Kever heeft een mening over een klup, maar dan ECHT!

Forige week had ik geschreefen over een krabklup, die had Ollie bedacht omdat hij graag flokken uit het tapijt krabt, hij fertelde dat hij ook al stukjes van de muur kan hallen, dan ben je dus echt een speesjalist!, zo een klup leek mij helemaal top omdat ik draaden trek uit de floerbedekking, zooo heee en ik was helemaal ferrast dat er zooooveel reaksies op kwamen van katten die bij de klup willen komen.

Het plan

Ollie, mijn Milamuisje en ik zijn gaan nadenken over hoe je zo een klup kan beginnen, dat is best moelijk, zelf ben ik niet zo handig met mijn Aaipet en mijn vrouw kan helemaal niks met kompjoeters, echt niet hoor!, zij komt nog uit het Steenen tijdperk of hoe zeg je dat, en mijn man kan wel veel maar niet alles, gelukkig kan mevrouw Olliebert WEL alles, en zo hebben we een plan gemaakt.

Ze zijn niet zo lang meer want mijn vrouw knipt ze af🙀

Mila is Mienister van Zachte Zaake, dat is altijd handig, zij is keigoed met alles netjes opschrijfen en zorgen dat alles goed gereegeld is, dus zij doet de praktiese zaaken, Ollie is nog jong en hij moet ook nog wennen thuis, dus hij heeft het al heel druk daarmee, maar hij helpt wel een pootje als dat noodig is, en hij wordt lid van de klup natuurlijk!, en ik mocht fandaag fertellen over de klup en dat ik Preesiedent word!

Ik ben nog nooit Preesiedent geweest, mijn vrouw ook niet roept ze, maar ze zegt ook dat mijn mensen me ermee gaan helpen, want het is een ferantwoordelijk iets, als Preesiedent kan je niet alleen maar slaapen of snekkies eeten, het wordt best heel druk maar ik denk dat het goed komt, en ik wil ook zeggen dat het niet beteekent dat ik beeter ben dan anderen, want zo ben ik niet en dat zau ik ook nooit willen, we zijn allemaal vrienden en iedereen is presies goed zoals hij of zij is, dat weeten jullie toch?!

Voor wie

Er is nog iets anders dat ik wil zeggen: er waren katten die dachten dat ze niet mee konden doen omdat ze alleen aan de krabpaal krabben, maar de klup is voor iedereen die er bij wil!, dus OOK als je keurig aan je krabdingetjes krabt, of helemaal niet krabt, dat maakt niks uit, je mag altijd bij de klup!, ook woefers of konijntjes of andere diertjes mogen erbij, alle dieren zijn welkom, als je maar niet gemeen bent of gaat bijten ofzo, dat is niet fijn, daar worden anderen bang van en dat is niet leuk.

Pasjes

Maar nau komt het allerallermooiste: iedereen die bij de klup komt krijgt een eigen pasje, met een footoo van jau erop!!, finden jullie dat niet prefop…. froopes… proooofesiejoneel?, mevrouw Olliebert maakt die pasjes en ze zien er echt waar fantasties uit, kijk maar op de footoos, ik hoop dat iedereen meedoet, want met hoe meer vrienden we zijn hoe beeter we kunnen krabben en hoe meer we Saame zijn!!

Ik tetter ook nog gewoon door voor vreede, en ik zwaai heel hard naar sterretje Pom!

Hieronder komt nog een keer hoe alles werkt:

Wat is het

De kattenklup

Voor iedereen die een hobbie heeft of een hobbie zoekt

Als je lid wordt van de kattenklup, krijg je een diegietaal pasje, dat komt op saame.nl/Je kunt het ook op je feesboek zetten, dat is leuk.
Het is gratis.

Hoe kom je erbij kattenklup?
Stuur sekretaares Mila een mail met een foto dat je recht in de camera kijkt en antwoord op vragen:

wat is je hobbie
wat kun je goed (bijvoorbeeld draden uit het tapijt halen)
wat is nog moeilijk (bijvoorbeeld je werkt met hout van de vloer maar het wil niet stuk)
wil je iets meer over je hobbie vertellen(bijvoorbeeld hoe vaak doe je je hobbie, hoe vinden ze het thuis, hoe kwam je aan je hobbie)

Wat gebeurt er dan: er wordt een pasje gemaakt en een stukje tekst.

Alle pasjes komen bij elkaar op Saame.nl en Ollie zegt op zijn feesboek wanneer er weer een update is.Staat je pasje erbij dan ben je lid van de kattenklup. Dan heb je inspiratie voor je hobbie of je weet aan wie je advies kunt vragen.

Het meeladres

Je kan meelen naar Milamuisje@proton.me of naar Keverettie@proton.me

Joep en het Tweede Grote Weilandfeest

Wat was het weer heerlijk weer van de week. Ik heb, zodra de zon ging schijnen, heerlijk buiten gewandeld tussen m’n buurt inspecties door, maakte hier en daar een mauwtje met de buurtkatten die al met pensioen zijn en dus niet meer hoeven te werken, speelde weer lekker met m’n vriendjes in ‘t weiland, ging op ontdekkingstocht of lag gewoon lekker op m’n catwalk in de zon.

En die catwalk tussen de schutting met de buren en m’n eigen schutting naast het tuinhek, daar ben ik heel errug blij mee. Want terwijl ik daar dan lekker in het zonnetje lig, op bijna twee meter boven m’n tuin, zie ik van alles en iedereen over het achterpad lopen. Alleen kijkt niets of niemand omhoog, zelfs de buurkatten niet, dus ik kan mooi alles volgen zonder dat ik gezien word. Alleen m’n eigen personeel weet dat ik daar lig. Senior kan makkelijk bij me komen om dan tikkertje met me te spelen, maar Junior moet daarvoor op d’r tenen gaan staan. Dus dan hang ik soms wel ‘s met m’n voorpoten omlaag langs m’n catwalk als zij langs wil lopen, en dan krijg ik een heerlijke zachte pootmassage. Maar soms heb ik gewoon geen zin in tikkertje of een massage, en dan hoef ik maar één tik tegen hun hand aan te geven. Dan snappen ze dat ze wel onder m’n catwalk door mogen lopen, maar dat ik even met rust gelaten wil worden.

Weilandfeest

Gisteren was bijvoorbeeld ook zo’n heerlijke zonnige dag. Ik had de nachtcontroleronde gelopen, dus na ‘t ontbijt heb ik even heerlijk liggen dutten in m’n mand boven de verwarming, die trouwens geeneens meer aanstaat.
Na de lunch kwam de zon in de achtertuin, en ben ik lekker op m’n catwalk gaan liggen. De tweebener die voor m’n weiland zorgt was druk in de weer met een grote machine met hele grote wielen aan de achterkant. Ze was denk ik al druk bezig om m’n weiland weer in tiptop conditie te brengen voor het Tweede Grote Weilandfeest, dat er over een maandje of vier weer aan zit te komen. En zo heb ik, met de zon van kop tot staart op m’n velletje, heerlijk liggen bedenken wat ik dit jaar voor het feest allemaal saame met jullie wil gaan organiseren. Want gaat het een kopie worden van vorig jaar? Of heeft iemand ideetjes voor wat anders, of iets dat misschien zelfs wel beter zou kunnen?

Zelf leek het me wel een leuk idee om dit jaar een springkussen neer te zetten. Maar nu ik daar vannacht nog ‘s over nagedacht heb lijkt het me toch best wel een risico als 50 van mijn vrienden met scherpe stiletto’s daar allemaal tegelijkertijd op willen… Want ik vermoed dat ik écht m’n borg niet terug krijg als er een paar honderd kleine gaatjes in ‘t kussen zitten wanneer dat de zondag na ‘t feest weer wordt opgehaald… Misschien is de waterglijbaan dan toch wel weer een betere optie, zeker gezien de populariteit van de vorige keer.
Natuurlijk wil ik ook best m’n workshops zwemmen voor beginners en snorkelen weer geven als daar belangstelling voor is. En ik hoop dat ook de kattastische andere workshops van vorig jaar een vervolg krijgen, dus bij deze wil ik graag de oproep aan al m’n vrienden doen om daar ‘s over mee te denken. Natuurlijk is er ook plek voor nieuwe workshops, zowel voor en door de mauwers en blaffers die iets heel goed kunnen, dus laat maar van je horen als je iets van je vaardigheden wilt delen met de andere bezoekers!

Toegang

Ook de proeverij komt zeker terug met lekkere hapjes en drankjes, want ook dat was een doorslaand succes vorig jaar. En er komen weer tenten om lekker te kunnen chillen, naar muziekoptredens te luisteren of om wat bij te kunnen miauwen of blaffen met elkaar. En natuurlijk is er weer ruimte om te blijven slapen, want het feest wordt net als vorig jaar weer feestelijk afgesloten met een nachtjacht. Of een dropping zoals bij het Weilandfeest van Ropi, ‘t is maar net wat jullie graag willen.
Maar ook dit jaar moet ik weer streng zijn. Uit veiligheidsoverwegingen kunnen geen vogels, muizen, ratjes, nijntjes en andere kleine dieren mee naar ‘t feest, want ik moet er niet aan denken dat woefers of mauwers deze per ongeluk als snack gaan verorberen. Onder een half jaar oud kun je alleen naar binnen als je onder begeleiding komt van iemand die minstens dubbel zo oud is. En net als vorig jaar wordt er geen ketnipwijn of bottenbouillonbier geschonken aan minderjarige gasten, want veiligheid staat voorop en we gaan het wel gezellig houden voor iedereen. Nou ja, ‘t is eigenlijk meer om de feestvergunning niet kwijt te raken, maar dat klinkt weer zo zakelijk…

Agenda

Voorlopig heb ik het Tweede Grote Weilandfeest in de agenda laten zetten voor het weekend van 26 en 27 juli, dus hou die datum vrij. Tegen die tijd komen er hopelijk ook weer spontane carpoolmogelijkheden voor de vrienden die van wat verder weg komen.
Tenslotte hebben we nog ruim 4 maanden te gaan, dus je hebt alle tijd om na te denken of je misschien een workshop wilt geven, iets voor de proeverij wilt meebrengen, iemand een lift wilt geven of gewoon vindt dat iets zéker niet mag ontbreken op ‘t feest. Want (bijna) alles mag, maar niks moet.
Ik ga de komende tijd nog even op m’n catwalk liggen of in de vensterbank om te verzinnen wie ik als sponsor ga benaderen en wat ik allemaal nog ga regelen, en ik hou jullie zeker op de hoogte. M’n personeel zit vanaf vandaag alweer helemaal klaar om jullie aanmeldingen, ideeën en vragen te noteren. Want dat gaat gewoon tussen het brokjes verdienden en m’n eten, drinken en snekkies serveren, knuffelen, aaien en borstelen door.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mijn hobbie is aan het tapeit werken

Een hobbie dat is foor mij iets belangrijks, ik heb er houfast aan omdat ik nog steeds aan het wennen ben hier en ik weet niet goed wat ik met mijn leefe moet doen. Houfast dat is met mijn poote op het tapeit. Diep erin. Dan eruit. Flokken maken.

Vaste plek

Ik doe mijn hobbie elke dag een paar keer en elke keer lukt het ook dat is het mooie. Ik ga naar de vaste plek, dat is bij mijn trappelkussen, daar lukt de hobbie gewoon het beste.
Dan rek ik eerst heel lang dan komt er kragt in mijn lichaam.
En daarna kijk ik heel intens naar de plek en begin met mijn voorpoote in het tapeit te zetten en dan diep erin, dan eruit. Zo komen er dus flokken.

Misteerie

Ik weet niet hoe ik weet wanneer ik moet ophouden, maar elke keer kan ik presies op tijd stoppen. Misschien omdat ik dan nieuwe ontspanning van binnen heb gemaakt. En dat ik foel, ik heb kragt in mijn poote en ik kan iets. Daar is een hobbie ook voor, dat je een goed gefoel krijgt.
En ik weet ook niet hoe ik de hobbie heb ontdekt, dat is een misteerie, op een dag deed ik het gewoon en toen was het of ik het alteit al gedaan had.
Dus toen wist ik, het past bij me.

Trots

En ik weet ook zeker dat mijn vrouw trots op me is, weeges ze ferzamelde mijn flokken daarom kon ik ermee op de foto. Toen kwam ze met de stofzuiger dat fond ik stom maar ik ben gewoon opnieuw begonnen, meteen erna, goed hè.

Mijn tip

Het is een hobbie voor iedereen dat denk ik. Want het lukt elke keer, persoonlijk foor mij is dat belangrijk daar krijg ik zelf-fertrouwen door.
Heb je thuis geen tapeit dan kun je het met een dik matje doen daar zitten ook flokken in als je diep genoeg erin gaat. Eerst goed rekken is belangrijk, dat is dan ook mijn tip. En dan diep erin met je poote, en er weer uit.
Dit was mijn ferhaal ofer mijn hobbie.

Een kater met stramme pootjes (22)

Bert was in de kracht van zijn leven, nog maar iets ouder dan tien jaar, toen me begon op te vallen dat hij wat veranderde. Als het regende, lag hij lang in zijn mand, en was er met vleien en knuffels niet uit te krijgen.

Ook zag ik dat het traplopen anders was. Zijn gewone springerigheid die hem altijd op een hertje deed lijken, had plaats gemaakt voor een bedachtzame manier van trede voor trede afgaan. Soms keek hij me moeilijk aan.
Ik herkende het. Artrose. Precies wat mijn vorige kater Tim ook gehad had. En dan is het tijd voor pijnstillers. Bij de dierenarts kocht ik Onsior, naar ik las het minst belastend voor de nieren, en ’s avonds vijzelde ik een pil fijn, verborg het in een hapje en serveerde het als feestmaaltijd. Hij at knapte op. Meteen vond ik dat de artrose nu eigenlijk niet meer bestond.
Toch kwam het terug.
Bert liep strammer.

De eerste avond dat hij het avondhapje met Onsior niet lustte, presenteerde ik het van mijn vingers. Lauw, langzaam, liefe woordjes, het ging. De tweede avond dat hij wegkeek van het schoteltje, had ik een voorraad blikjes en hapjes opgebouwd zodat ik aantrekkelijke smaken kon aanbieden.

Bert nam de artrose op als een feit des levens.
Regende het, dan sliep hij.
Langzaam op de trap was ook op de trap.
Kon hij moeilijk eten, dan at hij gewoon wat minder.

En ik stelde het leven samen bij. Meer aaien, voor de gelukshormonen en tegen de pijn. Oorzalf in huis ingeval hij echt te weinig at. Andere brokjes voor de mobliteit. We probeerden Solensia, het wondermiddel dat per injectie een maand pijnvrij zou brengen, maar Bert ging er dusdanig raar van uit zijn ogen kijken, dat ik wist: dit niet meer. CB-olie lustte hij niet.

Het moeilijke van artrose was voor Bert het ongemak en voor mij het weten dat ik dit niet van hem kon wegnemen. Alleen verzachten. Dat deed ik dan ook. Kussens, dekens, mandjes, de huiskamer werd een halve ziekenboog. In mezelf had ik verdriet dat Bert niet meer ’s morgens over de trap rende naar de slaapkamer, ik had zijn pootjes zo gezellig horen roffelen altijd, dat geluid waardoor ik wist dadelijk zie ik zijn kop, nog even en ik kan hem weer aaien en hij mij. Dat was voorgoed voorbij, ook al wilde ik het niet, ik wilde het vasthouden, dat hele gezellige van ons samen.

Maar nu wist ik, hij is beneden, wegens zijn stramme pootjes, dus nu hoort hij mij over de trap komen en hij weet, dadelijk komt de knuffel, dan is ze er weer.

Zo deden we het dan maar, ons samen concentreren op wat er allemaal wel kon, en dat was best veel, en het was ook best goed, al moest het nu allemaal op een andere manier.

Mila over kopjes geefe

Lieve allemaal, er is ies heel fijns. Het is bijna lente! Merken jullie het ook aan het warme zonnetje die stees vaker eefe komt straale? Ik wel want ik ben stees vaker een zonnepaneeltje volgens mij vrouw. Het maakt me zo heel blij in mij kop en in mij lijf. Alles gaat weer groeien buiten en dat vind ik zo heel machtig mooi.

Plantjes

Thuis hebben we nu aardbeitjes gezaaid. Mijn vrouw was weer eens naar de eksjon geweest en dan heeft ze altijd een tas bij als ze thuis komt. Daar zaten de aardbeizaadjes in. Het is een thuispakketje die je dus makkelijk thuis kunt maken. Het is een bakje van juute en een zakje met aarde en een zakje met aardbeizaadjes. Oh en die waren zo heel erg klein, zo ieniemienie klein. Ik moest zo heel goed kijken want ik zag ze bijna niet. Ik mocht niet snoffen van mijn vrouw want ze was bang dat ze in mijn neus kwamen en dan groeien daar de aardbeien en dat wil ik niet. Nou weet ik dat dat niet kan maar toch. Ik wil niet dat dat gebeurt. Ik mocht ook geen kopjes geefe dat mag pas als er plantjes zijn want nu zijn ze te klein.

Knuffels

Zoals jullie weten ben ik een grote knuffelbeer. Ik hou van knuffelen en friemelen en kriebelen en alles wat daarbij hoort. En toen dacht ik ineens van dat kan ik heel goed. Ik kan zo goed knuffelen en kriebelen dat ik dat op Joeps weilandfeest ga doen! Ik heb van me eigen al dertien jaar erfaring met knuffelen en kopjes geefe en kriebelen dat ik daar best ies over kan fertellen. Er zijn best veel verschillende kopjes geefe. Ik zal een lijstje maken. Het is ook voor degene onder ons die nog onderzoeken wat ze nou willen met hun leefe en dit misschien als taak willen proberen.

Soorten kopjes

1. gewoon kopje
2. boink kopje
3. zacht kopje
4. neusje neusje
5. helemaal

Nummer 1 is het gewone kopje. Dat wil zeggen dat je jij met je kop naar je mens gaat en gewoon je kop tegen je mens duwt. Maakt niet uit waar. Je kan je motor eventueel aanzetten zodat het ook nog eens fijn klinkt.

Dan hebben we nummer 2, de ‘boink’ kopje. Hier ga je wat lomper naar je mens en duwt je kop wat harder tegen je mens aan. Je mag je kop tegen je mens laten staan maar je kan ook weer je kop weg halen. Het is wat jij wilt. Meestal staat je motor al aan omdat je in een knuffelbui bent.

Nummer 3 is het zacht kopje. Hier weet je niet zeker of je wel wilt knuffelen of kopjes wilt geven dus doe je het zo heel zachtjes. Misschien is dat wel genoeg en hoef je niet meer. Je motortje hoeft ook niet aan te staan, kijk eefe hoe jij je voelt. Het kan ook zijn dat je alleen maar zachte kopjes geeft omdat deze dan presies goed zijn.

Neusje neusje op nummer 4 is mij favooriet! Hier ga je met jouw neus langs de neus van je mens af. Je doet een klein beetje een zachte boink met je neus tegen je mens zijn neus en dan volgt autoomaties het kopje. Dit vind ik de fijnste en mijn motor draait dan meestal al.

Dan hebben we op nummer 5 nog de ‘helemaal’. Dit is een kopje die helemaal verder gaat tot aan je staart. Je begint dus met je kop en dan loop je helemaal door tegen je mens aan tot je aan je staart bent. Hier draait je motor volop en wil je denk ik overal gekriebeld worden. Het kan gebeuren dat er bij alle kopjes een hap komt, dit is meestal dat we zeggen dat we het fijn vinden en eefe niet weten hoe we dat moeten uitten. Het moet wel een fijne knuffel/kopjes bui zijn dus als je foelt van: ik wil echt bijten, dan is het slim om eefe weg te gaan van je mens. Dan kan je dit later opnieuw proberen. Je mens kan meekijken of het ook zo is, dat helpt vaak. Ik ga verder met kopjes en kriebelen want mijn vrouw is er en ik wil knuffels.

Ik wens jullie een fijne warme week met freede tetters, kopjes en knuffels.

Poot getekend, mienister van zachte zaake,
Milamuis