaar. Het kwam onverwacht en ik foelde van binnen dat ik klaar ben voor de duttest. Ik smakte heel even met mijn bek na de gaap. Dat gebeurd wel vaker. Bij de wasmand aangekomen zie ik dat het groot genoeg is voor mij, Mila en Toby. We kunnen er met z’n allen in. En de kleur is groen. Anders groen. Het is geen gras groen maar wel een groensoort alleen weet ik dees naam niet.
Mijn kop moest meteen eefe ruiken. Mijn neus snofte aan de rand van de wasmand en ik rook bijna niks. Een lichte geur van bloeme kwam nog in mij neus. Ik moest ervan niezen.

Lekker zacht

Toen ging ik eefe denke in mijn kop. Nou Brammie, wat wil je hier mee doen. Ga je erin of niet? En toen kwam er weer een gaap naar boven met een smak erachteraan. Mijn billen gingen bijna vanzelf HOP zo de mand in. Mijn kop kreeg niet eens de kans om te denke. Mijn lijf was al een beetje moe en die wilde al dutten.
Soms denk ik eerlijk waar dat mijn kop en lijf niet samen zijn zoals nu. Of mijn lijf is gewoon sneller dan mijn kop. Dus ik zat daar in de mand te kijken en te gapen. Is dit het dacht ik bij mezelf. Het foelt een beetje hard onder mijn billen maar ook wel wat warm. Zo zat ik een paar mienuute te denke en te foele. Wat gaan we doen Brammie vroeg ik mezelf af.
Ik hoorde voetstappen op de trap naar de zolder komen. Het is mijn vrouw die op bezoek is! Die zag ik al meteen dat ik klaar was voor een dut maar eerst moest ik uit de wasmand om met haar eefe te kletsen en te kriebelen. Natuurlijk werd ik opgepakt, half gewurgd en plat gekust met de woordjes Oh mijn lief manneke, knappe jongen wat heb ik je gemist. Ik jouw ook hoor maar laat me nou maar weer op de grond. Kijk vrouw, een wasmand en ik stond op het punt om daarin te gaan liggen. Mijn vrouw snapte dat ik erin wilde omdat ik terug liep naar de wasmand. Ik zie het knul, je wilt een warme dutplek. Ze deed wat was in de wasmand en pakte mij op. Ze zette mij na een kus (alweer) op de was in de wasmand.
Zo hee, dat is lekker zacht. Ik foel weer een gaap en ik kan hem niet tegen houden. Ik smakte weer na en besloot meteen om maar te gaan liggen. Het duurde niet lang voordat mijn dut overging in een slaap. Zeker nadat mijn vrouw mij nog eefe had gekriebeld toen ik net lag.

Het sijfer

Mijn dutplek test uitslag. Nou ik kan je mauwen dat het een super plek is wanneer er was in ligt. De mand zelf is groot genoeg. Zonder was kon het ook wel maar dat ligt niet zo zacht. Allebei zijn warm. Dus met en zonder was maakt geen verschil in warmte. Het helpt als je een mens hebt die je eefe kriebelt en wat woordjes zegt. Niet zoals mijn vrouw mij half wurgt en me plat kust. Gewoon subtiel, dat betekend heel zachtjes. Soms vind ik het fijn hoor dat zo knuffelt maar niet als ik wil dutten, dan moet alles zacht zijn.
De dutplek geef ik een sijfer van één tot tien. Één is slecht en tien is kei goed. Van mij krijgt het een acht! Wegens dat mijn vrouw mij zo knuffelt. Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent.

Hoi lieve allemaal, het is zomer. De zon schijnt de hele dag en het is echt al kei warm buiten. Doen jullie allemaal voorzichtig met dees warmte. Dat je genoeg poeselimonade drinkt, veel dutjes doet binnen waar het koel is en niet te veel aktief bezig bent?

Bertje’s poeselimonade is poesesoep of saus met ekstra water. Dit kan je dan gewoon lekker drinken. Het is ook voor de moeilijke drinkers onder ons. Soms wil ik ook niet drinken met dees heet weer en dan is Bertje’s limonade een goede oplossing want dan lust ik het wel.

De tuin

‘s Morgens is het nog lekker fris buiten en dan mag ik meestal de tuin in. Dan kan ik me helemaal uitleven voordat het te heet wordt. Uitleven wil zeggen dat ik dan gek doe. Ik ga rennen en springen met meestal wat mauwtjes. Ook doe ik Mila vervelen. Het is plagen maar niet gemeen. Zij plaagt mij ook dus ik mag ook een beetje plagen. Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag het was maar toen mocht ik ook naar buiten en toen wilde ik me ook uitleven. Alsof ik een kriebel in mijn billen had.
Dat heb je soms wanneer je van de bak af komt. Dat je iets voelt aan je billen, of je denkt dat je iets aan je billen voelt waardoor je ineens van de bak af wilt springen en dan even moet rennen. Sommige noemen het ook wel eens de gloeiende vijf. Waarbij je vijf minuute lang even springt en gek doet als je van de bak komt.

Struik

Dit had ik ook toen ik op die ochtend buiten was. Alleen had ik geen kriebel in mijn billen, ik wilde gewoon gek doen van binnen in mijn lijf. Het oer-gevoel was er weer. En nu wilde ik ook lekker oer doen. Ik was buiten en ik voelde van binnen dat ik iets nieuws en iets stoers wilde doen. Iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Ergens in klimmen. Nu heb ik binnen een krabpaal waar ik in kan klimmen dus klimmen kan ik maar ik heb het nog nooit buiten gedaan. En buiten heb ik geen krabpaal maar wat boome en struiken.
Vlak bij mijn bak heb ik een struik staan. Normaal komen daar keiveel bloeme in maar mijn vrouw heeft de struik geknipt. Nu heeft de struik alleen maar blaadjes. De struik is niet zo groot dus ik kan er makkelijk in. Dus dat is op de plenning. Ik ben oer en ik ga die struik in. Vanaf de achterdeur ren ik naar de struik toe om in een keer erin te springen. Maar voor de struik ga ik vol in de rem. Met mijn kop raak ik de struik aan. Ik ga eerst een kijken hoe ik er in moet. Het is namelijk een struik met keiveel blaadjes.

Er in

Mijn kop steek ik langs de blaadjes af de struik in om te zien waar de takjes zijn. Dan volgt mijn lijf. Mijn voorpoten zet ik als eerst op een takje maar dan. Hoe krijg ik mijn kont omhoog. Terwijl ik zo sta te denken krijg ik een idee. Ik kan springen. Dus ik hup mijn kont in de wiebel houding. Ik schud mijn billen van links naar rechts en terug. En dan richt ik op waar ik moet komen. Een, twee, hoppa! Ik spring en ik hang half in de struik want mijn achterpoote zijn vergeten om de tak te pakken terwijl mijn voorpoote al verder zijn. Ik probeer met mijn achterpoote bij te krabbelen maar het lukt niet. Mijn billen zijn te zwaar. Dus ik laat me zakken. Dan ga ik het nog maar een keer proberen want nu lukt het wel. Dat moet gewoon. Dus ik maak me klaar. Zet mijn billen in de houding en wiebel een paar keer tot ik durf te springen, en dan, hoppa! Weer een sprong en nu hang ik weer half in de struik. Folgens mij spring ik niet hard genoeg. Maar mijn voorpoote hebben een tak vast en nu krabbel ik met mijn achterpoote al wat ik kan de tak op. Na een paar minuute klimmen is het me gelukt. Ik sta in de struik en ik ben zo blij en trots dat het me gelukt is dat ik ineens gewoon een keiharde mauw los laat. Dees komt van diep van binnen, dat iedereen weet: Brammie is oer en het is hem gelukt! Trots ben ik zeker en ik blijf even trots in mijn struikje zitten totdat ik er genoeg van heb.
Daarna ben ik naar binnen gegaan om te dutten want klimmen is best zwaar werk. Zeker in een struikje.

Hoi allemaal, nu is mijn hartje weer een beetje normaal. Vorige keer was het zo spannend dat ik gewoon niet meer kon slapen maar ik deed wel heel veel eten. Ik was al een lange tijd flieft op Kever.

Mij hartje

De mooiste katerman van mijn dromen. En toen wilde ik furkeer vragen maar mij zenuw wist niet zeker of ik dat moest doen. Mij onzeker zei: ‘wat nou als hij nee mauwt’. En toen heb ik de stoute poten aangetrokken en furkeer gevraagd. Nou hebben we al twee weken furkeer en mij hartje is gelukkig. Ik vind dat liefde voor iedereen is en niet alleen voor één poes of kater. Ik vind iedereen lief en mij hartje is groot genoeg voor iedereen.

Maatje

Nou ben ik een sterk poesemeisje die zelfverzeker is. Net als mijn Kever, ik doe wat ik kan en dat maakt me sterk. Vandaag ga ik vertellen wat ik buiten in de tuin doe. Naast dat ik mijn broers in het gareel houdt, let ik ook buiten op. Wij poesenmeisjes en dames kunnen vrijwel alles zelf. Ik doe mijn poesenbest. Mijn droom is om ook een mooie maatje meer mama te worden als mijn mamavoelens Loes. Zij is de rolpoezedame van elk poesemeisje. En zeker van mij. Mijn Kever is ook een maatje meer. Dat vind ik hem zo geweldig mooi staan, dan gaat mijn hartje weer boemsie boem doen.

Tuin

Vandaag was ik opzichter van de tuin omdat er best veel hommels en bijtjes waren. Dat is mijn taak. Ik hou alle hommels en bijtjes in de gaten. Ik zorg ervoor dat ze naar de juiste bloem gaan. Dat doe ik door voor de bloem te gaan staan en te ‘mekkeren’. Mekkeren is een geluidje die wij poesen maken als er iets moois is die we als prooi zien, maar we kunnen het ook gebruiken om hommels en bijtjes te sturen. Als de hommels en bijtjes voorbij mij willen naar een andere bloem, dan mekker ik even en dan vliegen ze om. Ze durven namelijk niet voorbij mijn mekker. Ze zijn niet heel erg bang maar ze weten van: ‘we zijn een bloem te ver, omdraaien’. En zo gaan zij naar de bloem die nog pollen heeft.

Pootjes

Het is soms best zwaar werk want mekkeren kost best veel energie. Meestal sta of zit ik keurig in mijn poesemeisjes houding. Als je staat, dan sta je met je pootjes tegen elkaar in een rechte lijn. De ene poot is niet verder dan de andere. Ze zijn dus gelijk aan elkaar.
En als je zit, dan heb je je billen op de grond (ja dames!) en dan heb je ook je pootjes netjes naast elkaar. Gelijk aan elkaar en je hoofd is recht vooruit. Dat weten de hommels en bijtjes. Die zien meteen dat ik in werkhouding zit en dat ze naar de juiste bloem gestuurd worden.

Daarnaast loop ik rond in de tuin opzoek naar lieveheersbeestjes. Dit zijn kleine beestjes en die zijn oranje met zwarte stipjes op hun rug. Die stipjes zijn er zodat ik weet of ze ervaren zijn in het vliegen. Als hij of zij maar één stipje heeft, dan is het nog een jonkie. Maar heeft hij of zij er al vijf, dan is deze ervaren. De kleintjes stuur ik op pad. Deze jonkies zijn vaak verdwaalt en dan stuur ik ze de goede kant op. Dat doe ik met mijn neus. Eerst snof ik aan ze dat ze weten: ‘Tuin mama Mila is er en ze helpt ons op pad’. Daarna tik met mijn poot heel zachtjes tegen de billen aan. Net genoeg dat ze een beetje opschuiven en draaien. Ze staan dan namelijk presies goed voor de vlucht. Daarna mekker ik een keertje en dan gaan ze lopen. Ze openen hun vleugeltjes en vliegen de goeie kant op.

Zon

Naast mijn tuininspeksie doe ik ook aan zonnebaden en wellness. Met zonnebaden ga ik gewoon ergens liggen waar er veel zon komt. Deze plek is al lekker verwarmd. Dat vind ik fijn aan mijn pootjes. Dat is ook meteen wellness. Wellness voor de poesedames is dat je met je hoofd en lijf in balans bent. Dat je stressvrij bent en niet zoveel snoepjes eet.
Dat laatste is lastig bij mij want ik ben een lekkerbek en ik hou van eten. Maar door wellness kun je ook beter jagen en je taken doen en alles in de gaten houden als het nodig is. Je vacht ziet er weer glanzend uit doordat je lekker hebt gedut in de zon en je humeur wordt beter. Je gaat minder mauwen als in mopperen tegen de jongens. Maar soms is het nodig hoor!

Ik ben al weer aan het einde van de blog. Mijn hartje is vol met liefde voor iedereen, de zon schijnt en ik stuur iedereen een lief neusje. Tot de volgende keer.

Lieve allemaal, als mienister van gefoelige saake heb ik eerst even een woordje. Dees keer gaat het om Zooka van Binti en Zooka. Haar poot is ziek en nou moet ze naar de witte jas. Haar poot is heel erg ziek en het is beter als de poot er niet meer is. Dees is ongeloofelijk zwaar en moeilijk voor Zooka, Binti en hun vrouw. Wij denke aan jullie en ik geef zachte herstelkopjes dat je geen pijn hebt en dat je weer opknapt.

Stoer en dapper

Fandaag heb ik een speesjaal verhaal. Ik heb iets meegemaakt en het was stoer en dapper. Ik was in mijn tuintje want nou is het elke dag lekker weer. Dan wil ik ook gewoon altijd naar buiten. In mijn tuintje staan van alle soorten planten, bloemen en zelfs een boom. Ik vind het kei lekker om in mijn tuintje rond te struinen tussen de bloemen. Dan snof ik aan de bloemen en zie ik bijtjes zoemend in de bloem kruipen. Die vinden dat kei lekker. Ik ben geen bij maar ik vind bloemen snoffen ook leuk. En al helemaal als er een zonnetje op mijn lijf schijnt want dat is lekker warm.
Mijn mensen hadden afgesproken met woorden dat ze gingen barbekjuwe. Dat is wanneer er een grote pan buiten komt en dan doen ze daar hun eete op bakken. Mijn vrouw was er natuurlijk ook bij. Ik vind dees niet zo erg want ik kan dan lekker buiten blijven en als er iets valt, zoals kip of zo, dan ben ik er heel snel bij. Meestal hoef ik maar een mauw te geefe aan mijn manspersoon of een hengel met mijn poot. Dan weet hij van: ‘Brammie wil lekkers van de barbekjuw’. Dat heet sjarme en ik doe dat altijd. Daar ben ik kater voor geworden.

Geuren

Nu was het zo dat er kei lekkere geuren van de barbekjuw afkwamen. Ik rook iets wat op kip leek maar ook weer niet en het had een geur van ‘ik wil in je bijten’. Ik heb er nog geen woorden voor gevonden. Wanneer ik die heb, dan deel ik het met jullie. Ik was dus aan het zeuren om lekkers. Mijn manspersoon zegt altijd het ‘schooien’ is. Nou ik vind van niet. Ik vraag gewoon vriendelijk met sjarmes om wat lekkers. En toen gebeurde er iets. Mijn manspersoon legde zijn grijp ding weg en liep naar mij toe. Ik dacht echt dat ik wat lekkers kreeg. Pakte hij me ineens op en plante zomaar kusjes op mijn kop!

In de boom

Daarna liepen we naar de notenboom en hoppa, daar ging Bram! Ineens zat ik zo in de boom. Mijn manspersoon zette mij gewoon in de boom. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Ik zat daar ineens. Bram in de boom. Kun je het voorstellen? Ik zat daar en ik wist geeneens wat ik moest doen. Normaal zeur ik dat ik de boom in wil en nou zat ik daar. En toen zag ik over de schutting dat er andere schuttingen waren en dat er aan de overkant ook bomen zijn. Toen werd ik ineens nieuwsgierig. Ik zag struiken met van die rode bollen eraan en struiken met witte bloemen. Er was een mens met een woef en een grote boom die aan het swaaie was met zijn takken. En die dacht misschien dat ik hem niet zag want hij swaaide kei hard met zijn takken. Dat vond ik een beetje eng. Ik swaai ook wel maar niet zo hard. En ik heb geen takken.

Uit de boom

En toen kwam er ineens een grote brul wagen op mij af! Zo eentje die de bakken leegmaakt. Hij kiept alles in zijn bek alsof hij altijd honger heeft. Ik vind die eng want hij slokt alles op. Ook mijn billen als hij de kans krijgt. Je snapt het al, ik wilde die boom uit. Ik was niet meer nieuwsgierig, ik was bang. Maar hoe doe je dat, de boom uit? Ik draaide met mijn kop links en met mijn lijf naar rechts en dat deed ik ook andersom maar het lukte met niet. Ik wist één ding, ik wilde die boom uit. Het was eefe nadenke.
Uit de boom is beneden dus Bram, kop naar beneden. Poote naar beneden en dan kijken of je er uit kunt springen of iets. Daar hang je dan weer, onderste boven en niet wetend hoe ik de boom uit moest. Mijn manspersoon kwam naar me toe want hij zag dat ik bang was en niet wist hoe ik uit de boom moest. Hij gaf een tik tegen mijn billen en daar ging ik, PLOF!, zo de boom uit. Met mijn opgezette fluffige staart rende ik gauw naar binnen! Mijn billen krijgt hij niet. Ik hoef niet meer in die boom hoor. Ik blijf liever binnen tot ik zeker weet dat de wagen weg is.

Fanavond doe ik binnen swaaien naar onze sterre. Ik tetter mee voor freede en ik geef iedereen een kopje die het nodig heeft. Fijn wiekent allemaal!

Lieve allemaal, waar de sleutelhanger is gebleefe is mij een raatsel. Mij kop heb geen flauw idee waar die heen is. Het ging zo kei snel. Ik hou ook van knuffels dus dat was goed dat ik er zoveel kreeg. Fandaag heb ik een ferhaal van me eigen in Brammiestijl gemaakt. Dat is wanneer je door mij oog kijkt alsof je mij ben. Het is kei wennen om zo’n ferhaal te maken. Ik hoop dat jullie hem leuk vinden. Me eigen heb altijd keiveel afonture thuis.

Op de rol

Ik sluip door het huis als een tijger, snuffel aan alle hoeken en gaten. Ik ben opzoek naar iets om te doen. Maar ik kan nog niks vinden. Totdat ik bij de tafel kom. Daar zie ik iets interessants. Op de tafel staat een nieuwe rol keukenpapier, met een velletje ervan afgescheurd. Het ziet er zo zacht en pluizig uit. Ik kan het niet laten. Ik spring eerst op de stoel en dan op de tafel en ga er bovenop staan. Wat een heerlijk gevoel! Het keukenpapier is warm en zacht onder mijn poote.
Ik begin te spinnen van genot terwijl ik met mijn poote rondjes draai op de rol keukenpapier. Het voelt zo fijn aan mijn zachte kussentjes. Ik duw mijn poote erin en laat ze er weer uit glijden. Het papier geeft een beetje mee en ik voel een lichte veerkracht. Het lijkt wel alsof ik op wolkjes loop. Ik ga even zitten en kijk er naar. Hoe kan dit zo zacht zijn? Misschien is het het wel iets fielosoofies. Mijn nieuwsgierigheid is beloond. Dit is echt het beste plekje in huis.
Terwijl ik geniet van mijn ontdekking, hoor ik mijn vrouw lachen. Ze heeft me betrapt! “Brammie, wat ben jij aan het doen?” zegt ze lachend. Ik kijk haar met mijn grote kateroog aan en geef haar een onschuldige oer mauw. Ze schudt lachend haar hoofd en komt naar me toe. Ze aait zachtjes over mijn kop en zegt: “Lieve Brammie, lekker zacht he, daar kan je best op dutten.”

Warm en zacht

Ik blijf nog even op de rol keukenpapier staan, genietend van het warme en zachte gevoel. Maar dan besluit ik dat het tijd is om verder te gaan. Ik ga daar straks wel op dutten denk ik. Ik spring van de tafel en loop naar mijn vrouw toe. Ze bukt zich en tilt me op in haar armen. Ik snuffel aan haar gezicht en geef haar een liefdevol kopje. Nou wil ik eerst een snek voordat ik verder ga en die krijg ik. Het is kipsmaak, mijn favooriet.
Samen verlaten we de keuken en gaan we naar buiten, mijn mooie tuintje in. Daar struin ik rond, mauwend als ik iets interessants vind. Van mij mag de zon altijd warm straale op mijn vacht wanneer ik buiten ben. Dat is zo fijn dan ben ik meteen rielekst. Ik hou van de warmte en lente. Maar in mijn achterhoofd zal altijd dat warme en zachte keukenpapier op de tafel blijven. Mijn klein geheimpje, mijn eigen plekje van zachtheid en trappels waar ik straks ga dutten.
Met een tevreden gevoel en warme zonnestraale wens ik iedereen een fijn wiekent. Ik tetter mee voor vrede en ik zwaai vanavond naar onze glinsterende sterren.

Hoedjes

MamaLoes en Dorus doen weer de Hoedjessjoow in September. Het is op 19 September. Dees is eefe gekopieerd:
Wil u meedoen dan kan u een meeltje stuure naar: hoedjessjow@yahoo.com met u footoo(s) van u Sterrevriendje(s) en/of u vriendje(s) die in u huis woon. Zet u er duideluk bij Ster of Vriendje en ze naam. Leeftijd van u Ster is ook heel feel fijn. Hoe sterker u footoo hoe beeter, mij Doorie kijk of u footoo goed is.
Iedereen mag mee doen!