Alle berichten van TegnieseDienst

Minnie weet hoe ze moet chillen

Ik werd fanmorgen wakker en sprong op de fensterbank boofe bij de groote mensenmand. En wat ik zag! Wit op de auto’s en wit op de daken. Dus ik sprong terug op bed en mauwde naar Frau wat ik gezien had. Ze aaide me oofer mijn koppie en zei het is zondag liefe Minnie kom je lekker bij mij liggen? Hier onder het dekbed is het lekker warm.
Dus ik mauwde terug dat er foor een dag met de zon er in helemaal geen zon scheen. Daar moesten we allebei om lachen.

Hangmat

Toen begon het ineens keihard te regenen. Dus toen ben ik inderdaad maar lekker tegen haar aan komen liggen. Zo hebben we een tijdje heerlijk gelegen. Ze keek me aan, aaide me nog een keer oofer mijn koppie en zei Min ik moet vanaf morgen weer brokjes furrdienen. De vakantie is oofer. Miauw mauwde ik. Foor mij ook hoor. Iedereen uit de straat gaat weer naar school of werk dus ik pak mijn baantje als fensterbankcontroole poes ook weer op. En het katbinet komt ook weer terug van resessie (hihi zo heet dat in mensentaal). Dus genoeg te doen weer.
We gingen opstaan om te ontbijten. Zij een beschuitje ik mijn ontbijt noepies. Ook fulde ze mijn brokjes bakje bij en kreeg ik schoon water in mijn water bakje. Zo de dag kan beginnen hihi. Dus ik dribbelde naar mijn suuper de luukse krappaal om daar eens ff lekker in mijn hangmatje te gaan liggen chillen. Ik was er net lekker ingesprongen toen ik Frau met een beker vies bruin water naar de MinKeef zag gaan.

Chillen

Wat ga jij doen Frau? Dat froeg ik. Nou wat denk je zelf Minnie je blog moet nog afgemaakt worden. Miauw oh ja dat is waar ook. Moet dat perse nu of kan dat ook straks? Ikke wou net ff lekker gaan tsjillen. Ik zag aan Frau dat ze aan het nadenken was. Toen zei ze ok ik moet toch nog ook de was opvouwen. Maar als ik daar klaar mee ben dan gaan we wel echt je blog doen hoor.
Gerust gesteld dat ik nog even kon chillen krulde ik mezelf lekker op in het hangmatje en deed ik mijn oogjes dicht. Foor mijn gevoel lag ik net lekker toen Frau al weer foor me stond. Nou al? Ik keek haar met slaperige oogjes aan. Ze moest lachen. Je doet net alsof er pas één minuutje voor bij is lieverd. Miauw is dat niet zo dan? Ze furrtelde me dat het toch echt wel al een half uur later was.
Ze liep naar de keuken om het noepie zakje te pakken. Een handje fol werd er op de grond neergelegd. Foor haar zelf maakte ze thee. Dat is dat meestal gele heete water. Echt hoor wat die tweebeners toch foor fasienaatie met dat soort drankjes hebben. Ik als katzijnde heb gewoon genoeg aan een fers bakje water of aan water wat zo lekker uit de kraan druppelt.

Saame

Nou daar gingen we hoor. Zij en ik samen dribbelend naast elkaar op weg naar de MinKeef. Ze plaatste haar beker op het buroo en deed de kompjuuter aan. Ik kroop bij haar op schoot en deed mijn foorpootjes over haar arm heen. Op de foto kan je dat zien hoe we zitten. Zo ben ik lekker dicht bij haar en het zit lekker warm. En oh ja zo kan ik ook goed mauwen wat er in mijn blog moet komen. Toen ik klaar was met mauwen sprong ik fan schoot om een beetje water te gaan drinken uit een van mijn waterbakjes. Want ik had best wel een droog bekkie gekregen van al dat gemauw. Daarna ging ik nog weer ff wat tsjillen tot dat het tijd was voor m’n zakje aafond natfoer.

Miauw dit was het weer foor deese keer. Frau en ik wensen jullie allemaal een heel fijn 2025. En uiteraard blijf ik ook dit jaar weer keihard meetetteren foor freede.

Lucky over cijfers, Moos en sneeuw

Hoi lieve allemaal, om te beginnen willen we iedereen natuurlijk alle goeds wensen voor het nieuwe jaar! Dat het zo mag worden zoals jullie wensen maar vooral ook dat alle dromen uit mogen komen en dat jullie veel liefde, plezier en (ik denk zeker wat alle katjes betreft) de nodige rust en knuffels krijgen! We hebben hier een niet al te vervelende (en gelukkig erg rustige) jaarwisseling achter de rug en nu we in het andere jaar zijn, heeft dat ook nieuwe cijfers gekregen. Daar heb ik als katermans helemaal niks mee om eerlijk te zijn, maar ik geloof het wel als mijn mensen zeggen dat ik dit jaar al 10 ga worden. Ik voel me niet oud, maar dubbele cijfers klinkt wel best gewichtig moet ik zeggen.

Slaap-plekje

Ik ben hier overigens nog altijd de jongste want mijn broer Moos is een maandje ouder. Dat scheelt niet veel natuurlijk maar hij blijft gewoon net even een beetje ouder want hij is al eerste jarig. Hij wordt dus dit jaar ook al 10 en dan zijn we met allemaal seniortjes in huis maar dat geeft toch helemaal niks. Het maakt niet uit hoe oud of jong je bent, het is gewoon het belangrijkste dat je happy bent en lekker kunt doen wat jij het fijnste vindt als poes of kater. En dat is niet voor iedereen hetzelfde maar dat maakt ook niks uit. Lief zijn voor elkaar en door blijven tetteren voor vrede horen er zeker bij!
Maar goed, ik had het dus vorige keer (toen het nog het andere jaar was maar dat is nog maar kort geleden natuurlijk) over fijne plekjes om te liggen en te slapen. Nou, daar is niet zoveel aan veranderd maar ik heb wel op zolder een nieuwe slaapplek gevonden. Dit is achter een doosje, precies in een hoekje. Daar is het stil maar kan ik ook lekker warm en rustig slapen. Mijn man heeft er een handdoek neergelegd zodat ik er nog wat zachter lig maar ik vind het wel prima daar. Ik ga ’s morgens als mijn mensen er zijn vaak een poosje bij hen liggen en daarna lekker boven. Daar zijn mamapoes Molly en mijn zus Dropje dan meestal ook.

Moos

Moos heeft ondertussen wat nieuws ontdekt maar ik denk eigenlijk dat hij het van mij afgekeken heeft. Hij ligt nu namelijk ook graag op het bureau als mijn vrouw aan de laptop zit. Kijk, ik lag daar eigenlijk altijd al als het erover gaat. Maar nu doet Moos dat dus ook. De eerste keer dat ik het zag, vond ik het wel een beetje moeilijk want het was anders dan anders en daar heb ik wel eens wat moeite mee. Ik ben redelijk flexibel als kater zijnde maar ik houd ook erg van alle dagen dezelfde dingen. Dat vind ik belangrijk.
Maar goed, Moos lag dus bij mijn vrouw op het bureau en ik heb de sprong toch maar gewaagd (letterlijk en figuurlijk) om erbij te gaan liggen. Eerst was het heel dicht bij elkaar maar dat vonden we allebei nog even wat te ingewikkeld dus nu hebben we het anders opgelost. Moos ligt op een bureaulegger naast mijn vrouw en ik zit of op de vensterbank of gewoon tegen mijn vrouw aan. En als het te spannend wordt, dan gaan we met de billen naar elkaar liggen. Dat kan altijd wel.

Huisje

Mijn mensen zijn nu erg trots op ons dat we dit doen en ze vinden het ook super gezellig dat het zo kan! Ach ja, Moos en ik kennen elkaar nu al een tijdje en het is prima zo. Hij leert wel wat kattenkwaad van mij want ik ben natuurlijk niet de beroerdste als het om streken en ondeugende dingen doen en leren gaat. Hij mag als het mooier weer wordt ook mee naar buiten, dan kan ik hem daar ook alles laten zien en leren wat je daar kunt doen. Dat zie ik wel zitten eigenlijk.
Heb nog wel een nieuwtje met betrekking tot Jip het konijntje. Ze heeft een ander huisje gekregen! En nee, niet schrikken want ze woont nog altijd gewoon bij ons hoor. Ze heeft alleen een nieuw verblijf. Ze heeft het al helemaal afgesnuffeld maar ze vindt het trapje naar beneden nog een beetje eng. Misschien kan ik haar helpen en het voordoen want je hoeft echt niet per se een konijn te zijn om in het verblijf te passen. Ik bied graag een helpende poot als dat nodig is. Als het warmer weer wordt, krijgt ze ook nog een ren erbij waarin ze veel plek heeft en super veel kan rennen. Ik ken die ren nog wel, daar pas ik dan weer goed bovenop zodat we dicht bij elkaar kunnen zijn als het zonnetje schijnt.

Veel knuffels van Lucky en de rest

PS
Vanmorgen toen we wakker werden, was de tuin ineens veranderd in een winterwonderland, want we hebben weer sneeuw!

Kever heeft een mening over de hele weereld

Hier zit ik bij de teekening van Bolle, ik hoorde iets en ging meteen kijken, hij was er efentjes!!

Hopelijk is voor iedereen het nieuwe jaar feilig begonnen, hier was het de dag ervoor ZO hard aan het knallen dat ik al om vijf uur in de middag niet meer naar buiten durfde, binnen fond ik het niet eng hoor, maar ik ben pas de folgende morgen weer mijn tuin in gegaan om te kijken naar dat nieuwe jaar, en dat kon ik nergens finden.

Folgens mijn vrouw kan je zo een nieuw jaar ook niet zien, het IS er gewoon zegt ze, nau ja dat zal dan wel, ik hoop dat het voor iedereen een goed jaar wordt met veel knuffels en snekkies, en dat iedereen weet dat we in dit nieuwe jaar ook weer SAAME zijn, net zoals in het forige jaar.

Pokon en Mikkie

Dit zijn Mikkie en ik!!

Misschien denk je dat SAAME beteekent dat je bij iemand bent die je lief findt, en dat kan, maar het kan op heel veel ferschillende manieren, ik ben bijfoorbeeld SAAME met mijn ferkering Milamuis, we wonen niet in hetzelfde huis maar toch foel ik dat ze bij me is, en zo is het ook met mijn vrienden, we wonen allemaal ergens anders maar hier op de blog komen we bij elkaar, ik weet dat mijn vrienden er voor me zijn, en ik hoop dat jullie ook foelen dat ik er altijd voor jullie ben.
Soms kan SAAME een beetje moeilijk zijn, zoals ik dat heb met Pokon en Mikkie, ik kijk altijd of ze op het dak zijn of in de tuin van de buuren, dat find ik gezellig en dat hoort zo, we zijn vrienden maar ik heb liefer niet dat ze bij mij in mijn huis of tuin komen!, mijn vrouw legde me uit dat dat prima is, dat SAAME niet hoeft te beteekenen dat je steeds bij elkaar bent, daar was ik stiekum wel een beetje opgelugt over.
Er zijn ook nog de sterren: ik slaap altijd met een vlinderdeeken die van mijn Brammievlinderleeuw is geweest, en ik heb nog speelgoed dat ik van Loes heb gekregen, als ik die dingen zie is het net alsof ze weer efentjes bij me zijn, mooi hè?, als ik mijn letters maak denk ik aan Bertje, want hij is ooit de blog begonnen, ik zwaai elke afond naar de sterren, ze wonen allemaal in mijn hart en daar blijfen ze voor altijd, ik fergeet geen enkele ster!

Famielie

Hier denk ik aan de sterren..⭐️⭐️⭐️

Weeten jullie met wie ik ook SAAME ben?, met Bolle, Billy, Pop, Grote Beer en Molly, zij woonden hier foordat ik kwam en ze wonen nu in hun grafjes in mijn tuin, en ze blijfen altijd bij mij en mijn mensen hooren.
Want dat is mijn eerste SAAME: met mijn mensen!, we zijn een famielie van twee mensen en een hele knappe katerman (dat is een grapje hoor!), het foelt net alsof we altijd bij elkaar zijn geweest en we hopen dat dat nog heeeeeeel lang zo blijft, in ons upje zijn we niet kompleet maar met zijn drietjes wel!

Ik zau het liefste willen dat alle dieren en alle mensen op de hele weereld SAAME zauden zijn, dat er vreede zau zijn en geen ruusie, want ik zie het zo: of we willen of niet, we leefen met zijn allen op deze weereld, dan kan je toch maar het beste vrienden zijn?, je hoeft dus niet persee bij elkaar in huis te wonen, je kan ook in elkaars hart of hoofd wonen, daar is altijd ruimte genoeg, ik denk dat het kan, mijn vrouw weet niet zeker of het gaat lukken maar ze findt het wel een mooi plan, zullen we het gewoon probeeren in dit nieuwe jaar?

***

Ik tetter altijd door voor vreede, en ik stuur zachte kopjes aan mevrouw Kim en Mio, ik hoop dat hij beeter wordt, en ik stuur mevrouw Sylvia zachte neusjes.

Joep ontdekt buiten iets nieuws

Nou is het nieuwe jaar alweer vier dagen oud, en alles begint weer een beetje normaal te worden in huis. De kerssemusseboom is weer ingepakt, net als alle kleine lichtjes. Er staan alleen nog wat kaarsen met van die knopjes aan de onderkant, het soort waar ik rustig aan kan snuffelen zonder m’n snorharen kwijt te raken. En dat is wel zo prettig. O, en m’n eigen rode kralen kerssemusseboom heb ik ook nog steeds staan hoor, want die vind ik altijd leuk. Is gewoon een klein dingetje waar m’n personeel lichtjes doorheen gevlochten heeft, maar ik denk dat ‘ie vooral mag blijven omdat ze die draadjes met piepkleinere dan piepkleine lichtjes niet meer tussen die kraaltjes uit krijgen.

Villa

Misschien zet ik ‘m wel op de grond onder de eettafel, naast m’n rotan villa met dakterras. Dan is ‘t net of ik daar ook nog een tuin met boom bij heb. Want ik heb al zo’n bubbelzwembad bij m’n villa. Nou ja, soms dan, als m’n personeel hun voetbad onder de tafel zet om te gaan ontspannen. Ik hengel dan altijd naar de bubbeltjes die uit dat bad omhoog komen, en soms mep ik er poten vol met water uit of ga ik met m’n voorpoten in die bak staan.
Da’s bij Junior altijd een makkie, daar pas ik zelfs nog wel met alle vier m’n poten bij. Maar als Senior z’n achterpoten in de bak zet wordt ‘t wel wat krapjes…

Buiten

Na zo’n drukke laatste maand van het vorige jaar en de oudejaarsavond met de nieuwjaarsnacht kunnen we hier in huis ook best wel wat ontspanning gebruiken. Er wordt tussen het werken door veel geslapen, maar dat komt misschien ook wel door ‘t sombere weer van de laatste tijd. Want ‘t is nou niet al te best geweest, al hebben we vorige maand toch heus wel een echte witte kerssemus gehad, die bijna een hele week bleef hangen. Tenminste, dat vond ik.
Want toen op 25 december ‘s morgens heel vroeg de gordijnen open gingen was ‘t buiten helemaal wit. Echt, ik kon geen poot voor ogen zien, zelfs ‘t weiland naast ‘t achterpad aan de overkant van de sloot was helemaal verdwenen. Je snapt dat ik gelijk bij de achterdeur klaarstond om naar buiten te gaan, want ik had zooo veel mooie verhalen van de buurtkatten gehoord over die witte buitenwereld en wat een lol dat was om doorheen te rennen en te rollen. En een witte kerssemus schijnt best wel bijzonder te zijn. Maar ik kan je mauwen, ‘t viel me enorm tegen. Niks geen geknerp onder m’n poten, de tuin was gewoon nat. Alsof het regende, maar ik voelde helemaal geen druppels. En toch kwam ik na een kwartiertje druipnat weer binnen. Ik snapte daar helemaal niks van.

Lege poten

M’n buurtkatten hadden ook gemauwd dat ‘t altijd wel een feest werd als ‘t buiten wit was. En dat tweebeners, vooral die kleine, dan ballen maakten van dat witte spul om naar elkaar te gooien. Nou, ik heb diverse pogingen gedaan, maar ik kreeg ‘t gewoon niet te pakken. Elke keer als ik ‘t probeerde stond ik met lege poten, die alleen maar steeds natter werden.
Dus ik ben maar weer naar huis gegaan, om tegen m’n personeel te mauwen dat m’n vrienden me gewoon voor de gek hadden gehouden. Dat ik het hele achterpad had afgewandeld, maar als ik achterom keek zag ik helemaal geen pootsporen waar ik gelopen had. Terwijl ze dat toch écht tegen me gemauwd hadden. Sterker, achter me was het ook gewoon weer helemaal wit, en boven ‘t pad, en naast me, en voor me… Ik heb m’n neus maar gevolgd en was allang blij toen ik m’n eigen tuinhek weer terug had gevonden. Precies op tijd om m’n voorraadkast in de keuken open te horen gaan. Mooi. Misschien dat een lekker ontbijtje de teleurstelling over die witte buitenwereld wat kon verzachten. En binnen was ‘t tenminste droog. En lekker warm.

Knuffels

Zoals gebruikelijk was het na ‘t ontbijt tijd voor knuffels. Kwam mooi uit, want dan kon ik gelijk m’n nog natte jas verder afdrogen aan de stof die m’n personeel altijd over hun eigen vel aantrekt. Alleen was ik nu nog zó nat, dat Senior een dikke warme handdoek om me heen sloeg. En voor deze keer vond ik dat eigenlijk best wel lekker. Buikje rond, knuffels en dan zachtjes weer droog worden. Dat maakte veel goed.
Terwijl ik langzaam in slaap begon te sukkelen hoorde ik m’n personeel praten over mist, en dat de wereld wel heel erg klein was die dag. Mist? Ik tilde m’n kop op, want hier wilde ik toch wel even meer van weten…
Om een lang verhaal wat korter te mauwen, op eerste kerssemussedag heb ik dus geleerd dat mist helemaal niet ‘t zelfde is als de sneeuw waarover m’n vrienden gemauwd hadden. Okee, ‘t is allebei wit, maar bij mist lijkt ‘t alsof de hele wolk naar beneden is gekomen, terwijl die met sneeuw gewoon in de lucht blijft hangen. Ofzoiets. Nou ja, dat is ‘t laatste wat ik hoorde voordat ik onder die dikke handdoek in slaap viel.

Het duurde toch nog wel even voordat ik m’n weiland weer kon zien als ik in de vensterbank boven de verwarming naar buiten zat te kijken. Maar het bleef grauw en grijs. En koud buiten, dus ik heb in de afgelopen dagen lekker vanuit huis gewerkt. Tot eergisteren. Want toen was de zon er ineens weer en heb ik extra straatcontroles met de buurtkatten buiten gelopen om lekker saame te genieten. ‘t Leek ineens wel weer voorjaar…
En ik had natuurlijk gelijk ook een nieuwtje te delen tijdens de wandelingen. Want ík weet nu dat mist niet ‘t zelfde is als sneeuw, maar dat ‘t wel net zo wit en net zo nat is. Dus dat vergeet ik nu nooit meer.

Zachte kopjes en ‘n stevige poot,

Joep

Mila en het nieuwe jaar

Lieve allemaal, fandaag is het een speesjaale dag want dit is de eerste dag van het nieuwe jaar. Het jaar twee-duizen-en-vijf-en-twinnig is nu hier. In het afgelopen jaar had ik zo heel veel meegemaakt en daaruit kwam een ieboek.

Me eigen is zo heel veel tros dat mij ieboek er was en dat iedereen wat warmte en zachtheid kon foelen. Ik hoop ook dat iedereen bekoome is van al het knal en fuuwerk. Mijn liefe fukeer Kever heeft zo heel veel mooie poosters gemaak met daarop een hele mooie foto van hemzelf en een krachtige stoere tekst zoals: ik find fuurwerk stom! En dat is zo Kever! Me eigen is zo tros op jou als fukeer.

Meer warmte

Nu is het nieuwe jaar en voor het nieuwe jaar doen heel veel mensen nieuwe afspraken maken. Ze maken dan een afspraak waarin ze iets beter willen doen of iets minder en dat proberen ze dan het hele jaar door. Mij vrouw ook zij heeft ook van deze afspraken en toen dacht ik bij me eigen van, dat wil ik ook.
In mij ieboek staat ook dat ik soowiesoo meer warmte wil en veel meer gezelligheid. Waar dat dat dan komt maar niet uit. Het kan in je hartje zijn of in je hoofd, misschien wel bij je teene dat kan ook nog zolang het er maar is. Zo heb ik nog veel meer dingen waar ik aan zat te denken. Ik heb er een lijstje van gemaak zodat het makkelijk te lezen is maar ook dat je denkt van ooo dat kan ik ook of dat kan ook op mijn lijstje. Alles mag want we zijn hier saame.

Hier is mij lijstje

1. Ik wens voor dit jaar betere dutplekjes. Ik ga aktief opzoek naar betere dutplekjes zodat kan wisselen als ik dat wil. Ik denk ook dat ik het zo heel fijn vind als een vriendje in het asiel een fijn dutplekje heeft dus ik wil dan een warme kussen brengen.

2. Dit jaar wil ik ook dat andere vriendjes lekkere sneks hebben net zoals ik dus ik ga met mijn vrouw een pakketje maake voor onze vriendjes in het asiel die nog een huisje zoeken. We doen er ook wat bij voor de woefjes zodat zij ook kunnen snekken.

3. Rieleksen is heel belangrijk en zeker na zo heel veel fuurwerk. Misschien is er behoefte aan rieleksen omdat alles zo heel veel was. Wiew is een hele goede keuse. Ik vind dat ik best zo heel veel wiewzakjes kan maken voor vriendjes die dat niet hebben in het asiel. Mijn vrouw en ik gaan ons best doen om dat dit jaar zo heel veel te maken.

4. Beweege. Dit jaar ga ik aktiefer beweege omdat het goed voor me is. Ik ga meer in de tuin zijn en de kontroole doen over de beestjes die Bram altijd deed. Dat als er iemand ferdwaald is dat ik dan aanwijs waar ze heen moeten. Ik denk dat dat iets heel goed is.

5. En dan heb ik ook nog dat ik voor dit jaar hoop en wens dat ik nog stees een goede mienister van zachte zaake zal zijn. Dat dingen weer in balans komen en dat we een waarom krijgen als iets anders gaat. Dat iedereen welkom is en dat we allemaal friende zijn. Dat de lijn tussen sterren en geen sterren eefeveel is zodat we allemaal saame zijn. Voor mij is Bram nog stees hier al werkt hij in regenboogland. Hij tel eefeveel mee als iemand anners. Ik vind dat daar geen ferschil in is ook al woont hij nou ergens anners. Ook vind ik dat we niet aan pesten moge doen want dat is niet zo heel leuk. Sommige vriendjes hebben een annere kleur van facht en sommige mauwen in een annere taal en weer annere hebben een aparte naam maar we zijn tenslotte allemaal dezelfde. We zijn allemaal friende. Folgens mij vrouw is dat normen en waarde maar die twee ken ik nog niet zo heel goed. Ik doe mij best.

Saame

Ik vind het ook heel fijn dat ik jullie allemaal weer zie in dit nieuwe jaar. Dat we saame met z’n alle nog zo heel veel mooie ferhale en herinneringen mooge deele met elkaar. Dan is het tijd voor de allereerste groet van dit jaar.
Ik wens jullie een fijne week met allemaal liefe mooie dingen en een warm hart. Ik blijf mee mauwen voor freede want die gaat er koome en alles wordt beter!!

Pootgetekend, Mienister van zachte zaake,

Milamuis