Mauw mauw, wat een week was het weer…
‘t Viel m’n personeel zondagochtend op dat ik maar een paar hapjes van m’n ontbijt had gegeten. Op zich is dat voor een keertje niks alarmerends, want als ik ‘s nachts een verse tuinmuis vind dan gaat ‘ie tot aan het staartje op en kan er thuisgekomen eigenlijk gewoon geen hapje ontbijt meer bij. Nou ja, meestal lik ik uit beleefdheid dan vaak nog wel even wat saus tussen de stukken vlees uit. Dat deed ik afgelopen zondag dus ook, en ze trapten er in, dat personeel van me.
Toch voelde ik me die ochtend al niet zo lekker, maar dat liet ik natuurlijk niet merken want als stoere katermans laat ik liever niet ‘t achterste van m’n tong zien.
Na de gebruikelijke lange ochtenddut had ik wat over ‘t achterpad en door m’n tuin gewandeld, en het geserveerde reepje van 100% kip voor de lunch smaakte me best wel nadat ik m’n ontbijt had overgeslagen. Ik hield me groot, kreeg aaien en knuffels en lieve woordjes, terwijl ik in de vensterbank van het grote raam in m’n slaapkamer naar buiten lag te kijken. Niks aan de poot dacht ik nog voordat ik in slaap viel, dat rare gevoel in m’n keel was vanzelf gekomen en zou dus vanzelf ook wel weer weg gaan.

Bezoek

‘s Middags heb ik me een uurtje of wat groter gehouden dan dat ik me voelde, want ik kreeg bezoek waar ik al dagen lang naar uitgekeken had. Ze had een stokje en in ketnip gemarineerde speeltjes voor me meegenomen, en die roken zó lekker dat ik heel even vergat dat ik me niet echt lekker voelde. Ik wandelde nadat hun koffie op was gezellig met m’n personeel en ‘t bezoek mee naar buiten, deed nog een rondje in de buurt en ging daarna lekker uit de wind in ‘t zonnetje liggen terwijl de tweebeners lekker aan ‘t kletsen waren. Maar uiteindelijk ben ik toch maar weer binnen in de vensterbank gaan liggen, want ’t duurde me gewoon te lang.
Voordat ‘t bezoek wegging kwam ze even gedag zeggen en wilde me nog een aai geven, maar dat was me na alle inspanning van vanmiddag toch echt net iets te veel. Ik blies naar haar…
Eigenlijk schrok ik daar zelf van, want zoiets doe ik nooit naar tweebeners. Maar gelukkig snapte het bezoek wat ik bedoelde. Ze zei met hele lieve woordjes gedag tegen me en liet me lekker verder dutten.
Dus ik wil bij deze toch nog even sorry mauwen tegen m’n bezoek. Als je nog een keertje langskomt krijg je extra veel kopjes van me, om ‘t goed te maken…

Geen trek

Maandag had ik de hele dag helemaal geen trek in brokjes, en van m’n natvoer heb ik ‘s morgens en ‘s avonds maar hooguit een kwart uit m’n bakje opgegeten. Ik heb een beetje buiten gewandeld, maar veel meer lekker in de tuin gelegen om te slapen. Ik had helemaal geen zin om te spelen of te rennen, en toen het knuffelen me wat te lang doorging heb ik zelfs ook even naar m’n personeel geblazen. Ze keken me raar aan, want dat waren ze helemaal niet van me gewend dus ik heb het met een paar likjes maar weer goed gemaakt.
Maar ‘s avonds, net voor ‘t slapen gaan, begon m’n personeel zich toch steeds meer zorgen te maken. Ik maakte geluiden alsof me een flinke haarbal dwars zat, maar er kwam helemaal niks.
Maar dat was genoeg om die nacht huisarrest te krijgen. Nou ja, ‘t was toch koud buiten, dus ik heb lekker tussen m’n personeel in op ‘t grote bed gelegen, al kwam er van slapen weinig terecht. Want elke keer als ik dat geluid weer maakte ging het licht aan en keek m’n personeel ongerust naar me en kreeg ik aaien en kriebeltjes van ze. Maar er kwam nog steeds geen haarbal of wat dan ook los.
Dus dinsdagmorgen vroeg heeft m’n personeel naar de assistente van die aardige dierendoktermeneer gebeld, en we konden dezelfde dag nog op ‘t spreekuur komen.

Reismand

Terwijl ik nog wat slaap probeerde in te halen op ‘t grote bed, werd m’n luxe reismand naast me neergezet. Die staat al zo lang als ik op mezelf woon gewoon, met het deurtje open, onder de stoel naast ‘t grote bed. Soms slaap ik daar zelfs in omdat er een heerlijk matje in ligt, dus ik had er geen enkel probleem mee om nu in die mand verder te gaan met m’n dutje…
In het blik op vier wielen keek ik even om me heen toen we de straat uit reden. Op schoot bij Senior zat ik hoog genoeg om door de gaatjes in de reismand naar buiten te kunnen kijken, en ik mauwde af en toe zachtjes als ik iets herkende. Maar al snel waren we m’n wijk uit, en ben ik weer lekker gaan liggen. Met ‘t gebrom van het blik viel ik ook al snel weer in slaap.
Een kwartiertje later liepen we de wachtkamer in. Er lag al een grote hond te wachten, maar nadat we een mooi plekje hadden gevonden kwamen steeds meer andere honden en katten en zelfs een groot konijn binnen en was ‘t gedaan met de rust.

Pillies

Gelukkig was ik al snel aan de beurt en werd ik door die lieve dierendoktermeneer uit m’n reismand geholpen. Hij keek naar m’n ogen en in m’n bek, en ik mocht op de tafel gaan liggen. Nog voordat ik goed en wel een mauw kon geven stak hij iets onder m’n staart naar binnen en vertelde aan m’n personeel dat ik verhoging had door een ontsteking achter in m’n keel. Ik moest m’n bek weer opendoen en kreeg wat koud water ingespoten. Nou, dat was best wel lekker eigenlijk. Terwijl ik nog wat na zat te genieten van de koelte in m’n keel kreeg ik twee spuitjes tegen de koorts en de pijn, en na even lekker over m’n rug gewreven te zijn mocht ik weer in m’n reismand stappen. M’n personeel kreeg ook nog pilletjes voor me mee en toen konden we weer op huis aan.

Slapen

Ik stapte zo weer vanuit m’n reismand op ‘t grote bed alsof ik nooit weg was geweest en heb de hele middag heerlijk verder liggen slapen.
In de tussentijd maakte m’n personeel een plank vrij in de koelkast, want die lieve dierendoktermeneer had gezegd dat koel eten en drinken m’n keelpijn verder zou verzachten. Dus m’n doos met cupjes kattenmelk ging op de plank, samen met een paar blikjes kip met kaas en wat blikjes met moessies. En er werden zelfs een paar likwitsneks in de vriezer gelegd!
Eind van de middag kreeg ik een kommetje koele kattenmelk op bed geserveerd, omdat m’n personeel vond dat ik wel wat moest blijven drinken. En toen het tijd was voor avondeten ben ik naar de keuken gegaan en heb m’n hele bakje leeggegeten en schoongelikt. Kon wat mij betrof zó de kast weer in, maar m’n personeel dacht daar toch anders over.

Beterder

‘s Nachts hebben we allemaal heerlijk geslapen, zonder dat ik vreemde geluiden maakte. En woensdagochtend werd m’n eerste pilletje helemaal fijngemalen met een vijzel en gemengd met twee cupjes koele kattenmelk. Nou, ik kan je verzekeren, dat is een prima manier om de dag te beginnen, hoor.
Ik voelde me ook al een heel stuk beter dan de dag er voor en nadat ik nog een likwitsnekijsje op de vensterbank geserveerd kreeg mocht ik weer naar buiten. ‘k Ben een paar keer in m’n schutting geklommen, heb op ‘t schuurdak en op m’n catwalk gezeten en heb over ‘t achterpad gewandeld. Om ‘s middags weer lekker op m’n kussen op de tuintafel te genieten van de zon, want ik wilde nou ook weer niet gelijk gaan overdrijven.

En zo gaat het elke dag weer steeds beterderder met me. ‘s Morgens en ‘s avonds krijg ik kattenmelk met m’n pilletje er in, wat ik netjes opdrink. Daarna een blikje kip met kaas of een moessie uit de koelkast voor ontbijt en diner en als lunch een lekker koel kommetje kattensoep met stukjes vlees. Ik heb ook weer trek in m’n brokjes, en ‘s avonds voor ‘t slapen ga ik als gewoonlijk weer naast m’n snektoren onder de eettafel zitten. M’n personeel weet dan dat het de hoogste tijd is om daar wat knabbeltjes in te gooien die ik er dan allemaal uit vis voordat ik naar bed ga. En steevast tussen twee en drie uur ‘s morgens maak ik m’n personeel weer wakker omdat ik naar buiten wil.
Dus eigenlijk gaat alles inmiddels weer z’n gebruikelijke gangetje hier in huis.

Kuur

Nog vier dagen, twee keer per dag m’n pilletjes innemen en dan is de kuur voorbij. Maar ik hoop wel dat m’n personeel daarna wat te eten en drinken voor me in de koelkast blijft bewaren want dat is eigenlijk best wel lekker, zeker nu het weer wat warmer gaat worden buiten.
Enne, die likwitsnekijsjes kunnen ook gewoon in de vriezer gelegd blijven worden hoor…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep