Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, wat een koele avontuur in het sneeuw! Mevrouw Ina vind dat ik een echte poolhond ben. Jaaaaa dat is het, woef!
Ik ben een heuse poolhond en ik kan heel goed in de sneeuw zijn. Als iemand dan aan mij vraagt wat mijn ras is, dan zeg ik gewoon: Ik ben een poolhond uit Brabant! Een koele poolhond die kan pootballen. De pootbal sessie ging niet zo soepel, Oopa gleed uit en daarna waren we de bal kwijt. We konden niet eens op de berg pootballen, woef! Eerst maar een nieuwe pootbal aanschaffen voor de volgende ronde.
Koekjes
Voordat ik naar buiten wilde voor een wandeling waren mijn mensen bezig met hun dingen. Mijn mens en Brams vrouw deden koffie drinken en kletsen. Ik ben een reu, een man dus en ik klets niet altijd mee. Sommige dingen zijn voor dames. Net zoals het gesprek waar hun mee bezig waren. Ik zat er wel bij maar dat was omdat ik gewoon naar buiten wilde. En ik vind het soms ook gewoon gezellig. Na een tijdje van hun kletsen kwam er een ander onderwerp. De bril van Brams vrouw. Ik wilde deze wel eens zien hoor. Waar? Welke bril? Kun je daarmee de koekjes beter zien? Misschien wel.
Jaaa koekjes! Ik heb vandaag nog niet zoveel gesnoept, eerlijk waar niet. Ik heb mijn speciale K/D brokken met vlees en medicijnen op omdat dat elke dag nodig is wegens mijn buik. Daarna krijg ik altijd een softbaked koekje en een snack. Deze soft baked koekjes zitten in een zakje en kun je bij de witte jas kopen. Het zijn speciale koekjes voor de buik. Ik geef de juiste zakje even door via een link want er zijn heel veel verschillende. (https://www.hillspet.com/dog-food/pd-soft-baked-canine-treats) Misschien vind jij deze ook wel kei lekker! Alle andere zachte koekjes mag ik niet hebben.
Knuffels
Maar ik hou van lekker eten en koekjes jaaaaa! Oh ja de bril, woef! Ik was afgeleid door al het lekkers in mijn kop. Woef, Bram’s vrouw, kijk me eens aan blafte ik. Ik wil je aandacht. Aandacht vragen doe ik verschillend. Soms blaf ik, andere keren loop ik op en neer en ik doe ook wel eens likjes geven. Kopjes geven zoals jullie miauwers, dat kan ik nog niet zo goed.
Brams vrouw had meteen door dat ik haar aandacht wilde. Ze knuffelt me altijd, aait me goed over mijn kop en achter mijn oren. Bij mijn borst onder mijn kin, dat is het allerfijnst! Daar ga ik echt stil voor zitten. Jaaaa dat ene plekje onder mijn kin. Dan ben ik ergens anders hoor en dan luister ik even niet naar commando’s. Zo’n kriebel gaat dan voor, woef!
Bril
En toen kreeg ik ineens een commando van Brams vrouw. Ze zei blijf. Nou als jij zo doorgaat met kriebelen blijf ik waar ik ben. Maar dat deed ze niet. Ze stopte met kriebelen en toen deed ze iets. Ze pakte de bril en zette hem op mijn kop! Haar bril, de speciale bril, was ineens op mijn kop.
Ze hield mijn kop nog even vast om de bril goed te zetten en toen liet ze mijn kin los. Woef, ik ben stoer! Kijk dan, een bril op mijn kop. Een bril met gele glazen. Dit is gaaf! Nu durf ik niet te bewegen. Ik heb een bril op. Met gele glazen. Waarom zijn ze geel bedacht ik me. Bramsvrouw heeft deze bril gekocht wegens de avond als ze in de auto zit. Als het dan donker is en er komt een auto aan met lampen dan zijn de lampen niet zo fel in haar ogen met de bril vertelde ze me.
Stoer
Zie je hoe stoer ik ben? Ik heb een bril op. Kan ik nou gewoon niet bewegen dan? Of hoe zit dat? Jaaaaa ik weet het weer! De commando blijf! Dat is gewoon zitten waar je zit en niks doen. Ik kijk naar links en ik kijk naar rechts en dat bijna zonder dat ik mijn kop mee beweeg. Zo zie ik overal geel om me heen. Ik kijk naar links en naar rechts en naar links en naar Bramsvrouw.
Heeee ik zie heel veel maar geen koekjes! Ook niet een snack of een bot. Maar ik krijg wel koekjes! Natuurlijk want ik doe een commando en dat zijn koekjes waard. Jaaaaa lekkere koekjes omdat ik nu kei stoer met een bril op zit te blijven. Ik word bijna ongeduldig voor een koekje maar ik weet dat ik moet wachten, woef! Koekjes hier en koekjes daar, in mijn bek echt waar! Koekjes daar en koekjes hier, doe er maar minstens vier! Ik zat keurig te blijven toen ik los mocht. Dat deed ze door toe maar, of kom te zeggen. En jaaaaa ik kreeg lekkere koekjes, wel drie! Een mega fijne week met lekkere koekjes en tot de volgende avontuur!
Hajooooooooo iedeween. Hier istie weer… uwes raasentsnelle zwarte rieporrer Doorie. Met, opniew, een innefjoew op furrsoek fan me mamsie. Wij dus inne de auwtoo gedooke. Mamsie weer in haar stoel gepjopt en we ginge rij-je.
Hoe auwt ben uwes?
Dan bleef sij in de warmte en ik bibberde fan de kauw. Nau… toen ging ik tege de deur aan staan dat ik weer naar binne wau. Dan deet se oope en ging se verder met bijmijnfoorbeelt kooke. Nau… ikke huile foor de deur. Hihihihi. Sei se dat ik furrfeelent was. IK!! Naufanmeja!! Hihihihi. Ikke ben niet furrfeelent. Ikke ben een siemeesje.
Lieve furriends van de blog, er moet me iets van mijn hart. In dit huishouden is namelijk iets aan de poot dat ik heel graag met jullie wil bespreken. Ik schijn niet te mogen klagen, omdat ik bij de juiste deur heb aangeklopt om asiel aan te vragen. Toch voel ik me ondanks alles achtergesteld.
tante Cato en van mezelf zijn identiek. Kleine ronde bakjes, lichtgroen van kleur. Ze zien er alle drie exact hetzelfde uit. Behalve als het aankomt op de inhoud. Tweemaal daags maakt ons mens een zakje vlees in saus open. Zodra het hoekje scheurt, komt de verleidelijke geur me al tegemoet. In mijn bek voel ik hoe het water zich verzamelt en dan langzaam langs mijn kin drupt. Mijn buik rommelt als een malle. Het voelt als een groot gapend gat. Ik weet zeker dat ik wel een driehonderdduizend van die zakjes op kan. Maar wat krijg ik? Een theelepeltje. Eén schamel theelepeltje.
Ook deze keer zit ik uitgehongerd bij het aanrecht te wachten tot de bakjes worden verdeeld. Ik verheug me al op de afwas. Soms laat Vriendje (de zwerfkat) ook nog wat staan. Hij heeft superlekker vlees uit een blik. Heel wat anders dan het saaie dieetvoer uit het zakje. Toch eet ik het snel met smaak op. Dan ren ik door naar de plek waar tante Cato eet. Hoe kan dat nu? Met haar tong gaat ze langs alle randjes en laat een smetteloos bakje achter. Foppe heeft een hongerige dag en schrokt alles zonder moeite naar binnen. Er zit maar een ding op. Vriendje wegjagen bij zijn bak. Ik ben te laat. Ook daar vind ik de hond in de pot.
Bijna elke dag is de lucht bofen mijn tuin nu ferschillend, een paar weken geleden leek het wel lente, er was zon en er waren allemaal vogels, sommigen maakten een saltoo in de lucht, biesonder hè?, ze deden twiet twiet, ik denk omdat ze frolijk waren, dat weet ik niet zeker want ik ben zelf natuurlijk geen vogel, maar al die geluidjes klonken heel blij, ik was zelf ook blij dat ik vaak in mijn tuin kon zijn, ik kan het fijnste rennen in mijn gras, dus dat deed ik elke dag een paar keer, ik maakte mijn poten kort en ging vlak met mijn buik over de grond rennen, sprong op mijn stoel en krabte er dan keihard aan, met de PUNTjes van mijn nagels.
Daarna werd het heel kaud, het frieste, zo heet dat, dat foelde ik aan mijn oren en mijn neus en fooral aan mijn poten, er kwamen ook nog witte flokken uit de lucht, ik heb er vanaf het buro naar gekeken, ze waren met een heleboel, die flokken, ze vielen allemaal naar beneeden en bleven op de grond liggen, de hele tuin zat onder de flokken, als ik er doorheen liep hoorde je krrt…krrt… en dat hoorde ik ook als Mikkie over het schuurtje liep, ik likte aan het water in mijn waterbakken maar het was hard geworden, het gras knerpste en ik kon er niet van eeten, ik bleef maar niet te lang buiten want daar was het te kaud voor, maar binnen was het lekker warm, fooral als mijn mensen me ook nog instopten met een deekentje, zodat je alleen nog het PUNTje van mijn neus zag.
tijger woont in mijn tuin, en ik plas naast het hek aan de andere kant, zodat die buurmensen weten dat dat nog mijn tuin is, als het donker is zwaai ik naar de sterren en ga ik na een dag hard werken lekker in mijn mandje slapen, dat heb ik dan wel ferdiend!
Lieve allemaal, we zijn nog maar in de eerste maand van dees jaar en er is al zo kei veel gebeurd. Als mienister van gefoelige saake wil ik ze graag deele met jullie.
Wat ik rook
Maar dees kip is alles. Echte kip is kei heet en dees moest eefe koele voordat ik hem kon eete. Mijn kop is er klaar voor en mijn bek ook. Dees ging gewoon automaaties open zo van ‘kom maar, ik laat zien waar, kom op’. Toen ik de kip kreeg ging ik meteen met mijn tanne erin en deed ik de kip schudden. Dees is al vlees dus die doet nie veel meer maar toch voor het oer gefoel. Daarna deed ik bijte en smakken en likken en vooral genieten van mij kipvlees. Het was ook zo weg en ik wilde meer kip. Ik heb wel drie keer een stukje kip gekregen! Dat is kei veel en ik ben lekker verwen met mijn kip.