Belle en de toestanden thuis

Dag liefe frientjes, de flogende blog… hoefeel ik er al geschrefe hep weet ik niet, maar best feel. Het is leuk om te doen en weet je, ik doe nu ook reejakzies geefe op alle andere blogge van onze frientjes. Alle bloggen leese doen dat dee ik al, maar als je reejageeren doe maak je toch meer kontakt. Daar ben ik achter gekoome en ik ben heel blij met jullie als frientjes.

Sterren

Folgens mij zijn er weer een paar frientjes ofer de Reegeboogbrug gegaan, maar we doen allemaal zwaaie als we s’avonds de fonkelende sterren zien. Dan weet je gewoon dat het goed is.
Mij frouwtje heeft deze maand Stokkie-Stefan herdacht. Hij was ook een blogger en toen leefde Bert ook nog. Bert hep ik niet gekend, maar wij hebbe wel zijn mooie boek. Stokkie-Stefan kwam uit het zelfde dierenhospitaal waar ik ook ben geweest en Bert ook trouwens. Stokkie is 21 jaar geworden, oud he?! Het is alweer 3 jaar gelee hoor. Frouwtje zeg dat alle dieren het in Reegeboogland goed hebbe en daar altijd d zon schijne doe.

Herrie

We krijge hier weer herrie foor de deur heeft frouwtje geseg. Ze doe mij foorbereiden, ik fin dat heel goed, anders weet je niet wat je oferkomp ineens.
Folgende week komp de kerrremus weer en die staat dan presies aan de ooferkant van de flat. Wij woone hoog dus we kenne de kerremus nie zien vanuit huis. Maar wel hoore en als het donker is, dan zie je al die gekleurde swaajlichte.
Maar we trekke er ons niks fan aan hoor, wij zijn gewend aan herrie. En de kerremus ga gelukkig ook weer weg.

Boks

Maar wat hadde we fanacht? We deeje lekker slaape hoor, frouwtje onder het krokussen dekbed en ik er boofe op. Maar ik werd ineens wakker. Ik sprong vanuit bed zo op de taafel en hup in de fensterbank. Ik zag op de straat felle lichten en een heeeleboel kinderen en andere mensen. En stonden 3 groote reisbussen en felle lichten dat ze hadde, en je hoorde de motors keihard ronken.
Schreeuwen dat die mensen deeje, niet normaal! Frouwtje werd ook wakker en ze zei, Belle wat
is er aan de hand benee, toch geen brand?
We hebben benee een fietsenwinkel. Een frouwtje hep weleens gezeg, als die elektriese fietsen in de fik fliege, dan moete we springe Belle in het bakkie van de brandweer die ons dan naar benee komp haale. Mijn vervoersboks staat altijd klaar in de slaapkaamer als ik ineens met frouwtje moet fluchten. Het is een mooie boks hoor een blauwe, maar liefer zit ik er natuurlijk niet in.

Gekkenwerruk

Frouwtje kwam uit bed om te kijke wat er benee aan de hand was. Ze liep naar het balkon en ik mee. Frouwtje zei, gekkenwerruk Belle om dat s’nachts te doen, iedereen doe slaape. Die kinderen gaan in de reisbussen op vaakanzie. Daarom is de herrie zo keihard benee aan de oferkant. We hebbe nog eefe op het balkon gekeeke, maar er was eigenluk niks aan, dus zijn we aar binne gegaan en ferder gaan slaape. We werden fanmorgen alweer heel froeg wakker fan fliegtuigen achter mekaar, maar daar trekke we ons niet meer zo feel van aan. Wij doen ons omdraaie en ferder slaape.

Gisteren was er ook weer zoiets stoms. Als je hoog woone doe zie je alles he. En ik wil alles weete, en spring dan in de fensterbank. Op zaterdag is het altijd ekstra druk met ooto’s op de parkeerplaats. Dat komp wij woone flakbij een winkelsentrum. Toen waren er ineens ootoo’s aan het toeteren keihard en lang achter elkaar. Er stapten allemaal mannen uit en die gingen schreeuwen, ik zag het alles hoor. Ze hadde flaggen op hun ooto.
Frouwtje zei, dat is folgens mij fan een plaatselijke foetbalklup. Die mensen fieren feest Belle en daarom maake ze zo,n herrie keihard en toeteren ze. Gelukkig gingen ze na een poosje weg. Er waren ook andere mensen boos geworden omdat die er nie langs konden met de winkelwaagens. Ik zie het allemaal.

Furhuisboome

Folgende week krijge we ook nog een spektakel. De furrhuisboome benee aan de flat gaan weer weg. Belle zeg frouwtje, ze zegge dat ze folgende week die boome gaan furrhuize naar een andere plek in het dorrup.
We fonden het niks hoor die kaale jonge boome in die lelijke verroeste bakken foor de deur. En frouwtje hep geseg, er zijn nu feel meer duiven en meeuwen en die doen poepe op de gegeparkeerde ooto,s Belle. Ze moes zelluf ook een paar keer keihard feege met een spons en water op de ootoraamen. Als je niks zie door de raamen is dat gefaarlijk zeg ze. Dus die boome gaan gelukkig weg. Schaape zijn er nie gekoome hoor achter op het grasfeld. Dat was een 1 aprilgrap. Niemand is er in getrap hoor ook nie de kaaters en poesen in de flat, nee wij zijn
niet foor de gek te houwe met zulke onzin.

Aaipet

Forige week was er nog wat. Belle zei frouwtje, kom eens eefe op de bank, ik ga je iets furrtellen. Nou praat ze feel teege mij hoor en ik dacht wat zal er nu zijn.
Belle,jou gedrag is furranderd sinds de herruf. Je ben meer gaan krijse om eete en je ben dikker geworden, terwijl je op faste tijden eete krijg en beslist niet meer. Rara hoe kan dat ? Het is niet gezond dik te zijn Belle, je ben sindsdien ook minder in beweeging en ik moet je iedere keer opporre om te treene.
Kan mij niks scheele dacht ik, ik ben zoals ik ben en ik ben ferder heppie met alles. En ik krijs wanneer ik krijs, het is goed om fan je te laate hooren toch? En frouwtje maar denke, wat is er sinds de herruf furranderd aan mij, in huis of aan Belle waarom ze steeds dikker is geworden. Ze heeft nu zellufs eige merruk diejeet eete. Belle zei ze, er gaat via de Zoem op de aaipet een liefe mefrouw met jou praate ofer wie jij ben en hoe je mij als frouwtje fin en ofer hoe jij het hier in huis heb.
Nou, op een middag kwam er een mefrouw op de aaipet ging ze met mij praate. Ik heb haar furrteld dat ik een hele zelfstandige poes ben en furrstandig, en ik alles aanfoel van frouwtje en mij omgefing. Ik ben geen sgootkat maar wil wel graag dichtbij frouwtje ligge als ik daar behoefe aan hep. Ik ben tefreede in het kleine appartementje waar ik woon. Ik zocht feiligheid en dat hep ik. Balkon kan mij niet scheele ik ben liefer gewoon binne, maar af en toe fin ik het fijn om op het balkon frisse lucht te snuffen. En gewoon met de balkondeur oope achter de hordeur is ook goed. Mijn eete is heel goed en ik hep niet meer honger als normaal.
Ik krijs en miauw vaker om eete, omdat ik aandacht wil. Het komt ook omdat frouwtje nie meer zofeel werruk heef en zij graag nog een paar daage wil werruke, en wij nu een ander ritme hebbe. Ze doe nu langer koffie drinke en zo en ik wil dat ze iets leuk ga doen en in aksie kom. Daarom krijs en miauw ik nu vaker. Ik wil haar hellupe en trooste als ze furrdrietig is en piekert ofer werruk. Daarom lig ik ook meer bij haar op de bank.
Zodoende ben ik ook minder in beweeging. Ik speel wel hoor en treen ook, maar minder. Ik hou mij stil als frouwtje furrdrietig is. Ik draag haar zorruge en daar ben ik dik fan geworden.

Reegelmaat

Het was heel fijn om het die liefe mefouw te praate en frouwtje heef ook nog met die mefrouw gepraat. Frouwtje had al een gefoel waarom ik mij anders ben gaan gedraage sinds de herruf, maar nu weet ze het.
We doen het nu anders en is er meer reegelmaat in huis. Als ik miauw of krijs om eete, heb ik geen honger maar wil ik speele en aandacht. Dat doen we nu. En frouwtje is nie meer furrdrietig en doe nie meer piekeren, want mooi werruk foor haar komt er zeker weer.

Einde blog. Liefe frientjes feel lees plesier weer en tot ofer een paar weekies met nieuwe furrhaale.

Dikke knuf van Belle

Japie: saame verrichten we wonderen

Toffe furrienden, de afgelopen tijd heb ik zoveeeel meowe dingen geleerd. Een paar van de belangrijkste is dat je fouten mag maken en dat er altijd iemand is die wil en kan helpen. En ook dat je iets opnieuw mag proberen, om te kijken of het dan wel lukt. Zo heeft mijn mens drie keer examen gedaan voor haar cursus zeehond imiteren. Het wachten op de uitslag duurt lang. Ze heeft goeie hoop dat ze deze keer wel geslaagd is en dat ze de cursus nooit meer hoeft te doen. Terwijl zij blaffend onder de dekentjes lag, stroomde de mailbox vol met kattastische purrichtjes waar we stil van werden.

Modern en inspirerend

Muisbezorgd is een moderne onderneming. Mensen noemen zoiets zelfsturend. Of is het zelforganiserend? Wat doet het ertoe hoe zoiets heet. Het komt hier op neer. Iedereen die mee wil doen, doet gezellig mee. Je bepaalt je eigen werktijden. Het mag gaan om een seconde, een minuut, een uur, een dag of een nacht, net wat jij wilt. Het maakt niet uit of je binnen woont of graag naar buiten gaat. Tussendoor een catnap doen? Geen probleem! Juist in de sluimertijd poppen de meest purrrrfecte ideeën op. Dat merk ik aan de kattenbelletjes. Naast foto’s van goeie koppen miauwen katlega’s zulke goeie plannen waar ik zelf nog geen seconde bij stil heb gestaan. Zo is er een ultiem smaakpanel Saame gesteld door lieftallige doch kritische dames met slecht zicht. Ze hebben een uitmuntend voorstel: blind proeven. Dat is denken in oplossingen met een hoofdletter. Welkom Abby en Ginger. Venice sluit zich ook bij jullie aan.
Een aantal Grieken delen hun roots met liefde. Idem en Dito hebben special kattieken ontwikkeld in het land waar ze geboren zijn. Na furhuizing naar “ons” kikkerlandje zijn ze helemaal ingeburgerd. Nu ze zich thuis voelen, delen ze graag hun inzichten. Ook gaan ze Saame gaan werken met poezels die dezelfde herkomst hebben: Filos en Bibi. Zo tof hoe dit spontaan ontstaat.
Hebben jullie gelezen dat Muisbezorgd zelfs door de lucht komt? Tjello heeft geen proefvluchten meer nodig. Als volwaardig bezorger dropt hij de muis purcies daar waar jij em hebben wilt. Figo is een meester in het open maken van deuren. Daarom hoef je niet thuis te zijn als je bestelling er aan komt. Potig toch?! Naast tuin- en straatkatrolle slaan Yep en Demi hun poten ineen om Muisbezorgd te promoten. Kijk maar eens op hun Beestboek. Ze denken zelfs aan leveringen op de maan. Muissie, heb jij gezien dat jouw meowe ontdekking – de Rodentia Haribo – al is geleverd bij Nemo? Je kent hem vast, die van de Vismarkt in Groningen. Hij heeft deze lekkernij getrakteerd, omdat hij gaat furhuizen. Het gaat allemaal zo snel dat ik het amper kan bijhouden.

Nog meer inspiratie

Bescheiden Mila, de zus van Bowie Koning van de Meerweg, stelt voor om m’n tante te ontlasten. Bij de administratie komt zoveel meer kijken, waar ik bij de oprichting van Muisbezorgd helemaal niet aan gedacht heb: folders, visitekaartjes en nog meer markating. Hoe ze het voor elkaar krijgt, geen idee, maar het lukt Mila om enveloppen dicht te plakken met purrachtige tape en stickers zonder dat het aan haar poten blijft kleven. Ze stuurde me een aantal proefvelletjes op, om het zelf te leren. Laat ik het maar bij muizen vangen houden, daar ben ik veel beter in. Daarom is het zo fijn dat we het Saame doen. Met elkaar maken we Muisbezorgd. Want we hebben allemaal ons eigen talent. En ieder talent is welkom. Wil je meedoen? Het maakt niet uit waar je zin in hebt of wat je kan, als het maar gerelateerd kan worden aan Muisbezorgd. Stuur een purrichtje met je foto en naam en idee naar japie apenstaartje muisbezorgd punt en el.
Wie dat bijvoorbeeld nog meer heeft gedaan, is Spotje, een kat met een attitude waar je u tegen miauwt. Ze is niet alleen niet voor de poes, haar brein loopt over van ideeën. Zo stelt ze een purrrsoonlijke kledinglijn voor en denkt ze na over wendbare karretjes. Terwijl mijn rechterpoot dit typt, worden de eerste prototypes getest. Zodra de testresultaten bekend zijn, gaat Spotje verder met het purfectioneren. Daarover volgende keer meer.
Jullie zijn allemaal kattastisch! Het is ondoenlijk om iedereen in dit ene furhaal te noemen. Maar de strekking is hopelijk duidelijk. Het is niet erg als je zelf ergens (nog) niet aan gedacht hebt. Of als zelf iets (nog) niet kunt of (nog) niet weet. Want er zijn altijd andere dieren en mensen die je kunnen en willen helpen. En je inspireren! Saame zijn we tot wonderen in staat. Kijk maar naar Muisbezorgd.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over Toby

Naast mijn huis en mijn tuin heb ik oferal buuren, alleen niet onder me, aan één kant woont een keigrote hond, ECHT een hele grote hond, ik zau makkelijk onder hem door kunnen loopen maar dat doe ik niet, en dat mag ook helemaal niet van mijn en zijn mensen, want de hond is gefaarlijk voor katten: hij probeert ze te fangen en dan keihard te bijten.

Honden

Toen ik hier net kwam woonen kende ik nog geen honden en ik was eerst niet bang, de hond kon mij niet zien omdat hek helemaal dicht is, ikzelf wist wel meteen dat hij er was, maar ik merkte al snel dat de hond geen vrienden wilde worden, als hij mij hoorde ging hij grommen en keihard WOEF WOEF doen, nau dan weet je het wel, daarom was ik toch een beetje bang geworden voor honden, en ik dacht dat alle honden zo zauden zijn.

Toby

Maar toen kwam Toby op de blog, hij woonde Saame met mijn vlinderleeuw 🌟Brammie en mijn ferkeering Mila in huis, ze waaren echt broers en zus van elkaar, Toby deed nooit bijten en hij waste mijn Milamuis heel graag, daarom durfde ik wel te fraagen of hij en ik ook vrienden konden worden, dat leek me gezellig, Toby antwoordde dat hij dacht dat iedereen vrienden kon zijn, mooi he?, hij noemde me op de blog altijd Keverkat en gaf me een lik over mijn neus, dat fond ik zoooo leuk, ik deed vaak een beetje moes op mijn neus zodat hij het af kon likken!

Toby had zijn hele leefen diejeet en meediesijnen omdat één van zijn niertjes niet goed was ontwikkeld, dat ging prima, maar hij kreeg steeds meer pijn aan zijn pootjes omdat hij al aud was, hij kreeg pillies voor zijn pootjes en die hielpen een tijd goed, maar op het laatst niet meer, niks hielp meer, hij had zoveel pijn dat leefen niet meer fijn was, dus heeft hij forige week zijn koffertje gepakt en is een prachtig mooie ster geworden.

Ineens heeft mijn Milamuis nu helemaal geen broers meer en dat is wennen, ze is nu enigst kat in huis, gelukkig heeft ze natuurlijk nog haar vrouw en de broer van haar vrouw en haar oma, Saame missen zij Toby nu, en daarom stuur ik heeeeeeel veel zachte troostkopjes en zachte zakdoekjes voor de traanen naar ze toe.

Woefert

Ik mis Toby ook, hij was zo een lieve en frolijke woefert en een goede vriend, en van hem heb ik iets heel belangrijks geleerd: je bent nooit te ferschillend om vrienden te worden, als je maar lief bent tegen elkaar en probeert elkaar te begrijpen.

Dag lieve Toby, doe je alsjeblieft de groetjes aan Brammie?, ik zwaai fanafond naar je en ik gooi een bal omhoog, spesjaal voor jau!, o en ik heb heel rommelig moes gegeeten, het zit op mijn neus en wangen, lik je het alsjeblieft schoon?, ik fergeet je nooit en je blijft altijd bij ons hooren, tot ziens 💖

****

Ik tetter weer voor vreede, en ik ga net zo lang door tot het is gelukt!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Joep weet nu alles van gewoontes

Zo. M’n derde verjaardag is ook weer achter de rug. Ik heb het lekker klein gehouden, met alleen m’n personeel.

Niet omdat ik er geen groot feest van wilde maken, maar na m’n stunt van twee weken terug leek het me toch beter om op mijn dag ‘s een keer extra veel aandacht aan m’n personeel te geven. Want dat verdienen ze echt wel, alleen komt het er niet altijd van.
Meestal draait het hele huishouden bij mij thuis om mijn katsoontje en ik merkte toen ik weer thuis was gekomen aan de reactie van mijn personeel weer hoeveel ze nog steeds van me houden. Zelfs als ik anderhalve dag niks van me laat zien of horen verandert daar dus helemaal niets aan.

Zonnetje

Dus ik heb zondag mijn personeel even extra in ‘t zonnetje gezet. Niet gemauwd om elke vijf minuten de deur voor me open te doen, niet gemekkerd om eten of drinken of snekkies, niet de hele dag hoog in de mand van m’n cactuskrabpaal gelegen.
Nee, ik heb ze bedolven onder oprechte aandacht, luisterde naar de verhalen die ze me vertelden (al begreep ik daar de helft niet echt van), gaf kopjes en streek met m’n staart langs hun onderpoten. Ik liet me over m’n buik kriebelen terwijl ik alle vier m’n poten in de lucht stak en ben zelfs uit mezelf op schoot bij Senior gaan liggen, en dat is iets dat ik eigenlijk nog nooit eerder gedaan had.
Maar ik ga het vast en zeker vaker doen, want het beviel me heel errug goed. De kriebels en de knuffels die ik kreeg voelden ook heel anders als wanneer ik op eigen poten sta, en de oorpuntjesmassage was werkelijk ver-ruk-ke-lijk. Waardoor ik eigenlijk langerderder op schoot bleef liggen dan ik eigenlijk van plan was want ik viel er bijna door in slaap…

Verjaardag

Zo kwam ik er op m’n verjaardag dus ook achter dat ik eigenlijk helemaal nergens om hoef te vragen, want als ik een beetje geduld heb doet m’n personeel alles al uit zichzelf zonder dat ik erom hoef te mauwen.
Ik wist helemaal niet meer dat ik ze in de eerste maanden nadat ik hier kwam wonen al gelijk zo goed getraind had. Of misschien ben ik in de jaren erna wel een beetje ongeduldigerder geworden.
Maar ‘s morgens na binnenkomst komt m’n ontbijt vanzelf en als ik dan uitgegeten ben wordt m’n ontbijtbord afgewassen en daarna wordt m’n waterbak schoongemaakt en gevuld met vers water. Ik krijg nieuwe droge brokjes in m’n etensbak en de placemat onder m’n bakken wordt geveegd en daarna met een vers vochtig vaatdoekje uit de kast weer opgefrist.
Dat heb ik nu zelf een keer gezien, omdat ik zondag na m’n ontbijt bleef kijken wat m’n personeel eigenlijk allemaal doet wanneer ik normaal gemauwd na m’n ontbijt naar de slaapkamer wandel om daar op het grote bed of in een vensterbank te gaan dutten na een nacht lang straatcontrole.

Bank

In plaats van naar de slaapkamer te vertrekken bleef ik zondag dus een keer op de bank liggen na m’n ontbijt, omdat m’n personeel ook in de woonkamer zat. Ze lieten me lekker dutten zolang als ik wilde, maar elke keer wanneer ik even m’n kop van m’n poten optilde zag ik dat ze naar me terug keken.
En als ik dan heel langzaam m’n ogen even dichtdeed en weer opende, deden zij dat ook. Ik kreeg daar een heel warm gevoel van, want het was me nog nooit eerder opgevallen dat zij dat ook konden. Maar het fijnste vond ik het toen ze bij me op de bank kwamen zitten, zonder me aan te raken of iets tegen me te zeggen. Het voelde heel erg vertrouwd en veilig, echt als thuis. En terwijl ik lekker lag te dommelen bedacht ik me dat ik, ondanks dat ik nooit niks meer van m’n moeder, broertjes of zusjes had gehoord of gezien sinds ik bij hun uit huis ging, nu m’n eigen familie heb gevonden. M’n personeel lijkt helemaal niet op mij, en ze zijn soms wat onhandig en doen dingen die ik zelf nooit zou doen, maar we zijn er altijd voor elkaar. En dat maakt ons leven saame zo mooi.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Zorro

Gisteren kreeg ik het furrrdrietige bericht dat mijn oude vriend Zorro een mooie ster is geworden, en daar wil ik toch wel iets over mauwen.
Want Zorro is de kater die mij geleerd heeft dat er behalve Wilde Weilandmuizen ook Hartige Hunnebedmuizen bestaan, en Japie en ik zijn met de teams van Muisbezorgd regelmatig naar hem toegegaan om deze te vangen. Zorro wist altijd de allermooiste plekjes aan te wijzen, en hoewel hij vanwege z’n artrosie zelf niet meer mee kon vangen genoot hij elke keer weer als hij met het team van Muisbezorgd op jacht ging.
En toen bleek dat Zorro’s leef-tijd ineens op was en z’n personeel met een zwaar hart afscheid moest nemen zodat hij aan zijn allerlaatste reis kon beginnen om een mooie ster te worden.

Lieve Zorro, dank je wel dat ik je vriend mocht zijn en dat je me zoveel hebt willen leren. En dank je wel dat je de Hartige Hunnebedmuizen altijd kon vinden. Je hebt ze bij de vorige Grote Weiland Feesten op de kaart gezet en ik beloof je dat ze ook dit jaar niet zullen ontbreken.
Vanavond ga ik je vanaf m’n schuurdak weer zoeken om naar je te zwaaien en intussen denk ik ook aan je vrouwtje en de man, die je uiteindelijk zelf hebt uitgekozen en waar je in al je negen kattenlevens een warm en liefdevol huis mee deelde.

Voor altijd in vele harten, lieve Vriend…

Waarom ik met de bank moet oefenen

“Ollie, luister eens,” zei mijn vrouw. Ik foelde me meteen aalert. Als een vrouw zo begint dan is er iets anders dan knuffels of tijd foor een hapje. Dus ik luisterde wel maar ik dacht meteen ik wil nergens heen echt waar niet.

Daar ging het niet ofer.
Wel over de bank.
Ze zei dat we gingen oefenen met saame op de bank liggen, dat was gezellig en leuk en ook goed foor de ontspanning en al mijn vrienden deden het en froeger lag ik toch ook op de bank nou daarom dus.
Erna ging ik in de fensterbank liggen om te denken wat find ik hiervan.

Ja, froeger deed ik het ook. Toen woonde ik hier pas en ik wist geeneens waar moet ik liggen, waar kan ik dat en als ik ergens ga liggen wat gebeurt er dan en hoe is dat. Toen lag ik dus op de bank, op de hoek. Dan kon ik meteen wegspringen indien nodig en soms deed ik dat ook al was het niet nodig, dan had ik toch mijn zekerheid dat ik weg kon.
Dus de bank was fan mij.

Toch gebeurde het weleens dat mijn vrouw op de bank ging liggen. Dat kon niet. Dus ik ging dan keihard heen en weer rennen ofer de bank, nou dat snapte ze meteen dan ging ze weer aan tafel zitten en ik had mijn rust.

En later wist ik beter waar kan ik liggen en dat er dan niks gebeurt. Toen ging ik niet meer op de bank. Mijn vrouw ook al niet ik find dat netjes.

Maar nou we terug zijn van de flet is het net fan we zijn een nieuwe fase in. Ik ben sterker fan binnen en ik treen weer meer, ik durf ook naar de straat te kijken als er herrie is dus nou moet ik ook oefenen met op de bank liggen.
Eigenlijk find ik er niks aan. Maar als een vrouw iets graag wil dan moet je, dat weet ik nou al.