Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over druk zijn

Toen ik forige keer fertelde dat ik moeilijke dagen had gehad kreeg ik zoooooveel lieve woorden van iedereen, ik foelde ze in mijn hart, mijn hart werd helemaal fol en warm en daardoor was ik meteen weer frolijker, hoe kan je nau ferdrietig en sipjes blijfen als je zulke lieve vrienden hebt?, en zo ben ik nau weer Kever zoals ik altijd ben: een frolijke jongen met een goede toeter.

Feestkever

Omdat ik heel stilletjes was geweest en veel had liggen te liggen werd ik forige week, toen ik me beeter foelde, ineens keidruk, ik werd een feestKever!!, ik rende door het huis, ik pakte mijn pluusjen muisjes en gooide ze in de lucht, ik toeterde keihard en ik krabte oferal waar ik bij kon, behalfe natuurlijk aan mijn eigen krabspulletjes want dan worden ze lelijk en dat zau ik jammer finden.

Zin in

De footoos zijn bewoogen omdat ik zo keihard de veer ging fangen!

Ik heb heel veel met de veer gespeeld, SAAME met mijn vrouw, en ik was zo antoesjast dat ik één naagel helemaal in haar finger sloeg, per ongeloos, ze moest hem er wel zelf uithalen want ik zat een beetje vast met die poot, zo diep was mijn naagel gegaan, geeft niets zei mijn vrouw en we speelden meteen weer ferder, zooo heee ik heb die veer laten zien wie de baas is en dat ben ik dus!!
Mijn mensen moesten heel erg lachen dat ik zo druk was, ze zeiden steeds Wie is dat toch? als ik langs kwam rennen, dat was een grapje hoor, dat zeiden ze omdat ik meestal niet zo druk ben, maar ik foelde ineens dat ik zooo een zin had in het leefen en dat heb ik gefierd!
Ik rende van binnen naar buiten en van buiten naar binnen, ik ging met mijn voorpoten aan de bank hangen en trok me omhoog, ik scheurde zo hard als ik kon door de slaapkamer – je hoorde me gewoon rennen!, ik trappelde tegen mijn speelgoed als ik het had gefangen en ik beet het ook nog, ik fing balletjes in de tuin, ik sprong op mijn stoelen en er weer af, en in de afond sprong ik over het bed om de hand van mijn vrouw onder het dekbed te pakken.

Rustig

Toen kwam de dag dat mijn vrouw haar hand bewoog onder het dekbed en ik er naar keek en bleef zitten, ze gooide een muisje in de lucht en ik deed niets, mijn man rolde een balletje over de floer, het rolde tegen de muur aan en bleef daar liggen, dat kwam omdat feestKever weer weg was en gewone Kever weer terug, de Kever die fooral knuffels wil, heeeeeeel veel knuffels, en die gelukkig ook al die knuffels krijgt.
Ik denk dat ik eigenlijk toch meer een rustige Kever ben, zo een feestKever zijn is leuk voor af en toe, maar ik was in de nacht zó moe dat ik de hele nacht sliep, nu ik weer gewoon Kever ben maak ik elke nacht een paar keer muziek op de spieraal, dat is leuker voor mijn mensen denk ik, anders liggen ze maar de hele nacht te slaapen, daar is toch niets aan?

Elke dag speel ik nog efentjes, maar niet te veel, Misschien een half minuutje hè Keef?! roept mijn vrouw, ja inderdaad, alles is gewoon weer zoals het hoort te zijn en dat find ik toch het fijnste.

***

Ik tetter gewoon door voor vreede, oferal op de weereld, en ik geef het nooit op want ik geloof echt dat het kan!!

Joep en zijn ervaring met de ketnipwijn

Vorige week zaterdag heb ik toch wat meegemaakt… Ik ben naar het Lichtjesfeest van Kianjo en Djoeke geweest. M’n blog was nèt af, en toen stond de bus die Belle gehuurd had al voor de deur om me op te halen. Altijd gezellig, want sinds de zomer zijn er eigenlijk geen grote feesten meer geweest, dus ‘t was kattastisch om zoveel vrienden al in de bus tegen te komen en de hele rit naar Brabant lekker met elkaar bij te kunnen mauwen. Ik had nog nooit een Lichtjesfeest meegemaakt, dus was wel heel nieuwsgierig naar hoe dat zou zijn…

Kerssemusseboom

Onderweg hoorde ik al de mooiste verhalen van vrienden die al eerder naar zo’n feest waren geweest, maar toen ik de bus uitstapte en de huiskamer inwandelde werd ik echt even stil. Zo’n mooie kerssemusseboom had ik nog nooit gezien, en er stond een heel dorp in de kamer, en ik rook allerlei lekkere luchten. Die kwamen niet alleen van de boom, maar ook van alle lekkere hapjes die overal klaarstonden.
Maar ja, m’n moeder heeft me geleerd dat ‘t niet netjes is om als ik ergens binnen kom gelijk m’n bekkie vol te proppen, dus ik heb eerst de boom ‘s goed bekeken, en het hele kerstdorp met huisjes en lichtjes. Want zóveel heb ik bij mij in huis niet staan, dus ik keek m’n ogen uit en genoot. En er was natuurlijk een hoop bij te mauwen met alle vrienden die al op ’t feest waren, en dat kan ook niet met een bek vol.

Nadat ik een paar uurtjes bijgemauwd had met iedereen die ik al kende, een bakje heerlijk Brabants water had leeggelebberd (want al dat gemauw maakt behoorlijk dorstig) en een hapje had gegeten, kwam er een stoere kater naar me toe die mauwde dat ‘ie mij van m’n blogs en FB  herkende. Ik had ‘m nog nooit eerder gezien en heel eerlijk, ik weet ook niet eens meer hoe hij heet. We raakten aan de mauw en hij wilde van alles van me weten. ‘t Leek wel of ik geïnterviewd werd, want hij gaf me weinig kans om iets aan hem te vragen. Dus de lol van een goed gesprek was er al snel van af.
Na een tijdje wilde ik wel weer terug naar ‘t feest, want daar was ik tenslotte voor gekomen. Maar ik kwam maar niet van ‘m af, dus ik besloot het vragenvuur te eindigen door ‘m uit te nodigen voor een drankje. Bij de bar zouden vast en zeker wel vrienden staan waar ik nog wat mee bij te mauwen had, zodat ik op een vriendelijke manier van m’n toch wel wat opdringerige ‘fan’ afscheid zou kunnen nemen.

Ketnipwijn

De stoere kater bood aan om in de rij te gaan staan om drinken te halen, terwijl ik met Djoeke en Kianjo stond te mauwen hoe mooi ik hun Lichtjesfeest vond. Dus ik bestelde nog een bakje van dat heerlijke water, en nadat de kater me die gebracht had nam hij afscheid en maakte zich uit de poten. ‘k Heb ‘m daarna ook niet meer gezien, en ik was opgelucht eindelijk van ‘m af te zijn.
Er zat een vreemd luchtje aan ‘t water dat voor me neergezet was, en toen ik m’n tong erin stak voor een eerste slokje vond ik het raar smaken. En na het tweede slokje wist ik zeker dat dit geen Brabants watertje was, maar de beroemde ketnipwijn moest zijn!
Nou ben ik inmiddels al een katermans van twintig maanden, en ik weet hoe lekker ketnip is. Maar dat ken ik alleen in de droge versie van m’n likbal, of m’n muizen. Maar in wijn? BLEUGH, dát was écht vies!
Na een paar minuten had ik ‘t gevoel alsof ik met dubbele tong begon te mauwen en er watjes in m’n oren zaten want iedereen klonk heel ver weg. En ik kreeg ook slaap, ik kon m’n ogen bijna niet openhouden.
Zo goed en zo kwaad als ‘t kon mauwde ik iedereen gedag omdat ik echt even een dutje moest doen en wankelde naar de kerssemusseboom, waar ik uiteindelijk in een hele diepe slaap viel.

Hamertjes

De volgende ochtend werd ik al vroeg wakker van de schoonmaakploeg, die de restjes van wat een geweldig feest moet zijn geweest aan het opruimen was. Er zaten kleine hamertjes in m’n kop, en de lichtjes die de dag ervoor nog zo mooi straalden deden nu pijn aan m’n ogen.
‘t Eerste wat ik deed toen ik weer op m’n poten stond was een enorme grote bak water naar binnen slokken, die ik zelf had getapt. En daar knapte ik gelukkig wat van op.
Terwijl ik m’n best deed om te helpen met opruimen, hoorde ik de verhalen over het feest. Er was nog heel wat gebeurd terwijl ik onder de kerssemusseboom lag te slapen, en ik heb daar echt waar werkelijk helemaal niks van meegekregen.
Na een stevig ontbijtje begon ik me gelukkig steeds beter te voelen. Ik ging wat rond vragen of iemand wist wie die stoere kater op het feest was, maar niemand scheen ‘m te kennen…
Nou ja, wat ik van het feest heb meegemaakt voordat ik die twee slokjes nam was geweldig, dus ik hoop er volgend jaar weer bij te zijn. Alleen weet ik nu wel heel zeker dat ik ver weg blijf van de ketnipwijn, want die viel echt niet lekker. Ik hou ‘t liever gewoon bij water en limonade, want ik hoef helemaal geen stoere kater te zijn.
‘k Blijf liever gewoon wie ik ben…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila en het tentje en de mossel

Lieve allemaal, buiten is er zo heel veel regen van de wolken en de zon is er niet zo heel vaak meer. Ik denk dat ze zon ook een beetje vakanzie heeft. Mezelf vind het niet zo heel erg want ik hou ook heel erg van dutjes doen. En die kan je oferal doen.

Meestal als ik ergens een warm plekje heb gevonden dan ga ik heerlijk droome. Meestal droom ik ofer mijn liefe Keverkuikentje. Hij is mijn furkeer en de mooiste katermans ooit. Ik droom dan dat we saame aan de picknick zitten. En dan is het niet alleen wij tweetjes. In het begin wel maar er komen stees meer vriendjes bij die ook warm bij de picknick willen zijn. Nu is de picknick binnen wegens het vele regen en de kou.

Tentje

Bij Kever thuis is er een tentje dat hij gemaakt heeft. In dat tentje liggen allemaal dekens en warme dingen zodat iedereen een plekje heeft. Als ik bij Kever aankom dan doe ik eerst eefe een HAP naar mevrouw Kever omdat ik weet dat ze dat stiekem fijn vind. Het is wel een zachte hap zodat het geen pijn doet want dat wil ik niet.
Daarna loop ik door naar Kever en geef ik hem een zacht kopje. Meestal krijg ik een neusje van Kever en doet hij mijn haartjes weer netjes met een borsteltje. Dat is zo heel erg lief voor een echte katermansje. Voordat ik de tent in ga mauw ik eefe wat ik allemaal mee heb genomen want zo hoort dat. Iedereen die komt neemt meestal iets mee en als dat een keer niet lukt geeft dat helemaal niks want er is genoeg.

Hapje

Zelf vind ik het fijn als ik zo heel veel kan geefe want dat doe ik graag. Ik geef graag staafjes aan Kever en ik geef graag hapjes aan mevrouw Kever. Ik maak graag soepjes klaar voor degene die een soepje wil. Ze zijn wel gewoon uit een zakje en ze zijn op gewone temperatuur. Dat is omdat ik niet met vuur mag spelen want dat is zo heel erg gefaarlijk. Voor de andere die willen heb ik ook moes bij want dat smakt ook zo heel erg lekker weg en er zijn ook likwitsneks en andere soorten vleesjes. Dus iedereen kan pakken waar die zin in heeft. Na het smikkelen en smullen doen we kletsen. Mauwen ofer het leefe en wat erbij hoort. De ene mauwt ofer een muissmaak moes en de ander weer ofer dat er veel te weinig aan staaf is, dat het staafje groter en meer mag zijn.

Het is zo reuze gezellig in de tent. Iedereen is er en alles smaakt zo lekker. Het is warm en knus wanneer mijn neusje iets anners oppikt. Het is komt niet van een achterwerk af als je dat denkt. Nee het is een geur die ik ken. Ik moet eefe denke wat dat voor een geur is. Het is eete. Is het moes, nee. Is het een likwitsnek, nee. Ik snof nog eens een keertje en weer ruik ik het maar nu sterker. Het is een vis geur! Mijn neusje beweegt in het rond opzoek naar de vis. Ik ruik het links van me en ik draai meteen naar links. Daar is de geur inees niet meer. Nou ruik ik het rechts van me dus ik draai meteen rechtsom. En nou is die geur daar inees weer weg. Het zit weer aan de linkerkant en daarna gaat de geur weer naar de rechterkant.

Maauw

Ik kan het bijna niet volgen zo snel dat de geur van links naar rechts gaat. Ik mauw inees heel hard ‘stop!’ tegen de geur. En op het moment dat ik wil fraage wie er vis heeft meegebracht ruik ik de vis recht voor mijn neus. Mijn vrienden om me heen vervagen en de tent verdwijnt maar de visgeur is er nog. Opeens ben ik niet meer bij Kever thuis maar in mijn eigen huis en in mijn eigen mand die op de krabpaal ligt. Ik doe mijn ogen open en word verrast met een stuk echte mossel en wat stukjes vis! Er is geen mevrouw Kever maar mijn eigen vrouw met verse mossels en vis.
Ik lag te dromen over Kever en de picknick toen ik inees verrast werd met een echte vis en mossel. Die mossel at ik zo heel snel op. Mijn vrouw heeft nog foto’s kunnen maken maar ik was echt zo heel snel want vis en mossels vind ik het aller lekkerst. Bram vond dat maar niks, die zei altijd dat het taaie dingen waren. Nou ik vind mossels niet taai en super lekker.

Picknick

Zullen we dan nu een echte picknick houden bij Kever in zijn tentje? Iedereen mag iets meenemen als je wilt het hoeft niet want er is altijd genoeg! Mevrouw Kever ik geef alvast een HAP! Ik ga vast naar de speesjaale winkel voor soepjes.
Ik wens jullie een fijne week met een mooie picknick. Ik tetter nog stees mee voor freede en ik geef iedereen een zacht neusje.

Pootgetekend, mienister van zachte zaake,

Milamuis

pee ess: de mossel was super de duper lekker!!

Minnie denkt aan Kersemus

Ik zat op de uitkijk fensterbank kontroole te doen. En toen zag ik een van die tweebeners van de overkant naar buiten lopen met lichtjes in z’n handen. Miauw, wat zou die gaan doen? Dus ik ging er eens goed foor zitten. Hij ging de lichtjes aan de buitenkant van zijn raam ophangen. En in het midden kwam een afbeelding van de Kersemusman.
Oh ja dacht ik bij mezelf. Katteklaas en Pietje Waf en Pietje Mauw zijn weer terug naar Spanje dus dan is het bijna tijd voor Kersemus. Hebben jullie feel gehad dit jaar? Ikke heb allemaal noepies gekregen. Paar dozen natfoer. En wat suuper duuper lekkere likwitsneks. Dan weet je toch weer waarom je het hele jaar een liefe poes bent geweest ahum hihi.

Kersemusboom

Terwijl ik daar zo aan dacht dommelde ik een beetje in slaap. Lekker dromen van muisjes en fooguls. Tot ik wakker schrok. Ja hou het goed vast! Nee niet laten vallen! Ja zo gaat het goed. Miauw dacht ik versuft wat is dat nou allemaal weer buiten? Dus ik wreef eefe met mijn pootje in mijn oogjes zodat ik het goed kon zien. Met nageltjes in natuurlijk want als ik dat met nageltjes uit zou doen dan weet ik zeker dat ik niet goed zie.
Maar goed het gedoe buiten dus. Het waren twee tweebeners die een kersemusboom door de straat aan het slepen waren. Ik kon het niet ruiken zo door het raam heen maar deze leek me wel een echte. Frau heeft geen echte. Dat vind ze gedoe en ze is er fan oofertuigd dat ik dan de hele boom kaal knabbel. Miauw haha dat zou ik toch nooit doen. Ben toch geen eekhoorn. Hoogtens zou ik er een klein beetje aan sabbelen ofzo.
Toen ik dat alles zo buiten zag gebeuren bedacht ik me hoe laat is het? Mijn kattebuikje deed nog niet knor dus Frau zou nog niet thuis komen. Nou dan moest ik mijn gedachte maar even goed onthouden. Ik sprong van de fensterbank op grote mensenmand. Legde mijn kopje op een van m’n foorpootjes en ging nog een beetje ferder slapen.
Zo heb ik nog wel eefe gelegen tot dat ik de poort hoorde. Miauw! Frau komt thuis. Hmm wat was die gedachte ook alweer die ik van mezelf moest onthouden? Was het iets met brokjes? Nee. Iets met muisjes dan? Nee, ook niet. Oh wacht ff ik weet het al.

Saame

Mauw mauw Frau mauw! Ikke wil iets met je bespreken. Ze keek me aan en aaide me oofer mijn koppie. Wat is er dan lieve Minnie? Wil je snoepjes? Eh ja dat ook mauwde ik maar dat is niet wat ik wilde zeggen. Ik liep naar de kamerdeur en weer terug. Kom eens mee! Dus ik liep de trap op naar het raam en gelukkig liep ze achter me aan. Dat is soms nog wel een dingetje hoor om je mensen te laten begrijpen wat jij wilt zeggen of doen.
Maar deze keer snapte ze me. Ik sprong in de fensterbank en wees met mijn foorpootje naar het raam van de buurman aan de ooferkant. Kijk hij heeft lichtjes hangen. En een kersemusman ding. Wanneer ga jij alle spullen uit de berging halen en neerzetten? Frau moest lachen. Ik wist niet dat jij zou dol op kersemus was Minnie. Miauw ja wel een beetje. Dan zijn er zachte lichtjes aan en jij zit op de bank met een zachte deken en ikke daar boofe op. En meestal hoef je dan ook geen brokjes te furrdienen foor een tijdje dus dan zijn we fijn saame.

Freede

Ze keek me aan. Vind je stiekem de ballen in de boom en de dingetjes in het kerstdorpje ook niet leuk? Volgens mij ging je daar vorige kerst mee aan het pootballen. Mauw wie ikke? Dat zou ik toch nooit doen hihi. Ze aaide me weer over mijn koppie. Jij en ik weten allebei beter he lieverd. Maar geeft niks hoor jij mag gewoon kat zijn van mij. Mew mauwde ik en jij gewoon tweebener. Toen furrtelde ze me dat ze de spullen pas ging neerzetten als mensenopa er ook was. Ommedat het leuker is om met zijn tweeen te doen. Ahum mauwde ik. Haha ja ok Minnie met zijn drieeen, jij als opzichter. Ik gaf haar een kopje en kroop op schoot.
Nou dit was het weer voor deze keer. Ik blijf nog altijd keihard tetteren foor Freede!

Pootje van Minnie

Lucky en zijn nieuwe ferhaal over Krullieland

Hoi lieve allemaal, deze keer heb ik niet super veel spannende dingen meegemaakt in de tuin want ik ben niet zo vaak buiten geweest. Daarvoor was wel een reden natuurlijk. Het is niet dat ik niet naar buiten mocht, maar ik wilde het liever niet. Kijk, ik ben natuurlijk een kat en de meeste katten, daar ben ik geen uitzondering op, houden van warmte. Ik ben zeker wel te porren voor een warm mandje of een zachte plaid waar je jezelf helemaal in kunt rollen zodat je het lekker warm krijgt en ook warm blijft.

Warm

Sterker nog, mijn vrouw heeft zo’n blinkend ding met een dop erop en daar doet ze soms warm water in. Zachte zak erom en het is me toch lekker warm om daar tegenaan te gaan liggen. Eigenlijk is het ding voor haar maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik het niet gebruiken kan. We delen het gewoon, dat is prima. Zij aan de ene kant er tegenaan en ik aan de andere kant.

Tuin

Maar goed, op de dag voordat ik de vorige blog had geschreven en deze naar mevrouw Olliebert verstuurde, zag mijn tuin er ’s morgens ineens heel anders uit dan anders. Ik vond dat best wel vreemd om eerlijk te zijn want dat hadden we hier nog niet eerder meegemaakt. Het is zoiets als Kever pas ook vertelde: de seizoenen komen en gaan en dan verandert er steeds wat. Toen we hier in Krullieland kwamen wonen, was het warm en scheen de zon veel. Er waren toen nog veel bloemen en blaadjes aan alle bomen en struiken maar ook die verdwenen langzaamaan toen het herfst werd. Dat kende ik nog wel van waar we eerst woonden natuurlijk. Er was hier zelfs een dag een super harde woei (nou denk ik dat ze die Bert noemden toen maar dat was beslist toch niet mijn sterrenvriendje Bert zeker die hard zat te blazen?) en toen vielen er super veel blaadjes naar beneden. Het sneeuwde blaadjes noemde mijn vrouw dat. Bij mijn blogvriend Japie was er ook al zo’n storm op visite gekomen maar die had weer een andere naam.
Maar wat later viel er andere sneeuw. Echte sneeuw dus. In de nacht was er al aardig wat gevallen maar ik slaap eigenlijk altijd op zolder in een mandje en had dat nog niet gezien. Toen ik ’s morgens naar beneden kwam, was heel mijn tuin wit. Echt helemaal dus. Alle struiken, het lekkere gras, de stoep…echt alles zag er ineens heel anders uit. Dat was heel mooi en bijzonder om te zien maar ik ging niet naar buiten hoor. Mij niet gezien want dan krijg je ijskoude pootjes. Mijn vrouw moest die dag brokjes gaan verdienen en had heel dikke sokken aangedaan en nog extra meegenomen. Dan weten jullie dus wel hoe koud het is.

Binnen

Ik heb, samen met de rest want die bleven ook lekker bij de warme plaat liggen, eieren voor mijn geld gekozen en ben binnen gebleven. Toen alle witte vlokken weer weg waren, leek het trouwens ineens wel lente want toen waren er een paar super warme dagen. Soms snap ik er niet veel meer van maar toen ging ik wel weer buiten. Even kletsen met konijntje Jip en het spoor volgen van mijn nieuw verworven kattenvriendje dat steeds in de tuin komt. Dat is ook belangrijk om te doen. Uiteraard sla ik geen enkele keer een bezoek aan de buurman over want zijn tuin is ook interessant. Een beetje stout ben ik wel een keertje geweest. Mijn mensen stonden op het punt om te gaan en ik zat op de trap. Toen deed mijn man de voordeur open en schoot ik naar buiten. Meteen weg natuurlijk. Dat zal ze leren om weg te gaan zeg. Ik was wel snel weer thuis en omdat ze blij waren dat ik zelf teruggekomen was, kreeg ik ook lekkers. Dat is toch een prima deal zeker?
Hier in de straat komen steeds meer lichtjes bij alle huizen en ook in de tuin. Dat heeft te maken met dat het over een paar weken al Kerst is maar ik moet zeggen dat ik dat zeer gezellig vind en alles ziet er nu beter uit met al die lampjes. Ik heb intussen ook een nieuwe slaapplek gevonden op de bank. Daar liggen veel kussens en een warm deken waar ik lekker in, op of zelfs onder kan gaan liggen. Ik raad het iedereen aan om dat te doen. En zeker samen met je mens of mensen. Dat is ook nog veel gezelliger ook!

Knuffels van Lucky
PS bij de volgende blog is het al bijna kerst. Ik hoop dat iedereen dan lief voor elkaar is, maar dat kan en mag nu natuurlijk ook al want dat is heel erg belangrijk!