Wat ik nu kan met de intiemiedinges

Ik dacht nou moet ik eefe meer vertellen over wat ik nu kan met de intiemiedinges weeges ik woon hier nou al meer dan drie maanden dus hoe gaat het dan.

Extraas

Mijn mening is dat het goed gaat.
Want ik kan nou meer en vooral is dat lang tegen mijn vrouw aan liggen, dat lukt alleen op het tapijtje bij de vensterbank.
Zij gaat liggen en zegt: “Kom maar Ollie.”
Dan heb ik meteen fijne spanning. Dus ik ga een brokje eete, eefe naar een muis kijken, nog een brokje, zal ik naar de bak nee toch niet, nog een brokje.
Daarna kan ik gaan liggen.
In de buurt.
Eefe later ga ik weer anders liggen en dat is tegen haar aan. Dan heb ik ook fijne spanning dus ze moet heel stil liggen en niet in mijn vacht ademen en ook niet aaien of praten.
Ik find, intiemiedinges dat is gewoon saame zijn.
Zonder extraas erbij. Daar krijg ik onrust van en dan wil ik loope ergens heen.

Slaap

Het is nou ook zo dat ik soms zo slaap tegen haar aan. Dan ben ik helemaal rustig en gewoon en als erna foel ik me de hele dag erna ook rustig en gewoon. Misschien is het daarom dat ik nou minder speel wegens ik heb meer rust in mijn kop. Ik slaap alleen saame op het tapijtje ergens anders in huis is stom.
We doen ook samen tegen het kussen liggen, dat is als ze thuis komt dan wil ik meteen knuffels. Dat had ik niet toen ik hier pas woonde en nou wel.

Keuken

De ochtendknuffel doe ik alleen als ik er zin in heb en ik ben op tijd wakker en ik hoor de wekker en ik ben niet zelf eefe bezig.
We doen nou wel een andere knuffel die is in de keuken. Het is daar klein en dan ga ik tegen haar hangen en zij gaat zitten en ik weer hangen en dan aaien en praten van Ollie heb je een fijne dag gehad, daar is het juist weer wel goed. Die knuffel is van ’s avonds heel laat foor het slaape gaan, dan komt de nacht en dan is alles weer anders. En daarna komt de ochtend weer.

Dus ik kan nou veel meer en ik heb er ook meer rust fan maar ook fijne spanning dat is ook zo.

Toen Bert ook op bed wilde (14)

Na de eerste nacht samen, toen Bert op het hoofdkussen naast het mijne sliep, bleef hij voortaan beneden. De huiskamer was meer dan genoeg nieuw terrein, en ook toen hij wist wat er waar stond en wat hij ermee kon, bleef hij ’s nachts beneden.

Inzicht

Ik vond het eenzaam. Online las ik allerlei artikelen over katten die op hun vrouw sliepen, in haar armen, op haar hoofd, er was geen einde aan de combinaties, en intussen lag ik alleen in bed. Wel werd ik elke ochtend hartelijk begroet. Ja, beneden.
Het duurde even voor ik de oplossing vond. Die zat in mij. Wanneer ik ophield met verwachten en verlangen naar wat ik zo graag wilde, hield dat eenzame gevoel vanzelf op. Ook dat duurde even.
Leven met katten is lessen leren. Elke nieuwe situatie brengt inzichten over jezelf.

Uiteindelijk vond ik het innerlijk knopje dat ingedrukt moest worden voor kunnen loslaten. Dat kwam ook omdat ik me meer concentreerde op wat Bert wel te geven had: de knuffels overdag, de kopjes, dat ik mijn gezicht in zijn vacht mocht duwen en hoe warm en harig dat voelde. En hoe hij naar me keek, dan voelde ik, de liefde is wederzijds.
Geleidelijk werd ik tevreden.

Verandering

En zoals het dan gaat als je met katten leeft, wanneer alles vredig is, verandert het. Op een nacht stond Bert aan het bed. Mewww! Ik wakker. Hij wilde óók op het bed.
Niet op of naast me.
Niet op het tweede hoofdkussen.
Niet onder het dekbed.
Bert wilde erbij.
Dus bij mij, maar toch op zichzelf en toch ook samen.
Dat snapte ik wel. Een kater met angstklachten heeft behoefte aan nabijheid en ook aan een eigen terrein om daar veilig te zijn.
Er was maar één manier waarop dat kon.

In het donker

Ik legde het tweede kussen op het voeteneinde van het bed. Zelf sliep ik niet meer in de lengte, maar diagonaal, wat best ging. Zo lag ik onder oogbereik van Bert. En ik kon hem ook zien. Het leidde al gauw tot kleine gesprekjes in het donker:

–  Ben je ook nog wakker?
– Meww.
– Nu gaan we slapen hoor
– KNORRR KNORRRR KNORRR
– Nou goed nog even achter je oor
– KNORRRRRR
– Bert, nu moeten we echt… nou nog heel even dan.

Soms werd ik ’s nachts wakker door een nabije miauw omdat hij een knuffel nodig had. Kan gebeuren. Dan lagen we daar in het halfduister van de slaapkamer, even aaien, wat zachte woordjes, wat knorren en dan konden we weer verder slapen, zo vervolgden we samen de nacht. Dat bleef ook zo toen Bert wat meer zelfvertrouwen had ontwikkeld. Ieder een eigen plaats in bed, logisch, en rechtuit in bed slapen lijkt me nog steeds een vreemde houding.

Mila en de maand Januwarie

Lieve allemaal, het is het nieuwe jaar en het weer trek zich helemaal niks aan van oud of nieuw. Die doet gewoon wat hij wil en het is nog geen eens april! Nou is het de achtste dag van het nieuwe jaar en de maand Januwarie.

Ik zal eens mauwen wat er allemaal al is geweest. Eerst was er zo heel veel wind dat iedereen zo heel goed moest vast houden anders zou je zo wegwaaien. Daarna kwam er regen van de wolken en echt zo heel veel waarvan je denkt dat de wolken gewoon zo kei veel ferdriet hadden. Toen werd ik wakker op de folgende dag en was alles ineens zo helemaal wit van de sneeuw. De wolken hadden zo heel veel flokke gemaakt. Sneeuw vind ik niet fijn aan mijn pootjes dus ik ben binnen gebleven. En daarna kwam er donkere wolken met weer heel veel wind.

Fuurwerk

Er was ook een dag waar de zon er ook was en toen, toen was ik eefe buiten! Ik moest gewoon eefe naar buiten. Met al dat stomme fuurwerk (dat is gewoon stom en dat vind Kever ook) kon ik niet naar buiten.
Zelf vind ik knallers eng en ben ik weer blij dat het voorbij is. Gelukkig is dat maar één keer per jaar want ik zou dat nooit elke week willen. Ik denk dat dan heel veel vriendjes van ons altijd bang blijven en dat wil ik niet. En de fogels willen dat ook niet want die schrikken ook zo heel erg veel van alle knallers in de lucht.

Zon

Maar de zon was er en ik deed heel veel aan de deur mauwen zodat ik naar buiten mocht. Mijn vrouw was er ook en we deden eerst saame neusje neusje. Dat is dat ik mijn neus tegen haar neus aan wrijf en zij de hare tegen de mijne. Dat vind ik zo heel erg gezellig als we dat doen. Daarna maakte ze de deur open zodat ik de tuin in kon.
Toen ik naar buiten stapte merkte ik dat het zo heel fris was aan mijn snoet. Ik snofte de koude lucht op en foelde dat het koud koud was. Wel te koud om buiten op een bak te gaan maar nog niet zo koud dat het vriest. De zon was al best wel wakker want die straalde best veel vond ik. Daarom was het misschien wel koud koud en niet vrieskoud. Ik ging meteen verder de tuin in waar ik een zonnestraal kon foelen. Dat vind ik zo heel fijn op mijn lijfje.

Struik

Er was een fogel die aan het scharrelen was voor een wormpje en toen ik dichterbij kwam schrok de fogel zo erg dat hij omhoog vloog naar de schutting. Ik schrok er zelf ook een beetje van maar mauwde naar de fogel dat ik dat zo niet bedoelde. Ik wilde alleen eefe een fijn nieuwjaar mauwen met heel veel wormpjes voor de vogel. De fogel floog meteen weg opzoek naar een andere tuin. Dat is jammer want hij had best mogen blijfe.
In mijn tuintje staat een struik die altijd groen is ook wanneer het koud is. Soms zitten daar beestjes onder te schuilen als het regent of gewoon omdat het gezellig is. De fogel had best daar mogen zitten van mij. Zelf zit ik er ook graag. Als het sneeuwt dan wil ik liefer binnen zijn maar als de zon zo heel veel straalt en lekker warm is dan ga ik graag onder dat struikje zitten voor schaduw en een dutje.

Naar binnen

Het was ook zo heel rustig in mijn tuintje vandaag. Er was alleen een fogel die schrok. Ik heb geen andere diertjes gezien. Ook geen bijtjes en hommels of flinners. Maar eigenlijk snap ik dat ook zo wel hoor. Want als het weer zo raar is weet je natuurlijk ook niet of je buiten wilt zijn. Sommige blijfe dan ook gewoon liefer binnen. Ik zat eefe stil bij de struik toen mijn vrouw naar buiten kwam. We deden buiten even kriebelen en kletsen over te tuin. Daarna pakte ze me op en plantte zo heel veel kusjes op mijn snoet. Daar moet ik altijd zo van spinnen.
Saame zijn we weer naar binnen gegaan en heb ik mijn voetjes gewarmd aan mijn vrouw. Dat vind ik weleens fijn om te doen. Dan steunen mijn pootjes op haar arm en foel ik hoe warm haar arm is. Prrr.. Dat is zo heel fijn en dan blijf ik nog wel eefe hangen hoor.

Doen jullie allemaal foorzichtig als je naar je tuintje gaat of balkon? Je kan nog stees zo heel erg weg waaien en de weermeneer zeg dat er allemaal flokke kome, sneeuwflokke! Brrr… ik ga lekker binnen blijfe.

Ik geef iedereen een zacht en warm neusje en ik mauw zo heel hard voor freede.

Pootgetekend, Mienister van zachte zaake,

Milamuis

Minnie weet hoe ze moet chillen

Ik werd fanmorgen wakker en sprong op de fensterbank boofe bij de groote mensenmand. En wat ik zag! Wit op de auto’s en wit op de daken. Dus ik sprong terug op bed en mauwde naar Frau wat ik gezien had. Ze aaide me oofer mijn koppie en zei het is zondag liefe Minnie kom je lekker bij mij liggen? Hier onder het dekbed is het lekker warm.
Dus ik mauwde terug dat er foor een dag met de zon er in helemaal geen zon scheen. Daar moesten we allebei om lachen.

Hangmat

Toen begon het ineens keihard te regenen. Dus toen ben ik inderdaad maar lekker tegen haar aan komen liggen. Zo hebben we een tijdje heerlijk gelegen. Ze keek me aan, aaide me nog een keer oofer mijn koppie en zei Min ik moet vanaf morgen weer brokjes furrdienen. De vakantie is oofer. Miauw mauwde ik. Foor mij ook hoor. Iedereen uit de straat gaat weer naar school of werk dus ik pak mijn baantje als fensterbankcontroole poes ook weer op. En het katbinet komt ook weer terug van resessie (hihi zo heet dat in mensentaal). Dus genoeg te doen weer.
We gingen opstaan om te ontbijten. Zij een beschuitje ik mijn ontbijt noepies. Ook fulde ze mijn brokjes bakje bij en kreeg ik schoon water in mijn water bakje. Zo de dag kan beginnen hihi. Dus ik dribbelde naar mijn suuper de luukse krappaal om daar eens ff lekker in mijn hangmatje te gaan liggen chillen. Ik was er net lekker ingesprongen toen ik Frau met een beker vies bruin water naar de MinKeef zag gaan.

Chillen

Wat ga jij doen Frau? Dat froeg ik. Nou wat denk je zelf Minnie je blog moet nog afgemaakt worden. Miauw oh ja dat is waar ook. Moet dat perse nu of kan dat ook straks? Ikke wou net ff lekker gaan tsjillen. Ik zag aan Frau dat ze aan het nadenken was. Toen zei ze ok ik moet toch nog ook de was opvouwen. Maar als ik daar klaar mee ben dan gaan we wel echt je blog doen hoor.
Gerust gesteld dat ik nog even kon chillen krulde ik mezelf lekker op in het hangmatje en deed ik mijn oogjes dicht. Foor mijn gevoel lag ik net lekker toen Frau al weer foor me stond. Nou al? Ik keek haar met slaperige oogjes aan. Ze moest lachen. Je doet net alsof er pas één minuutje voor bij is lieverd. Miauw is dat niet zo dan? Ze furrtelde me dat het toch echt wel al een half uur later was.
Ze liep naar de keuken om het noepie zakje te pakken. Een handje fol werd er op de grond neergelegd. Foor haar zelf maakte ze thee. Dat is dat meestal gele heete water. Echt hoor wat die tweebeners toch foor fasienaatie met dat soort drankjes hebben. Ik als katzijnde heb gewoon genoeg aan een fers bakje water of aan water wat zo lekker uit de kraan druppelt.

Saame

Nou daar gingen we hoor. Zij en ik samen dribbelend naast elkaar op weg naar de MinKeef. Ze plaatste haar beker op het buroo en deed de kompjuuter aan. Ik kroop bij haar op schoot en deed mijn foorpootjes over haar arm heen. Op de foto kan je dat zien hoe we zitten. Zo ben ik lekker dicht bij haar en het zit lekker warm. En oh ja zo kan ik ook goed mauwen wat er in mijn blog moet komen. Toen ik klaar was met mauwen sprong ik fan schoot om een beetje water te gaan drinken uit een van mijn waterbakjes. Want ik had best wel een droog bekkie gekregen van al dat gemauw. Daarna ging ik nog weer ff wat tsjillen tot dat het tijd was voor m’n zakje aafond natfoer.

Miauw dit was het weer foor deese keer. Frau en ik wensen jullie allemaal een heel fijn 2025. En uiteraard blijf ik ook dit jaar weer keihard meetetteren foor freede.

Lucky over cijfers, Moos en sneeuw

Hoi lieve allemaal, om te beginnen willen we iedereen natuurlijk alle goeds wensen voor het nieuwe jaar! Dat het zo mag worden zoals jullie wensen maar vooral ook dat alle dromen uit mogen komen en dat jullie veel liefde, plezier en (ik denk zeker wat alle katjes betreft) de nodige rust en knuffels krijgen! We hebben hier een niet al te vervelende (en gelukkig erg rustige) jaarwisseling achter de rug en nu we in het andere jaar zijn, heeft dat ook nieuwe cijfers gekregen. Daar heb ik als katermans helemaal niks mee om eerlijk te zijn, maar ik geloof het wel als mijn mensen zeggen dat ik dit jaar al 10 ga worden. Ik voel me niet oud, maar dubbele cijfers klinkt wel best gewichtig moet ik zeggen.

Slaap-plekje

Ik ben hier overigens nog altijd de jongste want mijn broer Moos is een maandje ouder. Dat scheelt niet veel natuurlijk maar hij blijft gewoon net even een beetje ouder want hij is al eerste jarig. Hij wordt dus dit jaar ook al 10 en dan zijn we met allemaal seniortjes in huis maar dat geeft toch helemaal niks. Het maakt niet uit hoe oud of jong je bent, het is gewoon het belangrijkste dat je happy bent en lekker kunt doen wat jij het fijnste vindt als poes of kater. En dat is niet voor iedereen hetzelfde maar dat maakt ook niks uit. Lief zijn voor elkaar en door blijven tetteren voor vrede horen er zeker bij!
Maar goed, ik had het dus vorige keer (toen het nog het andere jaar was maar dat is nog maar kort geleden natuurlijk) over fijne plekjes om te liggen en te slapen. Nou, daar is niet zoveel aan veranderd maar ik heb wel op zolder een nieuwe slaapplek gevonden. Dit is achter een doosje, precies in een hoekje. Daar is het stil maar kan ik ook lekker warm en rustig slapen. Mijn man heeft er een handdoek neergelegd zodat ik er nog wat zachter lig maar ik vind het wel prima daar. Ik ga ’s morgens als mijn mensen er zijn vaak een poosje bij hen liggen en daarna lekker boven. Daar zijn mamapoes Molly en mijn zus Dropje dan meestal ook.

Moos

Moos heeft ondertussen wat nieuws ontdekt maar ik denk eigenlijk dat hij het van mij afgekeken heeft. Hij ligt nu namelijk ook graag op het bureau als mijn vrouw aan de laptop zit. Kijk, ik lag daar eigenlijk altijd al als het erover gaat. Maar nu doet Moos dat dus ook. De eerste keer dat ik het zag, vond ik het wel een beetje moeilijk want het was anders dan anders en daar heb ik wel eens wat moeite mee. Ik ben redelijk flexibel als kater zijnde maar ik houd ook erg van alle dagen dezelfde dingen. Dat vind ik belangrijk.
Maar goed, Moos lag dus bij mijn vrouw op het bureau en ik heb de sprong toch maar gewaagd (letterlijk en figuurlijk) om erbij te gaan liggen. Eerst was het heel dicht bij elkaar maar dat vonden we allebei nog even wat te ingewikkeld dus nu hebben we het anders opgelost. Moos ligt op een bureaulegger naast mijn vrouw en ik zit of op de vensterbank of gewoon tegen mijn vrouw aan. En als het te spannend wordt, dan gaan we met de billen naar elkaar liggen. Dat kan altijd wel.

Huisje

Mijn mensen zijn nu erg trots op ons dat we dit doen en ze vinden het ook super gezellig dat het zo kan! Ach ja, Moos en ik kennen elkaar nu al een tijdje en het is prima zo. Hij leert wel wat kattenkwaad van mij want ik ben natuurlijk niet de beroerdste als het om streken en ondeugende dingen doen en leren gaat. Hij mag als het mooier weer wordt ook mee naar buiten, dan kan ik hem daar ook alles laten zien en leren wat je daar kunt doen. Dat zie ik wel zitten eigenlijk.
Heb nog wel een nieuwtje met betrekking tot Jip het konijntje. Ze heeft een ander huisje gekregen! En nee, niet schrikken want ze woont nog altijd gewoon bij ons hoor. Ze heeft alleen een nieuw verblijf. Ze heeft het al helemaal afgesnuffeld maar ze vindt het trapje naar beneden nog een beetje eng. Misschien kan ik haar helpen en het voordoen want je hoeft echt niet per se een konijn te zijn om in het verblijf te passen. Ik bied graag een helpende poot als dat nodig is. Als het warmer weer wordt, krijgt ze ook nog een ren erbij waarin ze veel plek heeft en super veel kan rennen. Ik ken die ren nog wel, daar pas ik dan weer goed bovenop zodat we dicht bij elkaar kunnen zijn als het zonnetje schijnt.

Veel knuffels van Lucky en de rest

PS
Vanmorgen toen we wakker werden, was de tuin ineens veranderd in een winterwonderland, want we hebben weer sneeuw!