Nog een woordje van Willem

Miauw lieve furriendjes en tweevoeters,

Vorige week gebeurde er iets heel onverwachts, en daar ga ik vandaag over miauwen. Vanaf de andere kant van de regenboogbrug…

Afscheid nemen

Zelf had ik al een paar dagen een vreemd gevoel, zo van dat er iets niet klopte. Aanraken was niet meer fijn, mijn zusje Frou Frou drapeerde zich niet meer over mij heen voor warmte. En met Jajim speelde ik geen tikkertje meer. Mijn mensenbroer mocht nog wel naar me toe komen en me zachtjes over mijn wangen en koppie aaien, maar ik kwam niet meer naar hem toe.

Dit was al een vorm van afscheid, alleen wist niemand dat nog. Ik ook niet. We roken alleen allemaal dat er iéts was. En we zagen die speciale regenboog aan de lucht wel, maar dachten er nog niks van.

Alles waar ik dol op was

Niet álles waar ik dol op was kon nog. Maar één ding wat ik nooit zal furgeten, is hoe mijn lieve Catootje zo snel na mijn blauwjas bezoek aan de deur stond met de Upurrr die Japie zo snel had weten te regelen.

Met een koffer vol warme dekens en onze traditie die we zo vaak hadden herhaald, wachtte ze me op in het portiek. Liquid snacks met luxe glaasjes, valeriaan om van te relaxen, de warme dekens die ik net al noemde om Saame onder te kruipen. Andere hapjes smaakten niet meer, maar Saame met mijn lieve Catootje smaakten de liquid snacks onder dat warme dekentje bij de terrasfurwarming als de beste snackies die we ooit hadden gedeeld. Misschien had ze een speciale smaak uitgezocht, ik weet het niet. Wat we ook niet wisten, is dat het voor heeele lange tijd onze laatste liquid snackies Saame zouden zijn hier beneden.

Hadden we nog maar meer van zulke mooie najaars avonden gehad, het was me elke snorhaar waard geweest.

Nadat ik Catootje na onze zoveelste romantische date weer op de Upurrr zette, glom ik nog uren na van geluk. Tot nog meer uren later. Heel opeens voelde ik me niet lekker meer.. Aan de liquid snacks kon het niet liggen.

Afscheid

Ik heb nog een paar mooie uren thuis gehad waarin ik afscheid nam.

Afscheid van de zon op mijn vacht, de kwetterende vogeltjes, de frisse buitenlucht en de krakende herfstblaadjes. Van de kriebels in mijn warme vacht die mensenbroer me gaf. En van de kusjes op mijn oren met lieve woorden over hoe dapper, lief en trouw ik ben.

Ik wilde opeens niet veel meer die laatste dag, maar kriebels onder mijn kin en achter mijn oren waren nog heel fijn zo in de zon, met ritselende blaadjes en die ekster op de achtergrond.

Heel veel veel furriendjes zijn furdrietig. En vooral mijn zusje Frou Frou, mensenbroer en ook mijn allerliefste Catootje, die elk donker Saame met Mo vanuit de vensterbank naar mij zwaait.

Supurrmaan

Weten jullie de supurrmaan nog? Die had ik speciaal aangevraagd. Dat was om extra licht de duisternis in te schijnen, zodat we elkaar bij de oversteek goed konden zien om te zwaaien.

Vlak voordat mijn reis begon, ben ik nog mee terug naar huis geweest. Zodat mijn zusjes Jajim en Frou Frou ook afscheid konden nemen. Jajim had snel door dat er iets héél anders was. Ze snuffelde aan mijn oor, liep weg, keek met een blik die mensenbroer nog niet eerder bij haar had gezien. Er volgde een aai, en nog meer momenten waarop ze kwam snuffelen en miauwde: “Kunnen we dan nooit meer tikkertje doen, Willem?”

Er ging een nacht overheen, want zusje Frou Frou wist nog niet goed wat er aan de poot was. In de nacht legde mijn mensenbroer me bij de balkondeur in het licht van de supurrmaan. Toen, midden in de nacht, vond Frou Frou de moed om naar me toe te lopen. Ze snuffelde aan mijn oor. “Willem..? Willem!?!” een hartverscheurende miauw volgde. Ze wist nu; haar grote knuffelbroer Willem heeft zijn koffer gepakt.

Het was niet mijn bedoeling om zo snel en plotseling mijn regenboogkoffer te pakken. Duizend keer liever had ik veel meer tijd met mijn meissie en met mijn eigen furmilie en mensenbroer doorgebracht.

Toen jullie massaal naar mij aan het zwaaien waren, was ik nog onderweg over de regenboogbrug. Ik heb jullie wel gezien hoor, en terug gezwaaid! Maar mijn jas moest nog gestoomd worden, de snorharen opgepoetst. Alles zodat Catootje zou weten dat ik het was, die speciaal voor haar een beetje harder fonkelt.

Oversteken

In de vroege ochtend, toen de supurrmaan nog scheen en mijn mensenbroer op het balkon stond, gebeurde het. De supurrmaan scheen nog aan de rechterkant, terwijl links, heel langzaam, de zon boven de kerktop uit kroop.

Een korte, felle lichtflits weerkaatste en dat was mijn knipoog. Mijn mensenbroer stond met zijn koffie in zijn hand en voelde; dat was Willem’s knipoog. Hij is overgestoken en heeft de poort achter zich gesloten.

Voor Kever en alle andere furriendjes heb ik de poort extra goed dicht gedraaid, en van het hangslot van Tommy hebben de moeder van alle sterrenvriendjes; Loesje, en ik een reservesleutel. En we hebben hier purrtofoons om het aan elkaar door te miauwen als je toch aan de poort moet rammelen, dan laten we je binnen. Omdat het soms niet anders kan dan oversteken…

Alle lieve furriendjes, het was dan wel tijd om afscheid te nemen van het leven beneden. Maar ik furgeet jullie nooit. De herinneringen blijven, ook op de blog die mijn zusjes nu overnemen.
Bedankt voor het lezen van mijn letters, het was kort maar krachtig.
En af en toe zal ik om de hoek spieken om te kijken hoe het met jullie gaat.

Zwaaien jullie naar die nieuwe ster, links van de maan?

Blijf nog maar heel lang aan de goede kant van de regenboogbrug.

Veel zachte kopjes van mij,

Willem

En extra veel speciale, zachte kopjes voor mijn allerliefste Catootje

🐾 Bliksem en de eerste dagen alleen

Hallo katermannen en kattenpoezen,

Ik ga jullie vertellen over een nieuwe fase in mijn leven die best wel spannend is.
Sinds Doerak een ster was geworden, voelde de jungle anders. Stilte hing tussen de bladeren, alsof zelfs de wind zijn adem inhield. Ik zat op mijn favoriete uitkijkplek, de schutting boven het pad waar we altijd samen de controle deden. Mijn grote donkere ogen glansden in het zonlicht, maar mijn hartje bonsde van onzekerheid.
Vandaag is het aan mij, dacht ik. Doerak zou willen dat ik het probeer.
Ik sprong naar beneden en begon mijn ronde. De jungle leek groter en donkerder dan ooit, en elk geluid leek harder. Een ritsel in de struiken deed mij bijna schrikken, maar het was Roover.

Egel familie

Je hoeft het niet alleen te doen vriend, riep Roover. Wij zijn er om je te helpen.
Even later kwam de egel familie tevoorschijn. De kleintjes piepten vrolijk en moeder egel knikte mij toe. We hebben het nest goed verstopt, zoals Doerak altijd zei: Alles is veilig.
Ik voelde een warme gloed van binnen. Ik ben niet alleen. Hoog boven mij cirkelden de >vogels. Hun ogen keken scherp naar mij en hun vleugels waren stil in de lucht.
Samen trokken we door de jungle. Ik had de leiding, onzeker maar wel vast beraden. Ik controleerde de struiken en de bomen, de geheime doorgangen, en het dak van de schuur. Alles leek in orde.
Aan het einde van mijn ronde ging ik weer op mijn favoriete uitkijkplek zitten. De zon stond hoog en de jungle ademde rustig. En toen keek ik omhoog.
Ik mis je Doerak, dacht ik. Maar ik heb het gedaan, de jungle controle. En ik ben niet alleen.

Pluim

Een zachte bries streek langs mijn vacht, alsof Doerak mij een pluim gaf.
Nu voel ik mij sterker en niet alleen. Dank je wel ome Doerak. Trots en een beetje verdrietig ging ik naar binnen voor mijn snacks.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Minnie en de kouwstikkies

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes! Daar ben ik weer op Minnie dinsdag. En waar zal ik deze keer eens oofer gaan mauwen? Nou ik zal jullie zeggen mensenopaa had laatst iets nieuws meegenomen en miauwie dat is me toch suuper duuper lekker!

Kouwstikkies

Het zijn kouwstikkies. En nou hoor ik jullie denken ja maar Minnie wat is er nou zo bijzonder aan een simpel kouwstikkie? Je kouwt er ff op en slikt het dan door. Nou dat zal ik jullie mauwen! Het begon allemaal foorige week op de dag met de zater er in.
Frau had al gezegd dat mensenopa zou komen dus ik was alvast klaar gaan zitten op de leuning. Zodat ik de poort goed in de gaten kon houden en het dus als eerste zou zien als die open zou gaan en hij er door heen zou komen lopen.

Ik was er alleen een beetje te froeg gaan zitten denk ik want het wachten duurde best wel lang. Ik was er zelfs een beetje fan in slaap gefallen miauw ik jullie eerlijk. Ik droomde net van een foorbij fliegend foogultje toen ik het geluid van de poort hoorde gaan.
Snel deed ik mijn beide oogjes open en rekte ik mij eefe goed uit. Je weet wel in die posietie die tweebeners bij joogaa neerwaardse hond noemen. Maar waar fan wij katten weten dat het eigenlijke de neerwaardse kat is hihi. Want zeg nouw zelf heb jij ooit wel eens een hond dat zien doen? Ikke niet. Terwijl alle katjes en katachtige doen dat wel. Laatst nog Frau riep mij er speciaal bij toen ze een tijger dat op de telefiesie zag doen.
Dat is trouwens wel grappig. Als Frau een tijger op de telefiesie of op de kompjoeter ziet dan roept ze mij er altijd bij. En dan zegt ze kijk Minnie familie van je. Of het echt familie fan mij is dat weet ik niet. Misschien heel in de ferte? Want als je naar tijgers kijkt. De meeste hebben net zulke streepjes op hun rug als dat ik heb. Dus het zou best kunnen.

Op tafel

Maar goed terug naar de poort die open ging. Mensenopaa kwam daar inderdaad door. En zoals altijd had hij een zak fol met lekkers meegenomen. Dat doet hij omdat hij mij zijn allerliefste kleinkat find. Dus de deur fan de tuin ging open en ik zweer je. Ik rook de geur al door de furrpakking en door de tas heen.
Ik weet geeneens of dat kan maar het was folgens mij wel echt zo. Het was echt een hele lekkere suuper duuper fet gaafe geur. Zo eentje waar fan het kwijl uit je bekkie loopt. Ja echt, zo lekker! Dus ikke begon meteen keihard te mauwen dat snappen jullie wel he hihi. Ikke kreeg een aai oofer mijn koppie en mensenopaa moest een beetje lachen. Frau ook. Dus toen lachte ik ook maar een beetje mee. Saame liepen we naar de tafel waar de tas werd neergezet.
Ikke sprong alfast op de tafel want ik wou front row zitten hihi als de tas uitgepakt werd. Een kleine enthousiaste mew kon ik niet onderdrukken toen ik dat deed. En nou toen ik eenmaal zat en de furrpakking kwam uit de tas. Toen kon ik de geur nog beter ruiken. Ik geef toe dat ik daar best een beetje wild fan in mijn koppie werd. En dat ik de furrpakking kopjes ging geefe.

Freede

Ik hoorde mensenoopa zeggen goh ik denk dat ze het lekker find. Dus ik knikte keihard met mijn kopje hihi. Hij maakte de furrpakking open en daarna de furrpakking van zo’n stikkie. Dus ik mauwde geef nou geef nou. Hij fond dat ik dat gewoon op de grond op moest gaan eten. Nou okee mauwde ik dus ik sprong op de grond en daar genoot ik fan het enorm lekkere stikkie hihi.
Nou dit was het weer foor deese keer. Ikke blijf meetetteren foor freede!
Pootje van Minnie

Lucky onthult het laatste nieuwtje

Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer, samen met mijn broer Moos. Ik zal deze keer beginnen met mijn eigen nieuwtje waarover ik vorige keer al een tipje van de sluier heb opgelicht. Ik hoop dat jullie nieuwsgierig zijn en mijn verhaal net zo spannend vinden als ik zelf en vooral zo spannend als dat mijn vrouw het vond.

Welnu, het begon allemaal met een blog van Japie waarin hij vertelde over dikke, sappige muizen die via Muisbezorgd gebracht konden worden. De vriezers bij hem op zolder zijn kennelijk erg vol dus dat is reuze handig als je een bestelling wilt plaatsen.
Ik vroeg aan hem om Muisbezorgd ook levert in Krullieland en dat was geen probleem volgens hem. Dat hebben ze hier geweten dus. Daags nadat ik een bestelling geplaatst had bij Muisbezorgd liep ik in de tuin. Het was best fris maar goed, dat weerhoudt me er niet van om iedere dag een rondje te lopen en alles te verkennen. Dat is ook nodig want er komt tegenwoordig iedere dag een look-a-like van Dropje in onze tuin dus ik moet wel even goed besnuffelen waar zij overal geweest is.

Bestelling

Anyway, ik ben daar aan de wandel en ineens zie ik dat mijn bestelling aangekomen is! Zo snel al, dat verwacht je niet meteen. Ik pak deze resoluut vast en wil mijn buit naar binnen brengen maar daar heeft mijn vrouw een stokje, huh een deur voor gestoken want ze deed deze dicht. Ze vond het erg lief dat ik het kleine, grijze ding als cadeautje wilde brengen maar ze had liever dat ik ermee buiten bleef. Prima natuurlijk dus ik heb de gelegenheid aangegrepen om flink met mijn levend speelgoed te spelen.
Onder goed toezicht van Moos trouwens die het ook nogal interessant vond. Uiteindelijk was het batterijtje van de kleine rakker leeg maar ik moet ook zeggen dat ik zeer intensief gespeeld heb. Ding in mijn bek, weer eruit, mijn poot op het staartje, loslaten en ga zo maar door. En wat er toen gebeurde had mijn vrouw nog niet eerder meegemaakt: ik heb muis opgegeten, echt helemaal. Netjes alles opgeruimd want dat vond ik wel zo fraai. Dat had ze niet bepaald van me verwacht. Maar ik moet zeggen: blij dat ik haar nog verrassen kan en Muisbezorgd had echt iets heerlijks mijn kant op gestuurd. Super service en zo snel en goede kwaliteit!

Moos

Moos wil nog wat vertellen want ook hij heeft nieuws te miauwen. Hij woont nu iets meer dan anderhalf jaar bij ons en dat is al een hele tijd natuurlijk. In die tijd heeft hij van alles ontdekt en is ook dapperder geworden. Daar heb ik hem natuurlijk bij geholpen want als ware verkenner die al veel langer bij onze mensen woont, weet ik immers veel. En samen sta je gewoon sterk dus daar is veel mee te winnen. Maar goed, Moos hier: een paar weken geleden zat mijn vrouw op de bank en dat doet ze wel vaker maar ineens wist ik het. Ik wil op schoot liggen! Ik deed voorzichtig mijn voorpootjes en mijn snuit op haar benen en dat vond ze prima! Ze was heel erg blij dat ik dat durfde en ook meteen deed en ze zei dat ze heel trots was. Nu ja, dat denk ik want echt gehoord heb ik dat niet maar ik werd zo flink geknuffeld dat het echt heel prettig was. Dat op schoot liggen kan dus niet anders dan positief zijn!

En nu doe ik dat dus iedere avond. Het maakt niet uit hoe laat het is, als ik maar op schoot kan zitten. Ik lig er nu inmiddels ook helemaal op hoor. Dat is wel eens wat passen en meten want ik ben wel een grote katermans maar het lukt en ik vind het heel fijn. Ik hoor nu bij de groep schoothangers dus dat is wel iets om trots op te zijn, toch? Ik doe het alleen bij mijn vrouw maar misschien dat ik binnenkort ook eens probeer of het bevalt om bij mijn man op schoot te liggen. Lucky heeft me verteld dat hij dat vaak deed toen hij nog een kitten was, dus ik denk wel dat het daar ook prettig liggen is. Dat vindt mijn man ook wel een goed idee heeft hij al gezegd. Zo zie je maar, als je als kater al 10 jaren bent, kun je nog steeds nieuwe dingen proberen en leuk vinden!

De laatste weken zijn er nogal wat kattenvriendjes over de Regenboogbrug gegaan. Op een keer zagen we een heel mooie regenboog in de lucht, die was voor onze vriend op de blog Willem bedoeld. Hij is nu bij zijn sterrenvriendjes waar hij fijn kan spelen en ze hadden speciaal voor hem zo’n mooie regenboog gestuurd zodat hij rustig en zonder pijn daar kon raken. We hebben hierover met zijn mensen gepraat en weten nu ook dat de regenboog voor hem was. We missen hem en alle andere sterretjes heel erg en zwaaien iedere avond als ze fonkelen in de lucht.

Veel knuffels van Lucky en Moos

Kever heeft een mening over Willem

Deze week ben ik vaak in mijn tuin geweest, het was droog en niet zo kaud, elke dag lag ik op mijn nieuwe stoel, die heb ik gekreegen omdat de forige kapoo was gegaan: er zat een groot gat in het stuk waar je met je billen op zit!, als ik lag ging het prima, dan was mijn lijf grooter dan het gat, maar mijn mensen zeiden dat ik er op een dag helemaal doorheen zau zakken, gelukkig zag mijn man weer zo een stoel op straat staan en die heb ik nau, ik foelde meteen dat het een fijne stoel was en hoefde helemaal niet te wennen.

Famielies

Op mijn nieuwe stoel keek ik naar de vogels, en dacht ik na over van alles, zoals over het leefen en over de sterren, ik dacht aan alle sterren die ik ken, met Doerak als laatste, en ik hoopte dat de Brug foorlopig dicht zau blijfen want ik hau mijn vrienden liefer om me heen, en ik weet hoe moeilijk het is voor de famielies van sterren, hoe erg je iemand mist en hoeveel ferdriet je hebt, dus ik hoopte echt HEEL erg hard dat het deurtje in de Brug dicht zau blijfen.

Vriend

Dit is Willem, zien jullie hoe goed hij kon krabben?

En toen las ik dat Willem een ster was geworden, onze eigen Willem van de blog, ik snapte er niets van… hij had toch een blog gemaakt dat hij weer lekker kon eeten?, ik kende Willem nog niet zo goed, maar hij was al een vriend van me, ik fond hem een liefe en aardige katerman, en ik dacht dat we elkaar misschien wel eens zauden ontmoeten omdat we allebei in dezelfde stad woonen, Willem was net als ik best heel bang, en hij kon keigoed krabben, dat kan je zien op de footoo, hij was lief voor zijn zusjes Jajim en Frou Frou en hij had furkeering met mevrouw Cato… nau dan ben je echt een grote jongen hoor!, dus hoe kon het nau dat Willem zomaar ineens een ster was geworden?

Mijn vrouw was ook heel erg geschrokken, maar ze legde me uit dat er soms iets in je lijf zit dat er niet hoort, of dat iets in je lijf niet meer goed werkt en dat het ook niet meer gemaakt kan worden, wat er ook wordt geprobeerd, zelfs de dokter kan dat niet, niemand kan dat meer!, het is net als bij die stoel van mij die kapoo was: een hele tijd merk je niets tot er opeens een keigroot gat in zit, daar kan je dan een tijdje nog wel op liggen, maar het gat wordt steeds grooter en grooter, je foelt dat niet maar op een dag fal je er doorheen, en zo is het gegaan met Willem.

Kopjes

Over de Brug heeft Willem als ster een hele nieuwe stoel gekreegen, hij is weer gezond en kan weer goed aademen, hij heeft alle andere sterren al ontmoet en hij twinkelt in het donker naar zijn mensenbroer en zijn zusjes en zijn Cato die hem het allerallerallermeeste missen, en daarom stuur ik zachte kopjes naar ze toe, voor een klein beetje troost.

Als ik in het donker in mijn tuin op mijn nieuwe stoel lig zwaai ik, ik zwaai naar alle sterren, fooral naar die ene ster die nog helemaal nieuw glanst, en ik foel me ferdrietig maar ook gelukkig, ik heb Willem leeren kennen en we zijn Saame geweest, hier op de blog.

****

Ik tetter nog steeds keihard voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.