Mauw. Wat was de Hoedjessjow weer mooi. En wat een prachtig hoedje had ik opgekregen. Fan de footoo met mensenoma en opaas Moos en Max werd ik eefe stil. Zo mooi gewoon. En nou zijn wel alweer veertien donkers en lichts ferder. Fanmijndaag is het Dierendag. De dag dat je ekstra lief bent voor alle diertjes. Nou hoor ik jullie mauwen dat dees poes tog altijd furrwend word. Mjauw mauw ja dat klopt wel. Maar op deese dag mag ik net eefe wat meer zeuren om ekstra noepies hihi.
Oggent
De dag begint met Frau die me lekker knuffelt en segt hoe lief ze me find. Dan dribbel ik naar beneden en ga klaar zitten foor de oggent noepies. Normaal krijg ik er fier. Op dees spjeesjaale dag krijg ik er zes. Jammie. Daarna krijg ik nog wat knuffels en krijg ik te horen hoe mooi ik wel niet ben.
Helaas brokjeskaas foor mij gaat Frau wel op kantoor brokjes furrdienen. Dus gaat het furrwen festijn pas in de aafond verder. Maar sielug find ik mijzelf niet. Want ik heb besloote dat ik fanmijndaag lekker stout mag zijn. Als eerste ga ik twintig keer de trap keihard op en af rennen. Roets roets ik ben een reespoes.
Daarna spring ik op het keukenblok en via daar op de grote kaude kast. Zwiep zwiep doet mijn staartje. Ik spin van plesier. Ik zie de keukenkastjes die ook hoog hangen. Zo zittende op de kaude kast kan ik daar fast wel bij. Ik kijk goed, bereken de afstand en hop daar ga ik. Oooh als Frau dit toch eens zou weete. Gelukkig zijn er geen caameeraas hier in huis hihi.
Middag
Na een lekker dutje te hebben gedaan zo hoog boven op de kastjes spring ik er weer fan af. Ik eet een paar brokjes en slurp wat slokjes water. Wat zal ikke hierna eens gaan doen? Ah
ik weet het al. Ik ga probeere of ik de deur van de MinKeef open kan krijgen. Daarfoor moet je hoog kunnen springen en een beetje kracht in je pootjes hebben.
Nou dat hooge springen lukt me wel. En kracht in mijn pootjes heb ik ook best wel. Alleen om dat tegelijk gebruiken. Nou dat is best nog wel een dingetje. Bij de eerste sprong kwam ik wel hoog genoeg, alleen raakte mijn pootjes niet steefig genoeg de klink. Bij de tweede sprong kwam ik niet hoog genoeg en fiel ik op de grond. Au!
Ik was het net lekker aan het proberen toen ik de poort hoorde gaan. Mauw! Frau is thuis. Dus ik dribbelde meteen naar de fensterbank foor onse begroeting. Ik deed mauw en zij deed mauw. Daarna kwam ze binnen en ging ik tegen haar benen aan wrijfen. Toen ging ze oppe bank zitten en kroop ik op schoot. Mega suuper knuffel teim! Daarna heb ik nog een speesiejale dierendag wiekentsnek gehad en gingen we slaape.
Liefe vriendjes dit was het weer voor deze keer. Allemaal blijfe tetteren foor Freede!
Poot, Minnie
Hoi allemaal, ben ik weer voor mijn blog van deze week. Hebben jullie allemaal genoten van de Hoedjesshow? Wij vonden het super mooi en hebben heel veel gezwaaid naar alle sterretjes. We hebben ook de poezels gezien die hier eerst woonden… onze vrouw werd er een beetje verdrietig van maar we hebben haar getroost hoor. Dat hoort gewoon als je samen bent en je ziet dat er iemand verdriet heeft. Ik denk dat jullie ook allemaal superlief geweest zijn voor jullie mensen.
En wat denk je? Komt recht daar achteraan ook haar zusje Janneke voorbij. Mijn vrouw ging naar buiten en ik moest er natuurlijk ook even het mijne van weten. Het was nog best koud maar twee konijnen los in de tuin, dat is raar. Hoe komen die nu uit hun konijnenpaleis dacht ik nog. We gingen kijken en toen zagen we het: ze hadden (alweer) een gat in het hok geknaagd en daardoor konden ze naar buiten. Kim was ook al aan het proberen om zich erdoor te wurmen maar zij is wat groter dus dat paste niet goed. Mijn vrouw wist Janneke snel te pakken maar Jip heeft heel de middag door de tuin gerend. Nu geef ik daar niet zoveel om want het is wel gezellig maar ze zat wel in mijn tent…nu ja zeg. En zeg nu zelf: wie eet er nu hout? Nu ja, de konijntjes dus.
boeit me niet zo om eerlijk te zijn. Als ik maar bij mijn kip kan.
Op de dag dat ik deze letters schrijf heb ik in mijn tuin zon gehad EN regen EN ook nog iets anders, iets dat ik niet vaak meemaak: er vielen allemaal keiharde klontjes ijs uit de lucht, ze vielen door mijn hele tuin en ook op mij!!, ik bleef zitten in het gras want ik wist niet zo goed wat ik moest doen, totdat mijn mensen me riepen en de deur voor me open hielden, ik rende heel snel naar binnen en mijn man wreef me droog met een haswand, Dat heet een washand! roept mijn vrouw, eeniewee ik vind dat altijd heeeerlijk, en ik moest er zo hard van spinnen dat mijn hele lijf mee spon, van mijn neus tot aan het PUNTje van mijn staart.
Buiten
Mijn idee
Filos: wist jij het, dat we zo heetten?
Wij lijken heel veel op elkaar. Logisch zou je kunnen zeggen want jullie zijn broer en zus. Maar dat is niet altijd zo. Dat je op je familie lijkt. Jullie hebben vast wel gezien dat wij bijna hetzelfde zijn. Van buiten dan. Want van binnen zijn we ook allebei onszelf. Ik vertel jullie een klein geheimpje. De eerste dagen van ons leven hier kon het Maria-mens ons niet zo goed uit elkaar houden. Wie is wie en wie is nou eigenlijk wie, sprak ze dan. Ze zag ons ook bijna niet omdat we bovenop een hele hoge kast zaten. Zij moest op een trapje gaan staan om iets te kunnen zien. En dan nog zag ze ons niet helemaal.
Ik, ben de grootste van ons twee. Dat is wel vaker zo als katermans. Wij hebben heel veel witte haren. We hebben allebei een rode staart en een rode vlek op ons lijf, aan de linkerkant. Bibi heeft ook nog een rode vlek vlak boven haar staart. En rood op haar linker pootje. Bij mij zit een vlek op en achter mijn ene oor. En allebei een paar boven onze ogen. Bibi heeft ook nog sproeten. Mijn snuitje is wit.
Lieve allemaal, me eigen vind het fijn dat ik weer op de blog ben. Er waren ook kei veel liefe reejakzies. Dat maakt me super blij. Als mienister van gefoelige saake raakt me dat heel erg en dan wordt mijn hartje kei warm.
Eefe een vraag
mij wel en ziet ze niet dat ik bij de tafel ben. Als ik dan onder de stoel door loop en zachtjes doe, dan kan ik naar binnen snieken. Snieken is langzaam ontzichtbaar als een nienja naar binnen glippen. Poot voor poot zette ik ze heel zachtjes neer zodat ze me niet hoort. Soms kan ik ook hard lopen, dan hoor je mij bijvoorbeeld van de trap aflopen. Maar nu ben ik ekstra stil en foorzichtig. Mijn kop kijkt richting de deur die op een kier staat. Mijn lijf is in sniekhouding. Poot voor poot ga ik langzaam. Niemand ziet mij.