Alle berichten van TegnieseDienst

Lucky staat op de film

Hoi lieve allemaal, vorige keer wilde ik een blog maken over eten en zo maar toen had mijn man een filmpje gemaakt maar dat was nog niet helemaal klaar. Nu is het filmpje wel klaar zodat jullie ook eens bewegende beelden van mij kunnen zien en deze hebben met eten te maken. Jullie weten wel dat ik niet bepaald de kleinste kater ben en dat ik erg veel van eten houd. Dat heeft volgens mij mensen nog steeds te maken met dat ik honger had als kitten maar ze geven me ook steeds zulk lekker voer en snekkies, daaraan kun je dan als kater toch niet weerstaan zeker?

Film

Maar goed, onze mensen bestellen regelmatig voer, snekkies en soms speelgoed bij die winkel die dozen stuurt met pootjes erop en waar zo’n herkenbare groene band omheen zit. Als we die dozen zien, weten we dus ook meteen dat er spulletjes voor ons in zitten of voor andere poezelvriendjes. Als ze veel eten bestellen, kunnen ze puntjes sparen. Geen idee want dat nu eigenlijk precies betekent want daar houd ik me als katermans niet echt mee bezig. Veel puntjes betekent echter dat ze cadeautjes mogen uitzoeken. Dat zijn dan uiteraard cadeautjes voor katten en soms kiezen ze ook wat voor konijntje Jip. Ze hadden al snoepjes en liquid snacks uitgekozen maar omdat ze heel veel puntjes hadden verzameld, hebben ze ook een soort speelgoed gekozen.
Het heet met een moeilijk woord een Activity Centre maar wij noemen het gewoon een snekkies puzzel.
Op het filmpje kunnen jullie zien hoe ik de snoepjes eruit haal. Ik was er als ware verkenner natuurlijk als de kippen, huh katten bij om te zien wat er nu toch weer uit die grote doos tevoorschijn gekomen was. Het is een groot bord met daarop verschillende vakjes waar snoepjes in kunnen. Ik zorg er uiteraard zeker voor dat mijn mensen het bord met grote regelmaat bijvullen want er moet natuurlijk wel wat te snekken blijven. Aan de kant waar ik sta op het filmpje, is het het meest ingewikkeld om er snoepjes uit te halen. Helemaal aan de andere kant is het makkelijker maar ja, jullie snappen dan ook wel dat de snoepjes daar het eerste op zijn want daar kunnen we met onze snuit bij en hoeven we niet te hengelen met de pootjes. Eerst snapte ik die kleine bolletjes niet zo goed en dacht ik dat de snoepjes aan de buitenkant lagen maar ze zitten er heus in. Als je dan een pootje erin steekt, kun je ze er zo uithalen maar dat behoeft wel wat oefening natuurlijk.

(tekst loopt door onder de video)

Emmer

Inmiddels ben ik er aardig bedreven in en mijn broer Moos ook. Ik heb hem laten zien hoe het moet en hij kan het nu zelf ook. Dropje snapt het ook goed maar haar hoefde ik het niet uit te leggen want zij wist prima zelf hoe het werkte. Het is natuurlijk niet alleen belangrijk dat er altijd voldoende snoepjes in zitten maar je moet er als kater ook voor zorgen dat het de juiste snekkies zijn. Dat wil zeggen dat het snoepjes zijn die je heel erg lekker vindt! Dat is erg voornaam om te onthouden, mochten jullie ook een voerpuzzel krijgen. Ik kan het wel aanraden want ermee spelen en dan beloond worden is altijd leuk.

Er is ook nog wat gebeurd dat in ons andere huis ook wel eens voorkwam. Mijn man ging de emmer met brokjes vullen en daarvoor moest hij een nieuwe zak open maken. Die brokjes zijn altijd super lekker en vers dus ik begin dan zo snel mogelijk met eten. Bij voorkeur uit de emmer natuurlijk.
Ik ben blij dat dit in Krullieland ook kan en we hebben nog altijd dezelfde brokjes als eerst dus die smaken gewoon goed. Zo is dezelfde dingen hebben en krijgen nog altijd het fijnste. En kan ik daarna als een ware prins op de erwt gaan slapen op mijn zachte dekens en lekker dromen over van alles en nog wat.

Knuffels en veel kopjes van Lucky

PS Moos vond het erg leuk dat er zoveel mensen ook hem geschreven hebben nadat hij vorige keer meegeholpen had met bloggen!

Kever heeft een mening over goede ferzorging

Terwijl ik de lente rook (en dat deed ik echt, ik ruik de lente nog steeds!) is de winter weer terug gekomen, er was veel kau en reegen in in mijn tuin, twee daagen ben ik bijna niet buiten geweest, zo een fies weer fond ik het, er was geen zon en alles zag er grijs en kaud uit, maar dat past wel bij wat ik fandaag ga fertellen.

Spullie

Met mij is alles prima hoor, dat zal ik meteen maar efentjes zeggen, het gaat zelfs beeter dan het ging, ik krijg sinds een tijdje een soort spullie door mijn eeten, en daardoor beweeg ik weer veel makkelijker, het is spesjaal voor je gefrigten (dat zijn je kniejen en je rug enzo), en nau lijk ik soms wel een beebiekitten folgens mijn mensen: ik ren, ik spring en ik hang elke dag een paar keer aan de bank om te laten weeten dat ik wil speelen.

Als je huiskater, huispoes of huiskitten wordt ga je bij mensen wonen die voor je zorgen, die met je knuffelen, je lekker eeten geefen en met je naar de dokter gaan als het noodig is, ook al wil je dat eigenlijk niet, zo hoort het, ik en al mijn vrienden op de blog wonen zo, gelukkig maar, want het kan ook heel anders… zoals met Mio, het minikleine katermannetje dat mevrouw Kim ophaalde uit het asiel.

Mio

Mevrouw Kim is een vriendin van mij, en haar katten Sam ⭐️, Pom en Wolf zijn ook vrienden van mij, als kat bof je maar als je bij mevrouw Kim mag woonen, dat weet ik zeker, je mag bij haar zijn zoals je bent, zoals poes Pom die buiten woont, ze wil niet binnen woonen en heeft een eigen huisje in de tuin, is dat niet fantasties?

Nadat poes Sam een ster was geworden, kwam Wolf bij mevrouw Kim woonen, hij is al helemaal gewend maar wil graag een vriend erbij, en toen mevrouw Kim een footoo van Mio zag staan bij een asiel ging ze hem ophalen, het asiel had gezegd dat Mio pillies moest hebben maar ferder een makkelijke audere katerman was.

Toen Mio uit de reismand kwam merkte mevrouw Kim meteen dat er van alles mis was: hij liep freemd, hij was blind aan een oogje, je kon al zijn botjes foelen en hij snapte er allemaal niks van, maar het grootste probleem was dat hij niet wilde eeten, zelfs met zo een zalluf voor in je oor dat je honger krijgt wilde hij persee niet eeten.

Mio was waar hij froeger woonde zo slecht ferzorgd dat niemand er iets aan had gedaan dat hij helemaal maager was geworden, en niemand was met hem naar de dokter gegaan, in het asiel hadden ze maar wat gedaan, en zo kwam Mio bij mevrouw Kim teregt, zij heeft alles geprobeerd, de dierenarts kwam om de paar daagen bij haar thuis, Mio heeft efentjes toch gegeeten maar hield weer op, zijn lijfje was al te fer kapoo om weer gezond te kunnen worden, en na een maand is hij een prachtig klein sterretje geworden.

Saame

Natuurlijk heeft mevrouw Kim daar heel veel ferdriet van, en ze had al ferdriet omdat poes Sam vlak daarvoor ook een ster was geworden, maar ze is fooral blij dat Mio nog een tijdje goed ferzorgd is en heeft kunnen knuffelen en rusten, soms kun je niet het fijnste doen maar alleen het beste, en dat heeft mevrouw Kim gedaan, hoe moeilijk het ook was, en dat find ik zo mooi, daarom schrijf ik deze blog voor haar, dat heeft ze ferdiend find ik, en de blog is ook voor Mio, en voor alle beestjes die het moeilijk hebben.

Ik ben blij dat Mio het gefoel van Saame heeft gekend ook al was het niet lang, ik zwaai fanafond naar hem, en naar alle andere sterren, en weeten jullie wat zo mooi is?, toen ik dit had geschreefen ging ineens de zon weer schijnen, ik ren en ik spring buiten in mijn tuin, ik geniet van mijn lijf dat zoveel kan en van de knuffels van mijn mensen, van mijn tuin en mijn vrienden en mijn leefen, want ik weet weer ekstra goed hoe biesonder dat allemaal is.

***

Natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede, ik geef nooit op!!, en ik stuur een zacht kopje naar iedereen die iemand mist.

En nog even mevrouw Kever hier
Kever krijgt Glucobest poeder door zijn eten, vanwege artrose, en dat helpt heel goed. Hij eet het redelijk makkelijk (door iets lekkers heen) en hij is sindsdien weer veel actiever!

Joep over zelfstandig worden

Nee, ik ga het vandaag niet weer over het weer hebben, want dat lijkt nog steeds niet op voorjaar. M’n personeel loopt te blaffen alsof ze een hele gesprekken met de nieuwe buurpuppy aan het voeren zijn en ze beginnen wat waterig uit hun ogen te kijken terwijl ze de leeftijd van snotneus toch al heel lang voorbij zijn. Dus ik denk dat het nu aan mij is om de taak van mantelzorgkater op me te nemen. Beetje extra aandacht geven, wat meer knuffels en kopjes, spinnen en dicht tegen ze aan liggen. Wedden dat ze zich dan na dit weekend weer een stuk beter voelen?
Gelukkig gaan ze nog wel de deur uit om brokjes te verdienen en op jacht te gaan naar eten, want dat moet natuurlijk wel gewoon door gaan. Net zoals ik nog steeds m’n inspectierondes doe, maar als die achter de rug zijn ga ik snel weer naar binnen want ik heb mantelzorgkaterwerk te doen. En vier poten plus twee oortjes om weer op te warmen.

Twee jaar

Tijd vliegt als ik zo druk bezig ben. Het duurt niet eens meer twee volle maanden voordat ik jarig ben, en over iets meer dan vier maanden woon ik alweer twee jaar op mezelf. In m’n eigen huis, met eigen personeel.
Natuurlijk was dat die eerste dagen even wennen, zo zonder m’n broertjes en zusjes. Soms vraag ik me wel ‘s af hoe ‘t met hun gaat. Zouden ze net zo’n leuk huis hebben als ik, ruimte om buiten te rennen, lekker eten en ‘n hele hoop knuffels krijgen? Zou ik ze herkennen als we elkaar ooit nog ‘s tegen komen?
M’n personeel vertelde dat het personeel van m’n moeder verhuisd is, dus ik denk dat zij ook niet meer in ‘t huis woont waar ik geboren ben. Maar ik weet niet of ze wel zo blij zou zijn als ik haar zou opzoeken, want hoewel ze heel lief was en ons als kittens veel geleerd heeft, vond ze ‘t op een gegeven moment toch hoog tijd dat we op eigen pootjes gingen staan. Ze ging ook steeds vaker op stap toen we niet meer bij haar kwamen drinken omdat we al beebiekitteneten kregen. M’n personeel vertelde me later dat dat er nou eenmaal bij hoort, bij zelfstandig worden.

Zelfstandig

En ik moet eerlijk mauwen, dat zelfstandig worden heb ik aardig onder de wolfsklauw gekregen hoor. Okee, af en toe moet ik m’n personeel nog wel wat bijsturen en trainen, maar ze leren best nog wel snel voor hun leeftijd. Al heeft het een tijdje geduurd voordat ze doorhadden dat het niet hun huis is, maar ‘t mijne. Maar tegenwoordig ziet iedereen die binnenkomt dat gelijk aan het aantal krabpalen, mandjes, kussentjes en speeltjes, die allang niet meer in de twee speelgoedmanden passen die ik heb. En niet te vergeten aan de haren die ik, ondanks regelmatig kammen en borstelen, graag achterlaat op de stoelen en tegen de dikke gordijnen in de slaapkamer. Want eerlijk is eerlijk, daar kan geen stofzuiger of rubber handschoen tegenop. Het is tenslotte míjn huis.
Maar ik probeer m’n personeel ook best tegemoet te komen door tegenwoordig m’n kattenbak nog maar zelden te gebruiken. Want waarom zou ik, als ik zo’n heel mooi groot weiland achter m’n huis heb? Bijkomend voordeel daarvan is ook dat andere katten nu kunnen ruiken dat ‘t mijn weiland is. ‘t Heeft even geduurd, maar ik heb m’n plekje tussen de buurtkatten inmiddels wel gevonden.

Enigst Kater

Hoewel ik het heel errug leuk vind om samen met m’n vrienden buiten te spelen, ontdekken en stoeien, ben ik altijd weer blij dat ik Bewust Enigst Kater ben gebleven in een huis waar ik de baas ben. Ik wil m’n personeel ook echt niet delen, en m’n eten en speeltjes ook niet.
Heel af en toe probeert één van de buurtkatten wel ‘s op bezoek te komen, en dan deelt m’n personeel snoepjes uit. Míjn snoepjes! En ik vind het op zich helemaal niet erg als ze over de vloer komen, maar ‘t moet niet te lang duren. Als de snoepjes op zijn zet ik een hoge rug op, en dan weet ‘t bezoek al dat ‘t tijd is om te gaan en verdwijnen ze door de voor- of achterdeur.
Daarna is ‘t weer heerlijk rustig in huis, en heb ik alle tijd voor knuffels, kriebels, kopjes en aaien. Of ik ga lekker in één van m’n manden liggen, die ik ook met niemand deel. Voor een dutje, of om plannen te maken voor als ‘t weer zomer wordt. En dat lukt altijd ‘t beste zonder gemauw van andere buurtkatten aan m’n kop.

Vrienden

Nou zul je misschien denken dat ik nooit bezoek wil, maar in elk kattenleven zijn natuurlijk uitzonderingen.
Zo is er de hond van de overbuurvriendin, die wel ‘s meekomt als zij op bezoek komt. Zij (de hond hè, niet de overbuurvriendin) mag best m’n bakje eten leegmaken als ik uitgegeten ben en m’n waterbak leegslobberen. We spelen daarna dan een paar keer verstoppertje, en dat win ik altijd sinds ik weet dat als ik hoog ga zitten ze me niet kan zien. Blijft leuk.
En dan is er m’n grote vriend waarmee ik elk weekend snekkies deel. Gezellig samen, als katers onder mekaar, de laatste nieuwtjes bemauwen. Soms ga ik ook wel ‘s naar hem toe, met een rolkoffer vol met snekkies, want hij heeft een hele mooie tuin waar heel veel te beleven is. Ik kijk daar elke week weer naar uit.
Werk en plezier zijn ook heel goed te combineren als een andere grote vriend op bezoek komt of ik naar hem toe ga. Hij heeft een eigen bedrijf waar ik graag een pootje in meehelp, en we bedenken dan onder ‘t genot van wat snekkies, plannen om samen met anderen de koelwagens weer vol te krijgen als ‘t feest seizoen weer begint. Ik heb al veel van ‘m geleerd op ‘t gebied van muizen vangen, want als ervaren kater draait hij daar z’n poot niet voor om.

Weilandfeest

En natuurlijk kijk ik er al naar uit om al m’n andere vrienden weer tegen te komen op m’n eigen Weilandfeest, dat dit jaar zeker gaat komen. Ik heb al wat plannetjes in m’n kop die ik nog verder moet uitwerken, maar daar heb ik alle tijd voor zolang het nog koud is buiten. En zolang de buurtkatten niet telkens binnen proberen te komen om m’n snekkies op te eten…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila over koude handen

Lieve allemaal, wat is het zo heel koud buiten. Pas was ik buiten omdat ik dacht dat het lente zou zijn wegens dat de zon er al een paar keer was, maar ik had het zo heel erg mis.
Het is was zo erg koud dat ik niet eens buiten kon graafe in de tuin. De grond was gewoon zo heel erg hard van het friese. Ik ben eigenlijk meteen weer naar binnen gegaan omdat het echt zo heel veel te koud was. Ik hoop dat de buiten vriendjes een warm huisje hebben waar het warm is want de winter is er nu toch echt zo helemaal.

Zon

Zelf ben ik een zonnepaneel zoals mijn vrouw dat zegt. Ik lig graag in de zon om op te laden en warm te worden. Dat vind ik het aller fijnst van de zon. Dan foel ik die warme straale op mijn lijfje en dan draait mijn motortje meteen volop. Eerst heel hard maar daarna zo heel zachtjes omdat ik dan bijna in een dut ben.
Het liefst heb ik de zonnestraale als ik bij ooma op bed lig. Daar zijn de straale het aller fijnst en het beste. Ooma heeft een speesjaal dekentje voor mij voor als de straale er zijn. Het is een flies dekentje en dat is super zacht en warm. Het flies kan ook warm worden de straale en als je het dan koud hebt dan is zo’n warm flies dekentje erg lekker aan je lijfje.

Fliesje

Pas lag ik boven bij ooma op bed te dutten. Ik had eerst gesnekt en gesnoept. Het was een likwitsnek met vissmaak omdat ik die het lekkerste vind. Daarna deed nog eefe water drinken en ik was ook nog op de bak geweest. Dus alles was klaar voor een fijne dut. Ooma had een schoon fliesje op bed gelegd die net uit de droger kwam. Dat is een masjien die fliesjes droogt maar ook andere dingen. Mijn fliesje was zo heel zacht en nog een beetje warm van de droger. De droger heeft warme lucht maar geen straale zoals de zon dat heeft.
Maar de zon kan wel warme lucht maken. Koel hé?! Je snapt dat ik dan wel meteen op dat fliesje wil liggen want die is nog lekker warm.

Soms rol ik me helemaal op tot een bal omdat ik dan zo heel lekker warm lig. En andere keren dan lig ik helemaal lang uit omdat ik dan zo heel fijn lig of de zonnestraale zijn er en dan wil ik overal zonnestraale voelen. Dit keer lag ik helemaal opgerold als een bal helemaal lekker knus en warm toen ik een stem hoorde.
Meestal droom ik van mijn liefe Kevermans in zijn tuintje maar nu was het geen droom. Ik hoor de stem van mijn vrouw. Ze was eefe op bezoek gekomen. Ik gaapte eefe en was aan het bedenken of ik wel naar beneden zou gaan ja of nee. Soms komt mijn vrouw ook gewoon boven bij ooma’s bed om mij te knuffelen en te kriebelen. Maar omdat ik altijd sneks en knuffels wil ben ik naar beneden gegaan.

Koud

Zachtjes mauwen liep ik de trap af want soms wil ik ook eefe bijkletsen. Ik sprong op mijn paal zodat ik mijn vrouw kon begroetten. Mijn vrouw zag me en er kwamen ineens heel veel liefe woordjes en we deden neusje neusje. Ik deed ook kopjes geefe omdat ik haar zo lief vind en zij mij ook. En toen kwam het. Ik voelde iets wat ik niet zo heel fijn vond. Mijn vrouw aaide mij over de zijkant van mijn rug toen er een rilling kwam. Ze aaide me nog een keertje en weer voelde ik die rilling. Ik gaf haar hand een kopje en toen wist ik wat het was!
Brrrr, ze had mega zo heel veel koude handen!! Nou daar vond ik niet zo heel aan want ik kwam net uit een warm bedje. Mijn vrouw aaide door maar ik wilde niet meer. Ik gaf haar hand nog wat kopjes en toen deed ik een stap naar achteren. Ze snapte het en zei sorry voor de koude handen. Ik keek haar aan en toen deden we nog meer neusje neusje zonder dat de handen er waren. Die moest ze eerst maar opwarmen.

Ooma had al een theemok met thee gemaakt voor mijn vrouw zodat ze haar handen kon warmen. Ooma zei ook al dat ik niet zo van koude handen hou en dat ik liever warme heb en ooma weet dit heel goed omdat zij vaak koude handen heeft en dan ook wil knuffelen. In de zomer vind ik dat helemaal niet erg als ik lekker warm ben maar in de winter waar het friest dan heb ik liever warme handen. Toen mijn vrouw haar thee bijna op had deden we opnieuw knuffelen en nou vond ik het zo heel fijn omdat haar handen nu warm waren.
Omdat het zo heel koud is hoop ik echt dat onze buitenvriendjes ook een warm plekje hebben. Zelf ben ik in het bos gevonden en het had ook kunnen friese. Ik doe ekstra tetteren zodat ze een warm plekje hebben. Oja, en dan nog ies. Mevrouw Kever, ik vind oprecht dat Kever atleeties is en super knap en helemaal geen dikke billen heeft!!

Ik tetter ook mee voor freede en dat iedereen geluk en gezond is van ze zelf. Ik geef een kopje aan iedereen die het nodig heeft. Zo weet ik dat de vrouw van Fons en Woezel het kan gebruiken maar misschien nog meer mensen of dieren. En ik wens jullie een fijne week!

Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis

Moby moest hoesten en toen…

Eigenlijk ben ik nooit ziek en vrouw zegt gelukkig maar.
Soms heb ik wel eens een muis of vogeltje gegeten die me iets te zwaar op maag liggen maar dat is geen punt… die spuug ik uit en dan is het goed. Tot de dag dat ik begon te hoesten… eerst een beetje maar toen steeds erger. Vrouw dacht dat ik wat in de keel had zitten dat er niet uit wilde.
Dus ze maakte een afspraak bij de dokter.

Ik werd in de mand gezet en toen mocht ik mee met vrouw in de auto.
Ik vond het helemaal leuk dat ik met mijn vrouw op stap ging en heb geen enkele keer gemiauwd in de auto. Vrouw praatte tegen me en zij dat ze trots was dat ik niet miauwde. Alle anderen maken heel veel geluid als ze mee moeten in de auto… van miauwen tot schreeuwen aan toe.
Bij de dokter moesten we even wachten en toen riep iemand: ‘Moby?’
Jaaa dat ben ik! En ik voelde dat vrouw mijn mand optilde en begon te lopen.
We waren nu dus in de dokterskamer… de deksel van de mand ging open en ik werd op een tafel gezet. Vrouw vertelde het verhaal van het hoesten en toen ging de dokter in mijn bek kijken.

Mooie  kater

Ik liet alles gewillig toe, het was echt niet erg hoor. En de dokter was zooo lief tegen mij en zei dat ik een prachtig mooie kater ben.
Dus ik dacht zolang ze dat blijft zeggen mag ze me onderzoeken.
Ze zei dat het een haarbal kon zijn die me dwars zat of dat er iets in mijn keel of slokdarm vast zat. Dus dat moest onderzocht worden.
Ik werd mee genomen naar een andere kamer en daar ging de dokter goed in mijn keel kijken… maar daar was niets te zien.
Dus moest ik een slaapprik krijgen omdat ze verder wilde kijken wat er aan de hand kon zijn.
Vrouw zat bij me en ik kreeg een prik, nou dat was een makkie vond ik.
Maar opeens werd ik zoooo moe en ik zag mijn vrouw wel drie keer en ik dacht nog van… heb ik drie keer een vrouw?
Mijn vrouw heeft mij verteld dat de dokter met een slangetje via mijn bek naar binnen is gegaan en heeft gekeken tot in de slokdarm.
Daar kon ze echter niets vinden waardoor ik zou moeten hoesten.
Ik kreeg weer een prik om wat sneller wakker te worden.
En toen ik wakker werd zat vrouw nog bij me en zei: ‘He, ben je er weer?’
– Ja hoor vrouw ik werd opeens zo moe dus heb even een dutje gedaan. Alles oke met mij.
De dokter vertelde dat het dan toch een haarbal moest zijn. Dus we kregen een tube anti- haarbalpasta mee en daar moest vrouw mij iedere keer iets van geven.

Slof

En na 2 dagen kwam eindelijk die stomme haarbal eruit echt een hele grote.
Ik heb hem maar in de gang op de tegels laten vallen en niet zoals iemand hier gedaan heeft in de slof van vrouw.
En het hele goede nieuws ervan… het hoesten was over.

Liefs Moby