De afgelopen week vroeg mijn personeel zich af hoeveel een jonge katermans als ik eigenlijk kan slapen op een dag.
Nou had ik daar zelf eerlijk gemauwd nog nooit over nagedacht, want als ik een dutje wil doen dan doe ik dat gewoon, zonder dat ik op de klok hoef te kijken. Ik zoek gewoon een lekker plekje uit, en doe m’n ogen dicht. Dat kan ik als de beste.
Voordeel dat ik heb is dat ik niet hoef te werken, niet op bezoek hoef, m’n voorraadkast niet zelf hoef bij te vullen en een lege agenda heb. In tegenstelling tot m’n personeel, dat een hele dag druk kan zijn met van alles en nog wat zonder tussendoor lekker een dutje te doen. Die gaan gewoon van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat door totdat ze weer naar ‘t grote bed gaan.
Bed
Toegeven, soms ga ik dan ook met ze mee, want ‘t is altijd wel gezellig om met z’n allen op ‘t grote bed te liggen. Al ligt het niet altijd even rustig voor mij, want de afgelopen week werd ik weer bijna van het bed gelanceerd omdat Junior een stuk dekbed over zich heen trok omdat ze ‘t koud had, terwijl ik me net lekker tussen hullie in had genesteld. Ik schrok me wezenloos en ben toen maar weer tussen de kussens in gaan liggen, want dat is toch altijd wel de veiligste plek om rustig en veilig te kunnen slapen vind ik.
En ik kan dan ook prima in de gaten houden wanneer één van de twee opstaat om op hun eigen bak te gaan. Dan wandel ik even gezellig mee omdat ik weet dat ik daarna dan lekker naar buiten kan. Want dat is een vaste gewoonte geworden nu het best wel weer wat kouder is geworden en ‘t niet meer zo lekker is om een hele nacht lang buiten te zijn.
Seizoenen
Zelf denk ik dat het allemaal met de seizoenen te maken heeft. Als ‘t buiten lekker warm is met lange dagen en korte nachten kan ik hele dagen op stap zijn en kom ik alleen binnen voor m’n ontbijt, de lunch en m’n diner. Aaien, knuffels en lieve woordjes krijg ik dan ook buiten, omdat m’n personeel dan toch in de tuin zit. En ik weet ook precies dat wanneer ik het rollende gordijn in de woonkamer naar beneden hoor gaan dat er daarna snekkies in m’n puzzeltoren gedaan worden, dus dan maak ik dat ik binnen kom om die niet te missen. Dat zijn sinds ik op mezelf woon vaste gewoontes geworden, en daar hou ik van.
Als m’n snekkies op zijn wil ik in de zomer ook graag weer terug naar buiten, om met de buurtkatten de straatcontroles te doen, muizen of mollen in ‘t weiland te vangen of om gewoon lekker naar de sterren te zwaaien en te genieten van de stilte in de nacht.
Huiskater
Maar nu het koud en nat is buiten en de mollen en muizen net als mijn vrienden de buurtkatten liever lekker warm binnen blijven, heb ik besloten dat ik in de winter wil proberen om meer huiskater dan tuinkater te zijn. Nou ja, tot een uurtje of vijf ‘s morgens dan hè, want dat is altijd een prima tijd om nog even een frisse neus te halen en m’n dagelijkse workout te doen voordat een nieuwe dag begint. Ik heb de hele straat dan helemaal voor mezelf alleen, want iedereen slaapt dan nog en er is eigenlijk helemaal niks meer te beleven.
Meestal ga ik dan lekker op de stoel naast de voordeur liggen wachten totdat ik binnen in m’n huis geluiden hoor, en dan is een zacht mauwtje genoeg om te laten weten dat ik weer naar binnen wil. Of ik ga lekker in m’n achtertuin onder tafel liggen, in een grote bloempot waar een mat in ligt, zodat ik droog en uit de wind kan wachten tot het grote licht in de keuken aangaat.
Personeel
Ik heb m’n personeel inmiddels geleerd dat ze, zodra ze uit bed komen, dan eerst de voordeur even opendoen om te zien of ik daar zit. En anders dan lopen ze gelijk door naar de achterdeur, dus ik hoef nooit lang te wachten om weer binnen te komen. En dat is, nu de nachten langerder en kouderder zijn geworden, best wel lekker.
Misschien haal ik in deze donkere maanden wel de slaap in die ik in de zomermaanden gemist heb. Of houden katten misschien ook wel een soort van winterslaap, die alleen wordt onderbroken voor eten, drinken, knuffelen en spelen?
Ik ben er nog niet helemaal achter, maar om heel eerlijk te mauwen bevalt ‘t me prima om met de billen boven de verwarming te dutten en te dromen van de dag dat alles buiten weer groen en fleurig is, terwijl ik de warme zon weer op m’n jas voel. Maar daar moet ik volgens de oudere buurtkatten nog even geduld voor hebben, dus ik denk dat ik eerst nog maar een lekker dutje ga doen.
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
‘Ollie, kom je bij me?’ vroeg mijn vrouw. Ik lag weer op mijn grote wollen witte deken, heerlijk warm, en helemaal foor mij. Daar lig ik nou steeds op en dat is elke afond en oferdag en soms ’s nachts slaap ik in de vensterbank.
Miauw lieve furriendjes, we zijn er weer met onze wekelijkse letters. Vandaag miauwen Frou Frou en ik Saame over de inwendige klok. Een belangrijk iets om het over te hebben nu het kouder wordt en het licht van de grote vuurbal furandert.
Frou Frou: “Routine is belangrijk zodat je weet waar je aan toe bent. Zo wil ik elke ochtend om 5.45 knuffels. Hoe krijg je dat voor elkaar, vragen jullie je zeker af. Nou, je ziet je mens bewegen en dan spring je met een kleine ‘MIEW’ op de grote mand. Mocht je mens daar niet wakker van worden dan helpt het meestal wel om heel hard ‘PRRR PRR PRRRR’ in het oor te doen. Als je tweevoeter nou nog te lang blijft liggen, kan je beginnen met haren wassen om te laten weten dat het ochtend-knuffel-tijd is. Tijdens het wassen kriebel je een beetje met je snorharen en kan je er snuffel- en ‘PRRR’-geluidjes bij gebruiken. Succes gegarandeerd! Alleen is mijn schema nu in de war en dat van Jajim ook want de tijden zijn omgehusseld. Hoe zit dat?”
Jajim: “Wij hebben allebei dus een inwendige klok en weten áltijd wanneer het etenstijd, oftewel brok-’o-clock is. Daarom is die zomer- en wintertijd zo furwarrend. Dan weet je niet meer wanneer bijvoorbeeld je mensenbroer thuis komt en hoe laat je schaaltje natvoer klaar staat. En Frou Frou’s mandjes-opschud-schema en knuffelrooster zijn door de war. Je bent zomaar een uur te vroeg of te laat. Mijn motto is chique op tijd, zeker als het om snacks en natvoer gaat”.
Hallo katermannen en kattenpoezen,
zonnestralen op de vensterbank, zachte dekens op koude dagen, en de stille taal van liefde die geen woorden nodig heeft.
Doerak
Dag liefe frientjes, fandaag is het de hoogste tijd om weer een nieuwe blog te schrijfe. Ik lag net nog lekker wat te dutten zeg frouwtje Belle, je weet wat je te doen hebt vandaag he ? Ik deed nog eefe ekstra rekkie strekkie en sprong op de taafel waar de aaipet al klaar stond. Nou, fooruit ik zal mijn blog tiepe mauwde ik naar frouwtje. Niet dat ik geen zin had hoor, maar het was zondag. En dat is een spesjaale rieleksdag, dan moet ik eefe langzaam aan in aksie koome. Dat doet frouwtje zelluf ook en loop ik haar ook nie iedere keer achterna met frouwtje, je weet wat je te doen hep fandaag he?! Dus dan moet ze dat ook nie bij mij doen, want zo werk het nie.
Hebbe jullie dat ook liefe frientjes dat jullie andere dingen doen in de herruf dan bijfoorbeeld in de zoomer of in de winter, of in het foorjaar ? Ik wel naameluk ! In de herruf is het langer donker, dus blijf ik s’morgens ook langer bij frouwtje op bed ligge. We staan pas op als het licht is, tenzij frouwtje er eerder uit moet foor werruk, maar dat is nie iedere dag. Ik weet nie beeter zolang het donker is slaap je en kom je pas in beweeging als het licht is. Ik volg ook het ritme fan frouwtje, dan weet ik dat ik alles op tijd krijg en het feilig is.
Op bed is het ook anders nu. Frouwtje zeg Belle, we hebbe nu een herrufdekbed, die is lekker warrum en daar omheen zit ook nog een flaanellen hoes die sagt is. En op het bed ligt een fijne wolle deeke fan egte schaape, met ijsberen erop. Die deeke komp nog uit Noorwegen zeg ze, want daar was het heel koud en lag frouwtje met 2 katten te slaape op zolder waar geen furrwarming was. En nu ligt de deeke dus hier op bed, ik ben er blij mee want ik hou van ekstra warrumte en sagt.