Het had de nodige poten in de aarde, maar na een fikse workout zitten we dan eindelijk alle drie in een rammelbakkie. Als door een wonder heb ik net geen wortel geschoten.
Onderweg
Onderweg naar het gevreesde adres vraag ik honderduit. Of witjas ook van die lelijke dingen heeft gezegd tegen Foppe? Of tegen m’n tante Cato? Het zal toch niet dat hij zich tegenover haar heeft laten ontvallen dat ze een mislukte Britse Korthaar is? Haar bontjas is werkelijk waar beeldschoon. Als adonis in opleiding bij Oopa Floris zie ik heus wel dat de katers voor haar in de rij staan.
Geen van twee snapt waar ik het over heb. Al hebben ze een diepgrondige hekel aan dit soort uitjes witjas zelf is alleraardigst, beweren ze. En een zij bovendien. Ik ontspan me een beetje. Misschien valt het allemaal wel mee. Ik besluit om niet direct in de aanval te gaan. Dat kan altijd nog.
Aanpak
Aandachtig kijk ik toe hoe tante Cato de APK ondergaat. Als een statige dame zit ze keurig rechtop als witjas in haar oren kijkt, haar tanden inspecteert en met een dopje tussen haar vacht wroet. Na een ‘ziet er allemaal keurig uit’ en een prik krijgt ze een mooie stempel in 
haar poespoort. Zo doet ze dat dus. Netjes blijven zitten, dan is het snel achter de rug.
Mijn grote broer Foppe heeft een andere aanpak. Stokstijf blijft hij in het bakkie zitten. De reisbox moet worden opengeschroefd. Onder hem is het zeiknat door gutsende zweetpoten. Hij mag in het bakkie blijven zitten, terwijl witjas achter zijn oortjes kriebelt en lieve woordjes kirt. Ondertussen bevoelt ze stiekem zijn strakgespannen lijf. Hij zakt voor het examen en krijgt alleen nieuwe pillen. Ik wil wel zo’n leuk plaatje in mijn poespoort en besluit het te doen zoals tante Cato.
Mijn aanpak
‘Dag knapperd’, begint ze. Dat is nog eens een binnenkomer. ‘Jij bent dus Japie. Ik heb zoveel over je gehoord. Leuk om je eindelijk eens in het echt te zien.’ Het ijs is gelijk gebroken. Ik duw mijn warrige haardos tegen haar hand als teken van vriendelijke groet terug. Zachtjes dwalen haar vingers door mijn vacht die er weelderiger uitziet dan werkelijk is. Mijn scherpe hoektanden zijn sneller dan het licht als ze een grote klit aanraakt. Dat zal haar leren. Het stempeltje in mijn poespoort is opeens minder belangrijk. De rest van het onderzoek onderga ik met argwaan. Ik hoor heus wel dat ze concludeert dat ik te dik èn te lui ben. Mo neemt het voor me en zegt dat ik niet lang kan rennen omdat mijn longen kapot zijn (geweest). Met een koud ding luistert witjas aandachtig. Ze klinken inderdaad schraal. Daarna gaat ze met een ander apparaat over mijn bast en mompelt dat er iets geks met mijn chip is. Witjas neemt zowel voor Foppe als voor mij contact op met 
een specialist over hoe nu verder. Daar horen we later meer over. Na een prik, een compliment dat ik echt een mooie kerel ben en dapper bovendien krijg ik toch die felbegeerde stempel en mag terug in het bakkie. Onderweg naar huis maak ik in mijn kop een lijst voor de volgende keer.
Tips & tricks
Tip 1. Trap niet in liefkozingen van witjas. Op het moment dat je aandacht verslapt, nemen ze beslissingen over je. Terwijl ik genoot van kriebels gaf mijn mens toestemming om met een eng zoemding vervilte stukken uit mijn jas te scheren. Weet je hoe koud zo’n blote buik is midden in de winter? Eerlijk gemiauwd lucht het ook wel op om verlost te zijn van die strakke jas.
Tip 2. Laat niet aan je blote buik voelen. Voor je het weet betasten ze je pretvet en hebben daar een oordeel over.
Tip 3. Ga niet op een weegapparaat staan. Die cijfers zeggen rare dingen. Mensen geloven die cijfers nog ook.
Tip 4. Zorg ervoor dat je wel door de APK komt. Anders moet je terug, zoals Foppe.
Tip 5. Daar had ik eigenlijk mee moeten beginnen. Zorg ervoor dat je mens je nooit in zo’n bakkie stopt. Trap niet in snackjes. Deze moet ik heel goed onthouden!
Tip 6. Bij thuiskomst heel klaaglijk en zielig doen. Dan krijg je geheid lekkers.
Doe er je voordeel mee. Een gewaarschuwde kat telt voor twee.
Koppie van Japie
Als eerste wil ik iedereen bedanken dat ze forige week naar mijn film hebben gekeken en hebben nagedacht wat er zau kunnen zijn met mijn poot, jullie zijn de beste vrienden die er bestaan!, mijn vrouw zegt dat er hele goede tips bijzaten, en ze zegt ook dankjulliewel van mijn mensen!
Fooootuil
Hoi lieve allemaal, afgelopen week is het echt lente geweest. Het weer was warm en ik was vaak in mijn tuintje. Soms lag ik op een tuinstoel met kussen te dutten of ik kroop in mijn bloembak.
weer niet. Als het recht gevouwen is, kan je er doorheen kijken. Maar niet als het een frommel is. Dat is wanneer het niet netjes recht is. Dan kleurt het wit. Hoe dat gaat snap ik niet helemaal. Daarna, wanneer ik dus weet hoe het eruit ziet, moet ik even ruiken hoe het ruikt. Ruikt het ergens naar of ruikt het naar niks. Er was een geur maar het was niet de geur van mij brokken of sneks. Dees geur leek op de geur uit mijn tuin. Het rook een beetje naar mijn bak buiten, de grond. Ik rook ook een beetje gras maar er was ook een bloeme geur. Mijn vrouw vertelde me dat er een appel in de plestiek tas zit en dat ik daaraan rook. Ik wist niet dat appels naar mijn tuin ruiken.
ritstel flies. Het kan ook onder je poot doorglijden. Dat leerde ik toen ik het plestiek wilde fange met mij voorpoot. Het kwam ineens in me op dat ik met mij poot kei hard wilde tikke. Alsof je een prooi vangt met een klap van je poot. Bam! En dan heb je je beestje gewoon gefange alleen bij dit plestiek ging mijn voorpoot een stukje naar voore zonder dat ik iets ekstras deed. Ik kon het niet echt tussen mijn poote krijge in de lucht want het was te glad en te zacht daarvoor. Maar het ritselen van het plestiek vind ik erg leuk en er op lopen ook. Spelen met plestiek vind ik erg leuk. Daarna wilde ik nog even bij de appel zijn. Ik kroop op het plestiek en ging bij de appel liggen. Ik wilde er nog even aan snoffen en toen leerde ik weer iets nieuws. Ik leerde dat plestiek ook keiwarm is als je er even op ligt. Dat vond heel erg fijn. Soms geniet ik van een warm dut plekje. Soms ook niet.
“Eten!” riep mijn vrouw en ik hees mezelf op van het matje waar ik lag uit te buiken om te gaan kijken wat er nou weer op mijn bord lag.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en deze week heb ik feel letters die uit mij kop wille. Dan kan jij het beste met jou deur in jou huis falle en dattie meteen begin.
seere. Jij kom oog en oor tekort van jou eige, fieretwinnig uur van jou dag. Zusje heb mij eigen toen steun gegeefe want wij zit ook met mij broer Oopa Floris. Die kan jij nie somaar aan ze lot oferlaate. Maar het was moeiluk want mij Bert kreeg ze dokter op besoek. In mij kop wis ik niemeer hoe ik dinge moes doen en mij hart had feel emoozie. In jou hart wil jij er tog zijn foor jou verkering. Maar mij vrouw lag foor ze pampus in onse groote bed. Dan is leefe komplieseerd en jij zet al jou zeil bij die jij heb. En ik wil ook zegge mij hart is heel feel trots op mij Zusje want zij heb ze eigen heel feel hulpfaarig gedraage. Mij vrouw vin gelukkig weer iedere dag stukjes van ze gezond trug. En mij broer Oopa Floris krijs gewoon door van ze eigen.
alles proobeer want het is foor de rest van jou leefe. Assie jou eigen zoies ree-aa-lie-seer dan krijgie meteen jou insinking. En u weet toen dee ik niks niemeer eete. Het was mij eigen insinking en het hoor erbij. Dan moet jij praate met jou vrouw en jij moet jou plan van jou leefe maake. Assie zofeel seeniejor ben als mij Bert en ik van ons eigen dan wil jij ook jou kwaalieteit van jou leefe, jij wil geniete. Dan is jou gulde midde van jou weg belangrijk en tijd. Dattie kan wenne en jou niewe leefe in jou hart kan sluite. Dan kom er een dag dattie niemeer beeter weet. Dan heb jou nier ze eigen plekje weer gefonde. Jij ben met regt groonies van jou nier.
gezond. En ik moet bloet prikke en mij plasje inleefere. Maar van mij eigen kreeg ik heel feel stres van zofeel onnersoeke want jou dokter wil alles meete. Hij zeg meete is weete Loes. Maar mij innerlukke rust in mij hart wer heel feel ferdrietig. Wat hebbie aan jou sijfer assie jou eigen dan niemeer veilig foel in jou huis. Nu hoef ik niemeer foor onnersoeke en sijfers naa mij dokter. Mij vrouw zeg Loes jou leefesgeluk staa alteit foorop. Jij ben meer dan alleen jou sijfers. Dan kan jij weer fertrouwe op jou leefe en jou rust. Leefe wor weer gewoon ook al is jou nier kwesbaar. Mij Bert en ik zijn nu nog nog meer ferbonde weeges onse niere. Van mij eigen weet ik, Saame kan jij alles aan. Ook assie proobleeme heb met jou gezond. En ik wil zegge teege mij Bert, alles kom goed mij jonge want wij heb elkaar…. Geluk blijf gewoon in onse hart.