Minnie over lente en over tsjillen

Miauw, het is weer zover. Het is weer Minnie dinsdag. En fandaag ga ik het hebben oofer de lente en oofer tsjillen.

Een paar dagen geleden merkte ik het. Dat de lente er nu echt aan komt! De lucht was mooi blauw, ik hoorde de fooguls frolijk fluiten en ik zag de zon mooi stralen. Frau zag mij naar buiten kijken en zei ik ga het raam oopen zetten. Oh doe je dat speciaal foor mij miauwde ik. Ze moest een beetje lachen. Nee liefe Minnie ik doe dat zodat het lekker door kan luchten hier in huis. Als het buiten koud is dan is dat niet fijn maar omdat het nu wat warmer is dan kan het wel.

Bloemetjes

Ik knikte met mijn kopje. Miauw dat snapte ik wel. Als het buiten zo koud is dat zelfs fooguls een sjaal om willen doen nou dat ga je geen raam open doen. Dat is brrr. Maar goed het raam ging dus open. En ik ging erbij zitten. Snuf snuf deed ik. Ik rook nieuwe bloemetjes. En toen ik naar buiten keek zag ik die ook. De nieuwe bloemetjes. In de tuin. Een paar mooie gele en een paar mooie paarse. Ik foelde een zacht lente windje door mijn fachtje heen gaan. Daar werd ik helemaal zen fan.
En toen bedacht ik me dat ik wel zin had om eens eefe lekker te gaan tsjillen. Dus niet slapen of soeselen nee tsjillen is wat anders. Dat doe je gewoon met je ooge open. En het mooie is het kan ooferal. Als jij je er maar bij op je gemak foelt. Zelf find ik het fijn als er een beetje warme zon bij is die dan zo heerlijk op je fagtje schijnt. Soms find ik het okee als ik wat geluiden fan buiten hoor zoals foogultjes die tjirp tjirp doen. Maar soms wil ik ook gewoon totaale stilte.

Stilte

Als ik stilte wil dan ga ik in huis op zoek naar een goed plekje daarvoor. Het hangt er ook een beetje fanaf of dat Frau thuis is. En of de mensen in de andere huizen er wel of niet zijn. Want soms zijn ze in een fan de andere huizen aan het furrbouwen. En nou dan maakt het niet uit waar je gaat liggen en of je wel of niet je pootjes oofer je ooren doet. Dat boem boem zaag zaag timmer timmer geluid daar falt niet aan te ontkomen. Frau heeft daar dan oordopjes foor. Ze heeft wel eens aan mij gefraagd of ik ook oordopjes wou. Toen zijn we saame onlein gaan kijken. Of er ook misschien foor katjes waren. Oordopjes of een headset. Nou toen Frau dat zei oofer die headset toen moest ik wel heel hard miauw lachen. Want dopjes in m’n oren nou dat kon ik me nog wel foorstellen. Maar een katje met een headset op nou miauw hihi dat idee fond ik me toch wel zo grappig.
Ten eerste moet dat dan wel heel klein zijn. Want ik heb natuurlijk een heel klein schattig lief kopje. En hoe zit het dan met de band en de oortjes foor oofer je oortjes. Nee dat gaat natuurlijk absoluut niet lukken. Frau snapte mij wel en saame moesten we er erg hard om lachen. En toen kwam zij ineens met een suuper goeie oplossing. Ze zegt wat nou als je onder het dekbed gaat liggen. Want dat is best dik enzo. En als je dan ook nog eens je pootjes oofer je oortjes doet.

Siemuulaatie

Nou zo gezegd zo gedaan. We hebben dat meteen uitgeprobeerd. Frau ging feel lawaai maken. Een siemuulaatie heet dat. En wat denk je? Het werkte ook nog. Wat een suuper idee! Dus de eerst folgende keer als ik wil tsjillen in stilte en het kan niet omdat er tefeel lawaai is nou dan weet deze poes wat ze moet doen. Het enige is dat deze truuk niet werkt als het buiten suuperwarm is. Want dan ga ik natuurlijk niet met mijn poezelijfje onder een dekbed liggen. Maar foor alle andere momenten is het een top idee!
Nou dit was het weer foor deese keer. Tetteren jullie nog steeds mee foor Freede? Het is weer en nog steeds hard nodig!
Pootje van Minnie

Lucky vertelt weer over Krullieland

Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer Lucky. Het lijkt deze keer wel echt voorjaar te worden hier want ineens schijnt de zon meer, de witte vlokken zijn allemaal weg en lijken ook niet meer terug te komen voorlopig en het mooiste is eigenlijk wel dat het niet meer zo koud is buiten. Ik kan nu ook vaker naar buiten en als de zon op mijn vachtje schijnt, dan is dat lekker warm.

We hebben vorige week een paar dagen gehad dat ik lekker op de plank in de ren ging zitten. Die hebben mijn mensen meegebracht toen ze de ren gingen ophalen om deze hier in elkaar te zetten. Toen de ren zelf klaar was, kwamen de plankjes er ook allebei in. En we hebben een mooie ton om in of op te zitten. Dat laatste kan namelijk ook prima.

Ik moet zeggen dat een beetje hoger zitten allerlei voordelen heeft. Zo kun je ten eerste veel meer zien, zowel binnen als buiten. Dat is zeker niet verkeerd als er veel vogeltjes in de tuin zitten (zij hangen per slot van rekening toch ook aan het voer dus dat is zowat op dezelfde hoogte als waar ik dan zit) maar je kunt ook goed je eigen tuin bewaken en kijken of er geen buurpoezels komen.

De zwarte poezels uit de buurt komen regelmatig want ik zie ze nog al eens voorbij rennen of even stilzitten in onze tuin maar goed, dat moet kunnen. Vorige week hebben we zelfs een bal gevonden in de tuin, maar die is van de kindjes die hiernaast wonen dus die hebben we teruggegeven. Wij kunnen toch niet goed pootballen dus dat is maar het beste zo ook.

Hoog zitten

Het volgende voordeel van hoog zitten is dat je ook naar binnen kunt kijken vanaf die plank in de ren. Dat betekent dat ik zowel binnen als buiten alles in de gaten kan houden. Dat is uiteraard ook belangrijk want je zou anders misschien een keer de snekkies kunnen missen en dat wil ik dus niet. Het zou wat zijn zeg als er snoepjes worden gedeeld en ik mis dat.
Daar heb ik natuurlijk geen zin in want ik lust ze veel te graag.
Hoog zitten in de ren als het beter weer is, betekent ook dat ik langer in de zon kan zitten. Als deze zich in de ochtend laat zien, dan zit ik op mijn plank meteen in de zon en warm ik lekker op. Ik moet zeggen, de ene plank is zwaar favoriet in de ren want daar zitten zowel Moos als ik met regelmaat op. De andere plank moeten we nog even over nadenken wat we daarmee willen. Die hangt eigenlijk alleen maar in de schaduw maar misschien is dat wel oké als het deze zomer heel erg warm wordt. Dan wil je toch ook niet altijd in de zon zitten maar daar moeten we nog even over nadenken om eerlijk te zijn. Het lijkt me overigens wel een plek waar je goed relaxen kunt.

Jip

Konijntje Jip zit nog binnen momenteel maar ze kan eigenlijk al gewoon weer naar buiten nu het warmer geworden is. Ze heeft intussen wel haar warme winterjas uit gedaan dus het is even goed oppassen dat het niet te koud voor haar wordt als ze weer buiten zit. Dat kan met name in de nacht nog wel eens het geval zijn. Ze krijgt eerst een extra grote ren aan haar verblijf zodat ze lekker rennen kan. Dat doet ze binnen dus ook. Dan horen we haar spelen met haar bal en ze heeft ook zelf andere dingen gevonden waarmee ze spelen kan.
Ik steek wel eens mijn snuit bij haar om de deur om te kijken wat ze allemaal aan het doen is. Dat vindt ze niet erg want we zijn gewoon vriendjes. Ik vind Jip lief en ik denk zij mij ook.
Moos en ik gaan nu regelmatig samen naar buiten maar daarvoor moeten mijn mensen de deur dus wel open zetten want het luik lukt echt niet.

Nu ja, we staan ervoor en als ze het open houden, schiet ik er doorheen maar zelf openen vind ik echt niks aan en is gewoon te ingewikkeld. Mijn mensen blijven hopen dat we het zelf gaan doen maar ze zijn al op zoek naar een oplossing om het luikje met mooi weer open te zetten zodat we ook naar buiten kunnen als de deur dan gesloten is. Ze zijn natuurlijk niet altijd thuis en dan moet de deur gewoon dicht blijven. Dat is wel jammer als het mooi weer is. We zitten trouwens ook regelmatig samen in de kelder…ik heb er een mooi groen krat gevonden waar ik in kan liggen en Moos ligt op zijn kussen dat daar in een rek ligt.
Zo hebben we allebei onze eigen favoriete plekjes en daar maken we graag gebruik van.

Troostknuffels

We sturen speciale troostknuffels naar de mensen van ons vriendje Fons nu hij een ster geworden is en kopjes voor iedereen die deze gebruiken kan. We hopen op een mooi voorjaar met veel zon en dat de tuin er weer helemaal groen en gezellig uit komt te zien. Dan is iedereen ook altijd blij, dat geldt zeker ook voor ons.

Kever heeft een mening over de eerste daagen van de lente

Ineens is de lente in mijn tuin gekoomen, er waaren een paar daagen met zoveel zon dat ik er helemaal frolijk van werd, de eerste dag was ik zó blij dat ik keihard fanuit mijn tuin naar binnen rende, BOEM!, zó door mijn luikje heen, ik galoppeerde door de kaamer, zo noemen mijn mensen het, dat is rennen met ekstraa veel geluid, het is een beetje zoals stampen, je zet je voeten goed hard neer zodat je bonk bonk bonk hoort.

Sinjaal

Tijdens dat rennen tetterde ik, en na een tijdje sloeg ik mijn naagels in de bank en ging daar keihard aan krabben, daarna aan het kleed, ik zag een speelmuisje dat op de grond lag, pakte dat tussen mijn tanden en gooide het omhoog, dat is het sinjaal dat ik wil speelen en wel NU!!

Dus gooide mijn vrouw mijn muisjes door het huis en rende ik ze achterna, daarna heb ik de feer wel honderd keer gefangen, ik heb mijn ketnipmuis keihard gebeeten en daarna mijn vrouw keihard gekrabd, maar dat was per ongeloos, dat gebeurt wel eens als ik een tijger ben, geeft niets zei mijn vrouw, ze deed er iets op dat het niet meer bloedde en we zijn gewoon door gegaan met speelen.

Die afond wilde ik alWEER speelen, mijn man gooide de muisjes en bewoog de feer, die feer is trauwens biesonder, mijn vrouw had twee van die feeren besteld omdat ze heel steefig zijn, andere feeren gaan altijd zo snel kapoo maar deze niet, ze zijn van een hele grote vogel die aadelaar heet fertelde mijn vrouw, zelf heb ik nooit zo een vogel gezien maar als ik zie hoe groot de feeren zijn moet ie wel gieganties zijn!

Tuin

De folgende morgen toen mijn vrouw tee zat te drinken ging ik weer rennen en tetteren, eerst in de tuin en efen laater binnen, mijn vrouw was helemaal ferbaasd, maar we hebben weer gespeeld met de muisjes en de feer, daarna ben ik op mijn stoel in de tuin gaan liggen totdat ik mijn vrienden de duifen zag, ik ferstopte me een beetje, en toen ze op de grond liepen sprong ik ineens te foorschijn, de duifen kennen mij en ze gingen gewoon een stukje ferderop zitten, ze weeten dat ik ze niets doe en waarom zau ik?, het zijn mijn vrienden.

Ferder kwam Pokon nog een paar keer in mijn tuin en moesten we rennen en elkaar tikken, Juultje zat stiekum bij de buuren in de tuin en dat fond ik keigezellig, mijn kleine vriendje uit Sieprus was op het dak van het schuurtje, ik moest aan alle stoelen krabben en oferal graafen, zooo heee ik had het echt heel erg druk, en TOCH heb ik in de afond nog Saame met mijn man gespeeld.

Nok aut

Daarna ging ik folkoomen nok aut, maar gelukkig werd ik wel op tijd wakker om spieraal te speelen terwijl mijn mensen sliepen, dat moet ik natuurlijk niet ferwaarloozen, taalent alleen is niet genoeg: je hebt ook dissiepliene noodig.

Eigenlijk was het wel prima dat het de folgende ochtend begon te reegenen, zo kon ik tenminste efentjes bijslaapen in mijn mand, en op kragten koomen, ik ben toch al een audere katerjongen van ongefeer dertien jaaren en heb mijn rust hard noodig.

Maar ik heb ook zon noodig, en ik ben klaar voor de lente, die gaat helemaal top worden, dat weet ik nau al.

—-

Ik tetter weer voor vreede, dat is iets dat ik NOOIT op ga geefen!
Iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes, en ik zwaai naar Fons die een straalende nieuw ster is geworden.

Joep gaat om met veranderingen

Jaaaaa, het lijkt er echt op dat mijn vriend Kever helemaal gelijk had toen hij in z’n blog mauwde dat hij de lente al voelde aankomen. Ik heb volop kunnen genieten van het lekkere warme weer van de afgelopen paar dagen na al die miezer nattigheid met behoorlijk wat wind eerder deze week.

De dag

Want nu ik ook het voorjaar voelde, ging ik ‘s morgens na m’n ontbijt al gelijk op de leuning van de grote stoel bij de voordeur liggen wachten tot de zon boven het dak van de overburen uitkwam, en daar bleef ik dan lekker liggen totdat de warmte om de hoek van m’n huis verdween.
Vervolgens strekte ik rustig de rug en poten, om daarna op m’n gemak naar ‘t achterpad te wandelen en daar dan weer lekker op ‘t bankje achter de schuur te gaan liggen.
Na de lunch klom ik dan lekker op m’n catwalk om wat in beweging te blijven, en daar bleef ik dan uiteindelijk net zo lang liggen tot de zon weer achter de bomen verdween en het tijd werd om naar binnen te gaan om te kijken of m’n diner al klaar was om geserveerd te worden.

Weiland

Het waren dus een paar kattastische eerste dagen met de zon, en ‘t voordeel van m’n plekje op de catwalk is dat ik een heel mooi uitzicht heb over m’n weiland omdat ik daar lekker hoog lig.
En ik moet mauwen, er komt zelfs overdag nu steeds meer leven in ‘t weiland. Ik zag in een dag al meer muizen rennen dan ik dit hele jaar gezien had, en ook de hazen joegen met scherpe bochten achter elkaar aan door ‘t gras. Ik vraag me trouwens af hoe haas van de barbeknoei smaakt, want daar heb ik nog geen enkele ervaring mee. Misschien dat iemand van Muisbezorgd daar tips voor heeft? Ik weet in elk geval al zeker dat er geen mol op ‘t feestmenu komt, want daar hou ik zelf niet van. Hopelijk zijn er begin juli wel alweer verse knoeperts te vangen in de tuin van vriend Kever.
Tegen die tijd zal denk ik ook de feestboekpagina van Muisbezorgd wel klaar zijn, zodat de katmunicatie over met wie, hoe, waar en wanneer we aan ‘t werk gaan soepeltjes verloopt.

Straatcontroles

In m’n geheugen staan nu in elk geval al alle plekjes waar de muizen zitten gegrift, zodat ik weet waar ik later deze nieuwe maand de potten pindakaas strategisch voor ze kan neerzetten. En daarna moet ik waarschijnlijk nog een maandje of twee goed observeren voordat ik met m’n vriend Japie en de catlega’s van Muisbezorgd de eerste proefexemplaren kan gaan vangen. En wanneer die dan helemaal goedgekeurd zijn dan heeft m’n personeel nog tot half juli de tijd om op hun gemak hun eigen voorraad uit de lades van m’n grote vriezer op te eten, want ik denk dat dit jaar alle ruimte nodig is voor de voorraad muizen voor het Derde Grote Weilandfeest die dan, gemarineerd en wel, krakend vers ingevroren kunnen worden tot de grote dag.
Maar voorlopig kan ik nog even lekker genieten zolang de zon schijnt en de temperaturen in de nacht ook in de dubbele cijfers blijven. Want nu is ‘t weer een feest om ‘s nachts de straatcontroles te doen zonder kouwe poten te krijgen. M’n buurtvrienden komen ook weer langzaam maar zeker bij de kachel vandaan, en we hebben na zoveel weken winter ook best veel bij te mauwen terwijl we door de wijk wandelen.

Verandering

Een nieuwtje dat ik in elk geval kan delen is dat er weer ‘s een verandering in m’n woonkamer is geweest.
Ik heb het daar nooit zo op wanneer m’n personeel iets anders neerzet, want ik hou niet van veranderingen. En zeker wanneer ze m’n kaktuskrabpaal ineens ergens anders in de woonkamer neerzetten kan ik daar best een beetje sjagadinges van worden. Want stel je voor, je gaat ‘s middags nietsvermoedend even naar buiten om de plantjes in je tuin te bewateren en bemesten, maakt nog even een ommetje door de wijk, doet wat katditietraining in ‘t weiland en komt voor het avondeten terug om je hele kaktus ineens aan de andere kant van de tuinkamerdeur terug te vinden. Zonder een mauw van overleg of toestemming van mij, gewoon zomaar verplaatst…
Je snapt natuurlijk dat ik duidelijk heb laten merken dat ik het met die hele gang van zaken absoluut niet eens was, en ik heb een paar dagen lekker niet naar die kaktus omgekeken, gewoon uit protest.

Verbetering

Totdat Senior me gisteren van divagedrag beschuldigde en ineens oppakte om me in ‘t mandje van m’n kaktuskrabpaal te zetten. Nou, dat heeft ‘ie geweten hoor want ik heb uit alle macht geblazen naar ‘m, en met ingetrokken stiletto’s een paar flinke tikken op z’n hand gegeven. Want personeel beschadigen, daar ben ik niet zo’n voorstander van. M
aar ik moest als katermans des huizes natuurlijk wel even duidelijk maken dat ik het helemaal niet eens was met de gang van zaken.
Toch ben ik ‘t mandje blijven liggen, omdat het eigenlijk een prima uitkijkpunt is om te zien wat er in de keuken en de woonkamer gebeurt. En als ik me omdraai heb ik ineens een veel beter uitzicht naar de tuin en een deel van ‘t weiland dan vanaf de plek waar de kaktus eerst stond.
Dus al met al is de verplaatsing een verbetering gebleken, al heb ik dat natuurlijk nog niet laten merken aan m’n personeel. Want anders loop ik misschien de kans dat ik een volgende keer bij binnenkomst m’n eigen woonkamer niet meer herken omdat alles weer ergens anders staat, en daar hou ik gewoon niet van.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Wat is dat nou luisteren

Als kater zijnde hoef ik niet te luisteren, weeges ik ben geen hond en met luisteren bedoel ik dat mijn vrouw zegt wat ik moet doen en dat doe ik dan of ik doe het helemaal niet dat is meestal het gefal. Je hebt je eer als kater dat maakt wat uit.
Dus dat ben ik mijn vrouw nou aan het leren.

Elke afond roept ze mij in de keuken foor een knuffel. Dan kom ik dus niet. Maar ik wil wel een knuffel dus meteen als ze niet meer roept dan ga ik want dan is het mijn eigen idee en ik weet ze is nog steeds in de keuken, dus ik moet snel zijn en dat kan ik, dus zo doe ik dat.
Dan ga ik liggen tegen haar aan en dan zegt ze fan alles en ik ben helemaal tefreede.

Gezellig

Eigenlijk is het mijn mening dat mensen moeten luisteren naar katten en misschien naar alle dieren dat weet ik niet zeker.
Als ik ’s avonds toe ben aan mijn hapje ga ik bij de deur naar de keuken zitten, dus dan snapt mijn vrouw ze moet wat doen. En ’s morgens heb ik dus ook een hapje, dan kijk ik fan je kunt het nou brengen en dat doet ze dan. Het is ook weeges mijn poot maar fooral weeges mijn gefoel, gezelligheid is gewoon heel belangrijk.

Feilig

Alleen laatst toen was het anders. Het was afond en alles was stil en rustig en de leptop was uit dus ik wist nou is het Ollie-tijd. Ik had al trek. Dus ik ging bij de deur zitten.
Maar toen riep mijn vrouw van Ollie-kom-eens. Ze lag bij mijn dekenbed.
Ik weet niet waarom maar ik liep erheen. Ze klopte op mijn dekenbed en zei fan hier liggen het is nog geen tijd. En ik stapte op het dekenbed en ging liggen, maar ik zorgde wel dat ik goed lag dus dat ik alles kon zien wat ze deed en ze deed niks maar je kunt nooit weete.
Eigenlijk had ik toen gehoorzaamd.
Maar ze zei er gelukkig niks ofer.
We lagen ook gezellig saame te liggen. Er gebeurde niks, ik wist ik ben feilig en dadelijk krijg ik een hapje. En toen dacht ik, misschien kan het soms toch dat ik gehoorzaam maar zij moet het dan ook doen, zeker weete.