Bert gaat aan de sportbrokken (24)

Bert was gelukkig als hij lekker te eten had en ik was gelukkig als Bert lekker at, en als een logisch gevolg van deze gevoelsdynamiek kocht ik het ene lekker hapje na het andere.
De prijs vormde  nooit een bezwaar, als ik aan zijn tevreden smakken dacht.
Elke maaltijd en iedere snack serveerde ik op mooi servies, niet omdat Bert daaraan hechtte, maar om mijn geluk over de etende katerman te verdiepen.

Servies

-Lekker, Bert?
Dan keek hij op van het antieke Royal Doulton, zijn vacht mooi kleurend bij het gouden randje van het bord.
Of het breekbare Limoges, Frankrijk, waarop ik dan visfilets van de fijnste soort aanbood.
Bert maakte het geen klap uit.
Lekker was lekker.

Brokken

Het was heerlijk zo lang het duurde en het duurde tot het moment kwam, waarop zijn dokter zei: “Hij is te dik.”
Hoe dat kon, begreep ik wel.
Ook dat het roer om moest. Want overgewicht kon kwalijke gevolgen hebben, alleen al het noemen van diabetes maakte dat ik gemotiveerd was voor een nieuw traject.
Bert en ik gingen naar huis met een grote zak Metabolic brokjes en een doos zakjes. Er was maar één smaak. Ik moest de brokjes afwegen, want ook hiervan kon te veel inderdaad te veel zijn.

Vanuit de keuken serveerde ik de brokjes om mijn mooiste servies.
“Kijk Bert,” deed ik blij, “sportbrokken. Dat is voor bij het trainen.” Hij moest immers ook meer aan beweging gaan doen, was gezegd. De kater keek, rook aan de nieuwe geur en at, alsof hij nooit iets anders had gegeten. Rustig. Daarna deed hij een dutje. Spelen kwam wel.
Hij nam, zoals wel vaker, de dingen zoals ze waren en niet zoals hij misschien wilde dat ze waren. Het deed me terugdenken aan mijn tijd bij de Weight Watchers; de wekelijkse zaal vol mensen die vooral dachten aan wat ze niet mochten eten. Zo was ik ook geweest, toen.

Op gewicht

Na enige maanden kwam het controlebezoek bij de dokter. Bert was afgevallen. Geleidelijk slopen de snacks weer in het dagelijks leven, al bleef ik wel de sportbrokken af en toe erbij serveren. Want het was mijn verantwoordelijkheid om goed om te letten en ik had mijn les geleerd. Hij hoefde niet te eten voor mijn geluk. Dat zat alles welbeschouwd veel meer in zijn gezonde gewicht, en misschien ook een beetje in mooi servies.

Mila over lente en Zachte Zaake

Lieve allemaal, ik kan geen dag meer wachten want nou vind ik het echt helemaal LENTE!! De zon moet nou gewoon elke dag warm straale want dat vind ik het allerfijnst.

Brammiezaterdag

En voordat ik verder ga met mijn woordjes wil ik zelf eefe stil staan deze week Zaterdag, Brammiezaterdag, is het presies een jaar geleden dat mijn broer Bram een ster werd. Hij was zo hard nodig dat hij meteen ging. Er was geen afscheid of een knuffel of kopje, nee het ging meteen. Dat was heel zwaar voor ons allemaal. Want hij was het middelpunt van zonnestraale en lente en bloemen. Hij hield van deze dingen.
Ik ook wel maar anders, zachter. Bram was stoer van binnen en van buiten. Nou is hij bijna een jaar mienister van gefoelige saake in Regenboogland. Dat is best een eind weg. Ik durf de tuin nog niet eens uit laat staan dat ik eefe op mijn pootjes naar Regenboogland ga. En ik wil daar nog niet zijn. Ik ben nog hier en hier heb ik het heel fijn. Zeker nu we allemaal saame zijn.

Jezelf zijn

Mijn liefe furkeer Kever had mooie woordjes getetterd ofer jezelf zijn en dat is zo. Omdat er ‘sekreetaris’ bij mijn naam staat wil niet zeggen dat ik meer ben, nee absoluut niet. We zijn gelijk aan elkaar en dat maakt alles mooi.
Ik vind het ook heel stoer van Mevrouw Olliebert dat Ollie ook kompjoeter-tijd krijgt en dat deze klup nou ontstaan is. Zo’n jonge kater met veel ambiezie en een beetje ferloore. Ik vind dat hij het super goed doet! Doordat ik meeltjes krijg voor de kattenklup zie ik best veel. En ik vind het zo heel prachtig! Nou is er een praatgrage pensioen-poes van bijna 17! Dat is zo heel biesonder. Laten we Doerak niet fergeete. Hij is een kater die alles ziet zonder ooge! Nou ik vind dat heel speesjaal.
Dit wil zeggen dat het niks uitmaakt wie je bent en dat je gewoon mee mag doen met de klup. Folgens mij komt er ook nog een aparte paagina voor sterren want er waren ook sterren die mee wilde doen.

Mevrouw Olliebert is zo heeeeel hard aan het werk voor alle pasjes. Ollie is een super helpend pootje want hij tjekt alles en probeert toch nog balans te vinden in zijn leefe. Dat vind ik een goede start! En Kever heeft de mooiste en eerlijkste woordjes getetterd zodat iedereen zich feilig en fijn foelt.
De website is dus saame.nl en dan onder het kopje kattenklup. Daar staan ze allemaal en komen ze allemaal. Sommige pasjes zijn nog in de maak dus nog eefe wachten. Misschien moet je nog naar de bak of zo en dan zijn de pasjes daarna wel klaar denk ik.

Huisje

Normaal gesproken hou ik van alles in balans en fijne dingen. Nou was het afgelopen maandag toch echt anders dan anders. Ik hoorde in de verte een mauwtje van Ollie ofer dat het maandag was en dat hij voor de raam naar buiten ging kijken. Eerlijk waar, ik was het zo helemaal fergeete dat het wiekent voorbij was. Door alle vele meelen en mauwen was ik al door mijn wiekent gegaan. Ik lag zo heel fijn in mijn mini huisje.
Dat is een klein huisje in mijn krabpaal. Daar ferstop ik me weleens als mijn vrouw te veel kusjes wilt en soms ferstop ik me daar omdat het zo lekker rustig is. Dus ik schoot wakker van: Wat mauw je nou? Maandag?? Ojee, ik moet aan het werk. Er zijn taake die gedaan moeten worden. Ik keek nog eefe op de klok en kaalender en ja hoor, het was echt maandag!

Balans

Zo zie je maar liefe Ollie, niet iedereen is altijd perfekt in balans. Het gebeurt ook dat je een keertje niet in balans bent en daar is niks mis mee. Nou weet ik van dat ik minder moet schermen of minder moet graafe in de tuin omdat ik al zoveel doe. Een rustige dag er tussen kan prima ook al is het geen wiekent als je daarna maar weer verder gaat. Zo is mijn erfaring. En zo geld het ook voor de klup. Of je nou een hendikep hebt of niet, je bent gewoon welkom want we zijn saame één!!
En nog eefe voor de duidelijkeheid, al ben je thuis met 12, iedereen mag meedoen met de klup.
Ik ga vandaag genieten van de lente en kijken naar mijn beebie aardbei plantjes want er zijn nou al vier beebies!! Wie deed er thuis ook beebie aardbeitjes zaaien? Zijn er bij jou ook al beebies?? Oh ik vind het altijd zo spannend van komt er iets en hoeveel. Ik wens iedereen een super fijne week en lente. Ik geef iedereen een zacht neusje!

Pootgetekend,

Mienister van Zachte Zaake
Milamuis

Minnie en de bijzondere dagen

Fandaag is de dag met de zon erin. Als ik naar buiten kijk dan zie ik ook best wel wat zon. Dus nu klopt de naam wel hihi. Dat is niet altijd zo. Soms is het ook grijs of regent het. In het Engels noemen ze dat soms raining cats and dogs. Gekke Engelse tweebeners. Regen is fooral nat. Maar ik heb nog nooit honden en katten uit de wolken zien vallen. Jullie wel? Nee he. Miauw dat dacht ik al. Er falgt hoogstens een keer een kat uit een boom alstie niet op zit te letten wanneer die een lekker foogultje wil fangen.

Naar de Minkeef

Maar goed terug naar m’n furrhaal. Ik wilde saame met Frau mijn blog gaan miauwen. Was al onderweg naar de MinKeef om dat te gaan doen. Toen mijn oog fiel op iets bij de foordeur. Ik spitste mijn oortjes. Zie en hoor ik dat nou goed? Miauw! Er stond een andere kat voor de deur. Een zwart met witte. Wat doet die daar? In mijn voortuin! Onze voortuin, hoor ik Frau op de achtergrond zeggen.
Snel sloop ik dichterbij tot ik helemaal tegen de foordeur aan stond. Ik ging op mijn achterpoten staan en met mijn foorpoten tegen het stukje raam aan wat in de deur zit. Miew mauwde ik. Wat doe jij daar? Het katje keek me aan met een blik van nou ik loop hier gewoon. Dus ik mauwde dat dit mijn eh onze voortuin is en dat je daar niet zomaar in mag komen. Het katje haalde de schouders op en bleef naar me staan kijken.
Miauw ik ben hier buiten en jij bent daar binnen dus wat wou je gaan beginnen tegen me. Ja echt zo brutaal! Ik ging met mijn foorpoten oofer het raam wrijfen. Ikke weet heus wel hoe je de foordeur open doet hoor dreigde ik. Toen zag ik het katje een klein beetje schrikken. Ik hoorde geluid achter me. Wat is dat Minnie wat ben je aan het doen? Het was Frau die achter me was komen staan.
Oh ik zie ze het al zei ze. Een ander katje! Ze gaf me een aai oofer mijn koppie en zei dat ze me wel snapte. Ik wil ook liever geen onbekende mensen in mijn eh onze tuin dus snap dat jij dat liever ook niet hebt. En toen gaf ze me een extra aaitje omdat ze me zo’n goeide waakkat fond. Kom Minnie ik heb een lekker bakje thee dan gaan we samen je blog mauwen. Ik moest een beetje miauwlachen. Ga jij ook mauwen dan? Toen moest zei ook lachen. Jij mauwen ik typen, dat werkt het beste denk je ook niet zei ze. Ik knikte. Ze ging op de stoel bij het bureau zitten en ik klom op haar schoot.

Furrjaardag

Waar wil je het deze keer oofer hebben? Zullen we het oofer je furrjaardag hebben? Die is bijna. Ik knikte en mauwde dat als de blog onlein staat het dan al oofer 9 dagen is. En zal ik jullie eens wat mauwen! Dan word ik alweer 12 jaartjes oud. Poehee wat een leeftijd he hihi. In mijn koppie foel ik me nog een kitten maar folgens de natfoer furrpakking ben ik nou een seenioor. Frau segt dat je zo oud bent als je je foelt. Miauw dat vind ik heel goed gezegd.

Juubieleeum

Weet wat er dit jaar ook is? Een ander juubieleeum. In mei zijn Frau en ik namelijk alweer 10 jaartjes saame. Ikke weet het nog als de dag fan gisteren. Dat ze mijn kamertje waar ik toen tijdelijk woonde binnenkwam. Ik stond op het aanrecht zodat ze me goed kon bekijken en kon aaien. Enne ik wist het meteen zeker. Met haar wil ik mee! Gelukkig foelde zij dat precies hetzelfde. En nou zijn we dus alweer zo’n hele poos ferder. Ik kan me geen leefe meer zonder haar foorstellen en zij ook niet. Bij haar heb ik echt mijn furreffer hoom gekregen. Friendinnetjes foor altijd. Miauw ik krijg het helemaal warm is ik er aan denk.
En terwijl ik dit miauw foor de blog zie ik dat Frau natte oogjes krijgt. Snel geef ik haar een lief kopje. Ze geeft me een kusje op mijn kopje. En zo blijven we samen nog een tijdje zitten. Tot het tijd is foor het aafond eten.
Nou dit was het weer foor deze keer. Tetter tetter ik blijf nog altijd mee tetteren foor freede!

Pootje van Minnie

Lucky staat mooi op de film

Hoi lieve allemaal, hier Lucky weer vanuit een zonnig Krullieland. Nu ik aan het schrijven ben is mijn broer nog niet jarig maar als jullie dit lezen precies wel want vandaag wordt hij 10 jaar dus we hebben een klein feestje hier.

Jarig

Hij woont inmiddels meer dan een jaar bij ons en het gaat goed met hem. Hij is de voorlaatste die dubbele cijfers van zijn leeftijd krijgt want ik ben volgende maand ook jarig en dan vier ik ook mijn tiende verjaardag al weer! Allemaal oude beestjes in huis roept mijn vrouw nu maar je bent nu eenmaal zo oud als je je voelt en soms denken we ook gewoon nog dat we kittens zijn en dat zie je dan wel aan de manier waarop we ons gedragen, Laat ik het zo zeggen, we kunnen nog hard rennen en spelen doen we ook nog gewoon hoor. Vooral Molly en die is het oudste van ons allemaal, dus dat is toch best bijzonder!

Vorige week waren ze hier weer eens boodschappen wezen doen en ik moet eerlijk zeggen, ze brengen eigenlijk altijd wel wat voor ons mee. Nu zouden we natuurlijk ook zelf een keertje mee kunnen gaan in dat blik op wielen maar eigenlijk hebben we daar toch gewoon ons personeel voor dus we blijven lekker thuis en duiken bij aankomst van onze mensen gewoon meteen met onze snuit in de tassen om te kijken of er wat voor ons in zit. De laatste tas liet wel wat verrassends zien moet ik zeggen. Om eerlijk te zijn herkende ik vooral de zakjes met snoepjes (Moos weet ook hoe ze eruit zien trouwens dus ik kan ook hem tegenwoordig op pad sturen om te verkennen) en de liquid snacks maar er zat ook een plastic zakje in met een soort kussentjes. Nou, dat zakje mocht open toen Moos in de keuken was. Hij had het natuurlijk meteen te pakken en besloot er aan te likken, ermee door de keuken te rollen en het hele ding overal naartoe te gooien.

Film

Ik heb zitten kijken hoe druk hij ermee doende was en toen hij klaar was, ben ik uiteraard ook eens gaan kijken wat er nu voor leuks te vinden was in de keuken. Ik dook ook meteen op het (inmiddels al tamelijk afgelebberde maar dat deerde me niet zo) zakje en heb er een hele tijd mee gespeeld. Dat kunnen jullie op het filmpje ook zien. Ik was daarna helemaal happy en kon ook ineens heel goed slapen. Zou dat aan dat spul dat er in het zakje zit kunnen liggen, denken jullie? Toen we ermee speelden, waren we in ieder geval allebei erg blij. Dat zeker. Dat komt doordat er speciaal spul in zit waar katten helemaal happy en enthousiast van worden. Je hebt die zakjes in allerlei soorten, maten en vormen dus ik zou zeker eens vragen aan je mensen of ze die ook niet eens voor jullie willen meebrengen van de winkel of ze kunnen bestellen.

(tekst gaat verder onder de film)

Het is nu eigenlijk al zowat de hele week mooi weer en het is niet koud, de zon schijnt hier nu ook gewoon de hele dag. Ik mag nu ook extra vaak buiten dus dat is prettig. Moos wil ook graag buiten maar omdat hij slechter hoort, vinden mijn mensen dat nog wat eng voor hem. Hij is al wel bij de deur geweest die een klein eindje open stond en we hebben elkaar toen veel neusjes gegeven. Dat was heel lief en fijn ook hoor. Nu gaat mijn man zo snel mogelijk buiten iets maken zodat Moos ook veilig buiten kan en daar mag ik dan ook blijven als er niemand thuis is. Zo kunnen we dan toch naar buiten. Alleen nog bedenken hoe we dan buiten komen want jullie weten nog wel dat we hier niet zo gecharmeerd zijn van die gekke luikjes. Die lijken we toch niet helemaal te snappen maar we vinden ze vooral niet zo fijn om doorheen te gaan. Behalve Drop dus maar ja, die woont tegenwoordig liever op zolder dan elders dus zij hoeft er misschien niet eens door.

Wordt zeker vervolgd,
knuffels van Lucky en de rest

PS ik ben pas geleden een beetje lang van huis geweest. Kijk, ik vond het zelf geen probleem hoor maar mijn mensen vonden het wel wat lang duren voor ik terug kwam. Ze waren niet boos op me toen ik er weer was maar gewoon blij en ik kreeg snekkies dus dan weet je wel hoe blij ze waren. Maar ook daarom komt er een kattenren zodat ik buiten kan als zij er niet zijn. En ook weer binnen wanneer het koud is of als ik geen zin meer heb om buiten te zijn. Of de buurhond zie…raar beest. Die rent overal en luistert net zo goed als ik soms doe. Nou, dat zegt mijn vrouw maar ik weet zeker dat ik beter luister dan de hond van hiernaast!

Kever heeft een mening over jezelf zijn

Voor de klup die Milamuis, Ollie en ik zijn begonnen komen er best veel meels van katten die zeggen dat ze niks biesonders kunnen, dat find ik ferdrietig want IEDEREEN kan biesondere dingen, ook al denk je zelf misschien van niet, zelf find ik dat ik echt heel veel kan, ik ben tefreeden over mezelf, niet dat ik find dat ik beeter ben dan anderen, nee helemaal niet, zo bedoel ik het niet, want ik weet heel goed dat er katten zijn die dingen kunnen waar ik niets van snap of die ik niet durf.

Tuin

Zo mag ik bijfoorbeeld mijn tuin niet uit, mijn mensen zeggen dat ik onhandig ben en dat ik veel dingen niet zo goed snap, ze zijn bang dat ik misschien fal of dat ik schrik en me ga ferstoppen, of nog erger: dat het me niet meer lukt om weer thuis te komen, maar zal ik eens wat zeggen?, ik WIL helemaal mijn tuin niet uit!, ik find mijn tuin keigaaf en er is altijd wel iets te beleefen, er gebeurt van alles en ik zie elke dag weer nieuwe planten of beestjes, dus wat zau ik in een andere tuin moeten doen?

En zo zie ik mijn hele leefen, ik ben Kever en als ik heel handig had moeten zijn, of heel slank of heel slim of heel afontuurlijk, dan was ik nooit Kever geworden maar iemand anders, dan was ik misschien wel Mikkie geweest of Pokon, maar ik ben Kever en ik ben dus zoals ik ben, dat is toch logies!

Soms word ik heus wel eens onzeeker hoor, als ik zie dat Pokon zomaar mijn tuin in en uit kan klimmen, ik snap er niets van en ik zit nog bij mijn gaaas te wachten terwijl hij folgens mijn vrouw al lang weer thuis is, dan denk ik weleens: stel je voor dat ik zoveel zau kunnen als Pokon, zau dat niet fijn zijn?, ik zau dan heeeeeel snel heel hoog kunnen klimmen, ik zau alles durfen en oferal naar binnen gaan, ik zau alles kunnen eeten wat ik wil en toch helemaal slank zijn en ik zau ook nog eens heel slim zijn, dat moet toch fantasties zijn?

MAAR… ik zau ook vaak naar de dokter moeten, er zauden al tanden weg zijn gehaald, ik zau al aan mijn foorpoot zijn geopereerd en twee weeken lang binnen hebben moeten blijfen met zo een kap om, en ik zau OOK nog mijn buik kaal likken fanwege dat ik nerfeus zau zijn, want dat is de kant van Pokon die niet iedereen kent maar die er wel is, zo heeft iedereen zijn of haar eigen moeilijke dingen, dingen die je vaak aan de buitenkant niet kan zien, maar die er wél zijn, als je daar over na gaat denken is het toch fijner om jezelf te zijn, en gelukkig ben je dat ook.

Goed

Mijn mensen zeggen altijd tegen me dat ik de allerliefste Kever ben die er bestaat, en dat ze elke dag blij zijn dat ik er ben, ik krijg zoveel kusjes en knuffels als ik wil, en ik foel dat ik helemaal goed ben zoals ik ben.

Onzeeker

Mijn muisje had er afgeloopen woensdag al zo heel erg mooi over geschreefen, met presies de goede woorden, en of je nau bij de klup wilt of niet, dat maakt niets uit, ik hoop gewoon dat je trots bent op jezelf, en als je toch nog een beetje onzeeker bent ga ik nau iets zeggen, spesjaal en alleen voor jau, hier komt het: jij bent helemaal perfekt, echt waar!!

***

Ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, en ik tetter weer voor vreede!!

De klup

Als je bij de klup wilt en je hebt nog niet gemeeld, dan staat hier hoe je dat kan doen:
De kattenklup. Voor iedereen die een hobbie heeft of een hobbie zoekt
Als je lid wordt van de kattenklup, krijg je een diegietaal pasje, dat komt op saame.nl/Je kunt het ook op je feesboek zetten, dat is leuk.
Het is gratis.

Hoe kom je bij de kattenklup?
Stuur sekretaares Mila een mail met een foto dat je recht in de camera kijkt en antwoord op vragen:

  •  wat is je hobbie
  • wat kun je goed (bijvoorbeeld draden uit het tapijt halen)
  • wat is nog moeilijk (bijvoorbeeld je werkt met hout van de vloer maar het wil niet stuk)
  • wil je iets meer over je hobbie vertellen (bijvoorbeeld hoe vaak doe je je hobbie, hoe vinden ze het thuis, hoe kwam je aan je hobbie)

Wat gebeurt er dan: er wordt een pasje gemaakt en een stukje tekst.

Alle pasjes komen bij elkaar op Saame.nl en Ollie zegt op zijn feesboek wanneer er weer een update is. Staat je pasje erbij dan ben je lid van de kattenklup. Dan heb je inspiratie voor je hobbie of je weet aan wie je advies kunt vragen.

Je kan meelen naar Milamuisje@proton.me of naar Keverettie@proton.me