Jajim en Frou Frou: een ander rooster

Miauw beste furriendjes en mensen van furriendjes, we moesten hard nadenken waar we deze week over kunnen miauwen. Er is veel furandering geweest de laatste tijd met het licht en de klok, daar miauwden we vorige week over. Nou is er nog iets wat anders gaat sinds we minder licht hebben en dat is niet alleen met eten. Vandaag vertellen we over ons winter-speelkwartier en hoe dat werkt.

Balkon

Jajim: “In de koudere, donkerdere periode van het jaar is er één ding wat als eerste van ons schema gaat en het heeft te maken met buiten. Zoals onze mede binnenpoezen- en katers vast wel begrijpen is dat Frou Frou en ik onze pootjes graag warm houden. Nou is dat in de lichte tijden niet zo moeilijk, ook op het balkon gaat dat dan nog prima. Maar zodra de blaadjes van de bomen beginnen te vallen merk ik; het is minder fijn om buiten te zitten. Het waaien voelt kouder en soms is er regen. Elke ochtend wil ik wel even kijken en Frou Frou ook, maar zodra mijn kussentjes de balkonvloer raken voel ik dat het toch fijner is om binnen iets anders te gaan doen. Vogels kijken en blaadjes jagen is nou eenmaal veel fijner in de frisse buitenlucht met de zon in mijn vacht. Wat dat betreft zijn we allebei luxepoezen”.

Frou Frou: “Van mezelf ben ik een echte lente- en zomer-poes en Jajim ook. Als kleine katjes hebben we allebei al snel leren wennen aan de luxe van binnen wonen. Jagen is leuk maar daarvoor hoef je niet purr se op je balkon of in je tuin te zijn. Het kan namelijk ook binnen en je hebt er niet veel voor nodig”.

Binnen-kattiviteiten

Frou Frou: “Binnen kun je van alles doen. Zo hebben we bij de grote ramen vogel-teevee. Wij wonen hoog en hebben uitzicht op de vliegroutes van de duiven en parkieten, dat blijft spannend. Vaak roepen we Saame ‘ekekekekekek’ naar de vogels. Dat noemt onze mensenbroer ‘kekkeren’. Niet dat de vogels naar ons luisteren trouwens, ze blijven altijd in de lucht hangen. Ze horen ons niet goed als we binnen zitten denk ik. Maar het balkon is te koud om buiten te kekkeren. Daarom hebben we beiden een aangepast rooster. Voor mij is het al snel goed; met mandjes opschudden, knuffelen en haren van onze mensenbroer wassen ben ik al een half ochtendprogramma verder. Speelgoed interesseert me niet zo, wel vind ik dekentjes opfrummelen supurr leuk en ben ik dol op mijn bamboe tandenborstel”.

Jajim: “Mijn interesses zijn een beetje verschillend van die van Frou Frou. Buiten mijn dutjes om verveel ik me sneller dan mijn zusje. Ik mag dan wel senior-poes zijn, spelen blijft mijn hobby. Je hebt daarvoor je lievelings speelgoed, bij mij is dat een poppetje van stof en het lijkt op een mini paard. Het is mijn prooi en na een tijdje spelen en jagen breng ik het naar onze mensenbroer. Waarom zou je denken? Nou, omdat er ook een beloning voor terug komt. Ik breng het poppetje met een luide MAUW naar hem toe en dan komen de snacks tevoorschijn. Voor de rest vind ik speelgoed met wiew erin HEEL leuk. Dan word ik eventjes wild en voel ik mij speels als een kitten”.

Frou Frou: “Wiew snap ik niet echt. Jagen doe ik ook niet, behalve jagen op het licht of op dekentjes. Maar het aller-aller leukste van alles is voor mij toch wel knuffelen, daar kan geen speelgoed tegenop”.

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

🐾 Bliksem en de vreemde wit –zwarte poes

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen over een onverwachts avontuur in mijn jungle.
Het was een rustige middag in mijn jungle, mijn geheime wereld van hoge stengels, struiken en verborgen hoekjes. En natuurlijk de jungle van ome Doerak. De zon scheen door de bladeren en ik lag in één van de verstophoekjes van de jungle. Ik lag half te sluimeren en was half op wacht. Tot er ineens iets vreemds gebeurde.

Poes

Tussen het groen van de struiken bewoog iets dat niet bij mijn vertrouwde wereld hoorde. Een gestalte, sierlijk en toch onmiskenbaar anders: een poes met een glanzende vacht, wit als sneeuw en zwart als de nacht. Haar ogen fonkelden nieuwsgierig, alsof ze een geheim met zich meedroeg.
Ik sprong overeind. Mijn oren spitsten zich, mijn staart zwiepte heen en weer. Wat is dit nu? Dacht ik. Ik had nog nooit zo een verschijning gezien in mijn jungle. Zonder aarzelen zette ik de achtervolging in. Niet om te jagen, maar om te ontdekken.
Wie ben jij? Riep ik terwijl ik behendig door het gras naderbij schoot. En wat doe je hier?
De vreemde poes draaide zich langzaam om, haar blik kalm maar ondeugend. Ik ben Luna, zei ze zacht. Alsof haar naam een geheim was dat alleen de wind mocht horen. Ik kom van ver, uit een tuin waar de bloemen s ’nachts groeien.
Ik bleef staan, mijn snorharen trilden van spanning. Een tuin waar de bloemen in de nacht groeien klink …. magisch.
Luna glimlachte. Misschien is het dat ook wel. Maar ik hoorde verhalen over een dappere katerman die een jungle bewaakt. Ik wilde zien of ze waar waren.
Ik voelde mijn borst zwellen van trots. Dan heb je hem gevonden, zei ik met een speelse sprong. Kom ik laat je mijn wereld zien.

Jungle

En zo begon ik samen met Luna door de grote jungle te dwalen. 2 katten uit verschillende werelden verenigd door nieuwsgierigheid. Terwijl het langzaam donker werd, wist ik één ding zeker: mijn jungle zou nooit meer hetzelfde zijn.
Ben toch ook wel benieuwd wat ome doerak, tante Fleur en Roover hiervan vinden? Zouden zij dit goed vinden allemaal?
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie en het avontuur van de tuin

Liefe friendjes en friendinnetjes wat mij laatst toch weer allemaal ooferkwam. Ga er lekker voor zitten en lees rustig mee.
Het begon op de dag met de maan erin. Frau was al weg brokjes furrdienen. Maar toch hoorde ik geluid. En het leek van uit de foortuin te komen. Dus ik dribbelde snel naar de fensterbank boofe bij de groote mensenmand. En foor iedereen die nu denkt en de MinKeef dan? Tsja daar mag ik dus niet in als Frau niet thuis is. Het is namelijk ook haar kompjoeter en opbergkamer. We gebruiken hem saame zoals je dat doet als je saame met elkaar woont.

Freemde mannen

Maar goed ik rende dus heel snel de trap op en floog naar de fensterbank. En wat ik toen zag! Ikke wou bijna naar Frau gaan appen of ze dit wel wist. Maar toen moest ik een beetje miauw giechelen want ik heb helemaal geen telefoontje dus dan gaat appen ook niet hihi. Er waren freemde mannen in onze foortuin. Nou van mijn ja zou Doorie zeggen.
Die mannen waren heel feel stenen eruit aan het halen en aarde er in aan het leggen. Ik mauwde keihard van hee wat zijn jullie daar aan het doen? Een van die mannen keek omhoog en stootte die andere man aan. Kijk een katje zei de een. Oh wat leuk zei de ander. En daarna gingen ze gewoon weer verder met waar ze mee bezig waren.

Dus jullie snappen wel dat ik niet kon wachten tot dat Frau thuis was. Ik mauwde meteen wat er was gebeurd eerder die dag. Ze moest een beetje lachen. Ik wist wel dat dit ging gebeuren alleen niet precies welke dag. Wat goed dat ze nu al geweest zijn! Het wordt een mooi tuintje Min met allemaal plantjes erin. Leuk he! Ohh ze wist er vanaf. Miauw en nou snapte ik ook waarom ze het niet aan mij furrtelt had. Als je niet precies weet wanneer. En ja met allemaal plantjes erin zodat ik lekker kan kijken hoe insectjes en foogultjes daar op en bij gaan zitten. Nou dat leek mij wel wat.

Mensenopa

Toen kwam de dag met de zater er in. Mensenopa zou komen en hij zou nog eerder komen ook. Want die had geappt dat hij mee ging helpen om de plantjes erin te zetten. Ik hoorde de foordeur gaan en rende met een bloedgang de trap af naar beneden. Ik moest in de gang zelfs nog afremmen zo hard ging ik. Mensenopa moest daar wel een beetje om lachen. Hij noemde mij een klein race monstertje hihi.
Foor deze gelegenheid werd de deur fan de MinKeef open gezet zodat ik goed kon opzichteren terwijl hun buiten bezig waren. En natuurlijk gaf ik ook wat aanwijzingen oofer hoe ze het doen moesten. Wat jullie kennen mij hihi ik bemoei nee bemiauw me ooferal mee. Op de foto kunnen jullie zien hoe het geworden is. En dankzij mij is dat dus extra mooi geworden. Dat snappen jullie wel he. Ook moest ik later op de dag nog eefe streng miauwen. Er ging namelijk een freemde kater het foortuintje in. Dus ik deed keihard van RAWR hihi en dat werkte.
En fandaag als ik deze letters miauw op de dag met de zon erin. Nou ik sprong op de fensterbank en zag dat de wolken zin hadden gehad om dat witte spul uit zich te gooien. Het hele tuintje was helemaal wit geworden! Maar ik ging wel ook weer snel uit de fensterbank want de tandjes wat was het frips.

Nou dit was het weer voor deze keer. Ik blijf mee tetteren foor Freede, jullie ook?
Pootje van Minnie

Lucky over thuis zijn of weggaan

Hoi lieve vriendjes, de afgelopen weken heb ik niet zoveel beleefd maar om eerlijk te zijn, het is veel kouder geworden buiten dus ik blijf lekker binnen. Ik ga lekker in mijn mand op de bank liggen of in de hangmat omdat die tegen de warme plaat aan hangt. Ik kan vanuit mijn mand ook vogels zien dus dat is prima.
Ik tetter tegen de vogels maar dat doe ik best zachtjes. Dit in tegenstelling tot Moos die er een heel spektakel van maakt als hij een vogel ziet. Nu ja, er zitten er momenteel ook erg veel in allerlei soorten en maten dus we hebben volop vogel TV. Dat is enorm leuk moet ik toegeven. Daar krijg je als katermans niet snel genoeg van hoor.

Samen

Deze keer wil ik het wel eens hebben over samen of alleen thuis zijn. Ik ben niet zo van het filosofische en ik denk niet altijd even lang over bepaalde dingen na, ik ben vooral van het doen. Zeg maar als de deur open gaat of staat, dan ga ik gewoon naar buiten en hoef daar niet zo over na te denken. Maar soms denk je wel eens aan bepaalde dingen omdat je ze moeilijk vindt of omdat je er een leuke oplossing voor wilt vinden. Zo is dat ook met samen zijn en dan vooral met mijn mensen.
Kijk, als onze mensen weggaan, dan zijn we nooit echt alleen want we hebben altijd elkaar
nog. Als ik bij een ander wil zijn ga ik gewoon bij Molly of Dropje liggen of ik blijf gezellig samen met Moos in de kamer. Dat is altijd prettig want dan weet je dat je nooit alleen bent. Ik kijk ook regelmatig naar Jip en steek rustig mijn snuit in haar ren, dat vinden we allebei prima.
Nu moeten onze mensen nog wel eens weg, meestal is dat om brokjes te verdienen en dat is uiteraard erg belangrijk. Stel je toch eens voor dat ze dat niet meer zouden doen, wat moeten wij dan eten en erger nog: waar zouden onze snekkies en het natvoer dan nog te vinden zijn? Ik heb als kitten honger gehad dus ik vind het wel belangrijk dat er altijd wat te eten is. Daar zorgen onze mensen voor want ze weten dat ik anders in de stress schiet en dat is natuurlijk ook niet zo goed. Ik geef het altijd op tijd aan als ik wat wil, Moos doet dat ook dus met samenwerken bereiken we al snel ons doel en krijgen we wat lekkers. Zeker als we het bij mijn vrouw proberen want die kan er niet zo goed tegen als je je kopje schuin houdt en een beetje zielig doet.
Let wel: zielig doen hoor want we zijn zeker niet zielig.

Thuis

Maar goed, over dat thuis zijn of weggaan. Daar heb ik eens over nagedacht en bij mijn mensen aangegeven dat ik het fijner vind als ze thuis blijven. Dat geeft me een rustig gevoel en dan kan ik het lekkerste slapen als ik weet dat zij er zijn. Mijn mensen hebben er ook over nagedacht en ze proberen nu om zoveel mogelijk brokjes te verdienen op een manier dat ze ook regelmatig thuis zijn en dat wij lekker bij hen kunnen liggen, kunnen knuffelen en een aai (bij voorkeur meer dan eentje natuurlijk) krijgen. Mijn man gaat vroeg weg en komt vroeg thuis, mijn vrouw doet dat dan laat en ze proberen ook om bepaalde dagen gewoon thuis te zijn. Dan gaat er eentje werken en is de ander thuis en ik moet zeggen dat ik dat erg prettig vind hoor. Dan zijn we gewoon altijd met een van onze mensen samen.
Soms zijn ze wel allebei weg maar we hoeven dan nooit zo heel lang te wachten tot er weer iemand thuis is. En als ze dan thuiskomen, staan wij natuurlijk meteen bij de deur. Omdat het nu koud is, schiet ik niet meteen als een raket naar buiten hoor. Dat bewaar ik wel weer als het voorjaar wordt of zomer is. Ze vinden het fijn als wij naar de deur komen om ze te begroeten dus dan doen we dat ook. Molly doet dat ook op haar manier: ze blijft boven aan de trap staan en gaat gezellig miauwen.
Nu hebben ze hier gezegd dat ze over een paar weekjes een paar dagen weg gaan. Dan zijn wij dus alleen maar dan toch ook weer samen thuis zeg maar. Er komt iemand om ons te verzorgen en die kennen we goed, die brengt vaak snacks mee dus dat is natuurlijk prima. We gaan zien wat het wordt maar we hebben er het volste vertrouwen in dat het goed komt. En als we veel slapen, dan duurt de tijd dat onze mensen weg zijn, niet zo lang. Dat voelt dan gewoon aan alsof het snel gaat en dan zijn ze zo weer thuis. Wat we ook het fijnste van allemaal vinden natuurlijk!

Knuffels van Lucky

PS als jullie mijn verhaal kunnen lezen, is er hier iemand om een nieuwe deur te maken. Jullie weten wel, die deur waar dat kattenluik in komt te zitten. Ben benieuwd wat dat wordt maar ik laat me pas zien als ze weer weg zijn hoor. Eerder hoeft niet zo als ze daar met al dat gereedschap en die grote deur aan de slag zijn. Wordt vervolgd.

Kever heeft een mening over het boek over Bert

Ineens is het winter geworden, het was al een tijdje best kaud maar ik zat toch nog elke dag een paar keer op mijn stoel in mijn tuin, en fooral in de afond lag ik in mijn gras of bij de peertjesboom om alles in de gaaten te hauden, en natuurlijk om miin tuinvrienden Mikkie, Pokon en Juultje te zien.

Maar afgelopen week kwam ik buiten, ging op het terras zitten en dacht meteen Nee!, het was echt veel en veels te kaud, ik draaide me om, ging naar binnen, kroop in mijn mand bij de ferwarming en fiel weer in slaap.

Twalet

Ik heb het elke dag een paar keer geprobeerd in mijn tuin, en dat moet ook wel want daar is mijn twalet, ik heb wel een binnentwalet maar ik find buiten veel fijner, bofendien weet de hond naast mij daardoor dat het mijn tuin is en dat hij niet de hele tijd moet blaffen als hij mij hoort, niet dat hij zich daar al iets van aantrekt, maar op een dag misschien toch WEL.

Ik heb binnen twee heerlijk warme grote kersmusmanden, gekreegen van het mensenmeisje van Tjessi, Tjilla en Tjaiia, eentje staat onder het bed, met de vlinderdeeken van mijn Brammievlinderleeuw erbij, en de andere staat bij de ferwarming, dat is met die kau een prima plek om het boekje over Bert te leezen, en dat heb ik dus gedaan.

Leezen

En toen ik eenmaal begon met leezen bleef ik leezen, oferal waar ik was nam ik het boekje mee, kijk maar op de footoos, alleen niet naar buiten want dat mocht niet van mijn vrouw, maar ik las in mijn mand, op mijn krabkartonnen en tijdens het eeten, net zolang tot ik het uit had.

Het boekje is geschreefen door mevrouw Olliebert, of eigenlijk mevrouw Timolliebert, omdat het over Tim, Bertje en Ollie gaat, dat snapte ik al meteen want mijn vrouw noemt me soms per ongeloos Bolle, of Popje, of een andere naam van een kat die hier heeft gewoond vóór mij, ik ken ze allemaal want er hangen grote footoos aan de muur, en ik rook natuurlijk meteen toen ik hier binnen kwam dat er al katten vóór mij hadden gewoond, zoiets merk je als kat, en dat find ik ook helemaal prima, ik weet heel goed dat je sterren nooit kan fergeeten, dat doe ik ook niet, ze woonen in mijn hart.

Gefoelens

Ik kreeg heel veel gefoelens toen ik het boekje las want ik heb Bertje ook gekend, hij was zo een lieve en vriendelijke katerman, ik mocht meteen op zijn blog komen en letters maken toen ik hier kwam woonen, hij heeft me geleerd wat vriendschap is en hoe fijn dat is, maar hij wist eigenlijk alles wat er te weeten is op de hele weereld, dus ik snap heel goed dat zijn vrouw hem zo mist, want er is maar één Bert, en dat is Bert van Huiskater Bert.

In het boek leer je Bert kennen zoals hij was, en je leest dat zelfs Bert dingen moest leeren, dat had ik nooit ferwacht!, maar het mooiste van het boekje find ik dat dat je gaat begrijpen dat liefde het allerallerbelangrijkst is en dat liefde je leefen ferandert, je hart groeit ervan en het blijft zo groot, want liefde blijft altijd bestaan, liefde gaat nooit ferlooren, en dat is echt waar, dat heb ik zelf al gefoeld.

Ik geef het boek van Bertje fijf sterren!

*****

Natuurlijk tetter ik gewoon door voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Informatie
Boek bestellen: klik hier en kijk