Geeuw, gaap, rek, strek. Als jullie dit lezen, zijn alle sporen van het Tweede Grote Weilandfeest uitgewist. Een feest dat nog leuker was dan de vorige edities. Dat kan bijna niet en toch is het zo. Alles was tot in de puntjes verzorgd en het liep op purrrfect lopende rolletjes.
Joep heeft werkelijk aan alles gedacht. Als er iemand een lintje verdient, is hij het! De hapjes waren uitmuntend. Er waren bijzondere specialiteiten bij, waaronder de Verse Veendamse Veldmuizen en Harige Haarlemse Hofjesmuizen. De katlega’s van Muisbezorgd hebben zich werkelijk waar overtroffen. Bij de workshops moesten dranghekken worden geplaatst, zoveel animo was daarvoor. Vanwege de privacy mag ik geen details onthullen, maar ik heb er eentje gezien waarbij gedanst werd in palen. Nou, ik kan jullie miauwen dat ik daar met rode oortjes naar gekeken heb. Toch was dat niet de reden dat ik er niet helemaal bij was met mijn kop.
Twee Upurrs
De ochtend van het feest reden er twee Upurrs voor. Dat had ik niet zien aankomen. De ene was voor mijn tante Cato. Dat wist ik. Die zou deze dag in de watten worden gelegd met een Very Important Pussy arrangement dat haar lover Willem had geregeld. Compleet met limousine, rode loper, belletjes wijn en muizen in rozenblaadjes. Speciaal voor deze dag 
had ze zich extra opgedoft. Glanzende vacht, glimmende snorharen, staart parmantig in de krul en een zachtroze sjaaltje om. Met vlinders in haar buik vertrok ze.
De tweede Upurr bleef staan. Na een tijdje wachten, kwam de chauffeur vragen of Foppe al zover was. Verbaasd keek ik mijn broer aan. Die wist overduidelijk van niets. Hij begon spontaan te stotteren en vroeg stamelend wat er aan de poot was. Wwwaar word ik heen gebracht? Met wwwwiie? Wwwat moet ik meenemen? De chauffeur was uiterst correct en vertelde dat dit een furrassing was. Hij mocht niet zeggen van wie en ook niet waar de reis heen zou gaan. Het enige wat nodig was, was een smoking en een goed humeur. Snel poetsten we de jas van Foppe op tot ik mijn evenbeeld er in zag weerspiegelen. Een krul in zijn snorharen en hij zag eruit om door een ringetje te halen. Tot straks, miauwde ik hem bij het instappen. We gingen er allebei van uit dat hij een dubbeldate had met zijn furkering. Tante Luna deed al weken geheimzinnig over een romantisch weekend. Het kon niet anders dan dat ook zij VIP-kaartjes had geregeld.
Geen spoor
Het rare was dat ik op feest wel tante Cato en oom Willem tegenkwam, overduidelijk tot over hun oren smoorfurliefd. Maar van mijn broer en tante Luna nergens een spoor. Niets wees erop dat ze hier zouden zijn of waren geweest. Iedereen die ik het vroeg, schudde de kop van links naar rechts. Eerlijk gemiauwd kreeg ik een knoop in mijn maag. Dat heb ik niet gauw, want ik lust altijd wel iets te eten. Deze keer prikte ik lusteloos met mijn nagel in een amuise. Een lieftallige dame vroeg me of het thuis beter smaakte. En dat bracht ons gesprek op onze mensen. De dame in een jas met bont patroon miauwde voluit over hoe zij het getroffen heeft met haar pursoneel. Daarop haakte een stoere katermans in cyperse vacht aan die blufte dat zijn blikopeners echt the best zijn. Voor we het in de gaten hadden, werd de groep steeds groter en furtelden we elkaar voluit over hoe we onze mensen hadden uitgekozen. Het ene furhaal was nog mooier dan het andere. Onze harten zwollen op tot ze niet meer in onze al dan niet brede borstkastjes pasten. Dat bracht me op een idee.
Gouden lepel
Het zaadje voor dit idee is begonnen door een opmerking van mijn furrienden uit Den Haag. Ze zijn meesters in straatcontrole vanuit de vensterbank. Onlangs miauwden ze op Beestboek dat hun pursoneel een gouden blikopener verdient. Eerder in mijn furhaal zei ik al dat ik Joep wilde voordragen voor een lintje. Lintjes zijn best een hele eer, maar die 
prikken enorm in je jas. En aan de zakjes waar het ons voer meestal in zit, komt bijna geen blikopener aan te pas. Dat bracht me op de gouden lepel. Onze mensen gebruiken heel vaak een lepel om ons eten in de bakjes te doen. Wie zou jij willen voordragen voor de gouden lepel? Miauw, schrijf, teken, zing je reactie in de onderstaande reacties. Of op mijn eigen Beestboek of de pagina van Ollie, onder het bericht met dit furhaal. Dan wacht ons de moeilijke taak om hèt mens te kiezen dat deze bijzondere eer verdient.
Met mijn broer is het katzijdank goed gekomen. Foppe stuurde midden in de nacht een kattenbelletje. De foto uit de stad van de liefde sprak boekdelen. Romantiek ten top.
Koppie van Japie
Behalfe tuinkater Kever ben ik ook huiskater Kever, dat beteekent dat ik zorg voor mijn mensen en ons huis, in de zomer staat dat op een laager pitje (zo zeg je dat toch?) omdat ik fooral bezig ben met tuinonderhaud, maar deze week had ik het er ineens druk mee.
Bij moeilijke gefoelens is er één ding dat altijd helpt: knuffels!, dus ik zet mijn toeter aan, op de zachtste stand, dan klink ik heeel hoog, alsof ik een beebiekitten ben, ik loop naar mijn vrouw toe en ga naast haar zitten, ze zegt Ach Keef, jij merkt het ook hè?, en gaat met me op de grond liggen om te knuffelen, ik geef kusjes en likjes en kopjes en neusjes, alles wat ik kan bedenken, en zo doe ik dat honderd keer per dag.
Steun
De eerste dagen van de afgelopen week waren heerlijk rustig, omdat er alleen nog wat kleine dingetjes gedaan konden worden en wat last-minute sponsoren gezocht moesten worden voor de laatste binnengekomen workshops die vandaag op het Grote Weiland Feest 2025 gegeven gaan worden. Maar woensdag, halverwege de ochtend was toch écht alles geregeld en kon ik het er nog even van nemen. En dat heb ik dus ook maar gedaan. Heerlijk op het grote bed liggen dutten, af en toe ‘s uitrekken en omdraaien om dan gewoon weer verder te gaan waar ik gebleven was.
terug naar mijn huis waar de vangst schoongemaakt, gefileerd, gemarineerd en gekoeld kon worden door de kanjers van Muisbezorgd.
we gingen slapen. Want vrijdagochtend kwamen alle sponsors al vroeg om tenten op te zetten, barbeknoeis te vullen, podia en kraampjes te bouwen, slaapdozen af te leveren en in de middag werd de Dubbele Wokkelbaan in elkaar gezet. En iedereen die een workshop komt geven is gisteravond al gekomen om alles klaar te zetten.
Kitten verhaal van Doerak 🐾
Nou daar ging ik dan, in mijn mand en in de auto. En ik vond dat helemaal niet eng of raar. Bij de mensen in mijn nieuwe huis ging het deurtje van de poezenmand open en ik liep er zo uit en begon gelijk overal te snuffelen, op te klimmen en op de vensterbank ging ik gelijk zitten en naar buiten kijken. Eigenlijk was dat al mijn eerste vensterbank controle denk ik. Stoere man Doerak hoorde ik roepen door mijn man mens. Maar zo ben ik nu eenmaal. Een echte Doerak. Ineens zag ik een brokkenbak staan. Daar rende ik op af en begon gelijk te eten. Dat smaakte goed alleen rook ik iets bij de brokkenbak. Mijn neusje ging als een gek tekeer, snuffel snuffel snuffel. Wat was dat toch?
wel. Dus ik klimmen en op het bed lag tante Fleur en mijn mensen.
Miauw, daar ben ik weer op Minnie’s blog dinsdag. Waar zal ik het deze keer eens oofer gaan mauwen. Daar zat ik over na te denken terwijl ik op de rand van de leuning van de bank zat. Toen hoorde ik klik klik en zag ik dat Frau een footoo van mij maakte. Zucht moet dat nou alweer? Dat froeg ik. Frau moest lachen. Ja Minnie bij jouw blog horen drie mooie footoo’s en je zat er net heel erg mooi bij fandaar dat ik even klik klik deed. Ok nou fooruit dan maar. Ik zou inderdaad niet willen dat er drie heele lelijke footoo’s bij de blog zouden staan. Alhoewel? Ben al mauw ik het zelf best een mooi poesje. En mensenoma fond dat ook. Dus dan is het zo!
Rieleksen
Hoe je ook kan rieleksen is door in de fensterbank te gaan liggen. En nee ikke bedoel niet foor de controle. Alhoewel als andere katjes dan niet in je tuin komen dan is dat mooi meegenomen natuurlijk. Nee ik bedoel in de fensterbank gaan liggen als de zon schijnt. Want die warmt je lijfje zo lekker op. Daar wordt je vanzelf soeselig fan en dus ook super lekker rielekst. Pas wel op dat je deze manier niet doet als het buiten echt suuper heet is. Want we willen natuurlijk geen gebraden kat op het menu. Deze manier van rieleksen kan je doen tot een graad of 25 ofzo. Je mens weet wel wanneer het dat wel en wanneer het dat niet is. Dat kunnen ze zien op een ep of op een meter die buiten aan de muur hangt.