Leootje over de Koffer en de Losjee

Ajoooo Liefe Allemaal!

Foorige week zei ik der is niews oofer onse broer op se afSTANt, Stan in het Katshuisch!
De viedeejo-verbinding is niet gelukt, follegende week probeer ik het opnieuw en dan ga ik Stan interfiewe weeges hij heeft geen verband meer om zijn poten!
En daar wil ik alles oofer weeten!
De tegniek liet het af-weete maar follegende week probeer ik gewoon oferniew.

Losjéé

Hier was ondertussen ook heel feel aan de hand want de Losjéé is weer in ons huis!
Ze slaap weer op de bank en ik was egt super mega blij!
Ik ben der de eerste nacht lekker warrem teegenaan gaan liggen sodat ze niet allenig is want een Losjéé moet je niet allenig laate dat is sieleg.
Egt heus waar.
Ze had snoepies bij der en as iemand snoepies bij zich heeft dan moet je zorge dat je derbij ben,
dat is mijn meening.

Koffer

Wat wel egt heus waar heul erg stom is:
Ze heeft een andere koffer!!
Die koffer is blauw en hij zit hard!
Hij zit heelemaal niet meer lekker!
Op de vorige koffer konde we lekker slaape maar deze slaapt voor geen eene meeter.
Je glij der gewoon fanaf.
Ik heb het geprobeerd, ik heb derop gezeten en ik heb eraan gesnuffeld en hij ruik nog heel feel niew en weinig naar Losjéé.
Alleen de band die erom zat die ruikt naar de Losjéé maar die band daar kan je ook niet op zitten.
Ik was egt heus waar heelemaal fan me slag af weeges die koffer!
Tiga die ging der ook naar kijke want hij dacht dat ik hem in se maaling zat te neeme oofer die koffer maar ik had gelijk.
De koffer is anders en de koffer is hard!
Toen had de Losjéé de koffer op de grond gezet en ze dee de koffer oope.

Simon

Nou toen sjeesde Simon voorbij en die sprong er zó HOP in!
En IN de koffer is het wél zacht!
Dus Simon die keek ons aan so fan nou jullie sijn dom seg, ik zit der lekker in!
En hij ging zich uitgebreid wasse.
Nou dat vond de Losjéé niet goet.
Ze zei: “Al die witte haare in mijn koffer! Dat heb ik liefer niet!”
En toen moest Simon deruit.
En Simon wilde niet.
En ik zag aan ze snoet dat hij best begreep dat hij deruit moest maar hij deed asof te dat hij het heelemaal niet begreep!
En de Losjéé ging gebaare doen en zegge en een beetje duwe zo zachjes tegen zijn bille.
En Simon die bleef haar aankijke asof te dat hij der heelemaal geen eene bil.. ehh… BAL fan begreep!
Onze tweefoeters stonde te lagge en die hielpe de Losjéé ook niet mee!
Toen deed de Losjéé de koffer bijna dicht en toen ging Simon der wel uit en hij keek heel beteutert.
Dat had hij niet verwacht.

Chester

Wat óók heel gek is:
De Losjéé heeft heel feel uitleg gehad hoe of te dat alles in ons huis werrek.
Ze heeft Chester ze pil gegeefe en ze heeft ons ook eete gegeefe!
Terwijl er gewoon tweefoeters waare!

Chester

Ik vind dat gedrag is verdacht.
En toen zat de ene tweefoeter lijsten te maken en de ander ging tassen pakken EN EEN KOFFER!
Fré moest ineene der heele kaamer schoonmaake nou weet je wel hoefeel gedoe dat is as je puuber ben. Ze vond er egt eerlek heus waar heelemaal niks aan!
Chester die lag rusteg te slaape op de bank maar Tiga en ik werde er toch zeenewachtig van en Simon ook!
En Chester zei fan: “Ik denk dat ze op ferkanzie gaan!
Want ik heb me pil fan de Losjéé gehad!
En ze was op een brief aan het leese wat se allemaal moest doen..”

Ik denk dat hij gelijk heeft.
Want ze zijn alle drie dingen aan het pakken en in tassen aan het stoppen.
Dit is egt heus waar wel heel erreg spannent weer!
Ik weet wel zeker dat as de tweefoeters op ferkanzie zijn, dat ik niet op de kompjoeter mag.
Dus op me feestboek en op me instaa kan ik dan niets zetten!
Maar ik hou me nootietsie-blok bij me weeges ik ga álles wat of te dat we mee-maake met onse Losjéé natuurlek wel bijhoude voor in me volgende blog!

Tiga

Tiga

Voor nu zeg ik tot de follegende keer!
Tiga geeft iedereen een heele groote dikke boemskop en Simon die zegt PROÔÔÔWÁÁH!!
Chester zeg ‘piew’ en ik doe neussie neussie.
We zulle lief sijn met de Losjéé dat beloof ik.
Het word fast en seeker weete suuper gesellig!

Liefe friende denk eraan dat je goed je waater drink als het heel warrem is en denk ook aan je leefeswerrek dus as je tweefoeters gaan barbekjoewe dan moet je derbij zijn.

Heel feel liefs en tot de follegende keer!
Dit was het niews fan jullie raasende rieporter Leootje uit de Stat fan Den Haag!

Belle over het vangen van muizen

Hallo allemaal, Hier Belle, vandaag mag ik jullie het verhaal vertellen over muizen.
Wij, Moby, Dopey en ik vangen heel graag muizen. Dat is echt onze grootste hobby… zoooooo leuk om te doen. En hebben we een muis gevangen dan moeten we dat natuurlijk ook aan onze vrouw laten zien.
Maar ze is er echt waar niet altijd blij mee omdat we ze heel graag mee naar binnen willen nemen.
Want zeg nou eerlijk zoiets moois en lekkers laat je niet zomaar buiten liggen.

Belle

Belle

Vrouw zegt altijd dat ze aan ons doen en laten zien of we een muis hebben of niet. Dus we proberen ons zo gewoon mogelijk te gedragen als we met de muis in onze bek naar binnen gaan. En dat lukt best goed hoor.
Ik, Belle, heb een keer een muis mee naar binnen gebracht en in de keuken los gelaten… vrouw had het niet in de gaten.
Maar het muisje zat in ene keer vast tussen boven in de lamp ze was echt waar zooooo snel. Dus ik de lamp in de gaten aan het houden en tja toen had vrouw het ook in de gaten.
Ze vroeg nog `Belle wat zit je toch naar boven te kijken` en toen keek de muis net naar beneden en vrouw gaf een gil.
Maar ja hoe krijg je een muis daarboven weg? Vrouw de ladder erbij en een emmertje onder de lamp gehangen zodat de muis erin kon springen.
Het was wachten, wachten en nog eens wachten/. Toen heeft vrouw de lamp los gemaakt van het plafond en wat we toen zagen?
Helemaal niks… de muis was verdwenen. We hebben hem ook nooit meer gevonden.

Dopey

Dopey

Onze Dopey heeft een muis mee naar binnen gebracht en rende daarmee meteen naar boven. Vrouw erachter aan en de muis gevangen.
Wij blijven dan ook altijd kijken hoe ze dat doet… .nou zo onhandig jullie willen het niet weten. De muis met de veger op het blik en dan met de veger de muis vast houden. We konden haar al verteld hebben dat het niet goed zou gaan maar goed ze is nogal eigenwijs hoor.
Onder aan de trap verschoof de veger van het het blik en zag de muis kans om er tussenuit te gaan… hup de keuken in en natuurlijk met ons erachter aan. De muis was erg slim en kroop achter het gasfornuis en de koelkast… vrouw alles aan de kant geschoven maar helaas geen muis!.
Vrouw valletjes gezet maar het was toch wel een hele slimme muis (dat wist Dopey natuurlijk ook niet vantevoren) hij trapte er niet in.
Het heeft 4 dagen geduurd en eindelijk op een avond kwam de muis tevoorschijn en onze held Dopey heeft hem gevangen en klem gezet.
Vrouw heeft toen maar en doosje gepakt en de muis erin gezet en voren tussen de struiken vrij gelaten

Moby

Onze Moby is een heel ander verhaal, hij vangt ook graag muizen maar vindt ze ook erg lekker.
Zo zat hij voor het keukenraam met een muis in zijn bek. En omdat vrouw het keukenraam niet open wilde maken slikte hij de muis gewoon helemaal af.
Alleen het staartje hing nog uit Moby´s bek.
Wij dachten echt dat vrouw flauw zou vallen zooooo vies vond ze het.
Maar dat was nog niks want een paar dagen later zat Moby in de tuin op het gras en was aan het kauwen. Vrouw had het gezien en riep naar Moby maar ja hij had geen tijd. Dus liep ze naar hem toe en boog over hem heen, hihihihihihihihi.
Meteen begon ze weer van die rare geluiden te maken en wij dachten jaaaaaa daar komt een haarbal. Ze kon nog net zeggen: ‘bahhhhh Moby’.
Onze Moby had het kopje van de muis afgebeten en zat dat lekker op te smikkelen. Vrouw heeft toen, met heel veel rare geluiden makend het lijfje van de muis begraven in de tuin.

En nu begrijpen jullie waarom onze vrouw niet wil dat wij muizen vangen.
Maar of ze het nu wil of niet,wij blijven het gewoon doen omdat het zo leuk is

Lucky weet iets over visite

Hoi lieve vriendjes, mijn mensen hebben het nu best wel druk met spulletjes inpakken (en straks ook weer uitpakken dus ik vraag me soms wel af waarom ze dat allemaal doen?) en ze gaan ook werken met een kwast en verf en zo.

Ik mag daar niet bij zijn want ze zijn bang dat ik dan misschien pootafdrukjes maak op de vloer of dat ik met mijn vacht tegen de verf aan kom. Dat is niet zo erg denk ik want veel verf is wit en dat is mijn buik per slot van rekening toch ook al gewoon dus misschien dat het dan niet zo erg opvalt? En ik denk juist dat het super leuk is als onze pootafdrukjes overal staan. Dat maakt het allemaal extra speciaal toch?

Tuin

Maar goed, ik heb verder niet vreselijk spannende dingen beleefd deze weken behalve dan natuurlijk het Weilandfeest van Joep! Dat was natuurlijk helemaal geweldig! Zoiets zou ik wel vaker willen doen natuurlijk! Mijn mensen zeggen dat we straks ook een heel grote tuin hebben maar niet ons eigen weiland maar we mogen wel naar buiten om alles te verkennen. Misschien kan ik er met mooi weer ook een barbecue organiseren of een vijverfeestje of zoiets. Zou natuurlijk wel gezellig zijn als jullie dan ook allemaal willen komen.

Visite

Molly en Dropje willen deze keer wel even wat vertellen over visite. Zij vinden dat namelijk nogal spannend. Om heel eerlijk te zijn, voor mij hoeven er ook niet steeds andere mensen in huis te komen hoor. Ik doe dan in het begin even alsof ik bang ben maar eigenlijk ben ik dat helemaal niet want ik ben vooral nieuwsgierig en kom dan na een poosje gewoon eens kijken wie er eigenlijk binnen zit en of ze wellicht wat lekkers voor ons meegenomen hebben. Dat laatste is immers altijd mooi meegenomen en dat geldt ook voor een aai over mijn bol. Die wil ik altijd wel krijgen. Bovendien is een tas die ze meebrengen altijd interessant, je weet maar nooit wat erin kan zitten. En zit er nu niets van je gading in, dan kun je altijd een poging wagen er zelf in te gaan zitten. Dat is altijd oké.
Molly en Dropje vinden visite nogal eng. Dat was altijd al zo maar dat is nu nog steeds, ook al wonen ze hier al lang. Zij kruipen onder de bank of rennen de tuin in om zich daar te verstoppen onder een struik of achter het tuinhuis. Zij hebben wel wat tips voor de bange katten onder ons trouwens. Hoor je de deurbel, zorg dat je jezelf meteen in veiligheid kunt brengen en kruip ergens in of onder. Een bank of stoel functioneert prima maar onder het grote mensenbed is ook een aanrader. Heb je een tuin en zit de visite binnen? Dan ga jij als kat gewoon lekker buiten liggen. Kies een plekje waar ze je niet zien of ga super stil ergens liggen of zitten, dan word je ook niet erg snel ontdekt.

Veilig

Is de visite weg? Dan kun je jezelf gewoon weer laten zien aan je eigen mensen natuurlijk. Wel even alles goed besnuffelen om zeker te weten dat de situatie veilig is. Vergeet daarbij zeker niet om alle vertrekken in huis te bekijken want je weet immers maar nooit. Stel nu dat er nog ergens iemand verstopt zit, dan moet je dat wel weten natuurlijk. En vind je het toch wel spannend maar durf je jezelf te laten zien? Super dapper hoor en ga zeker voor een knuffel zouden we zeggen. Moos hier is wat dat betreft de held: hij is niet bang van mensen die hij niet kent en laat zich gewoon aaien. Niks mis mee als je dat durft. Maar niet iedere poezel is nu eenmaal even dapper. Dat geeft niks, want je bent gewoon helemaal goed zoals je bent. Dat iedereen daar anders in is, is alleen maar goed hoor.

Bak

O ja, op de foto lig ik de op plastic bak waar ik het vorige keer over had. En onder de struiken…het was namelijk nog steeds erg warm. Denk je nu, is dat Lucky wel? Nou, ik ben het heus maar je kunt mijn snuit niet goed zien natuurlijk als ik daar lig. Hannes doet dat ook, onder struiken of zelfs onder het blik met wielen liggen. Daar heb je schaduw heeft hij me verteld en hij heeft nog gelijk ook. Ik ga hem echt wel missen denk ik als we straks in een ander huis wonen maar daar zijn misschien ook wel weer andere buurtpoezels, zouden jullie niet denken?

Knuffels van Lucky

Kever heeft een mening over de tijd

Als het zomer is lijkt het alsof de tijd in mijn tuin stil staat, elke dag is hetzelfde: er is zon en het wordt lekker warm, daar ben ik blij mee want ik hau van zon en warmte, er gebeurt dan niet zoveel en iedereen doet het rustig aan, omdat het veels te warm is om druk te doen.

Ochtend

Zelf lig ik elke ochtend in mijn gras in de schaaduw, mijn vrouw komt er bij en ze leest de krant en drinkt dat fiese spul dat Tee heet, bah, in het zonlicht zie ik vlindertjes, ze zijn er in allemaal ferschillende kleuren maar ik let fooral op de witte, dat zijn Loes en Brammie, ze fladderen vlak bofen mijn neus en fraagen of ik mee kom, ja natuurlijk!, we dansen met zijn drietjes door mijn tuin, en efentjes is alles nog goed.
Als de zon recht bofen mijn tuin staat kruip ik onder de planten, daar is zwarte aarde en die is altijd lekker koel, ik denk na over het leefen, maar niet te veel, daar ben ik te soeselig voor, ik hoor bijtjes en hommels zoemen, ze kruipen in bloemetjes om hun eeten te zoeken, ferder ligt iedereen te dutten in de hitte, net als ik.

Gras

Ik lig bij de grafjes

Aan het einde van de middag ga ik terug naar mijn gras, daar is dan een beetje zon maar ook schaaduw, de warmte op mijn lijf maakt dat ik me helemaal zacht en slap foel, ik word steeds langer en langer, totdat ik een lange sliert in mijn gras ben, een sliert die ligt te genieten, en soms is het net alsof Brammie naast me ligt en we lekker met onze buiken in de zon liggen, o als mijn Milamuis dat maar niet ziet!

In de afond zit ik op mijn stoel, en denk aan Oscar en het Stoelendansfeest en hoe fijn dat was, of ik lig op de grafjes van Pop, Beer, Mol, Billy en Bolle, ik foel het ferleeden en de liefde die altijd blijft, en ik fergeet dat tijd bestaat, ik heb alleen maar rust in mijn hoofd.

Heemel

In mijn zomertuin foelt het alsof alles altijd zo geweest is en altijd zo zal zijn, om mij heen is een grote weereld met daarbofen de heemel, en op die grote weereld loopt een heel klein stipje, een klein Kevertje dat niets beteekent maar tegelijk juist alles, want ik ben dat kleine stipje!, het foelt niet grieselig dat ik maar zo klein ben, het foelt juist alsof ik presies op de goede tijd op goede plek ben, ik zau nergens anders willen zijn dan in mijn tuin, waar ik alle blaadjes en bloempjes ken, waar Mikkie en Pokon Hallo zeggen door mijn gaaas, waar mijn mensen zitten en waar ik alles begrijp.

Mevrouw Kim, van de poezendames Sam en Pom, heeft een gedigt voor mij gemaakt, het is een haajkoe, zo heet dat, folgens mijn vrouw schrijf je het anders maar ik heb het toch zeker gehoord dat je het zo zegt?!, ik froeg of ik het in mijn blog mocht zetten en dat mocht, dankuwel mevrouw Kim!, het is presies hoe ik me foel, hier komt het:

Keef danst door zijn tuin,
witte vlinders om hem heen.
Hij lacht, hij kent ze.

Alle tijden komen bij elkaar in het hart van dat kleine stipje dat Kever heet, mijn hart heeft heel veel ruimte voor mijn mensen en al mijn vrienden en alle sterren, en ik ben vol van geluk met alles wat in mijn hart zit, nu ben ik hier, froeger waren er andere katten, en laater weer nog andere katten, maar er blijft altijd iets achter, ook van mij; herinneringen, liefde, en vlinders.

***

Ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes en ik tetter gewoon door voor vreede, ook in de zomer!
Let iedereen alsjeblieft goed op met de warmte?

Joep: na het Eerste Grote Weilandfeest 2024

Nou, nog één keertje dan, en dan hou ik er echt over op… Maar ik ben zó blij dat iedereen op ‘t Eerste Grote Weilandfeest 2024 het zo enorm naar hun zin heeft gehad!

Heel eerlijk gemauwd, het heeft me best wat slapeloze nachten gekost. Want een feest voor katten én honden, zou dat echt wel goed gaan? Waar was ik aan begonnen?
Maar vanaf ‘t moment dat het grote hek naar ‘t weiland open ging, was het even snuffelen aan elkaar en daarna barstte het feest los. Er zijn oude vriendschappen aangehaald en nieuwe vriendschappen voor het leven ontstaan. Hapjes en drankjes werden samen gedeeld, we hebben samen gespeeld, gelachen, gegeten, gehuild, gezongen, gedronken en gedanst. Zelfs aan de workshops is door kat én hond samen deelgenomen en we hebben heel veel van en met elkaar geleerd.
Ik wil jullie daarom allemaal bedanken dat je erbij was, want we hebben samen een knalfeest neergezet dat zeker voor herhaling vatbaar is…

Vrienden

Natuurlijk vergeet ik de vrienden niet die van het feest mede een groot succes gemaakt hebben en wil met name Japie, Chef Tiga, Leootje, Kever, Loesje en Ropi bedanken voor het vele werk dat zij voor, tijdens en na ‘t feest verzet hebben.
En dan natuurlijk ook niet te vergeten, iedereen die een workshop heeft gegeven. Jullie waren fantastisch, geduldig en behulpzaam waardoor ontelbaar veel vrienden met een diploma of een certificaat van deelname naar huis gingen. Er zijn angsten overwonnen, nieuwe talenten ontdekt en iedereen hielp elkaar een pootje als dat nodig was…
Op zulke momenten moest ik echt even een graspolletje opzoeken om een traantje te kunnen wegpoten, zó mooi vond ik ‘t.
Oopa Dorus krijgt een extra hele grote dank je wel, want hij is met z’n Kanaariegeele Autoboes toch maar weer ‘t hele land doorgereden om de feestneuzen op te halen en was precies op tijd voor de opening van ‘t feest.
En ik ben trots op iedereen die aanbood om anderen op te halen en samen te reizen, of dat nou met eigen vervoer, een Über, trein, bakfiets of een gewone taxi was. Iedereen was er en is zondag ook weer veilig thuisgekomen…
Ook was ik verrast door de grote hoeveelheden Specialiteiten die jullie van huis mee hadden genomen. De partytent die daarvoor was opgezet was al snel veels te klein, maar dat loste zich in de loop van de dag vanzelf weer op toen er meer en meer schalen en bakken leeg raakten. En ik heb bijna al het lekkers geproefd, van de Echte Limburgse Catnipvlaai tot de Bitterse Ballen naar oud familierecept en alles daar tussenin. ‘t Was allemaal heerlijk!

Nazomerfeest

En nu kunnen we uitkijken naar het Grote Nazomerfeest dat Ropi gaat organiseren, want hij heeft de smaak nu écht te pakken. En ik weet zeker dat ook dit weer een knalfeest gaat worden, maar dan helemaal in Ropi-stijl.
Er is nog geen datum bekend, maar ik heb gehoord dat ‘t ergens in september gaat gebeuren. Op een nog geheime plek, maar tegen die tijd zullen alle vrienden wel weer precies weten waar ze naar toe kunnen…
Eigenlijk wilde ik de maandag na het feest een snipperdag nemen, maar ik besloot dat een weekje vakantie (m’n eerste in 15½ maand) eigenlijk beter zou zijn. ‘k Heb veel gedut en geslapen, een beetje gedreuteld van de voor- naar de achtertuin, lekker in m’n pot onder de kersenboom gelegen en veel geknuffeld met m’n personeel, die ervoor zorgde dat ik met de warmte van de afgelopen week genoeg likwit sneks, milkies en soepies kreeg. Want dat vonden ze belangrijker dan eten, hoewel ik met m’n brokjes en natvoer ook zeker niks tekortgekomen ben.
Ik kreeg donderdagavond zelfs stukjes kip die in wat kokosolie gebakken waren, en dát was lekker! Mogen ze van mij best wel wat vaker op ‘t menu zetten… Ik heb ook nog watermeloen en blauwe bessen geproefd, maar daar doe je me écht geen plezier mee. ‘t Was wel lekker koel om even aan te likken, maar daar is dan ook wel alles mee gemauwd…

Vakantie

M’n vakantie beviel de afgelopen week zó goed, dat ik vandaag besloten heb om er nog maar een weekje bij te nemen. Het is de komende tijd toch rustig in de straat, want er zijn veel buren van huis gegaan om ergens anders hun vakantie te vieren. Dat snap ik niet helemaal, want zelf heb ik het thuis en in m’n eigen buurt heerlijk naar m’n zin. Ik weet waar m’n drink- en etensbakken staan en er zijn geen vreemde luchtjes waar ik aan moet wennen. De kattilators in m’n huis staan allemaal aan en op ‘t grote bed kan ik heerlijk koel m’n dutjes doen. Wat wil een jonge kater nou nog meer in z’n vakantie?
Nou ja, misschien dat ik nog wel een dagje strand ga doen, gewoon om lekker te wandelen door de duinen en pootje te baden in de branding. Voorlopig hoef ik niet op jacht want m’n vriezer ligt nog vol met muizenburgers, -fileetjes en -satee, in de vriezerdoos tussen de krentenbollen en de ijsjes. Geen betere raad dan voorraad!

Hopelijk gaat het de komende week wat minder warm worden en van mij mag het ‘s nachts ook best lekker hard gaan regenen. Ik vind het nooit erg om nat te worden als ‘t buiten nog warm is, en de tuin ruikt dan altijd zo lekker.

‘t Liefst lig ik dan, na een nachtje buiten te zijn geweest, op de tuinstoel of op m’n grote kussen op tafel, te wachten tot m’n personeel wakker wordt, de deur voor me open doet en m’n ontbijt komt serveren. Want ontbijten doe ik sinds ‘t Grote Weilandfeest maar weer gewoon thuis, omdat na ‘t succes van de laatste workshop ‘Muizen vangen in ‘t donker’ vorige week zaterdag nu geen Weilandmuis meer te vinden is.

Of zouden die ook gewoon met vakantie kunnen zijn?

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep