Minnie en de kouwstikkies

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes! Daar ben ik weer op Minnie dinsdag. En waar zal ik deze keer eens oofer gaan mauwen? Nou ik zal jullie zeggen mensenopaa had laatst iets nieuws meegenomen en miauwie dat is me toch suuper duuper lekker!

Kouwstikkies

Het zijn kouwstikkies. En nou hoor ik jullie denken ja maar Minnie wat is er nou zo bijzonder aan een simpel kouwstikkie? Je kouwt er ff op en slikt het dan door. Nou dat zal ik jullie mauwen! Het begon allemaal foorige week op de dag met de zater er in.
Frau had al gezegd dat mensenopa zou komen dus ik was alvast klaar gaan zitten op de leuning. Zodat ik de poort goed in de gaten kon houden en het dus als eerste zou zien als die open zou gaan en hij er door heen zou komen lopen.

Ik was er alleen een beetje te froeg gaan zitten denk ik want het wachten duurde best wel lang. Ik was er zelfs een beetje fan in slaap gefallen miauw ik jullie eerlijk. Ik droomde net van een foorbij fliegend foogultje toen ik het geluid van de poort hoorde gaan.
Snel deed ik mijn beide oogjes open en rekte ik mij eefe goed uit. Je weet wel in die posietie die tweebeners bij joogaa neerwaardse hond noemen. Maar waar fan wij katten weten dat het eigenlijke de neerwaardse kat is hihi. Want zeg nouw zelf heb jij ooit wel eens een hond dat zien doen? Ikke niet. Terwijl alle katjes en katachtige doen dat wel. Laatst nog Frau riep mij er speciaal bij toen ze een tijger dat op de telefiesie zag doen.
Dat is trouwens wel grappig. Als Frau een tijger op de telefiesie of op de kompjoeter ziet dan roept ze mij er altijd bij. En dan zegt ze kijk Minnie familie van je. Of het echt familie fan mij is dat weet ik niet. Misschien heel in de ferte? Want als je naar tijgers kijkt. De meeste hebben net zulke streepjes op hun rug als dat ik heb. Dus het zou best kunnen.

Op tafel

Maar goed terug naar de poort die open ging. Mensenopaa kwam daar inderdaad door. En zoals altijd had hij een zak fol met lekkers meegenomen. Dat doet hij omdat hij mij zijn allerliefste kleinkat find. Dus de deur fan de tuin ging open en ik zweer je. Ik rook de geur al door de furrpakking en door de tas heen.
Ik weet geeneens of dat kan maar het was folgens mij wel echt zo. Het was echt een hele lekkere suuper duuper fet gaafe geur. Zo eentje waar fan het kwijl uit je bekkie loopt. Ja echt, zo lekker! Dus ikke begon meteen keihard te mauwen dat snappen jullie wel he hihi. Ikke kreeg een aai oofer mijn koppie en mensenopaa moest een beetje lachen. Frau ook. Dus toen lachte ik ook maar een beetje mee. Saame liepen we naar de tafel waar de tas werd neergezet.
Ikke sprong alfast op de tafel want ik wou front row zitten hihi als de tas uitgepakt werd. Een kleine enthousiaste mew kon ik niet onderdrukken toen ik dat deed. En nou toen ik eenmaal zat en de furrpakking kwam uit de tas. Toen kon ik de geur nog beter ruiken. Ik geef toe dat ik daar best een beetje wild fan in mijn koppie werd. En dat ik de furrpakking kopjes ging geefe.

Freede

Ik hoorde mensenoopa zeggen goh ik denk dat ze het lekker find. Dus ik knikte keihard met mijn kopje hihi. Hij maakte de furrpakking open en daarna de furrpakking van zo’n stikkie. Dus ik mauwde geef nou geef nou. Hij fond dat ik dat gewoon op de grond op moest gaan eten. Nou okee mauwde ik dus ik sprong op de grond en daar genoot ik fan het enorm lekkere stikkie hihi.
Nou dit was het weer foor deese keer. Ikke blijf meetetteren foor freede!
Pootje van Minnie

Lucky onthult het laatste nieuwtje

Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer, samen met mijn broer Moos. Ik zal deze keer beginnen met mijn eigen nieuwtje waarover ik vorige keer al een tipje van de sluier heb opgelicht. Ik hoop dat jullie nieuwsgierig zijn en mijn verhaal net zo spannend vinden als ik zelf en vooral zo spannend als dat mijn vrouw het vond.

Welnu, het begon allemaal met een blog van Japie waarin hij vertelde over dikke, sappige muizen die via Muisbezorgd gebracht konden worden. De vriezers bij hem op zolder zijn kennelijk erg vol dus dat is reuze handig als je een bestelling wilt plaatsen.
Ik vroeg aan hem om Muisbezorgd ook levert in Krullieland en dat was geen probleem volgens hem. Dat hebben ze hier geweten dus. Daags nadat ik een bestelling geplaatst had bij Muisbezorgd liep ik in de tuin. Het was best fris maar goed, dat weerhoudt me er niet van om iedere dag een rondje te lopen en alles te verkennen. Dat is ook nodig want er komt tegenwoordig iedere dag een look-a-like van Dropje in onze tuin dus ik moet wel even goed besnuffelen waar zij overal geweest is.

Bestelling

Anyway, ik ben daar aan de wandel en ineens zie ik dat mijn bestelling aangekomen is! Zo snel al, dat verwacht je niet meteen. Ik pak deze resoluut vast en wil mijn buit naar binnen brengen maar daar heeft mijn vrouw een stokje, huh een deur voor gestoken want ze deed deze dicht. Ze vond het erg lief dat ik het kleine, grijze ding als cadeautje wilde brengen maar ze had liever dat ik ermee buiten bleef. Prima natuurlijk dus ik heb de gelegenheid aangegrepen om flink met mijn levend speelgoed te spelen.
Onder goed toezicht van Moos trouwens die het ook nogal interessant vond. Uiteindelijk was het batterijtje van de kleine rakker leeg maar ik moet ook zeggen dat ik zeer intensief gespeeld heb. Ding in mijn bek, weer eruit, mijn poot op het staartje, loslaten en ga zo maar door. En wat er toen gebeurde had mijn vrouw nog niet eerder meegemaakt: ik heb muis opgegeten, echt helemaal. Netjes alles opgeruimd want dat vond ik wel zo fraai. Dat had ze niet bepaald van me verwacht. Maar ik moet zeggen: blij dat ik haar nog verrassen kan en Muisbezorgd had echt iets heerlijks mijn kant op gestuurd. Super service en zo snel en goede kwaliteit!

Moos

Moos wil nog wat vertellen want ook hij heeft nieuws te miauwen. Hij woont nu iets meer dan anderhalf jaar bij ons en dat is al een hele tijd natuurlijk. In die tijd heeft hij van alles ontdekt en is ook dapperder geworden. Daar heb ik hem natuurlijk bij geholpen want als ware verkenner die al veel langer bij onze mensen woont, weet ik immers veel. En samen sta je gewoon sterk dus daar is veel mee te winnen. Maar goed, Moos hier: een paar weken geleden zat mijn vrouw op de bank en dat doet ze wel vaker maar ineens wist ik het. Ik wil op schoot liggen! Ik deed voorzichtig mijn voorpootjes en mijn snuit op haar benen en dat vond ze prima! Ze was heel erg blij dat ik dat durfde en ook meteen deed en ze zei dat ze heel trots was. Nu ja, dat denk ik want echt gehoord heb ik dat niet maar ik werd zo flink geknuffeld dat het echt heel prettig was. Dat op schoot liggen kan dus niet anders dan positief zijn!

En nu doe ik dat dus iedere avond. Het maakt niet uit hoe laat het is, als ik maar op schoot kan zitten. Ik lig er nu inmiddels ook helemaal op hoor. Dat is wel eens wat passen en meten want ik ben wel een grote katermans maar het lukt en ik vind het heel fijn. Ik hoor nu bij de groep schoothangers dus dat is wel iets om trots op te zijn, toch? Ik doe het alleen bij mijn vrouw maar misschien dat ik binnenkort ook eens probeer of het bevalt om bij mijn man op schoot te liggen. Lucky heeft me verteld dat hij dat vaak deed toen hij nog een kitten was, dus ik denk wel dat het daar ook prettig liggen is. Dat vindt mijn man ook wel een goed idee heeft hij al gezegd. Zo zie je maar, als je als kater al 10 jaren bent, kun je nog steeds nieuwe dingen proberen en leuk vinden!

De laatste weken zijn er nogal wat kattenvriendjes over de Regenboogbrug gegaan. Op een keer zagen we een heel mooie regenboog in de lucht, die was voor onze vriend op de blog Willem bedoeld. Hij is nu bij zijn sterrenvriendjes waar hij fijn kan spelen en ze hadden speciaal voor hem zo’n mooie regenboog gestuurd zodat hij rustig en zonder pijn daar kon raken. We hebben hierover met zijn mensen gepraat en weten nu ook dat de regenboog voor hem was. We missen hem en alle andere sterretjes heel erg en zwaaien iedere avond als ze fonkelen in de lucht.

Veel knuffels van Lucky en Moos

Kever heeft een mening over Willem

Deze week ben ik vaak in mijn tuin geweest, het was droog en niet zo kaud, elke dag lag ik op mijn nieuwe stoel, die heb ik gekreegen omdat de forige kapoo was gegaan: er zat een groot gat in het stuk waar je met je billen op zit!, als ik lag ging het prima, dan was mijn lijf grooter dan het gat, maar mijn mensen zeiden dat ik er op een dag helemaal doorheen zau zakken, gelukkig zag mijn man weer zo een stoel op straat staan en die heb ik nau, ik foelde meteen dat het een fijne stoel was en hoefde helemaal niet te wennen.

Famielies

Op mijn nieuwe stoel keek ik naar de vogels, en dacht ik na over van alles, zoals over het leefen en over de sterren, ik dacht aan alle sterren die ik ken, met Doerak als laatste, en ik hoopte dat de Brug foorlopig dicht zau blijfen want ik hau mijn vrienden liefer om me heen, en ik weet hoe moeilijk het is voor de famielies van sterren, hoe erg je iemand mist en hoeveel ferdriet je hebt, dus ik hoopte echt HEEL erg hard dat het deurtje in de Brug dicht zau blijfen.

Vriend

Dit is Willem, zien jullie hoe goed hij kon krabben?

En toen las ik dat Willem een ster was geworden, onze eigen Willem van de blog, ik snapte er niets van… hij had toch een blog gemaakt dat hij weer lekker kon eeten?, ik kende Willem nog niet zo goed, maar hij was al een vriend van me, ik fond hem een liefe en aardige katerman, en ik dacht dat we elkaar misschien wel eens zauden ontmoeten omdat we allebei in dezelfde stad woonen, Willem was net als ik best heel bang, en hij kon keigoed krabben, dat kan je zien op de footoo, hij was lief voor zijn zusjes Jajim en Frou Frou en hij had furkeering met mevrouw Cato… nau dan ben je echt een grote jongen hoor!, dus hoe kon het nau dat Willem zomaar ineens een ster was geworden?

Mijn vrouw was ook heel erg geschrokken, maar ze legde me uit dat er soms iets in je lijf zit dat er niet hoort, of dat iets in je lijf niet meer goed werkt en dat het ook niet meer gemaakt kan worden, wat er ook wordt geprobeerd, zelfs de dokter kan dat niet, niemand kan dat meer!, het is net als bij die stoel van mij die kapoo was: een hele tijd merk je niets tot er opeens een keigroot gat in zit, daar kan je dan een tijdje nog wel op liggen, maar het gat wordt steeds grooter en grooter, je foelt dat niet maar op een dag fal je er doorheen, en zo is het gegaan met Willem.

Kopjes

Over de Brug heeft Willem als ster een hele nieuwe stoel gekreegen, hij is weer gezond en kan weer goed aademen, hij heeft alle andere sterren al ontmoet en hij twinkelt in het donker naar zijn mensenbroer en zijn zusjes en zijn Cato die hem het allerallerallermeeste missen, en daarom stuur ik zachte kopjes naar ze toe, voor een klein beetje troost.

Als ik in het donker in mijn tuin op mijn nieuwe stoel lig zwaai ik, ik zwaai naar alle sterren, fooral naar die ene ster die nog helemaal nieuw glanst, en ik foel me ferdrietig maar ook gelukkig, ik heb Willem leeren kennen en we zijn Saame geweest, hier op de blog.

****

Ik tetter nog steeds keihard voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep voelt zich geen verwende katermans

Wat me van de week toch overkomen is… Ik stond daar zelf van te kijken, zo van dat doen ze anders noooit, heb ik dat?
Laat me je mauwen wat er gebeurd is, want zo lang als dat ik hier woon is me zoiets echt nog nooit eerder overkomen.

Boergondies

Zoals jullie misschien wel weten, ben ik een Boergondiese Katermans. En daar bedoel ik mee dat ik graag altijd de vier verschillende smaken van mijn droge brokjesmerk met 3 grote mokken per soort goed gemengd in m’n grote brokkenvoorraadbox wil hebben, om daar twee keer per dag een schepje van in mijn etensbak te krijgen. Want, zoals mijn moeder altijd mauwde “geen betere raad dan voorraad”, en dat heb ik in m’n oren geknoopt toen ik bij haar uit huis ging.
Ik weet ook altijd precies wanneer de bodem van m’n voorraadbox in zicht komt, want dan komen er vier grote zakken uit de voorraadkast op de grote eettafel, samen met een mengkom en mijn maatmok.

Brokjes

Tegenwoordig ga ik er dan lekker bij op tafel zitten en hou mauwlettend in de gaten of het allemaal wel goed gaat, want m’n personeel is inmiddels ook een dagje ouder dus daarom steek ik graag een pootje toe bij de brokcontrole. De brokjesverhouding moet natuurlijk wel kloppen, want anders heb ik niet de variatie die ik al bijna m’n leven lang zo graag lust.
Ik kan me ook niet voorstellen dat er brokjes bestaan die nóg lekkerderder kunnen smaken, dus ook wat dat betreft ben ik een heel tevreden katermans.
Af en toe springt er wel ‘s een brokje uit de grote mengkom, en daar sla ik dan heel snel m’n voorpoot op om te voorkomen dat ‘ie van tafel rolt. Dat noem ik dan een soort van voorproeven, om zeker te weten dat er aan de smaak niets veranderd is door het grote brokjesbedrijf. ‘t Is altijd heerlijk om de hele dag door af en toe wat te knabbelen te hebben, want natvoer krijg ik alleen voor m’n ontbijt en m’n avondeten.

Boelidinges

Ook in natvoer hou ik van variatie, dus ik krijg elke keer weer iets anders in m’n schaaltje. Dat heeft m’n personeel zo bedacht voor me, want zij zeggen dat ze zelluf ook niet elke dag ‘t zelfde eten, dus dat hoef ik ook niet. Hoewel ik natuurlijk wel favorieten heb hoor, want ze weten dat ik van kip, rund, kalkoen, tonijn en zalm hou dus die krijg ik afwisselend uit blikjes, kuipjes, hartjes of zakjes. Soms in boelidinges, soms in gelei (ben ik niet zo heel gek op, maar ik eet ‘t wel), en soms zit er een melksaus over of een slagroomhart speciaal voor katten in.
Het heeft wel even geduurd voordat m’n personeel begreep wat ik lekker vond, want toen ik hier net woonde kreeg ik ook wel ‘s kabeljauw of garnalen of mossel of sardientjes, maar dat lust ik dus echt niet. En runderhart vind ik ook niet lekker, net zo min als van die rollen vlees of vis uit de diepvries. Ik weet dat er duizenden katten zijn die dat heerlijk vinden, maar smaken mogen gelukkig verschillen vind ik.

Inmiddels heb ik ook al paard gegeten, en kangoeroe en wild zwijn en hert en eland, en geloof ‘t of niet, zelfs sprinkhanen in een sausje uit een zakje. Aan die laatste vond ik nou niet veel smaak zitten, maar de saus was heerlijk dus m’n bakje kon daarna gewoon gelijk de kast weer in. Maar m’n favoriet blijven toch de blikjes waar kaas in zit, en of er dan tonijn en kip in zit of alleen tonijn, dat maakt me helemaal niks uit. Volgens mij is alles met kaas gewoon lekker.
M’n personeel maakt er altijd wel weer een sport van wanneer ze over de grens op jacht gaan voor me, want daar is zóveel meer te vinden om uit te proberen dan hier in m’n eigen weiland en omgeving.
En als je nou denkt ‘wat een verwende katermans is die Joep’, dan heb je eigenlijk wel gelijk. Maar het kan nog gekker, hoor…

Snorharen

Van de week kreeg ik dus een blikje tonijn met zeewier voorgeschoteld als diner. En dat had ik nog nooit eerder gegeten, dus ik moest even wennen aan de smaak. Na een kwart bakje hield ik ‘t even voor gezien, gewoon een pauze om te bedenken of ik dit wel echt lekker vond.
Maar Senior begreep dat verkeerd, en dacht dat ik het helemaal niet lekker vond. Dus hij maakte een kuipje voor me open en serveerde dat. En toen had ik dus twee keer diner, want hij liet het bakje dat ik eerder gekregen had gewoon staan…
Nou, ik kan je mauwen, ik heb met wat tussenpozen eerst het ene bakje helemaal leeg gegeten en daarna het andere bakje,  voordat het bedtijd was. Al wil ik daar toch liever geen gewoonte van maken om twee diners te eten, want ik zat tot aan m’n snorharen vol. En ik had niet eens meer zin om naar buiten te gaan, ik ben lekker op ‘t grote bed gaan liggen om al dat eten rustig te laten verteren. Nou ja, totdat Senior midden in de nacht naar z’n eigen bak moest, want toen wilde ik lekker naar buiten omdat een wandeling in de frisse nachtelijke buitenlucht me toch een beter plan leek dan binnen te blijven. Want proberen te slapen met een volle buik, da’s helemaal geen gemakkelijke opgave…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Waarom deed ik dat nou?

Ik ben best een slimme jongen, al zeg ik het zelf, ik kan nieuwe dingen leren, als mijn vrouw iets uitlegt dan snap ik wat ze bedoelt en ik kan ook denkspeelgoed alleen ik heb daar nooit zin in weeges het is stom. Maar deze week had ik iets waarfan ik dacht waarom deed ik dat nou?

Aardappel

Het was bijna afondeete en dan hang ik altijd in de keuken, het is daar klein en ik krijg knuffels en het is warm en ik weet niet, ik foel me dan gezellig ook omdat ik weet dadelijk komt het eete. Nou het was bijna zofer en mijn vrouw deed het eete op haar bord en op mijn bord, we eete nooit hetzelfde daarom is het.
Alleen ik zag een aardappel fallen.
Deed ik niks mee.
Mijn bord was onderweg. Dus eete. Knuffels, liggen en knuffels dus de gewone afond als altijd, ik foel me tefreede echt waar ik ben een gemakkelijke kater dat is mijn mening.

Spanning

Toen het ochtend werd was er iets in mij feranderd. Ik had spanning in mijn kop en in mijn lighaam. Dat ik geeneens meer lief kon zijn. Ik mepte tegen mijn vrouw haar hand. In de badkamer waar ik alteit trappel fond ik alles stom en ik wilde weg, ik had ongeduld. Ze zei iets ofer aardappel gevallen en dat ik eraan gelikt had maar het ging langs me heen.
Die avond heb ik feels te feel gespeeld, dat kan, het kwam door de eenerzjie en de spanning die in me was, ik kon er niks aan doen ik moest gewoon doorgaan en doorgaan.
En toen ik keimoe was, toen pas wilde ik eefe een knuffel.

Gewoon

Mijn vrouw kwam bij me liggen en ze zei weer Ollie-toch. En nou kon ik luisteren naar wat ze zei. Dat was dat ik allergies fan het eete was en daardoor nou spanningen had. En dat ze dubbel ekstra goed zou opletten dat er niks op de grond fiel. En ook dat aardappel niks was voor allergiese katers. Dat wist ik wel want ik eet diejeet en toen dacht ik wel eefe waarom deed ik dat nou, dat weet ik niet.
En ze zei ook dat ik de dag erna weer gewoon zou zijn en dat was ook zo en ik heb geen spanning meer, gewoon gefoel is het beste maar als ik aardappel ruik dan fergeet ik het, dat weet ik nou wel.