Okee, ik zal het maar eerlijk toegeven… Vanmorgen was ik laat binnen. Dat komt zo, het was gisteravond nog heerlijk weer dus toen m’n personeel ging slapen ben ik lekker naar buiten gegaan. Ondanks dat er grote druppels in de tuin vielen. Maar weet je, ik vind het gewoon lekker om in het donker, in alle rust, op m’n kussen onder ‘t afdak op de tuintafel te liggen om te luisteren naar de regen die op de dorre blaadjes in m’n tuin valt.
Vakansie
Af en toe was ‘t droog en dat was een mooi moment om even de poten te strekken, wat bij te mauwen met de buurtkatten en een eindje met ze op te wandelen. Want de afgelopen week hadden m’n personeel en ik vakansie, dus we hoefden helemaal niks. En dan raak je ook het ritme van de dagen een beetje kwijt, dus met schaamrood op de kaken mauw ik nu dat ik eigenlijk niet meer aan m’n zaterdagblog gedacht heb… Tot vanmorgen vroeg.
Dus toen ik binnenkwam voor m’n ontbijt zag ik Junior al helemaal klaar achter de laptop zitten, en ze keek me vragend aan. Of ik nog van plan was iets te mauwen, want de blog moest nog wel de deur uit.
Heel even stond ik te twijfelen, want ik kan m’n tachtigste blog natuurlijk niet zomaar overslaan. Maar ja, m’n ontbijt ook niet.
Senior zag dat en zei dat ik voor één keer op tafel, naast de leptop, mocht ontbijten. Als ik beloofde om niet te spetteren, en niet met m’n bek vol mousse te mauwen.
Jammer genoeg zijn daar geen foto’s van, want Junior had het te druk met tiepen en Senior had nog een hoop andere dingen te doen.
Verlegen
Dus tsja, hoe brengt een huis- tuin- en keukenkatermans als ik nou een vakansie door, vraag je je misschien af. Ik heb wel ‘s de verhalen gehoord van kattenvrienden die hun vakansie doorbrengen in een pension, en dat zoiets altijd heel leuk is omdat ze dan bij kunnen mauwen met andere katten die ze daar weer tegenkomen. Misschien wil ik dat ook wel ‘s proberen, ooit, maar ik weet nog niet of ik dat eigenlijk wel leuk ga vinden.
Je moet namelijk weten dat ik wel heel erg stoer lijk, maar eigenlijk ben ik best wel een beetje verlegen als ik katten ontmoet die ik nog niet ken. Ik ben zo’n tiepje dat veel liever eerst even de kat uit de boom, dan wel de krabpaal kijkt voordat ik besluit of ik wel kennis wil maken. Want in de jaren dat ik nu op mezelf woon heb ik al een boze kater meegemaakt, maar ook een nogal kleverige poezendame die me overal achterna liep. Gelukkig kom ik die tegenwoordig allebei niet zo vaak meer tegen, want ik ben een vrije jongen die graag zonder gaten in z’n jas op gezette tijden van m’n rust hou. Aan mijn lijf geen pooloonaaisie, en mijn vrienden de buurtkatten zijn eigenlijk net zo. We houden gewoon geen van allen van drukte, daarom kunnen we ‘t zo goed met elkaar vinden.
Alleen
Nou is de kans dat ik ooit in een pension mag gaan logeren ook niet zo heel errug groot, want mijn personeel is ook niet zo dat ze dagen achter elkaar de hort op gaan. Ze zijn net als ik, veel liever lekkerderder thuis. Want waarom zou je weggaan als je een voorraadkast vol met lekker eten in huis hebt, een fijne tuin om in te zitten en een prachtig uitzicht om van te genieten?
Hoewel… De afgelopen week heb ik drie dagen achter elkaar alleen op ‘t huis gepast, omdat m’n personeel net voor de lunch de deur uitging, en pas weer terug kwam toen het donker was.
Eigenlijk vond ik dat helemaal niet erg hoor, ze laten de radio altijd voor me aanstaan in de woonkamer, ik heb vers water voordat ze vertrekken en brokjes in m’n etensbak. O, en voordat ze hun jassen aantrokken kreeg ik een lekkere strip met eend, de tweede dag een strip tonijn en de derde dag een strip kip voor lunch.
Terwijl ik ‘t op dagen dat ze niet weggaan gewoon met een soeppie of twee kupjes kattenmelk moet doen voor de lunch. Dus eigenlijk vond ik ‘t wel een beetje jammer dat ze maar drie keer weg zijn geweest deze week. Want als ze dan weer terug waren kreeg ik ook nog een blikje van de bovenste plank uit m’n voorraadkast, en ik moet mauwen, dat zijn meestal de blikjes waar ook kaas of pompoen in zit. En die zijn zooooo lekker…
Plantjes
Het enige dat me een beetje tegenvalt als m’n personeel een paar uur weggaat is dat ik dan niet naar buiten mag. Dat mag alleen als zij thuis zijn, of eventjes voor een uurtje in de omgeving op jacht gaan.
En hoewel ik een prachtige mooie kattenbak in de badkamer heb staan die altijd schoon is, gebruik ik die alleen als ik écht hoge nood heb. Want sinds ik vorig jaar zomer ontdekt heb hoe goed de plantjes in m’n tuin groeien door regelmatige bemesting en bewatering, hou ik m’n binnenbak liever schoon. Daar groeit toch niks in, en ik vind ‘t niet erg om lekker in de aarde te kunnen graven om dan met een paar modderpoten weer vrolijk naar binnen te 
wandelen. Dus ik heb m’n personeel geleerd dat ze, zodra ze weer thuis zijn, de tuindeur open doen zodat ik buiten m’n tuinkaterplicht kan doen voordat ik aan een laat diner begin.
Misschien mag ik nog wel ‘s een keer op tafel naast de leptop ontbijten. Hoewel, ‘t was wel even stressen hoor, zo tegen een deadline aan nog een heel verhaal te mauwen. Maar gelukkig is vandaag de vakansie alweer voorbij, dus volgende week zit ik vast weer in m’n gebruikelijke roetiene en is m’n blog weer netjes op tijd klaar. Al kan ik natuurlijk niks beloven.
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
Miauw lieve furriendjes en tweevoeters,
Afscheid van de zon op mijn vacht, de kwetterende vogeltjes, de frisse buitenlucht en de krakende herfstblaadjes. Van de kriebels in mijn warme vacht die mensenbroer me gaf. En van de kusjes op mijn oren met lieve woorden over hoe dapper, lief en trouw ik ben.
supurrmaan. Toen, midden in de nacht, vond Frou Frou de moed om naar me toe te lopen. Ze snuffelde aan mijn oor. “Willem..? Willem!?!” een hartverscheurende miauw volgde. Ze wist nu; haar grote knuffelbroer Willem heeft zijn koffer gepakt.
Hallo katermannen en kattenpoezen,
Je hoeft het niet alleen te doen vriend, riep Roover. Wij zijn er om je te helpen.
Pluim
Hoi liefe friendjes en friendinnetjes! Daar ben ik weer op Minnie dinsdag. En waar zal ik deze keer eens oofer gaan mauwen? Nou ik zal jullie zeggen mensenopaa had laatst iets nieuws meegenomen en miauwie dat is me toch suuper duuper lekker!
bijzonder aan een simpel kouwstikkie? Je kouwt er ff op en slikt het dan door. Nou dat zal ik jullie mauwen! Het begon allemaal foorige week op de dag met de zater er in.
Maar goed terug naar de poort die open ging. Mensenopaa kwam daar inderdaad door. En zoals altijd had hij een zak fol met lekkers meegenomen. Dat doet hij omdat hij mij zijn allerliefste kleinkat find. Dus de deur fan de tuin ging open en ik zweer je. Ik rook de geur al door de furrpakking en door de tas heen.
Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer, samen met mijn broer Moos. Ik zal deze keer beginnen met mijn eigen nieuwtje waarover ik vorige keer al een tipje van de sluier heb opgelicht. Ik hoop dat jullie nieuwsgierig zijn en mijn verhaal net zo spannend vinden als ik zelf en vooral zo spannend als dat mijn vrouw het vond.
Moos wil nog wat vertellen want ook hij heeft nieuws te miauwen. Hij woont nu iets meer dan anderhalf jaar bij ons en dat is al een hele tijd natuurlijk. In die tijd heeft hij van alles ontdekt en is ook dapperder geworden. Daar heb ik hem natuurlijk bij geholpen want als ware verkenner die al veel langer bij onze mensen woont, weet ik immers veel. En samen sta je gewoon sterk dus daar is veel mee te winnen. Maar goed, Moos hier: een paar weken geleden zat mijn vrouw op de bank en dat doet ze wel vaker maar ineens wist ik het. Ik wil op schoot liggen! Ik deed voorzichtig mijn voorpootjes en mijn snuit op haar benen en dat vond ze prima! Ze was heel erg blij dat ik dat durfde en ook meteen deed en ze zei dat ze heel trots was. Nu ja, dat denk ik want echt gehoord heb ik dat niet maar ik werd zo flink geknuffeld dat het echt heel prettig was. Dat op schoot liggen kan dus niet anders dan positief zijn!
De laatste weken zijn er nogal wat kattenvriendjes over de Regenboogbrug gegaan. Op een keer zagen we een heel mooie regenboog in de lucht, die was voor onze vriend op de blog Willem bedoeld. Hij is nu bij zijn sterrenvriendjes waar hij fijn kan spelen en ze hadden speciaal voor hem zo’n mooie regenboog gestuurd zodat hij rustig en zonder pijn daar kon raken. We hebben hierover met zijn mensen gepraat en weten nu ook dat de regenboog voor hem was. We missen hem en alle andere sterretjes heel erg en zwaaien iedere avond als ze fonkelen in de lucht.