Net toen ik dacht dat mijn zomer heerlijk rustig was, kwam er ineens een nacht waarin zoooveel gebeurde dat ik er helemaal moe van ben, het was een afontuur, maar ik weet niet of ik het nau leuk fond of juist niet.
Het begon op een afond heel laat, ik lag gewoon rustig in mijn tuin, in het donker, Juultje liep bij de buuren te scharrelen, mijn vrouw was bezig met wat ze altijd allemaal doet foordat ze naar bed gaat, en mijn man zat nog achter de kompjoeter, er was niks biesonders aan de hand.
Plof
Tot ik ineens een harde plof hoorde, en daarna weer een geluid dat ik niet kende, maar nu dichterbij, ik keek omhoog en zag dat er zomaar een wit met ooranje kat op mijn hek was gesprongen, de kat begon keihard WOEWOEWOE te doen, hij leek wel een beetje op een hond of een wolf die huilt, mijn vrouw kwam kijken maar zag niets en ging weer naar 
binnen, en ik snapte dat ik er alleen voor stond.
Ik was al een beetje nerfeuserig van het WOEWOEWOE, en toen de kat ook nog naar beneeden sprong, mijn tuin in, moest ik een beetje blaasen, ja loogies toch?, ik deed helemaal niets en dan wordt er zomaar naar me geWOEWOEWOEd, dat is niet eerlijk, en ik hau niet van oneerlijk dus ik stond op en liep naar de kat toe, ik wilde eens snufsnuffen wie dat nau presies was.
De kat schrok, daar schrok ik weer van, en ineens waren we aan het fechten, zooo heee ik maakte hele harde geluiden en de andere kat ook, we sloegen elkaar met onze pooten, we fielen over elkaar heen en rolden zo de planten in.
Mijn mensen kwamen naar buiten rennen, met lampen (die heeten zaklampen folgens mijn vrouw) en de kat rende snel weg, mijn man kontroleerde mijn lijf, om te foelen of ik kapoo was, en daarna deed mijn vrouw dat nog een keer, ze foelde dat ik helemaal in orde was, ik had mijn haaren heel hoog gezet en ik leek wel een beer zei ze, maar ik was fooral bang.
Mijn mensen hebben een tijdje gezocht naar de andere kat, ze hadden het jongetje herkend dat al eens eerder was geweest , gelukkig was het jongetje nu rustiger en ferstopte zich, hij deed niet meer fechten, en ik ook niet, en ik ging maar op de teegels liggen, languit, ik was keimoe.
Mijn mensen wisten niet zo goed hoe het nau ferder moest, maar ineens was het jongetje weer uit mijn tuin, hoe dat kon wisten mijn mensen niet en ik ook niet, alleen zijn bandje lag er nog, mijn man tilde mij ons huis in, dat was feiliger fond hij, ik wilde het liefst de hele nacht buiten rondloopen om op te letten maar dat ging dus niet door, ik moest de hele nacht binnen blijfen.
Buiten
De folgende ochtend mocht ik weer naar buiten, ik heb oferal gekeeken maar alles was rustig, mijn vrouw is het bandje terug gaan brengen naar de mensen van het jongetje, zij legden uit dat hij stiekum naar buiten was geklommen, hij was al weer thuis en moet nu weer binnen blijfen.
Ik sliep de hele dag in mijn tuin, zooo heee wat een afontuur was dat geweest!, mijn mensen waren helemaal ferbaasd dat ik ging fechten, in de zes jaaren dat ik hier woon heb 
ik dat nog NOOIT gedaan, ik was zelf ook ferbaasd, ik wist niet dat ik dat kon en ik denk niet dat ik het NOG een keer doe, ik deed het omdat ik bang was en het jongetje ook, dan is het eigenlijk toch stom dat je gaat fechten?, gelukkig maar dat we allebei foorzichtig deeden en geen wonden hebben, maar we hadden gewoon rustig moeten doen, dat was beeter geweest, nau ja, ik weet in ieder gefal helemaal 1000 proosent zeker dat ik ruusie stom find, het is veel leuker om vrienden te zijn.
****
Ik tetter ekstra hard voor vreede, juist nu!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Lieve allemaal, ik ben het, Mila mienister van zachte zaake. Ik ben er weer om mijn woordjes te delen. Ik meelde Ollie en mevrouw Bert of ik weer saame om en om mag doen met Ollie en dat was meteen zo goed. Ik vind het heel fijn dat ik weer terug ben want me eigen heb jullie zo heel erg gemist!
Soms ben ik onzeker van mezelf en dat weet ik. Dat is ook psiegies. Want je hoofd zegt het een maar je lijf misschien het ander. Dan is er herrie in je hoofd en dat kan heel moeilijk zijn. Want welke emoozie hoort daar nou bij? Ben je dan boos of bang? Heb je misschien traane van verdriet of zit je zo klem dat je niks meer kan?
Maar nu eefe mijn advies voor iedereen die psiegies heeft. Je bent niet alleen en er zijn mensen die je kunnen helpen. Je bent goed zoals je bent en je hoeft voor niemand te feranneren. Waar je ook doorheen gaat, je kunt het want mijn vrouw doet het ook. En stap voor stap is helemaal prima hoor, het is geen race. Soms duurt het wat langer en dat is helemaal okee!!
Miauw lieve allemaal, we hopen dat iedereen zo goed als mogelijk furkoeling kan vinden en dat jullie rustig aan doen. We hebben al veel furkoel tips en katvies van furriendjes erbij geleerd, en het leuke is dat iedereen ook allerlei leuke variaties heeft met snackies.
speciale knuffel. Voor het eerst sinds we Saame wonen deed ik voor de furrandering iets mieuws. Eerst stond ik op zoals gewoonlijk; mijn ene poot ging vanuit mijn mand de grote mensenmand in, gevolgd door de andere, onder luide ‘PRRR PRR PRRR’ geluiden. Subtiel als ik ben, stampten mijn voorpootjes op zijn klamme hoofdkussen om het op te schudden en hem met zachte poot wakker te maken. En opeens voelde ik; het wordt tijd voor een mensenbroerdag-knuffel. En ging furvolgens bovenop zijn hoofd liggen. Niet op zijn gezicht hoor! Op zijn haren. Met wat furbaasde geluiden werd ‘ie wakker-wakker en voelde mijn motor op volle toeren draaien. Hoppa, meteen was ‘ie alert. Zijn arm ging richting mijn lijfje en met een schorre stem van de slaap kreeg ik lieve woordjes en een hele zachte ochtendknuffel terug.”
Furkantie
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
een luide tik tegen het raam kletteren.
baasje. Mijn missie is weer geslaagd. Als koning van de jungle en de ochtend heb ik mijn territorium weer heroverd.