Alle berichten van TegnieseDienst

Kever heeft een mening over zijn hek

Al toen ik voor het eerst in mijn tuin kwam rook ik dat er naast mij een hond woont, hij woonde daar ook al toen Bolle hier woonde, het is een hele grote hond met lange haaren en scherpe tanden, de hond haudt niet van katten maar wil ze juist bijten, en hij gaat keihard blaffen als hij Mikkie op het dak van het schuurtje ziet, of als ik tetter, ik trek me daar ferder niks van aan, want ik find dat ik in mijn eigen tuin mag doen wat ik zelf wil.

O, en de hond woont daar trauwens niet alleen hoor!, hij heeft ook mensen, een vrouwtje en een mannetje, net als ik, en onze mensen kennen elkaar al best heel lang.

Een soort hek

Er zit een soort hek tussen de tuin van de hond en mij, aan dat hek zit ekstra gaaas zodat ik er niet onderdoor kan kruipen (alsof ik dat ooit zau doen!), en daar oferheen zitten stukken stof, en daar zitten weer stokjes tegenaan, dat heet riet folgens mijn vrouw, zodat de hond mij niet kan zien, ik kan hem dus ook niet zien maar ik weet gewoon dat hij er is, en ik poeps vaak presies bij het hek, zodat hij kan ruiken dat er een gefaarlijke tijger naast hem woont.

De laatste weken waren mijn mensen steeds heel druk bezig bij dat hek, ze haalden allemaal planten weg die er aan groeiden, en achterin de tuin schoofen ze de stoelen opzij en toen kon mijn vrouw zomaar ineens naar de tuin van de hond en weer terug naar ons en weer naar de hond en weer naar ons, ik zag het allemaal maar ik kwam niet te dichtbij, ik fond het een beetje eng dus ik had me ferstopt in de planten en lag daar te kijken, mijn vrouw legde me uit dat het hek achterin helemaal kapoo is en eigenlijk niet eens een hek meer is.

Mijn mensen hebben alles weer dichtgemaakt, en de mensen van de hond ook, dus de hond en ik kunnen niet naar elkaars tuin, gelukkig maar.

Omdat er allemaal planten weg zijn is mijn tuin ineens groter!, ik heb helemaal achterin een soort klein terrasje, onder de appelboom, ik heb er al een paar keer gekeeken en gezeeten, ik find het biesonder want ik was daar nog nooit geweest, het ruikt er naar haut en aarde en dingen die eigenlijk onder de grond hooren te zitten maar nu boofen de grond zijn, het is een aude lugt, en ik steek mijn neus in de kieren die er zitten om die lugt goed op te kunnen snuffen.

Mannen

Nau hebben mijn mensen me ferteld dat er mannen met masjienes komen om een nieuw hek te maken in mijn tuin, en dat ze steeds door ons huis moeten, wel fier daagen lang!, ik kan het haast niet geloofen en mijn mensen zijn er ook nerfeus van zeggen ze, maar het is belangrijk want er MOET een hek zijn, zodat ik niet de weg kwijt kan raaken of dat de hond in mijn tuin komt, en zelf kunnen ze geen hek maken omdat er allemaal steenen in de grond zitten.

Ik wil niet ferdwaalen en ik wil al heleMAAL niet dat de hond in mijn tuin komt, dus dan moet het maar, ook al weet ik nau al dat ik me de hele dag ga ferstoppen onder het bed, mijn vrouw zegt dat ze er misschien wel bij komt liggen als die mannen hier door het huis loopen, en dat lijkt me een feilig gefoel.

****

Ik tetter natuurlijk weer voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!

Joep heeft vandaag koningsdag

Vandaag schijnt het een bijzondere dag te zijn, omdat de koning van Nederland z’n verjaardag viert. Hier in ‘t dorp waar ik woon zijn heel veel tweebeners vrij, zijn de winkels dicht en zitten grote en kleine tweebeners al op kleedjes in de straat, tussen al het speelgoed en andere spullen waar ze op uitgekeken zijn, in de hoop daar iemand nog blij mee te kunnen maken.
Ik snap het niet helemaal, maar dat komt misschien omdat ik zelf maar één koning ken en dat is Gijs, de koning van de Haltestraat. En Gijs is toevallig een hele goeie vriend van me, dus ik weet zeker dat híj vandaag z’n verjaardag niet viert. Plus dat Nederland volgens mij wat groterder is dan de Haltestraat met alle omliggende straten en steegjes en pleinen, dus degene waar heel ‘t land nou feest voor viert en Gijs kúnnen toch gewoon niet dezelfde zijn?

Ochtend

Vanmorgen vroeg, toen de zon net opkwam, zag ik al tweebeners in de straat sjouwen met grote tassen maar ik herkende ze bijna niet. Ze klonken en roken bekend, maar de vacht op hun kop had ineens een andere kleur dan anders, en de lappen die ze omgeslagen hadden zagen er ook heel anders uit dan gewoonlijk. Gelukkig was ik vannacht, tijdens m’n inspectieronde, al een beetje voorbereid door m’n buurkatten die veel meer ervaring hebben met de gebruiken van tweebeners dan dat ik heb. Ze mauwden ook dat al dat vreemde gedoe morgen weer over is, maar dat het vanavond nog best lang luidruchtig in ‘t dorp kan blijven, met knallers en lichtjes in de lucht als ‘t feest afgelopen is.
Nou ja, een gewaarschuwd katermans telt natuurlijk voor drie, dus ik gaf de tweebeners die ik tegenkwam en ken een kopje en ik kreeg van hun een aai of een kroel terug, alsof het een hele gewone zaterdag is.

Mijn jas

Maar ik blijf het toch wel een beetje vreemd vinden hoor, dat juist vandaag bijna alle tweebeners diezelfde kleur lappen omgeslagen hebben, terwijl ze op elke andere dag van ‘t jaar juist zo hun best doen om verschillend van elkaar te zijn.
Wat dat betreft heb ik ‘t gewoon heel gemakkelijk hoor, want toen ik geboren werd kreeg ik al gelijk een mooie jas van m’n vader en moeder, en die zit zó lekker dat ik ‘m nooit zou willen omwisselen voor een andere kleur jas. Gelukkig vindt m’n personeel de jas die ik aan heb ook heel errug mooi en moeten ze er niet aan denken om me iets anders aan te trekken. Daar krijgen ze de kans ook echt niet voor, want ik ben purrrfect zoals ik ben met een jas die als gegoten zit. En voor ieder ander die toch een poging wil wagen, ik heb achttien aangescherpte stiletto’s en ik ben niet bang om die te gebruiken…

Speelgoed

Eigenlijk past mijn jas zelfs wel helemaal bij zo’n dag als vandaag, al is het een andere tint oranje dan de lappen van de tweebeners en de slingers in de straat. Maar ik vind dat helemaal niet erg, want ik blijf toch wel een eind uit de buurt van alle drukte en de herrie. Nee, ik blijf liever in m’n vensterbank liggen kijken naar wat er buiten gebeurt. En als de zon straks doorkomt dan ga ik op m’n kussen op de tuintafel liggen, of in de stoel. Lekker dutten, of misschien wel toezicht houden in de achtertuin als m’n personeel daar aan het werk gaat.
Of zal ik toch ook misschien nog een uurtje of wat op een kleedje voor de deur gaan zitten? Volgens m’n personeel heb ik meer dan genoeg speelgoed waar ik niet meer naar omkijk, al denk ik daar zelf toch wel wat anders over…
Nou ja, wat je ook gaat doen vandaag, maak er saame een hele mooie dag van. Ik ga toch alvast maar wat spullen die m’n personeel niet meer gebruikt voor de deur zetten. Wie weet kan ik daar iemand anders nog blij mee maken…

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Mila over water drinken

Lieve allemaal, ik hoop dat jullie allemaal fijne paasdagen hebben gehad want dat was weer een ekstra vrije dag en dat is altijd fijn. Zelf vier ik geen paase omdat ik bang ben van de paashaas. Ik weet van ooma dat deze zo heel erg groot zijn omdat ze zoveel eieren bij zich dragen. Ik ben veilig thuis geweest. Ik ben wel heel eefe in mijn tuin geweest maar niet zo lang.

Bang

Teegewoordig ben ik wat vaker bang buiten. Eerst had ik dat niet zo heel erg maar nu is dat wat meer. Waarom dat weet ik niet. Misschien is het omdat er teveel geluiden zijn. Soms schrik ik inees omdat er dan de kliekoowagen komt en de bakken leeg maakt. Of dat inees kindjes schreeuwen langs de poort omdat ze aan het spelen zijn. Kan zijn dat ik ouder word kan zijn van niet en dat dat daar mee te maken heeft. Zelf word ik dit jaar al veertien van mijn leef-tijd hier. Maar ik kan nog stees heel goed fange hoor en ook nog snekken. En daar wil ik het vandaag over hebben. Gezond snekken. Het is niet wat je denkt dat het is. Want ik bedoel geen sneks als ik eetbare dingen zoals een kipstaafje of een ketnipsnoepje.

Water

Ik bedoel water. Nou dat zal wel raar klinken maar ik vind dat er veel verschil in smaak zit aan water. Vandaag heb ik een mini snektest van water omdat ik water anders vind smaken dan gewoon. Thuis krijg ik gewoon water uit de kraan. Dat water is gewoon, er is niks bijzonders aan. Nou ik vind van wel. Op mijn krabpaal heb ik een bakje staan waar altijd water in zit. Kraanwater. Als mijn vrouw komt doet ze altijd mijn bakje water meteen vers vullen. Eerst doen we knuffelen en kriebelen, daarna doet ze dat bakje. En ik zal je zeggen dat ik het verschil proef!

Buiten

Uit de kraan is lekker als je het meteen kan drinken. Je moet dus eigenlijk half onder de kraan staan wil je de lekkerste water. Daarna wanneer het in je bakje zit gaat ook nog. Dan is het water nog lekker vers. Maar ohwee als je een dutje doet of eefe een andere kant op kijkt. Dan is dat water meteen oud en vies. Er zit geen smaak meer aan. Dus kraanwater kan maar dan wel direct van de kraan zelf. Dan heb ik natuurlijk nog meer plekjes waar water is. Buiten bijvoorbeeld. Buiten op de tafel staan altijd potten of schaaltjes van ooma. Niet dat zij iets met tuinieren doet want dat doet mijn vrouw. Maar daar in die potjes zit ook water. Het is water van de wolken of te wel regen.

Ik kan je zeggen dat dat iets heeft waar geen kraan aan kan tippen. En dan heb je ook nog eens oud regenwater en nieuw regenwater. In het zwarte schaaltje zat vers en nieuw regenwater. Mijn eerlijke mening is dat vers regenwater lijkt op kraanwater dat lang staat. Dat is raar want het is vers maar zo smaakt het. In de gele pot zat oud regen water in vermengd met nieuw regenwater. Dat is het aller lekkerst. Je proeft de wolken in dat water. Kan zijn dat je een beetje zand proeft maar dat geeft niks. Maar wolkenwater smaakt naar altijd verser dan vers. Je zou het eens moeten proberen om te zeggen of mauwen: ja dat is het!

Ooma

Ooma vind het nooit een goed idee dat ik water drink van de buiten potten maar ik vind het een super goed idee. Er is natuurlijk ook water dat veel langer staat en groen wordt. Daar ben ik nie zo fen van want daar zitten lange draade in en die zijn vies. Je hebt ook nog tegels in de tuin die misschien scheef staan, daar kan ook water in komen. Dat water heeft te veel zand dus dat drink ik niet zo heel graag. En voordat ik het vergeet, ik heb een keertje van mijn vrouw water gekregen uit een fles. Die haal je in de winkel bij een Liedel. Dat water smaakt nergens naar want er zit niks in. Geen regen, geen zandkorreltjes of blaadjes, gewoon helemaal niks. Dat is saai water. Dus mijn favoriete drinkwater is uit de gele pot.

Waar drinken jullie het liefste water of maakt het niks uit waar het vandaan komt?
Ik wens jullie warme week met regenwater dat al wat ouder is.

Pootgetekend, mienister van zachte zaake, Milamuis

pee ess, ik tetter mee voor freede, geef zachte kopjes aan wie het nodig heeft.

Japie onderzoekt een object met mogelijkheden

De Kattenklup is echt geweldig leuk. Iedere keer kijk ik op de pagina met pasjes om te lezen welke hobby’s de ander heeft. Ik leer meowe furrienden kennen en doe er inspiratie op. Spokkie bijvoorbeeld drinkt water uit de kraan. Daar zou ik zelf nooit op gekomen zijn. Misschien omdat het aanrecht furboden terrein is. Met Noxy zou ik wel eens willen meowen. Die kan met één klap kleine insecten uit de lucht meppen. Dat vind ik zo knap. Zelf ben ik meer van het grote spul. Ik hoop dat Noxy haar talent met mij wil delen. Wisten jullie dat er ook honden en konijnen lid zijn van deze klup? Laat je niet in de war maken door de naam hoor. Van Mila, Ollie en KeverT heb ik begrepen dat iedereen mee mag doen, ook als je mier bent of kanariepiet, leguaan, kip of cavia. Het is een klup voor Saame.

Onderzoek

Hebben jullie mijn pasje van de Kattenklup al gezien? Daar staat op dat ik meester-muizenvanger ben. Dat kan ook niet anders als je voor Muisbezorgd werkt. Onlangs heb ik een andere hobby ontdekt en dat is die van wetenschapper. Dat is een sjieke naam voor onderzoeker. Eerder konden jullie al lezen over mijn onderzoek naar snuiters. De laatste weken heb ik me beziggehouden met een object in de woonkamer waarvan ik het vermoeden heb dat het te maken heeft met de vlieringsnuiter. Omdat je beter niet zomaar iets moet aannemen doe je onderzoek. Allereerst de reden waarom ik denk dat er een link is tussen het object en de vlieringsnuiter. Het ding is in de huiskamer gekomen daags voor hij met de klus begon. Op dat moment had ik dat nog niet door. Dat besef is later gekomen toen ik ferbanden ging leggen. Dat moeilijke woord heb ik gisteren van KeverT geleerd.

Hoe ziet het eruit? In één meow: GROOT. De ene keer ligt het plat op de grond. Dan komt tot net onder mijn buik en kan ik er om heen lopen tot de blaren op mijn voetzolen staan. De andere keer staat het op zijn kant. Dan is het juist metershoog en kan ik er in klauteren. Soms staat het opgevouwen als een pakket tegen de bank en kan ik er onderdoor tijgeren. De kleur is wisselend grijs of groen al dan niet met gekleurde bladeren erop. Alsof het herfst is. Als ik er over heen loop, is het zacht en zak ik er diep met mijn poten in weg. De stof is ruw, waardoor ik er purrrrfect in kan klimmen. Opvallend, het staat alleen rechtop als het licht is. Het gaat languit gestrekt als het donker is. Het zijn de dames die er als eerste op gaan liggen. Heerlijk knus tegen elkaar aan onder het nepdons dat eerder boven op het grote bed lag. Foppe kruipt er bij zodra het lampje uitgaat. Even ben ik in twijfel. Duik ik ook op dat rare matras om Saame met z’n allen te gaan slapen? Of ga ik naar buiten voor mijn pursoonlijke kattiviteiten; inspectiedingen doen, sterke furhalen ophangen met mijn furrienden en muizen interviewen.

Conclusie

Mijn conclusie is dat het een bed is zonder poten eronder. Waarom we daar tegenwoordig slapen in plaats van in de slaapkamer moest ik horen van tante Cato. Ze vroeg me of ik daar de laatste tijd nog wel eens ben geweest. Uh…. nee, die staat propvol met spullen die eerst op de vliering stonden. Dozen met kerstballen (die we nooit ophangen), kampeerspullen (terwijl Mo nooit op vakantie gaat), dikke dekens van nepdons (waarom zoveel als we er maar onder eentje slapen) en heel veel dozen met foto’s uit lang vervlogen tijden en mooie kaarten vol lieve woorden. Daarover heen een knisperende plastic laag die de spetters die mijn broer verspreid moet tegenhouden. Om in het grote bed te komen is het een soort hink-stap-sprong.

Om een lang furhaal kort te maken. Het is nu wetenschappelijk bewezen dat er een link is tussen de vlieringsnuiter en het object in de woonkamer. Het is een matras die in de woonkamer ligt, omdat de slaapkamer vol staat. Dat ding blijft daar liggen totdat de grote klus geklaard is. Ondertussen gebruiken we het multifunctionele object om op te slapen, in te klimmen en te klauteren, onder te schuilen en furstoppertje mee te spelen. Nu ik er nog eens over nadenk, zie ik steeds meer kansen voor de ingebruikname van de vliering door Muisbezorgd. Mo heeft de slaapkamer helemaal niet meer nodig. Dat kan opslag voor haar onzinnige spullen worden. Zou ik de koelingen alvast kunnen bestellen?

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over ferbanden leggen

Het was een ochtend zoals altijd, ik werd heel froeg wakker en wilde naar mijn tuin, ik tetterde en mijn man stond op en deed mijn luikje van de klipjes af, die klipjes zitten er op zodat Pokon niet elke nacht stiekum mijn eeten opeet, dat doet hij nau toch ook alleen dan iets laater, maar enniewee; ik ging mijn tuin in en kontroleerde of alles in orde was en dat was zo, dus ik klom weer in bed bij mijn mensen om nog efentjes te slaapen.

Mijn eeten

Toen ik daarna weer wakker werd had ik HONGER…!, zooo heee ik lustte wel een hele 10 kieloo zak brokjes!, ik tetterde naar mijn mensen en liep vast naar mijn bakjes, heee wat freemd… die stonden er niet, ik dacht dat mijn mensen zich fergipst hadden en mijn eeten fergeeten waren, dus ik wachtte netjes tot ik mijn brokjes kreeg, maar mijn man gaf me een knuffel en liep meteen weer weg.

Ferband

Mijn mensen zeggen vaak dat ik niet goed ferbanden kan leggen, nee inderdaad niet, ik ben toch geen dokter?, ik heb niet eens ferband of pleisters, dus hoe zau ik dat moeten doen?, mijn vrouw roept nau dat mijn mensen iets anders bedoelen, maar ik heb het ze toch echt zelf hooren zeggen.

Ik fertrauwde er op dat ik zo mijn eeten zau krijgen dus ik bleef tetteren en kopjes geefen en lief doen tegen mijn mensen, mijn vrouw liep de tuin in en froeg of ik mee kwam, ja gezellig, we gingen buiten zitten en ik kreeg knuffels, opeens riep mijn man iets over dat er een tas klaar stond, en foordat ik begreep wat er gebeurde tilde mijn vrouw me op, liep met me naar binnen en daar stond die stomme tas die op een outobus lijkt  en daar werd ik zomaar ingestopt.

Ik wist natuurlijk METEEN dat het mis was en ik zette mijn toeter aan, eerst nog zachtjes, en toen ik met mijn vrouw in de trem zat al iets harder, er stapte ook iemand in met een mensenbeebie die toeterde, maar ik wist zeker dat ik veel en veel harder kon en dat was ook zo.

Mijn kaale plek!!

Kaal

Toen we bij de dokter kwamen werd ik zo stil als een muisje, ik dacht dat ze me dan misschien niet zau hooren en zien, maar ik kreeg toch een prik en een pil, en daarna moest ik NOG een prik, voor mijn bloed, de dokter schoor een plekje in mijn nek kaal, zo een prik is best een beetje eng maar ik bleef rustig en de dokter zei dat ik een lieferd was, en dat was ik ook hoor, want ik bleef gewoon netjes liggen op de taafel, hoe grieselig ik het ook fond.

Gelukkig mocht ik daarna weer met mijn mensen mee naar huis, mijn man ging op de fiets, met achterop een heeeeele grote zak brokjes om slank te worden, gek hè, want hij is helemaal niet dik, wacht efentjes, mijn vrouw roept iets… ooooo, die brokjes zijn voor MIJ!!, ja ik hoorde de dokter wel iets zeggen over afvallen en dik zijn, maar ik wist niet dat dat over mij ging, en ik find het ook eigenlijk niet netjes om zoiets zomaar te zeggen.

Brokjes

Zooo heee mijn nieuwe brokjes lust ik!!

Toen we weer thuis waren was ik zooo blij, ik bleef maar brom-brom-brom doen, mijn mensen knuffelden de hele tijd met me en ik kreeg eindelijk te eeten, het waren die nieuwe brokjes en ik kan je fertellen dat ze goed smaaken, ik heb nog een tijdje keigoed geknuffeld en ben toen onder het bed in mijn kersmusmand gekropen en heb de hele dag geslaapen, zo moe was ik van het afontuur.

Mijn mensen zijn nog gebeld dat alles prima in orde was met mijn bloed, het was perfekt zei de dokter, ze waren heel blij en ik kreeg weer ekstra veel knuffels en kompliementjes dat ik zo een lief jochie ben, en het eenige dat nog aan mijn afontuur doet denken is de kaale plek in mijn nek waar mijn bloed gepikt is, maar ik hoef daar gelukkig geen ferband te leggen want mijn haar groeit vanzelf weer aan.

***

Ik tetter zoals altijd weer voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, en den ekstra kopje voor mevrouw Emmy en poes Noa.