Miauw lieve lezers, wat een omslag he? Een week of 2 geleden hadden we het nog koud en nu vallen de mussen van het dak. Spreekwoordelijk dan. Vandaag gaan we miauwen hoe wij de tropische temperaturen doorkomen in ons appartement.
Jajim: “Ons hele schema furandert met het weer mee en dat zal bij onze furriendjes vast niet anders zijn. Waar we met gewoon rustig lenteweer lekker de hele dag de ren in en uit kunnen lopen wanneer we willen, gaat nu ‘s middags de deur dicht.
Daar vind ik wat van want het liefst lig ik met al mijn poten gestrekt op de campingstoel in het zonnetje te dommelen. Met vogelgeluidjes op de achtergrond en het getik van spelende duiven op het dak van de buren hiernaast. Er valt zoveel te bekijken en te beleven vanaf onze furdieping, we zitten purrcies op vlieghoogte van de vogels dus we hebben altijd aanspraak.”
Afkoelen
Frou Frou: “Jullie vragen je vast af waarom we dan niet gewoon naar buiten mogen om in de zon te relaxen, zoals een heleboel tweevoeters nu doen. Het komt omdat onze mensenbroer zegt dat het buiten te heet is, zelfs nog heter dan binnen.
De afgelopen nachten bleef het warm, waardoor ik de lentekriebels weer kreeg en midden in de nacht voelde; ik moet NU spelen. We hebben zo’n ballenbaan en als je er een slinger aan geeft, tikken die balletjes keihard tegen elkaar aan, zo van PATS. Onze mensenbroer was purr direct wakker toen ik ging spelen maar hij vond het niet erg. Hij zei dat het nu tenminste genoeg was afgekoeld voor een spelletje en speelde even mee.”
Avontuur
Jajim: “Nadat Frou Frou was uitgespeeld en het binnen genoeg was afgekoeld ging onze mensenbroer slapen. Eindelijk, want nou kan het avontuur beginnen. Ik ging in de deuropening van het balkon zitten. De geluiden klinken anders in de donkere nacht. Er ritselde een blaadje in de goot en ik sloop er naartoe, om furvolgens vliegensvlug toe te slaan. Het was een blaadje met een zaadje erin maar dat maakte me niet uit, het kraakte lekker tussen mijn slachttanden en het had wel wat bijzonders.
Na het vangen moest ik even uitrusten in de campingstoel, die ene met liquid snack houder. Maar er was geen snackie meer te bekennen. Scheelt dat we een furzameling aan plantjes hebben staan waar ik (op dat aardbeienplantje van laatst na) nog niets mee gedaan had, tot nu toe. Terwijl je daar ook heerlijk je tanden in kan zetten. Ons kattengras had de hitte namelijk niet helemaal goed doorstaan, het sappige was eruit. Katzijdank stond er verse rucola en de aardbeienplantjes die ervoor stonden waren furschoven. Nu was mijn kans, er stond me niks meer in de weg. Het was dan wel geen kattengras, toch leek wat groens me wel smakelijk. Met mijn snorharen tikte ik het plantenpotje aan en voorzichtig nam ik een hapje uit één van de groene bladeren. En nog eentje, en nog eentje.
Hmm, anders dan kattengras, het was een beetje kruidig maar best een purrima alternatief. Tot onze mensenbroer wakker werd van het gerinkel, het plantje stond op een bord voor het water. ‘Poes toch, die is niet voor jullie… die rucola was voor in mijn salade’ zei hij met een slaperige stem. De reserve-aardbeienplant werd ervoor geschoven zodat het rucola plantje veilig was voor mijn tanden. ‘Als het ochtend is, krijgen jullie weer een extra smakelijk ontbijtje, beloofd’, hij gaf me een aai en ging terug naar bed.”
Koude traktatie
Frou Frou: “Zelf ben ik niet zo van het avontuurlijke zoals Jajim hoor, dat is me net iets te furmoeiend. Zoals altijd knuffel ik liever, hoewel het met de tropische warmte zelfs mij soms iets te warm wordt op schoot. En op het balkon wordt het me ook te heet onder de pootjes. Daarom heb ik bedacht om gewoon heel dicht bij onze mensenbroer te gaan zitten, dan aait hij mij vanzelf wel. De warmte is ook wel een ding met mijn gezondheid.
Begrijp me niet furkeerd hoor, ik ben een blije poes, alleen heb ik eerlijk gemiauwd ook mijn astma waardoor onze mensenbroer extra op mij let en meer lekkers geeft. Helemaal geen straf eigenlijk, want nu het kei heet is binnen én buiten krijgen we iets speciaals en wij noemen het kattensoep, of Catspacho. Het recept is heel simpel, ons favoriete natvoer wordt helemaal fijngeprakt met water, zodat we genoeg vocht binnen krijgen, en ook voor de furkoeling.
Jajim vindt het stom dat het gemixt wordt maar ik ben dol op Catspacho en ben meteen klaarwakker zodra het KLAK-geluid van het blikje klinkt. Het recept staat hieronder want er komen nog een heleboel keihete dagen aan dit jaar furmoed ik, en zo kan jouw mens het ook maken.
Catspacho:
1/2e blik van je favoriete natvoer
50ml water
Een vork en schoteltjes
Verdeel het natvoer over de schaaltjes met een vork. Nu kan je er water bij doen, voor de minder goede eters is het belangrijk dat er niet te veel water bij gaat want er zit al vocht in het eten. Daarom heet het natvoer.
Nou kan je mens alles goed fijn prakken. Water uit de kraan is prima want het moet niet te koud zijn voor je buikje.”
Momentje
Jajim en Frou Frou in koor: “We willen ook even een momentje nemen voor Tommy en zijn mensen. De ene dag kregen we zoals elke week een purrichtje van Tommy op ons furhaaltje en de dag erna hebben de sterren hem geroepen.
Onze lieve, trouwe vriend is nu bij alle andere stralende sterren, maar wat hadden we hem zo graag nog veel langer beneden gehad. We sturen heel veel troostende kopjes naar zijn voltijd- en deeltijd mensen die Tommy het allermeest missen. We furgeten hem nooit en weten zeker dat alle andere sterrenfurriendjes hem een (super)warm welkom hebben geheten.”
Hoe gaan jullie om met de hitte?
Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
Ik ben natuurlijk de onbetwiste koning van de tuin jungle. Samen met mijn mensen trotseer ik de hitte als een ware zenmeester. Er zijn strategische schaduwplekjes waar zelfs de irritante vliegen niet kunnen komen.
vind het daar ook wel fijn. We lossen dat samen op door synchroon te gaan liggen. We liggen dat op exact dezelfde manier languit onder de Hosta bladeren.
Hoi liefe lezers fan mijn blog. Het is weer zover. Het is weer Minnie dinsdag. Als ik dit mauw en Frau het typt is het heerlijk weer buiten. Gisteren niet toen was het puf puf bah warm. Maar nou staat er meer wind en genieten we er allebei fan.
Als ik boos ben dan zwiept mijn staart heen en weer. Zwiep zwiep en ook plof plof. Er zit dan ook best wel een kracht in die als je m’n staart tegen je aan krijgt nog best pijn kan doen ook. Als ik onstpannen ben dan staat mijn staart omhoog in de vorm fan een fraagteken. Niet dat ik weet wat dat is een fraagteken maar dat schijnen die tweebeners zo te noemen.
En nou heb ik dan wel een koelmat foor koele pootjes en een koele bips maar om nou de hele tijd op dat ding te blijfe zitten find ik dan toch weer minder hoor. Je wilt ook wel eens een brokje of een slokje of kijken wat er aan de voorkant van het huis gebeurd. Dus ja als het buiten boofe de 25 graden is (ook weer zo’n tweebeners term ik noem dat gewoon te warm hihi) dan is het gewoon fijner om de deur dicht te laten. We hebben thuis ook zo’n waai ding dus dat is dan toch echt een feel beter plan.
Hoi vriendjes, hier vanuit een zeer zonnig en warm Krullieland ben ik weer. Ik moet zeggen dat ik de afgelopen weken niet echt veel beleefd heb maar het is wel een bijzondere ervaring met het weer.
dekentje op haar verder vooral witte lijf, momenteel regelmatig in onze tuin te vinden is. Ze komt dan ergens door de struik gekropen en ineens staat ze er. Het zou kunnen dat het te maken heeft met de aanwezigheid van veel vogels in de tuin (en ja, wij vinden dat ook erg gezellig) maar toen het wat kouder was, hadden we ook nog een andere bijzondere gast.
Ik wilde nog wel even zeggen dat ik het sneu vind dat het er de laatste tijd nogal wat vriendjes over de regenboogbrug gegaan zijn. Voor hun mensen en dierenvriendjes sturen we troostknuffels en we hopen dat alle sterretjes het nu fijn hebben.
Een heleboel daagen leek het wel herfst en ik was een beetje mopperig was geworden van al die reegen en keiharde wind, maar nu is mijn lente eindelijk weer terug, en niet zomaar een beetje, maar met folle kragt!
daarop was het bijna de hele tijd droog, ik waaide nog wel uit mijn haaren maar het was al iets minder erg, de dag daarna was het een klein beetje warmig, en het freemde was dat het steeds warmer aan foelde, laat op de afond was de lucht zo zacht dat ik een hele tijd buiten in het gras lag, in het donker, en Juultje was nog op het dak van het schuurtje.
Hoe kan zoiets?, en waarom gebeurt zoiets?, ik snapte er niks van, mijn vrouw zei dat het soms zo gaat, dat niemand weet wanneer het gebeurt, en dat dat maar beeter is, want als je van teforen weet wanneer je een ster wordt kan je niet meer gelukkig zijn, ze zei ook dat je zuinig moet zijn op je vrienden, omdat je dus nooit weet wanneer ze er ineens niet meer zijn, en dat we moeten probeeren te genieten zolang dat kan, met onze vrienden in gedagten.