Alle berichten van Chef

Lucky over dat hij naar de witte jas moest

witte jasHoi lieve allemaal, deze keer wil ik wat vertellen over mijn bezoek aan de witte jas. Voor degenen die het nog niet weten, dat is de dierendokter. Ik heb een mevrouw die de witte jas is maar eigenlijk snap ik niet helemaal waarom mijn mensen haar zo noemen. Ze heeft gewoon een andere naam maar wat nog gekker is: ze draagt helemaal geen witte jas want die is soms groen en een andere keer blauw. Toch best raar hè? Misschien weten mijn mensen niet goed wat wit voor kleur is.

Maar goed, normaal gesproken ben ik ’s nachts vaak wakker en kijk ik graag naar buiten. Ik houd dan goed de wacht en pas op mijn mama en zus. Dit vertel ik jullie omdat ik dan de morgen die daarna komt, vaak moe ben en lekker slaap. Nu was dat op de dag dat ik naar de witte jas moest, dus anders dan normaal. Ik was heel de morgen al lekker wakker, ging naar buiten en weer naar binnen en heb mijn vrouw geholpen met werken. Wel drie keer minstens! Mijn vrouw vroeg zich toen af of ik misschien al een vermoeden had dat ik naar de dokter moest voor een prik, maar ze dacht toch dat dat eigenlijk niet kon. Nu ja, ik ben toch niet gek zeker? Ik voelde allang dat er wat op het punt stond te gebeuren maar wat het precies was, wist ik toen nog niet. Maar Lucky houd je echt niet zomaar voor de gek hoor.

In de mand

Daarna ben ik toch maar een poosje gaan slapen, want ja, op een bepaald moment ben je als actieve katermans toch ook gewoon moe. Diezelfde middag was er weer iets anders witte jasdan anders… mijn man kwam eerder thuis. Dat is niet erg want toen kreeg ik lekkere soep uit een zakje. Je snapt wel dat ik die natuurlijk niet aan mijn neus voorbij laat gaan. Ze gingen toen thee drinken dus niks aan de hand, dacht ik. Maar toen gebeurde het hoor: ineens stond de grote mand die altijd in de kast staat, in de keuken. Mijn man pakte me vast toen ik voorbij liep en stopte me zomaar in de bak. Ik heb nog een paar keer gemiauwd maar dat hielp niks want hij deed de bak niet meer open.
Toen mocht ik in dat blikken ding op wielen. Daar was het best warm in maar het ging goed hoor en we waren er al snel. Bij de dierenarts was deze keer veel te zien voor mij. Soms is er bijna niemand maar nu heb ik een bak gezien met vijf kleine poezels. Allemaal samen in één bak, snap niet hoe dat paste maar ze zaten er echt allemaal in hoor. Toen nog een paar hondjes en nog twee andere katten. Ik weet niet of ze ziek waren of voor hetzelfde kwamen als ik: een APK en een prik. Erger nog: twee prikken. Na even wachten (er kwam een hondje dat hard moest hijgen en die mocht eerst omdat hij zich niet lekker voelde) werd ik ook geroepen. Ik was inmiddels lekker lui in de bak gaan liggen maa dat zul je altijd zien, dat is dan net op het moment dat je denkt dat je niet meer hoeft en dan mag je toch nog.

Bij de witte jas

Eenmaal binnen bij de witte jas kreeg ik Algemene Poezelige Kattenkeuring. Eerst op die stomme weegschaal natuurlijk. Deze keer stond er precies hetzelfde op het scherm als de vorige keer dus misschien deed ie het nu wel goed. Soms is ie gewoon stuk denk ik. Is wel wat veel zegt ze maar ja, als ik geen natvoer eet dan kan ik niet goed op de bak dus dat schiet ook niet op. Ik bromde al toen ze me weer op tafel zette maar daar trok ze zich niet echt wat van aan. Dat had kennelijk niet genoeg indruk gemaakt en dat ik niet eens uit de bak wilde komen, daar deed ze ook al niet aan mee. Mijn man hield me vast en weet je wat ze toen deed? Zo’n koude ronde schijf op mijn buik zetten om te luisteren… brrr… misschien snappen ze niet zo goed dat ze dat ding eerst warm moeten maken? Ik heb een witte jasruisje bij mijn hartje maar dat heb ik altijd al gehad. Als het erger wordt, moeten ze gaan kijken maar nu hoeft dat nog niet. Gelukkig maar want ik wil niet nog een keer terugkomen.
Daarna kwam trouwens het ergste van alles: ze heeft me notabene twee prikken gegeven! Niet normaal maar nu kan ik er weer wel een poosje tegen en ben ik goed beschermd. Ik heb heel erg gebromd bij de tweede prik en geprobeerd te bijten maar ik moet mijn strategie de komende tijd eerst bijschaven of wat oppoetsen want ze waren me te snel af. Ze is wel lief hoor die witte jas maar ik kom er niet graag. De assistente zei nog wel dat ik een knapperd was, dat maakt veel goed hoor. Zij weet tenminste hoe je een stoere katermans moet benaderen!

Weer naar huis

Toen was het ineens klaar en kwam de mand weer terug en ben ik er meteen in gaan zitten. Moest nogal likken met mijn tong van alle spanning, dat kun je op de foto nog zien. We zijn snel naar huis gegaan en daar mocht ik meteen uit de bak. Ik ben heel de avond dicht bij mijn mensen gebleven, dat leek me het veiligste. Als zij opstonden, deed ik dat ook en ik ben nog buiten gaan liggen op tafel. Ik lig graag op tafel maar niet op die bij de witte jas hoor. Gelukkig is alles goed en hoef ik nu niet terug. Er komen nog veel donkers voordat ik weer terug moet dus nu ben ik gerust. O ja, heb mezelf natuurlijk wel heel goed gewassen toen ik thuis was, dat is belangrijk als ze aan je vachtje hebben gefriemeld.
Duimen jullie mee voor de poezels die zich nu even niet zo lekker voelen en geven jullie alle mensen en dieren die het nodig hebben, een dikke knuffel? O ja… caaf Mini mocht kennismaken met een caaf-kereltje. Ze vinden elkaar erg lief dus nu mogen ze binnenkort samen in het huis van Mini gaan wonen. Dat is nog eens goed nieuws hè?

Dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

Kever heeft een mening over deelen

deelenAls eerste wil ik Bertje nog een keertje feeliesietetteren met zijn 15e ferjaardag!!, en ook Loes en Bert met ses jaar ferkering, het was frijdag twee feesten op één dag en dat is heel biesonder!!

Maar niet alles was fijn deze week, soms gaan dingen helemaal anders dan je zau willen, en dat was deze week zo, het was anders voor mij en voor mijn mensen, en voor nog iemand, soms kan het nog veel leuker zijn dan je dacht en soms kan het ferdrietiger zijn dan je had verwacht, en dat was deze keer zo, ik ga nau PUNT voor PUNT fertellen wat ik bedoel.

deelenIn mijn tuin

Ik had al geschreven dat Mikkie elke dag een uurtje in mijn tuin mag komen, en dat hij dat helemaal top vindt, hij is heel lief tegen mij en respekteert mij keurig, dat moet ik echt zeggen, hij komt altijd meteen op mij af en geeft mij heeeeeeeeel veel kopjes en wrijft langs mij heen, soms een beetje te entoesjast, dat ik bijna omval, maar het is goed bedoeld, dat weet ik, ik vond het ook best gesellig, we lagen SAMEN in het gras, of Mikkie lag in zijn doos en ik lag ergens anders, Mikkie mocht steeds iets langer blijven, en ineens foelde ik naar welk PUNT mijn mensen toe werkten…

Mikkie wil liefer bij mij wonen dan waar hij nu woont, hij was een paar keer in de nacht stiekum binnen gekomen, mijn mensen snappen niet hoe dat kan, ze hebben mijn gaaaas helemaal nagekeken en nergens zit een gat, maar Mikkie is heel erg slim, en hij is klein en heel slank, dus ze denken dat hij er overheen klimt, enniewee hij lag dus een keer op de bank, en een paar keer buiten in een mand, hij heeft één keer al mijn eten opgegeten, maar daarna niet meer, hij gedraagt zich netjes, maar ik werd er helemaal sip van, ik wilde niks meer zeggen, ik had een PUNT achter mijn tetters gezet.

In mijn huis

Mijn mensen probeerden van alles, ze gingen me borstelen en kammen en aaien, maar ik wilde niet spinnen en ik zei niks, ik was ferdrietig, mijn mensen waren ferdrietig omdat ik ferdrietig was, en mijn mensen waren ook ferdrietig voor Mikkie, want hij vindt het hier zo fijn, en ze hoopten een klein beetje dat Mikkie hier misschien kon komen wonen als alles deelengoed ging, maar ik wil liefer alleen wonen met mijn mensen, dat weet ik nau zeker, en mijn mensen zeiden dat ik op dit PUNT altijd vóór ga.

Nau hebben ze mijn gaaaas NOG hoger gemaakt, Mikkie mag elke dag even in de tuin, dat blijven we doen, en dat vind ik prima, als ik maar zeker weet dat hij ook weer weggaat, want ik vind het leuk oms SAMEN de tuin te deelen, maar ik ben in huis toch liever enigst Kever, met heel veel streepPUNTen!!!

Bram heeft updeets en hij had een snektest

snektestLieve allemaal, er zijn veel friende ineens sterren geworden. Dat vind ik altijd moeilijk. Mijn kop gaat dan best lang nadenken en mijn hart snapt het dan ook even niet meer. Dan is het gewoon teveel ferdriet ineens en dat is wat dan moeilijk is.

Vorige week op de Brammieblog-dag had ik kei veel en kei hard geswaait naar onze sterren. Nu zijn ze allemaal saame en gelukkig. Dat is fijn. Fanavond doe ik soo-wie-soo swaaie omdat ik dat op dees dag gewoon fijn vindt. Onze sterfriende weete dat ik dan doe swaaie. De echte swaai-hoedjes sjow komt folgens mij in September maar dat weete Dorus en Loesje het beste. Ik doe wel mee want ik vind het altijd kei mooi!

Updeet

En dan een updeet: Onze eigenste Bertje, van mevrouw Bertje was gisteren jaarig!! Hij is vijftien jaar geworden. Bertje, van kei gefeliciteerd met je verjaardag! Wij thuis wensen jou een kei mooie dag met heel veel sneks en kadootjes. Stoere verjaardags kopjes van ons thuis voor jouw Bertje.
‘Hiep hiep hoeraaaaaa’.

snektestSnektest

Oh, in dees blog was ik kei ondeugend en Ooma heeft mij betrapt. Vandaag ga ik vertellen over een snektest. Mijn vrouw, manspersoon en Ooma waren naar het Duitseland gegaan. Van me eigen weet ik niet waar dees is maar het is dus een andere land. Folgens mijn vrouw en de kaart van ons land ligt het Duitseland aan de rechter poot. Dus zet je poot op Neederland, en dan beweeg je hem naar rechts. Dan zie je een rood lijntje. Als je daar overheen gaat, dan ben je in het Duitseland. Daar praten ze en mauwen ze in het Duits. Ik ken alleen Brabants omdat ik een Brabantse katermans ben. Mijn mensen waren daar dus boodschappen doen. En toen ze thuis kwamen was ik kei blij want ik was best lang alleen en dat vind ik moeilijk.

Borstel

Er kwamen keiveel tassen op de tafel en natuurlijk moest ik er bij zijn want ik wil alles zien. En ik zag in de tassen allemaal stofjes en plestieke dingen maar ook spullen voor Brammie. Zo duwde ik mijn kop in een tas en foelde met mijn snorharen en wang dat er een borstel in zat. Mijn vrouw zag dat ik met mijn kop in de tas zat dus duwde ze mijn kop eruit. Toen snektestpakte zij dat borsteltje en vroeg aan mij, ‘is dit wat je zoekt, Brammie?’.
Nou en of ik dat zoek. Ik wilde met mijn kop langs dat borsteltje afgaan en mijn vrouw hielp een beetje mee. Van mijn neus tot aan mijn achterste wang ging de borstel over mijn vacht heen. Dees is een seeriejeus fijne borstel. Daarna draaide mijn vrouw de borstel om want daar zitten ook spikkels van de borstel. Dees zijn geen borstelhaare maar keiharde spikkels van plestiek. Toen deed ze dees over mijn wang en dees is super fijn en ik wilde alleen maar meer geborsteld worden. Maar mijn vrouw wilde dat niet en vertelde dat ze nog meer hadden gekocht in het Duitseland.

Sneks

Er ging een andere tas open en de spullen kwamen op tafel. Mij ooge kon het niet geloofe maar er was een tas VOL met Brammie sneks. Echt waar! Er waren keiveel doosjes van Whiskas met sneks voor je tanne en voor je vacht maar ook voor je ooge en je buik. En toen zag ik iets speesjaals. Van het merk Vietaakraft. Het heet Triggels, ik weet niet wat dees in het Duits of Brabants beteken maar ze klinkt lekker. En er waren ook staafjes in allemaal andere smaken. Ook zat er krunsj eete bij. Dat zijn kleine mini kraakkoekjes voor over je eete. Die eet ik zo op omdat ik dat gewoon zo wil. Dees heb ik nu in twee smaake. Rund en fis. Mij bek lust ze allemaal. En oh, ik zag ook nog een ander doosje met sneks, gewoon om te snekken. Dees is in kaas en kip smaak. Die vind ik ook lekker.
Er waren dus heel veel Brammie sneks en natuurlijk ook voor Mila. Mijn vrouw is niet veel later met mijn manspersoon naar een feest gegaan en mijn Ooma was op de bank gegaan om tv te kijken. Maar mijn Ooma was best moe van de hele dag in het Duitseland wandelen en winkelen. Die is niet heel erg veel later naar bed gegaan.
Maar Ooma, mijn manspersoon en mijn vrouw waren iets vergeten. Namelijk de triggels snektestvan Vietaakraft. Dees lagen op tafel en toen moest ik even kijken wat dat was. Dees zakje met sneks rook erg lekker. Het ruikt een beetje naar kip. Dat vind ik altijd goed. Ik hou van sneks dus dan maakt de smaak niet zoveel uit. En dees wilde ik zelf heel graag testen en tegen mijn mensen mauwen hoe lekker ze waren.
Met mijn bek en voorpoote heb ik scheuren gemaakt in het zakje en toen ben ik de sneks gaan proefe. Eerst deed ik een beetje likken, daarna dacht ik ‘Brammie jongen, dit is lekker!!! Het is kalkoen, de dikke kip’. Toen moest ik gewoon een snek helemaal opeten en dat deed ik. En toen wilde ik er nog één, en nog één. En toen dacht ik: ‘als ik nu alles eet, heb ik morgen niks meer’. Dus ben ik gestopt met snekken en ben ik gaan dutten. ‘s Morgens toen Ooma wakker werd, hoorde ik ineens ‘Brammie! Potver….., heb je weer gesnekt zonder overleg’. Ik ben maar niet naar beneden gegaan tot dat mijn manspersoon ook wakker was. Dan weet ik dat ik kan haaibaaien als ik iets doe wat eigenlijk niet mag.
Mijn vrouw zei later op de dag, toen ze langskwam, ‘dat is niet Bram’s schuld maar de onze. We hadden het zakje moeten wegleggen’. Gelukkig was niemand heel erg boos en heb ik wel kopjes gehad en kriebels.

Fijn wiekent allemaal en tot de volgende blog.

Waarom ik toch een gewone dag doe vandaag

gewone dag Gisteren zei Loesje het al over vandaag. Dat ik jarig ben en dat we zes jaar verkering hebben. Dus het is een biesondere dag en toch doe ik een gewone dag vandaag en dat is hierom.

Lief zijn

Gewoon is het fijnste.
Dan snap ik de dag.
En dan foel ik wat ik in mijn leefe heb en dat het gewoon is dus het kan er altijd zijn en blijfe, ik hoef niet bang te zijn dat het opeens weg gaat en wat dan. Gewoon is dat ik weet wat er voor mij is en dat ik daarin feilig ben.
Wegens dat ik wel een grote stoere katerman ben maar ik heb nog steeds angstklachten en dan moet je lief voor je eigen zijn.

Verkering

Ik ga eerst iets zeggen over verkering. En dat is fooral dat ik niet snap hoe het kan dat de liefste en mooiste poes van heel internet met mij verkering wilde toen ik haar vroeg. Maar het is zo. We zijn nou al die tijd saame en ik heb Loesje heel erg zien veranderen. Toen ik haar ontmoette, dat was op mijn feesboek, was ze fooral lief en zacht en als ik wat vroeg dan zei ze wat, anders bijna niet. En toen ging ze aan ontplooiing doen. Ze nam een eigen feesboekpagina. Ze ging cursus geven. Ze werd de Moeder van Sterren. Ze doet een verkeringHoedjessjoow. Nou, van alles. En ze is gek met jonge kittens. Nou durft ze veel meer en ik find het poosietief.
Dus als u denkt hoe moet dat verkering dan is mijn adfies je moet elkaar de ruimte geefe voor ontplooiing.
Loesje doet dat met mij ook.
Ik heb niks met dat jonge spul wegens dat ik graag mijn rust heb.
Dat vindt ze goed. En ik vind alles goed wat ze zegt en doet.
Dus je moet elkaar ook steunen.
En nou is het zo dat we saame ouder aan het worden zijn en Loesje praat daar heel eerlijk ofer en dan is het soms moeilijk maar wel altijd eerlijk daarin zijn we ook saame dus.

Jarig

Nou ofer dat ik jarig ben.
Per vandaag ben ik 15 jaar.
Dat denken ze dus, wegens dat ik door het asiel van de straat gehaald ben en dan weet je nooit wat presies je geboortedag is. En uit het asiel kwam ik hier, dat was dus vandaag heel veel jaar geleden en mijn vrouw zei toen dat ik wegens dat ik een nieuw leefe begon, ik nou een ferjaardag kreeg en nieuwe naame, Adelbert Cornelus. Maar iedereen zegt Bertje en dat is goed.

Alles bij elkaar is het best veel om te bedenken en om te foelen, dus daarom is een gewone dag het beste. Ik heb een thuis, verkering en een heleboel vrienden. Ik heb een superfijn leefe, elke dag weer.

Loesje vertelt over verkering assie seeniejor ben

verkering Lieve allemaal vandaag wil ik iets heel feel biesonners met u deele. Morge is speesiejaal! Morge is mij verkering Bert jaarig van ze ferjaardag. Hij wor fijftien jaar en mij hart straal van mij geluk want als jou verkering zo een mooie leeftijd bereik dan mag jij trots zijn. Maar er is meer wat ik met u allemaal wil deele.

Verkering

Morge is nog feel meer biesonner want morge heb mij Bert en ik van mij eigen ses jaar verkering! En het is op 3 juni! Hoop dattie het goed lees: ses jaar! Jij kan het bijna nie geloofe van jou eigen. Weet u hoefeel ses jaar is van u leefe? Selluf weet ik alleen ses jaar is zofeel lang dattie niemeer zonder kan. Mij vrouw zeg Loes het is een prestaazie. Toen heb ik gezeg, assie iets zofeel in jou hart foel dan kom het van ze eigen. Dan foel jij jou jaare nie. Assie die wel ga foele dan moetie jou eigen tog affraage offie nog wel geluk foel van jou verkering. Selluf denk ik verkering hoef nie een werkwoord te zijn, verkering is mij woord van liefde. Daarom doe ik vandaag mij vrouw ze fraag uit mij fraagepotje beantwoorde. Mij vrouw fraag mij eigen: Loes hoe is verkering assie seeniejor ben en hoe kan jij die goed houwe? Deze fraag heb ik speesiejaal bewaar tot vandaag want morge is nie alleen mij Bert jarig, ook onse verkering. Soms ga mooie dinge saame, dan moet jij die koessere.

Anners

verkeringFoor deze speesiejaale fraag heb ik wel lang op mij denkpaal geleege. Letters maake ofer verkering is imtiem, het ga tog ofer jou priefee. En mij hart wil wel krijse van mij geluk maar assie ook jou informaazie wil fertelle moet jij ook jou kop gebruike. U weet van mij eigen ben ik roomanties en mij hart is gefoelig. Toen ik mij Bert foor ze eerse keer zag was ik agt jaar van mij leeftijd, mij vrouw zat erbij dus zij weet deze informaazie. Dan ben jij nog geen seeniejor maar jij ben ook geen kitten niemeer. Mij Bert wer neege op onse verkeringsdag, dan kan jij zegge jij ben saame folwasse. Nie zofeel jong folwasse, maar meer dattie al rijp ben van jou jaare. Jij weet beeter wattie wil en van mij eigen wil ik mij Bert. Jij zie jou katerman en jij weet het. Jij hoef niemeer stees op jou afontuur. Jij ben ouwer en jij wil meer fassigheid. Misschien assie ouwer ben dat jij dinge beeter foel en weet?  Assie mij eigen nou fraag kan jij net zofeel flieft worre assie ouwer ben dan als jij jong ben van jou leeftijd? Mij erfaring is, het maak niks nie uit. Al bennie Suuper-seeniejor, flinders zijn flinders. Jij ben net zofeel ferleege en jij ben net zo onseeker assie ouwer ben. Jij denk zouwie mij eigen wel leuk vinne? En houwie ook van garnaale? Maar het maak nie uit, ook nie als jou verkering liefer van kip houw. Alleen het kan nie Pippi en Dotje zijn, want die was toen nog nie geboore.
Jou gefoeles zijn nie anners maar jij sta van jou eigen wel anners in jou leefe. Jij sta niemeer te poinke op jou balkon van jou geluk, maar jij lig op jou denkpaal of jou fensterbank en jij denk aan elkaar.

Geluk en fertrouwe

Assie seeniejor ben en jij heb verkering dan ga het soms wel anders dan dattie jong ben. verkeringMisschien ga jij wel in jou sellufde huis woone, dattie saame woon. Of jij ben moodern net als mij Bert en ik van mij eigen. Dattie bij jou vrouw blijf woone en jij zie jou verkering iedere dag op ze feesboek. Offie nou jong ben of jij ben ouwt, jij moet wel infesteere. Jij moet wel tijd maake foor elkaar, dattie elkaar zie en dattie zo saame ies op ga bouwe. Mij Bert en ik van mij eigen heb al heel feel opgebouw. Het is onse groote gebouw van geluk en fertrouwe. Jij kan het nie zien maar jij foel zoies in jou hart.
Assie ouwer ben doe jij niemeer zofeel gekke dinge. Jij hoef nie rond te kijke offie iemand zie die jij leuker vin. Als er iemand anners was die jij leuker vin dan had jij die al feel eerder van jou leefe onmoet. Selluf weet ik, die is er nie. Assie ouwer ben dan weet jij, jou makkareel is nie ferser bij jou andere visboer. Asse jong ben dan wil jij alles nog ondekke en fergelijk. Assie ouwer ben weet jij, het is goed zo, jij heb meer rust. Zo lees u wel, ouwer worre is nie zofeel erg. Maar jij moet het wel durffe zijn, dan kan jij er folop van geniete. Dattie blij wor in jou hart van jou kleine gebaar van jou verkering. En dattie weet, mij verkering zie mij eigen echt. Dattie nie met ze annere oog naar jou buurpoes zit te kijke. Ik zeg u eerluk, dan hebbie net zofeel pijn en ferdriet als dattie jong ben. Misschien kan jij wel zegge, iemand lief vinne heb geen leeftijd Liefde doe ze eigen ding maar jij mag alteit selluf beslisse hoe jij ermee omga. Assie ouwer ben weet jij zoies.

Imtiemieteit

Mij vrouw zeg dattie welees jaloes is op mij mooie verkering. Mij vrouw heb selluf van ze verkering nie zofeel kaas ge-eete. Misschien is mij vrouw tefeel op ze eigen? Assie ouwer wor kan zoies wel gebeure. Dattie jou eigen leefe heb en jij sta niemeer zofeel oope foor verkering. Mij vrouw moet het selluf weete van ze eigen maar zij weet nie wat zij mis? Assie ouwer wor ben jij meer dankbaar foor jou geluk want jij ferwacht het nie alteit meer. Maar zij zeg, Loes fertel ons dan wat is jou gehijm van jou gelukkige verkering? Ik doe het u wel fertelle want misschien kan u het dan ook proobeere? Assie seeniejor ben en jij heb verkering ga het feel meer om wie jij ben van jou eigen. Pas jou kaarakker bij elkaar en gun jij elkaar iets? Mij Bert lig graag op ze fensterbank, hij wor er rustig van en hij foel geluk in verkeringze hart. Mij hart gun mij Bert ze eigen dingetjes. Jij ben lief foor elkaar en jij zorg foor elkaar. Assie ouwer wor ga dinge niemeer zofeel snel, dan houw jij reekening met elkaar.
En u wil natuurluk weete hoe het is assie ouwer wor met jou imtiemieteit? Selluf vin ik zoies wel priefee maar u kan op onse footoo zien, wij wor nog stees nie zofeel graag gestoor! Jou verkering heb, ook assie ouwer ben regt op ze preifussie. En selluf vin ik jij moet blijfe droome van elkaar. Assie jou deur bij elkaar plat trap hebbie geen rust. Misschien is onse gehijm van onse verkering wel. Wij laat elkaar frij en dan kan jij selluf foele in jou hart dattie elkaar wil zien. Jou verkering hoef nie te bederfe ook al issie ouwt. Assie goed foor elkaar ze hart zorg, dan zorg ze hart foor u. Daar heb leeftijd niks nie mee te maake.

Fergeet u morge nie mij Bert te feeliesieteere van ze jaarig zijn. Hij wor mij Suuper-seeniejor van mij hart en het is foor alteit!

Dank u wel,

Loesje