Alle berichten van TegnieseDienst

Minnie weet wat fiel goed is

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes. Het is fandaag weer Minnie dinsdag. En waar zal ik het deze blog dan weer eens oofer gaan mauwen. Ollie mauwde laatst naar me dat hij mijn foorige blog een fijne fiel goed blog fond. En toen dacht ik miauw ja dat is ook weel heel fijn foor iedereen om te lezen.

Want zeker nu er steeds meer twee beners naar elkaar aan het blazen en grommen zijn is het be-lang-rijk (moeilijk woord he) foor ons om fooral feel fiel goed te mauwen. Of blaffen, tokken, tsjirpen. Tis maar net wat foor geluid jij als dier maakt.
Dus toen ging ik daar eens diep oofer nadenken. Had wel eerst de fensterbank kontroole gedaan en een brokje en een slokje genomen. Toen dat klaar was dribbelde ik naar mijn krappaal en ging daar boofe op liggen na te denken. En ik had mazzel want juist op dat moment was het zonnetje lekker gaan schijnen.

Zon

En dat bracht me bij het eerste fiel goed ding. De zon. Als die schijnt en je gaat erin liggen. En je fagtje wordt zo heerlijk lekker warm. Zelf ga je daar dan au-to-maties (nog zo’n moeilijk woord hihi) van spinnen en doezelen. Dat find ik dus dan best wel een momentje van dat ik me dan heel goed voel. En op ze engelands heet dat dan feel good. Fiel goed dus in kattetaal.

Op schoot

Het tweede ding waar ik mij altijd heel fijn fan ga foelen is bij Frau of mensenopa op schoot kruipen. Als ik me dan helemaal lekker opgekruld op hun heb genesteld oh dat is toch oh zo fijn. En als ik dan ook nog heerlijk geaaid wordt. Nou nou nou. Dat is wel echt de max hoor miauw ik je. En naast op schoot lig ik ook faak op Frau haar arm als ze bij de kompjoeter zit. Soms is ze aan het geemen en dan doe ik naast knuffelen haar ook een pootje helpen. Zo fan hey kijk die moet je pakken oh kijk daar is een spesjiaale item klik gauw. Dat finne we allebei leuk om zo saame te doen. En ze kijkt ook wel eens naar andere mensen die aan het geemen zijn op twits. Weet je wat dan zo leuk is? Die mensen zeggen dan Hoi Minnie als ze weten dat ik ook mee kijk!

Furrverwarming

Het derde fiel goed ding is nu het buiten weer wat kouder wordt. Dan gaat namelijk de furrverwarming aan. En zoals jullie op de foto wel kunnen zien. De stoel waar ik op lig is precies bij de furrverwarming! Dus dan word je net als met de zon lekker feel warm en ga je vanzelf lekker in een lange dut of in slaap fallen. Jullie kunnen ook wel zien dat ik faak op deze stoel lig. Want zoals Frau wel eens zegt. Er liggen twee Minnie’s op die stoel. Eentje ben ik zelf en de andere dat zijn mijn haren van het furrharen. En zij find dus dat je daar met gemak nog een tweede Minnie van kan maken. Ikke find het fooral gewoon lekker fijn liggen zo op mijn eigen haartjes.
Nou ikke hoop dat jullie een fijn warm en frolijk gefoel van binnen hebben gekregen door het lezen van deese blog van mij. Maar dat zal fast wel met zulke fijne dingen die ik bemiauwt heb. En mochten jullie zelluf nog aanfullingen hebben nou miauw het dan in de reaksies. Dat find ik leuk om te leese.

Dit was het weer foor deese keer. Zoals altijd en ook omdat het nog steeds nodig is tetter ik keihard mee foor freede.
Pootje van Minnie

Lucky heeft een buitenhuis


Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer. Ik had pas al beloofd om te vertellen over de nieuwe kattenren maar nu hebben we ook veel foto’s kunnen maken dus dat maakt het allemaal een beetje leuker natuurlijk. Mijn mensen hadden pas allebei vakantie. Dat is erg fijn want dan hoeven ze ’s morgens niet weg om brokjes te gaan verdienen en blijven ze gezellig bij ons. Ze zijn wel een paar keer ergens naartoe geweest zoals naar de bouwmarkt om extra spullen om te klussen te halen maar ze zijn ook veel bij ons gebleven. Ik vind het wel jammer dat ze nu weer moeten werken maar ze proberen toch vaak bij ons te zijn. Zo veel als kan natuurlijk want we moeten natuurlijk wel nog brokjes kunnen krijgen.

Nieuw en oud

Maar goed, we hebben dus een aantal maanden een tijdelijke ren gehad. Deze had mijn man netjes in elkaar gezet en we hebben er zeker plezier aan beleefd. Maar goed, ze hadden al een hele tijd geleden, nog wel voor de zomer kwam, een andere besteld en die is dus nu gekomen. Of liever gezegd, mijn mensen hebben zo’n ding gehaald dat achter de auto kan en zijn de delen van de ren gaan halen. Dat was best ver weg zeiden ze maar het is goed gelukt. De week daarna zijn ze druk bezig geweest met de kleine ren af te breken (dat was zo gebeurd maar ze wilden er zo lang mogelijk mee wachten omdat Moos anders niet meer naar buiten kon en dat is natuurlijk niet zo leuk voor hem als het mooi weer is) en de nieuwe neer te zetten.
Eerlijk is eerlijk, ik moet zeggen dat de nieuwe ren een stuk mooier maar vooral ook groter is. We hebben nu een ren die helemaal van gaas is gemaakt, dus zowel de zijkanten als het dak. Dit betekent dat we, overal waar we zitten, gewoon lekker ver kunnen kijken in de tuin zodat we zowat alles kunnen zien wat daar gebeurt. Dat is natuurlijk wel erg spannend moet ik zeggen. Er zijn twee mooie ligplanken gekomen waarop we kunnen zitten, liggen of slapen of lekker kunnen doezelen als de zon schijnt. Ze hangen precies zo dat we altijd wel ergens zon hebben dus dat is slim gedaan. Daarnaast hebben we ook nog een mooie ton erbij gekregen waar we in kunnen liggen. Om deze extra zacht te maken heeft mijn vrouw een mooi kleed gekocht en dat erin gelegd. Dan liggen we zacht en lekker warm. Als het bijvoorbeeld hard waait of regent kunnen we daar toch altijd zitten.

Een meneer

Er was een meneer gekomen om het rolluik bij de achterdeur te maken omdat dit niet meer dicht kon dus dat was niet zo heel handig. Hij had het snel gefikst hoor en toen heeft hij met zo’n lange stok van hout alle maten van de deur genomen. Dit heeft hij gedaan zodat er een nieuwe deur kan komen. Dit wordt er dan eentje die goed sluit en het beste is denk ik nog wel dat er een luik in komt. Ik ben, zoals jullie weten, geen groot fan van kattenluiken want ik weet niet zo heel goed wat ik ermee aan moet maar het betekent wel dat we straks, als de deur er eenmaal is, gewoon altijd als we dat zelf willen, naar buiten kunnen. Of weer terug naar binnen. Dus ook als onze mensen er niet zijn of gewoon midden in de nacht. Dan moeten we wel in de ren blijven maar dat is niet erg. Ik heb mezelf als een ware held gedragen trouwens toen die man er was, want ik bleef in de kamer. Voordeel daarvan is dat ik wel meteen goed kon zien wat hij allemaal aan het doen was.

Moos

Geen idee wat hij trouwens allemaal zei want dat kon ik niet verstaan. Iets met een luik begreep ik wel. Dus mijn mensen daarna op pad voor dat luik. Nu moet je toch niet denken dat ze het ook maar in een enkele dierenwinkel hier in Krullieland vinden konden. Ja, luikjes genoeg maar allemaal voor kleinere katten en Moos en ik behoren natuurlijk wel tot de wat forser uitgevallen modellen katermans. Nu ja, ze hebben er eentje gevonden hoor en besteld zodat de postmevrouw deze kon komen brengen. Het moet goedkomen nu. Hoewel ik nog altijd niet dol ben op een kattenluik. Kever wil me wel komen leren hoe het werkt maar ik hoop toch ook dat Moos het beter snapt en het mij alvast voor kan doen.

Knuffels van Lucky

Kever heeft een mening over afwachten

Soms gaat het leefen sneller dan mijn letters, zo ging het forige week, toen ik mijn forige blog maakte dachten mijn mensen en ik dat mijn rugpijn al weer foorbij was, daarom hoefde ik geen meediesijn meer te neemen, maar twee daagen nadat ik was gestopt met dat spullie was ik in mijn tuin en kon ik ineens niet kon loopen, ik probeerde van alles maar ik had veels te veel kramp in mijn beenen, ze gingen steeds helemaal scheef en ik kon er niet op staan, ik likte er aan om te kijken of dat hielp, maar nee, ik kon ook niet meer zitten en al helemáál niet liggen, ik wist niet meer wat ik moest doen en dus trok ik me aan mijn voorpooten door het grind.

Piepen

Mijn vrouw moest bijna huilen toen ze het zag, en mijn man kwam meteen naar me toe, hij heeft me foorzichtig geholpen, mijn vrouw foelde aan mijn rug en het was weer die plek die de dokter had ontdekt, als ze er op drukte moest ik keihard piepen, ik kreeg meteen van dat spullie tegen de pijn in mijn mond gespooten, dat had mijn vrouw gepakt zonder dat ik het merkte, mijn mensen bleefen bij me, na een tijdje kon ik weer loopen en foelde ik me beeter, ik ging naar binnen en fiel meteen in slaap in mijn mand.

De daagen daarna had ik veel knuffels en aandagt noodig want ik was van mijn aproopoo, zoveel pijn had ik nog nooit eerder gehad en dat bleef in mijn hoofd spooken, ik was bang dat het terug kwam, en wat dan?, mijn vrouw was de hele tijd aan het zuchten en mijn man kwam heel vaak naar me kijken, mijn mensen bleefen een paar daagen thuis voor mij, daar was ik blij om want ik wilde niet alleen zijn.

Ik krijg nu elke afond dat spullie tegen de pijn en misschien moet ik het wel mijn hele leefen neemen, het kan zijn dat ik iets heb dat heet ortra… artar… ar-troo-se, ja dat is het!, het is iets met je gefrigten, bij mij is dat fooral in mijn rug, maar ik kan ook een ferkeerde sprong hebben gemaakt en daardoor pijn hebben, dat moeten we efentjes afwachten.

Omdat ik soms mipselijk wordt van dat meediesijn geeft mijn vrouw me nu steeds een klein beetje minder, we probeeren uit te finden hoefeel ik noodig heb zodat ik geen pijn heb maar ook niet mipselijk ben, één dag wilde ik helemaal niet eeten, ik foelde ik me niet fijn, mijn rug deed geen pijn maar mijn buik was in de war, ik lag alleen maar te liggen en pas in de afond was ik weer gewoon Kever.

Lieve woorden

Maar de afgelopen daagen ging het allemaal helemaal top!, ik had geen pijn, ik lustte mijn brokjes en ik ging zelfs speelen met mijn man, hij gooide muisjes door het huis en ik ging ze fangen, daarna hing ik aan de bank en krabde ik oferal, het was keigaaf, ik hoop dat het zo blijft.

Forige week kreeg ik zoooooveel lieve woorden toen ik fertelde over de pijn in mijn rug dat ik helemaal emoo was geworden, en mijn mensen ook, het was zo fijn dat iedereen met me mee leefde, dankjulliewel, ik bewaar al jullie woorden in mijn hart, en mijn hart foelde die dag zo groot en fol!, ik weet dat ik misschien wel weer een keertje pijn kan hebben, maar als dat zo is kijk ik in mijn hart naar jullie lieve woorden, ik hau ze in het licht zodat ze glanzen en straalen, en ik foel jullie vriendschap, en dan is de pijn vanzelf weer minder.

****

Ik blijf gewoon doortetteren voor vreede hoor!, want dat moet nau echt gebeuren, we kunnen niet blijfen wachten!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Joep beleeft de herfst

Het zal niemand ontgaan zijn, maar afgelopen maandag is de herfst weer begonnen. Dus dat wordt de komende tijd weer hard werken om achter alle afgevallen blaadjes in de tuin aan te rennen, samen met m’n personeel wat gaten in de aarde te maken om alvast wat bolletjes te planten, om daarna heerlijk te luieren in huis. Want deze week neem ik vakantie.

Derde herfst

Ik heb al bedacht dat ik elke dag ‘s morgens na m’n ontbijt lekker op de vensterbank van het kleine raam in de grote slaapkamer ga liggen wachten op de zon. Want dat ligt daar nu toch echt even veel lekkerderder dan buiten, zeker als ‘t waait. En van daaruit kan ik ook heel gemakkelijk nog wat aan straatcontrole doen, als ik daar zin in heb.
Pluspunt van vakantie nemen is ook dat ik altijd op tijd thuis ben voor de lunch, want zodra ik m’n voorraadkast open hoor gaan heb ik nog tijd genoeg om me uit te rekken en op m’n gemak naar de keuken te wandelen om aan te schuiven. En ik kan m’n personeel nu ook wat meer aandacht en knuffels geven, want de afgelopen weken kwam ik eigenlijk vaak alleen maar binnen om te eten, omdat het buiten nog zulk lekker weer was. Urenlang kon door m’n wijk wandelen of lag ik op ‘t kussen op de tuintafel te dutten, en dat laatste was extra gezellig als m’n personeel dan ook in de tuin kwam zitten. Maar nu de avonden weer wat kouder worden en ‘t overdag vaak waait blijven zij toch liever binnen…
‘t Gaat alweer m’n derde herfst worden die ik in m’n leven meemaak. De eerste heb ik grotendeels gemist, omdat ik toen nog te jong was om alleen naar buiten te mogen. Maar de herfst daarna, vorig jaar, was een belevenis met alle veranderingen in m’n tuin. Bijna alle blaadjes waar ik in de zomer nog zo heerlijk onder had gelegen verdwenen de één na de ander van de takken, en ik maakte me toen echt wel zorgen of dat ooit wel weer goed zou komen.

Dikkere vacht

Dit jaar weet ik beter, want die kale takken horen gewoon bij ‘t seizoen. Net zoals ik merk dat m’n vacht nu weer wat dikker begint te worden. En daar ben ik heel blij mee, want anders zouden de nachten best wel koud worden om de straatcontroles uit te voeren of op stap te gaan.
Na m’n diner ga ik vaak nog wel even naar buiten, om de poten te strekken en ‘n luchtje te scheppen. Soms mauw ik wat bij met de buurtkatten, want ook dat is heel belangrijk. En voordat ik dan weer op m’n kussentje op de tuintafel ga liggen loop ik eerst nog een rondje door m’n tuin om wat nieuwe plantjes te bewateren en bemesten, zodat ze volgend jaar weer volop in bloei kunnen staan. Maar zodra m’n personeel het gordijn van de woonkamer dicht doet, weet ik dat ‘t tijd is om naar binnen te gaan omdat ze gaan slapen. En niets is zo lekker om dan tussen hun in op ‘t grote bed te liggen, en dan met heel veel aaien en knuffels en kroelen en lieve woordjes in slaap te vallen.
Maar ja, na een paar uurtjes wil ik eigenlijk toch wel weer naar buiten, omdat ‘s nachts de muizen en de mollen in ‘t weiland ook wakker zijn. Gelukkig is m’n personeel op een leeftijd dat ze vaak midden in de nacht nog even op hun bak gaan, dus dan wacht ik geduldig bij de voordeur tot ze die voor me openmaken om naar buiten te kunnen.

Personeel

Soms kom ik dan de buurtkatten van dienst nog wel tegen, maar vaak loop ik gelijk over de brug richting ‘t weiland. Heerlijk is dat, als alles stil is op straat en de sterren flonkeren boven m’n kop. Meestal ga ik dan even rustig zitten om te luisteren of ik iets in ‘t gras hoor ritselen. Want diep in m’n hart blijf ik natuurlijk een echte jager, zelfs met m’n goedgevulde drink- en etensbakjes in de keuken.
Het is altijd ook een hele goeie training om ‘s nachts op muizen te jagen. Soms laat ik de muis winnen, want m’n personeel lust ze niet. En heel eerlijk gemauwd, sinds ik de gemarineerde muizensateetjes op de diverse feesten heb geproefd vind ik rauwe Weilandmuis ook eigenlijk niet eens lekker meer. Maar de barbeknoei staat alweer helemaal schoon in de schuur, dus die mag ik niet meer gebruiken…
Voordat ik dan weer richting huis wandel, ren ik eerst nog wat rondjes door ‘t weiland. Lekker door ‘t hoge gras, waar ik dan bovenuit spring om te zien waar ik ben. Soms kom ik nog wel ‘s een buurtkat tegen die ook z’n poten aan ‘t strekken is en rennen we achter elkaar aan, da’s ook heel leuk. Maar zodra ik thuis het licht aan zie gaan in m’n woonkamer dan weet ik dat m’n personeel wakker is en ga ik weer op huis aan om aan m’n nieuwe dag te beginnen met een lekker ontbijtje.

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep

 

 

 

🐾 De badkamerinspectie van Doerak

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen waarom de badkamer controle belangrijk is, en ik 2 ongeduldige vriendjes heb als ik die controle doe.

Elke ochtend, nog voordat de zon haar eerste stralen over de jungle wierp, begin ik aan mijn vaste ritueel: De badkamercontrole. Terwijl de bladeren buiten nog glinsteren van de dauw, sloop ik stilletjes door het huis, mijn rode vacht glanzend en mijn snorharen strak van de concentratie.
De badkamer is mijn domein in de vroege ochtend. Niet zomaar een plek, zoals bijvoorbeeld mijn kattenbak, nee het was een heilig terrein waar orde moest heersen. Dat is belangrijk. Ik sprong op de rand van de wastafel, inspecteerde de kraan (geen druppels, goed), snuffelde aan de handdoeken (fris genoeg, dus goed) en keek streng naar de tandenborstels (allemaal rechtop zoals het hoort, dus goed)

Jungle

Ondertussen, diep in de jungle achter het huis, zaten Bliksem en Roover ongeduldig te wachten. Bliksem met zijn glinsterende zwarte vacht en bliksemsnelle poten, trippelde heen en weer over een boomtak. Roover, de stoere kater met een hartje van goud, lag languit op een stoel, maar zijn staart zwiepte nerveus heen en weer. Waarom duurt het zo lang voordat Doerak er is? Bromde Roover.
Het is Doerak, zuchtte Bliksem. Hij moet eerst zeker weten dat de badkamer schoon en veilig is. Je weet hoe hij is.
Plotseling hoorde ze een stevige miauw. Doerak verscheen aan de rand van de jungle, zijn ogen helder en zijn houding trots.
Ik zei tegen de jonge katermannen: Alles is in orde. De handdoeken zijn schoon en hangen recht, de zeep ligt op zijn plek en de spiegel is streep loos schoon.
Bliksem sprong op. Eindelijk! Kunnen we nu op avontuur? Ja riep Roover de jungle wacht.
Ik begon te glimlachen en zei: maar eerst drinken we een schoteltje kattenmelk.

Mijn dag

En zo begint dus mijn dag – met een badkamer die glanst van orde, een jungle vol geheimen en twee ongeduldige jonge katermannen die met mij op avontuur willen.
Ongeduldige katermannen, dat zijn ze. Maar samen kunnen wij de hele wereld aan.

Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Het wordt wel herfst, dat ruik ik, maar volgens mij komt er deze week best nog wel veel zon. Dat is fijn voor iedereen.
🐾 Poot van Doerak