Mila weet wat lekker is

Lieve allemaal, nu is er eindelijk het koele geweest en zo heel veel regen. Dat is goed voor de plantjes en de bomen want die hadden toch zo heel veel dorst van de zomer. Het was ook heel lang zonder regen en dan wil je wel drinken.
Zelf heb ik poeselimonade gedronken. Dat is een recept van onze ster Bertje. Hij deed dan moes of soep met wat water mengen en dan heb je poeselimonade. Lekker fris en je doet aan je gezond met de warmte. Er waren op feesboek nog poese en katers die dat nog niet kende en dus heb ik het nog een keertje gezegd. Ik vind het nog steeds een heel slim idee van Bertje.

Lekker

Zelf ben ik een lekkerbek, ik lust alles en in mijn vorige woordjes ging het over melk en dat ik melk verslaafd ben. Nou zeg maar gerust dat ik snek verslaafd ben. Ik lust werkelijk alles van poese dingen dan. En ik ben bijna een maatje meer net als sterren Trudy en mamaLoes. Zij zijn mijn grote voorbeelden van maatje meer. Zij hadden zo een mooie buik en maatje meer. Dat wil ik ook. Nu heb ik voor vandaag een snektest.

Dit keer heb ik kleine sneks voor de tanden. Het zijn kleine bruine snoepjes die lijken op de letter V maar dan een brede V. Ze zien er op het oog goed uit. Het ruikt ook goed en sterk want ik rook het al toen het in de kastlade stond. Het ruikt naar vlees en ik denk zelfs dat het kip is. Volgens mij zit er nog meer in dan alleen kip want het is voor je tanden en die worden daarmee gepoetst. Dus ik hoef niet apart mijn tanden te poetsen. Mijn tanden zijn gelukkig allemaal in orde en anders ga ik naar de witte jas voor controle. Die houdt ook mijn tanden in de gaten dat alles schoon blijft.

Sneks

De sneks ruiken dus lekker, zien er goed uit maar ik vind ze een beetje te klein van formaat. Nu komt het belangrijkste. De smaak. Ik pak er een met mijn bek en knabbel er op. Ze smaken inderdaad naar kip en nog iets anders maar dat weet ik niet wat dat is. Misschien is dat wel tandpasta voor poese en katers, ik weet het niet.
Het snekje gaat door mijn bek heen en ik kan er heerlijk op kraken dus dat is ook meteen getest. Volgens mijn manspersoon smek ik en doe ik niet aan kraken. En hij vindt dat ik opvoeding moet hebben maar ik weet niet wat dat is. En ik geloof helemaal niet dat ik smek en als ik smek dan is het omdat het lekker is. Hij noemt het tafelmanieren. Nou ik ben een poesedame en ik heb heus wel tafelmanieren.

De snek kraakt dus heerlijk in mijn bek. Ik pak er meer tegelijk omdat ik dat lekker vind. Hoe meer sneks hoe beter ik het vind. Zijn ze groot genoeg? Ik zei eerst dat ze wat aan de kleine kant waren maar eigenlijk vind ik dat ze een goede formaat hebben want ik kan er zo meer in mijn bek tegelijk hebben en dat vind ik ook weer lekker. Maar nu komt het belangrijkste, ik ga het een cijfer geefe van keuring.

1. smaak: 8 van de 10
2. kraak: 8 van de 10
3. geur: 9 van de 10

Kraak

Ik vind ze dus kei lekker. Ze zijn van het merk Sanal en het zit in een vierkant doosje. Je kunt het bij een dierenspeciaalzaak kopen alleen weet ik zo even niet wat ze kosten. Ik was eefe op google internet en toen ging ik naar petsplace internet en daar zijn ze twee euro en vijfentachtig cent. Dus ze zijn helemaal niet zo duur. Bij de Action hebben ze deze niet helaas maar dus wel bij Petsplace. En ik vind nog steeds dat ik niet smek maar kraak.
Nou ben ik natuurlijk nieuwsgierig naar jullie en naar jullie sneks. Ken je deze en vind je die ook zo lekker? Of heb je een andere favoriet? Ik ben heel makkelijk daarin want ik heb eigenlijk geen favorieten. Ik vind alles lekker. Maar ik lees graag jullie reejakzies over jullie sneks. Dan zijn mijn woordjes voor vandaag weer voorbij.
Ik wens jullie een fijn wiekent met zachte fijne dingen.

Poot getekend, Mienister van zachte zaake,
Milamuis

Triton: kampeeren met Belle

Ik hoorde iedereen oofer faakanzie en toen bedacht ik dat ik heelemaal nog niet met de kemper had gekampeerd alleen naar Joep’s GWF.

Ik ga wel een dagje weg naar frienden en zoo maar om nou errungs alleen een nacht te gaan staan leek me wel heel spannend en ja… wie zou met me mee willen, dus ben ik gaan fiedeeoo-bellen met de friendjes en friendinnetje, iedereen had zelluf faakanzie maar Belle was thuis en had nog geen plannen en wou wel met me mee. Natuurlijk heeft ze haar frouwtje gefraagd of ze mee mocht en een nachtje weg mocht blijfen, dat mocht gelukkug.

Dus ik mijn kemper oplaaden, waater en brokjes bijfullen, de kattenweecee kontrooleeren, ekstra kattenweeceefulling in het kastje, koelkastje aansluiten en fullen met liemoonaade en ketnipwijn foor Belle. Kontrooleeren of de kussens en deekens fris zijn, die heb ik altijd in een zak lugtdicht opgeborgen want die moeten niet vochtig worden , gelukkug heb ik ook een roze deeken want Belle houdt fan roze. In de kemper heb ik een waater en brokjesautomaat anders fliegt me het waater en de brokjes door de heele kemper en dat wil ik niet. De kattenweecee maakt zich zelluf schoon, na gebruik draait deeze een paar keer zoodat wij altijd op een schoone weecee zitten, dat is foor de hiegie-eene. Thuis heb ik natuurluk personeel die mijn weecee schoonmaakt maar die heb ik niet in de kemper dus fandaar een zelluf schoonmaakende weecee. T is wel eefen wennen.

Rokkanje

Ik had mijn mensen wel eens hooren fertellen oofer Kwakjeswaater bij Rokkanje dat ze daar waaren geweest met hun tante dus leek het me leuk om daar ook eens heen te gaan en Belle was het er mee eens. Dat had ik fan tefooren gefraagd want het is wel zoo netjes dat je je gasten fraagt naar hun wensen.

Belle stond al klaar in de hal fan de flet met de wiekenttas en nog iets maar dat was een ferrassing zei ze. Wij op weg naar het Kwakjeswaater, of het egt het Waater was waar we gingen staan weet ik niet maar het was er mooi, dat is belangrijk.
Wij hadden daar een suuper kemper-parkeerplaats, er was een oplaader foor de kemper en bij de kemper genoeg priefeeplek om te zitten. Nadat we een beetje om ons heen hebben gekeeken zijn we een stukje gaan wandelen we bleefen foor de zeekerheid in de buurt fan de kemper want stel dat we zouden ferdwaalen en niet meer thuis zouden koomen daar wilden we niet aan denken een lange wandeling hebben we ook niet gemaakt want het werd al een beetje donker.
Het was wel lekker weer om buiten te eeten, dus stoeltjes en lichtjes foor de kemper neergezet en binnen de lichtjes ook aan foor de gezellugheid. Belle had haar piknikmand meegenoomen fol met lekker eeten en drinken, dat was dus de ferrassing, we hebben heerluk zitten smullen.

Dutje

Na het eeten kon ik de kemper fan de oplaader haalen en ruimden we buiten de spullen op en gingen in de kemper een dutje doen, wij installeerden ons op de bank en kussens, omdat we opeens allemaal geluiden hoorden deeden we foor de zeekerheid de deuren dicht. Nou dat was dan ook gelukkug want daar kwaamen me toch feel blafferts aan en die waaren niet friendeluk, het waaren zeeker geen blafferts die bij Joep op het feest koomen. Ik ferstopte me in mijn deeken, ik was egtwaar best wel bang maar Belle bleef heel stoer op haar mooie rozedeeken liggen. Ik geloof dat poezenmeisjes en poezenfrouwen stoerder zijn dan kaaterjongens en kaatermannen, het zal wel hun oergefoel zijn omdat ze altijd hun beebies moeten beschermen dat hoefen de kaaters niet.
Wij hadden dus een aafon-tuur in het aafond-uur.
Laater hebben wij de kemper bij het strand neergezet daar moogen geen blafferts koomen en een kampfuur gemaakt waar we eerst stonden kon geen fuur weeges de droogte. We hebben best wel lang bij het kampfuur gezeeten heel gezellug met lekkere snekkies, ketnipwijn en liemoonaade, we hebben oofer feel ferschillende dingen gemauwd en feel gezongen.
Natuurlijk ook getettert en gezongen foor freede en gezwaaid naar onze sterrenfrienden.

Naa lang en heerluk geslaapen te hebben, en naa een uitgebreid ontbijt, zijn we heel rustig naar huis gereeden onderweg weer feel gezongen.
Met de flowerpower-kemper hebben we best feel bekijks en Belle ging heel joolig naar de kijkers en foorbijgangers zwaaien.
Het was een suuper fijn kampeer-wiekent, dank je wel liefe Belle foor je fijn gezelschap.

Iedereen een zagt kopje en knuffel fan Triton die blijft tetteren en zingen foor freede
Verzonden vanaf Outlook voor Android

🐾 Bliksem moest naar de witte jas. Hoe ging dat?

Hallo lieve katermannen en kattenpoezen.
Vorige week woensdag zat ik in de keuken en de geur van malse stukjes kip kwam mij tegemoet. Ik spon luidruchtig. Mijn staart trilde van puur geluk. Ik nam een grote hap, genietend van de rustige ochtend.
Ineens klikte er iets achter mij. Een bekend onheilspellend geluid.
Ik verstarde. Mijn snorharen trilden Behoedzaam keek ik achterom. Daar stond het grote plastic monster De reismand. Mijn manmens glimlachte schuldbewust en hield de reismand open. Het was een valstrik! De jaarlijkse controle bij de dierenarts.

Ontsnapping

Met een luide miauw schoot ik onder de keukentafel door. Mijn controle was begonnen. Maar ook de grote ontsnapping:
1. Heel laag bij de grond rende ik richting de gang.
2. Een scherpe bocht bracht mij bij de trap.
3. Ik schoot als een zwarte schicht omhoog richting de slaapkamer.
Mijn favoriete schuilplaats lonkte, de donkere holte onder het bed. Als ik daar eenmaal zat kreeg niemand mij eruit. Ik nam een sprong over de wasmand, gleed over het laminaat en…..de slaapkamer deur viel met een zachte klik dicht. Net te laat.
Warme handen pakte mij op. Ik liet mijzelf helemaal slap hangen, maar dat hielp niet. Een moment later hoorde ik het deurtje van de reismand sluiten. Klik. Gevangen.
De reis in de auto was een beproeving. Bij elke bocht zong ik mijn luidste protestlied, en liet ik een diep en klagend miauw horen. Maar het mocht niet baten.
Toen de auto stopte werd het pas echt spannend. De geur van de wachtkamer drong de reismand binnen. Het rook naar vreemde honden, en angst. Ik maakte mij zo klein mogelijk. Mijn ogen stonden zo groot als schoteltjes.
En toen klonk het: Bliksem mag komen, met een vriendelijke stem.
De reismand werd op een metalen tafel gezet. Het deurtje ging open. Maar ik weigerde naar buiten te komen. Ik hield mij met alle nagels vast aan de reismand. De dierenarts, een rustige vrouw met een zachte stem, tilde mij er voorzichtig uit. Ineens stond ik tegenover de vijand. Nu was er geen ontsnappen meer aan.

Controle

De controle begon:
1. De koude metalen schijf: Die belande op mijn borst. Bonk bonk bonk. Prachtig zei de vrouw, dit is een sterke hartslag.
2. De felle lamp: Er werd in mijn oren gekeken en naar mijn tanden. Goed gebit en schone oren zei de witte jas
3. De weegschaal: Ik werd op een plaat gezet. Die gaf 5,4 kilo aan. De vorige keer was het 5 kilo. Maar dat zijn allemaal spieren dacht ik bij mijzelf, en een heel klein beetje buikvet.
Toen kwam het spannendste moment. Zij hield mij vast bij mijn nekvel. En zij pakte een kleine naald. De jaarlijkse vaccinatie. Ik hield mijn adem in, zette mijn spieren strak en….prik.
Het was alweer voorbij. En ik had geen kik gegeven. Wat een held ben ik ook.
Als beloning kreeg ik een kattensnoepje. Die heb ik spontaan opgegeten. En toen kreeg ik een knuffel achter mijn oren.

Thuis

Toen ik weer thuis kwam stormde ik gelijk uit de reismand en rende naar mijn voerbak om de rest van mijn achtergebleven eten op te eten. De rust was wedergekeerd. Ik had de dierenarts weer overleefd, mijn territorium verdedigd en bewezen dat ik de dapperste kater uit de buurt ben.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekkere snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

Belle heeft de eeklips gezien

Haaaalo liefe frientjes,

Zijn jullie allemaal bijgekoome van het keiheete weer? Het had ook wel wat he, ik hep er in ieder gefal van genoote. Dat komp ook omdat ik een binnepoes ben mij niet druk maak. Ik lig nog steeds op de koelmat.

Frouwtje zeg, Belle komp van die koelmat af, dat is feel te koud nu, je krijgt straks een blaasontsteking. Ik fin het onzin, die koelmat lig lekker ook als de temperaturen wat lager zijn, en mij blaas werrukt prima. Ik hou niet fan ooferberzorrugdheid. Als ik het koud krijge doe dan kom ik fanzelluf wel van die koelmat. Boofendien is het nazoomer en nog geen herruf, punt uit!

Bril

Hebbe jullie nog de eeklips gezien? Ik wis eg waar niet was het was, had er nog nooit fan gehoord. Frouwtje heef alles uitgelegd aan mij en dat het een heeeele spannende dag zou gaan worden. Wij doen s’nachts weleens kijke naar de sterre en de maan, maar dat de zon zomaar ga furrduisteren, daar moet ik bij zijn dacht ik. Frouwtje kwam er achter dat wij de eeklips vanaf het balkon konden zien. Wij woonen hoog en zien ook faak de zon onder gaan.
Ze riep Belle, dan moet ik halsoverkop een eeklipsbril koope. Je mag dan niet in de zon kijke, dat doe je ooge geen goed en is gefaarluk. Zij naar het winkelcentum, maar daar waare de eeklipsbrillen uitfurrkocht.
Toen heef ze een heeele tijd op de aaipet zitte swaajpe en werd ze nerveus. Belle zei ze, ik kan zellufs online geen eeklipsbril meer bestellen, ze zijn ooferal uitfurrkocht. Maar toen ineens riep ze, hebbes, bij Aamazon hebben ze de laaste eeklipsbrillen en die komp vast nog op tijd aan hoor.
Nou, mauwde ik, als die uit Sjienaa moet koome net als de koelmat, dan kan je het furrgeete. Die maake zofeel omweege met het fliegtuig en duurt het weeke foordat het paaket aankomp. Nee zei frouwtje, deze eeklipsbril komt uit Aamerika, die fliegen sneller en regtstreeks. Ik moet jullie zegge op de dag fan de zonsfurrduistering werd het paakket bezorrugd.

Ik schrok mij de blubbie toen ze de eeklipksbril opzette. Een knalooranje bril met zwarte glaaze, ik dach nog daar kan je toch geen klappie mee zien ? Nee Belle zei frouwtje, dat hoort zo, dat is omdat de zon dan ekstra fel is en de zwarte glaaze de zon teegehouwe doen.
Ik mauwde terug, aan mijn lijf niet zo’n stomme bril. Wij dieren zijn furrstandig en gebruike ons instinkt, en doen eg waar niet in de zon kijke als die furrduisteren doe. Wij hebbe ingebouwde feiligheid in ons kop en foelen we aan als iets gefaarlijk is. Ookee zei frouwtje kom je dan fanafond ook op het balkon naar de eeklips kijke?

Balkon

Daar zat ze dan op het balkon met die knaloranje bril en zei ze, Belle nou moet je goed opletten nu gaat het gebeuren.
Jullie weete ik kom bijna nooit op het balkon, buite kan mij niet scheele.
Zolang er een raam oope is of de balkondeur, kan ik frisse lucht opsnuife wanneer ik wil en is het goe zo. Maar frouwtje bleef zo aandringen dus ik kwam toch maar eefe kijke op het balkon om polshoogte te neeme. Ik zal jullie zegge, de zon scheen en het was sup sup suppietroopies op het balkon. Mij poote seeje bijna furrrbranden op het beton. Boofendien was er herrie en daar hou ik niet fan.
Op alle etaages fan de flet zaaten mensen op het balkon naar de eeklips te kijke en schreeuwe dat ze deeje. wow, wow, kijk, kijk, kijk, nou gaat de zon furrduisteren! En toen gingen ze ook nog keihard juiche en klappe. De boofeburen trokke met een knal een sjampanjefles oope en de helft kwam naar beneeje, inplaats van in de glaaze. Nou jullie begrijpe, ik floog met een rotgang naar binne.

Rust

Ik hou nie fan herrie en ook frouwtje fon het ooferdreefe dat al die mensen van de flet zo stom deeje. Natuur moe je in alle rust bekijke, dan hoor je de stilte he Belle zei ze. Ja frouwtje zo is het, wij doen ook niet juiche en klappe als wij s’nachts op het balkon staan, en naar de sterre en de maan kijke. Nee, wij doen heel zagies en met respekt naar de sterreheemel kijke, en dan ineens zien wij onze fonkelende sterrenfrientjes. En die koome alleen als wij heel stil zijn.
Nou, frouwtje droop ook af naar binne en dee die eeklipsbril af, tot de folgende keer zei ze. Teege die tijd zijn we zelluf een ster Belle ! Maar toen kwam er nog wat anders. Belle er komp fanacht als het keidonker is sterrereege, dat zijn fallende sterre en dan mag je een wens doen.
Koome de sterrefrientjes dan weer naar beneeje froeg ik? Nee zei frouwtje, de sterrefrientjes doen in Reegeboogland blijfe woone, maar die laate dan een lichie naar beneeje falle, om te zegge dat ze fan ons houwe. Nou dat fon ik eg waar heel mooi. Dus wij zaten midden in de nacht op balkon.

Het was heel stil want iedereen sliep. Frouwtje fluisterde heel zagies Belle, nou gaan wij goed oplette of er sterrereege komp. En nie feel laaater zaaage we fonkelende sterrelichies naar beneeje koome zeile, het was zoo mooi.
Nou mooge we een wens doen Belle zei ze, en jij mag het mauwe. Toen mauwde ik, dat alle mensen en dieren die ziek zijn weer gezond mooge zijn, en dat er heel snel freede op aarde mag koome, eg waar dat wens ik ! We doen hoope dat het gauw komp. Toen gingen we naar binne en deeje we droome oofer freede op ons zonnebloeme dekbedoofertrek.

Spannend

Nou komp er fan de week een maansfurrduistering Belle zeg frouwtje. Daar hebbie geen eeklipsbril foor noodig en kan je gewoon erin kijke. Het is midden in de nacht, maar wij doen de wekker zette zodat we het kunne zien. Het ga dus nog een spannend weekie worden.

Liefe frientjes, ik hoop dat jullie het verder allemaal goed maake en doen genieten van de naazoomer. Tot de folgende blog.

Dikke knuf van Belle

Japie: waar zal ik het over hebben?

Japie met Tante Luna aan het muizen vangen

Wat een klaagzang was mijn vorige furhaal, hè?! Eerlijk gemiauwd heb ik me serieus afgevraagd of ik deze keer wel iets moest furtellen, want het is hier nog steeds gedoe. Ik kan toch niet weer een treurdicht houden?! Dat wordt vervelend om te lezen.
Tegelijkertijd kan ik niet voorbij gaan aan het hoe het hier al een tijdje gaat. Maar moet ik het hebben over de tandarts die mijn mens vaker ziet dan haar lief is? Of zal ik het hebben over hoe ze staat, strompelt, zit, wiebelt, ligt, kreunt en kruipt? Door het in alle bochten wringen is ze wel soepeler aan het worden. Maar om nou te zeggen dat haar humeur er op vooruit gaat?
Misschien komt dat wel omdat ze ook witjas vaker spreekt dan ze zou willen. Over Foppe, die alwéér aan het tobben is met zijn gezondheid. Daar heeft ze zorgen over en ze wordt er verdrietig van en als het donker is, ligt ze daar weer wakker van. Ondertussen maakt ze plannen om alle vieze geurtjes uit huis te krijgen die een gevolg zijn van de buikpijn van mijn broer. Wat overigens helemaal geen handige combinatie is als je last hebt van je rug. Hebben jullie een beetje beeld bij hoe de sfeer in huis is?
En dan heb ik het nog niet eens over de website van mijn bissniss die al maanden plat ligt. Ook al geen visitekaartje. Kortom….

Meowe buurtbewoners

Misschien kan ik het hebben over de meowe buurtbewoners? Want wat ik nooit meer heb gemiauwd is dat we er toch nog achter zijn gekomen waar mijn look-a-like woont (daar heb ik in het voorjaar een furhaal over geschreven). Hij bleek notabene gewoon bijna naast ons te wonen, in het huis van mijn grijze sterrenvriend Berdus. Mijn mens kwam er pas achter toen de verhuiswagen voor de deur stond.
Hij heet overigens Tedje en we schijnen sprekend op elkaar te lijken. Alleen heeft Tedje een piepklein stukkie met witte haren die tussen zijn lange borstharen uit piepen. Jammer dat we nooit fatsoenlijk kennis hebben gemaakt. Er waren meer verhuizingen en nu wonen er andere mensen met andere katten. Zo is er een vuurrode duvel die ondanks zijn verhitte kleur een vriendelijke inborst lijkt te hebben. Ik zou best furrienden met hem willen worden, maar ik heb geen idee waar zijn tuin is. Ik zie er eentje in een rood-witte jas, zonder staart.
Nu vraag ik me af of hoe zoiets kan. Dat ga ik een keer op de kat af vragen als zij dichterbij durft te komen. Dan is er nog superslanke, razendsnelle die donkerder is dan de nacht. Zijn klauwen zijn scherper dan de mijne, die al vlijmscherp zijn. Onze outfits gaan er niet op vooruit als we weer eens een kattefietje hebben. Tante Cato miauwt keer op keer dat we het beter bij blazen kunnen houden. Dan kom je er zonder vachtscheuren vanaf. Met mijn vijf jaar ervaring zou ik zoiets inmiddels moeten weten, want die extra gaten in mijn lijf zijn best pijnlijk.

Of ik kan het hebben over mijn contact met een watersalamander die pendelt tussen de schuur en het drooggevallen vijvertje in de achtertuin. Salamander is een meowsgierig aagje, die in de deuropening blijft zitten als er iemand heen en weer loopt. We zijn aan het uitvogelen in welke taal we elkaar het beste begrijpen. Want ik zou wel willen weten hoe je als Watersalamander je zwemdiploma haalt als er geen water is.
Het zou ook kunnen gaan over Begeltje die onder de prikkelbosjes bij de voordeur woont. Je snapt dat die kleine Stekel een speciaal plekje in mijn hart heeft.
Voor wie het niet weet, ik ben als verweesd en verwilderd kitten opgevangen door egels. De Stekels deelden hun brokjes met mij en dat was mijn redding. Je leest er alles over in mijn eerste blogs op deze website. Begeltje is dol op kattenbrokjes met veel kip en laten wij dat nou voldoende op voorraad hebben. Zijn (of haar?) bakje zit verstopt onder een dakpan zodat zowel Foppe als de regendruppels er niet bij kunnen. Ieder donker knabbelt hij het stampvolle bakje leeg. Alles om genoeg vet op de botjes te kweken voor de kou komt. Dat lijkt nog ver weg, maar als baby egel moet je snel groot groeien om een winterslaap te kunnen houden.

Volle vriezers

Misschien moet ik het maar gewoon hebben over tante Luna die zoals altijd fris en fruitig en poesitief is. Zij stuurde me een kattenbelletje met een wel heel aantrekkelijk voorstel, waar vast meer katlega’s oren naar hebben.
Dit is het plan. In sommige polders vreten de muizen de wortels van het gras kapot. Dat vinden de boeren niet leuk, want het gras is voor koeien en schapen. Om de muizen te verjagen, laten ze hun gortdroge land vol lopen met water. Muizen houden niet van natte poten en verlaten massaal hun holletjes. De ooievaars weten purcies in welk weiland ze moeten zijn om die piepbeesten te vangen. Omdat zij zoveel muizen niet op kunnen, gaan wij ze een pootje helpen.
Als je zin en tijd hebt, kom er gezellig bij. De vriezers kunnen maar vol zitten toch?!

Koppie van Japie