Buiten speel ik het liefste in mijn upje, dat is omdat ik zelf presies weet hoe alles hoort te gaan, het luistert allemaal heel nouw en als mijn mensen zich er mee bemoeien raak ik in de war, mijn spel gaat zo: ik krab eerst aan mijn eene stoel en klim dan naar de andere, daar krab ik ook aan, daarna spring ik op de grond en ren naar mijn gras dat flakbij is, daar ren ik rondjes en als laatste laat ik me fallen en schop tegen het gras en krab er aan zodat de aarde in het rond fliegt, het is een keigaaf spel en ik speel het al zolang ik in mijn tuin kom, het ferfeelt nooit.
Muisjes
Binnen speelde ik soms daagenlang niet, maar nu speel ik elke dag, wel drie of fier of fijf keeren op een dag!, één spel is dat ik aan de bank ga hangen met mijn naagels, ik slaa mijn naagels zo hoog als ik kan in de stof, ik weet dat mijn mensen gaan zeggen Kee-ee-eef…, dus ik sta al klaar om weg te rennen, ik ben echt raazend snel, mijn mensen gooien muisjes door de lucht en die fang ik, ik ren door het hele huis.
Ik kan ook aan de zijkant van de bank krabben, dan pakken mijn mensen de feer, die ferstopt zich onder een tasje dat spesjaal voor mij is, het is net zo een tasje als waar Bolle graag mee speelde, en ik snap helemaal waarom, je kan het tasje bijten of er tegen schoppen, het is echt heel spannend!
Banaan
En dan heb ik NOG een nieuw spel, het is met mijn ketnip-banaan, die heb ik al een hele tijd maar ik fond er niks aan, ik had al een ketnip-fis en een ketnip-aarbei, daar speelde ik wel mee, maar die banaan… nee.
De banaan lag hoog in de boekenkast omdat Pokon hem anders pakt en helemaal nat gaat zitten sabbelen, jakkie wie doet nau zoiets?!, ik niet in ieder gefal, en ik wil ook liefer ook niet dat Pokon dat doet, dus fandaar dat de banaan altijd maar lag te slaapen, daar hoog in de boekenkast, maar nau speel ik elke dag met die banaan!, ik bijt hem, ik trap er tegenaan en ik gooi hem door de kamer, net zolang tot ik moe ben, en dan ga ik liggen, met mijn hoofd op de banaan.
Inspieraatsie
Het komt allemaal door die nieuwe bank en de nieuwe floerbedekking, die krabben zooo fijn dat ik heel veel inspieraatsie krijg om te speelen, ik heb al flokken uit de floerbedekking getrokken, dat was bij de forige veel moeilijker, je zag het bijna niet maar bij deze wel, dat is natuurlijk veel leuker, de nieuwe bank krabt als de beste, en weeten jullie wat zo grappig is?, als ik aan de bank krab of aan de floerbedekking staan mijn mensen meteen klaar om met mij te speelen, en als dat niet zo is krab ik gewoon nog een keer, RITS RATS en ja hoor – het werkt altijd.
Mijn vrouw zegt wel eens Ik zei het toch?! tegen mijn man, zij wilde geen nieuwe bank omdat ik die kapoo zau maken, maar dat zau ik dus echt nooit doen, zo ben ik niet.
***
Ik tetter voor vreede, wanneer luisteren mensen nau eens???
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Ik weet het even niet meer. Dagenlang heb ik genoten van de zon op m’n vacht, waardoor ik dacht dat ik m’n winterjas al wel kon verspreiden over m’n diverse kleedjes en kussentjes in huis, het grote bed, de bank en de stoelen en niet te vergeten m’n favoriete plekje, de schone en bij voorkeur donkere was van m’n personeel. Want het waren een paar heerlijke warme dagen, dus het werd tijd voor m’n zomerjas. Dacht ik.
Toch ben ik deze week ook wel buiten geweest, want de nachtelijke straatcontroles moesten toch gedaan worden. Ik had vroege diensten, dus ik hoefde pas om drie uur ‘s nachts te beginnen. Dat kwam mooi uit omdat rond die tijd een van m’n personeelsleden meestal wel opstaat om naar hun eigen bak te gaan, hoewel ik ze toch ook een paar keer wakker heb moeten maken om op tijd aan ‘t werk te kunnen.
Daarom denk ik dat ik maar lekker binnen boven dat ribbelding blijf dutten de komende dagen. Afwachten wat ik ‘s morgens en ‘s avonds in m’n etensbak vind. En korte straatcontroles doen, want ik vind er buiten even niks aan. Ik wil voorjaar, zon, warmte op m’n zomerjas. Lekker buiten in de tuinstoel kunnen liggen, achter de muizen aanjagen of lui op m’n catwalk kunnen hangen. Samen met Senior in de tuin werken en zonder kouwe poten weer binnenkomen na een nachtje stappen met de buurtkatten.
Frou Frou: “Midden in de nacht toen het donker er nog was, werd ik wakker van een geluid dat zo door de stilte heen sloop. Nog half in dromenland met mijn oogjes op een kier keek ik naast me, naar de grote mensenmand, en jawel, het was onze mensenbroer die mijn catnap furstoorde. Hij lag te frummelen met de dekens en draaide en draaide maar het hielp niks.
heeft want er ligt toch helemaal geen erwt in mijn mand? Dan zou ik er echt niet gaan liggen hoor.
krakend plastic, op de grote mensenmand te springen alsof het een springkasteel is en spulletjes van het nachtkastje te meppen. Het maakte mij niet uit hoe laat het was, er was altijd tijd voor ontdekking.”
Soms zaten we urenlang op de vensterbank om vogels te observeren en alles wat in de jungle gebeurde. We deden dan samen miauwen en er werd gekeken naar elkaars schaduw onder de struiken.
Tevreden
Hoi liefe friendjes en friendinnetjes daar ben ik weer! Het is weer Minnie dinsdag. Dus pak een brokje en neem een slokje en lees weer gezellig mee.
Ik rende ooferal op en af. En weer af en op hihi. En de gordijnen nou dat zal ik jullie mauwen. Als je nog zo piepklein bent dan kan je daar lekker makkelijk in hangen. Kan dat nou ook wel proberen maar dan lazer ik zo weer naar beneden want ben nu natuurlijk feel zwaarder. Dus dat doen we maar niet hihi. Ik weet nog wel dat mijn mama faak naar mij mauwde dat ik naar beneden moest komen. Die was zo bang dat mijn kleine nageltjes zich niet goed fast haakte in de stof.
Furrstoort keek ik op. Huh wat waar wat zeggie. Frau moest glimlachen. Zat je lekker dag te droome liefe meid van me. Ik knikte en gaf haar een kopje. Furrtelde haar dat ik terug had gedacht aan de tijd dat ik klein was. Oh Minnie wat had ik dat graag van je mee willen maken zei ze. Want zij is natuurlijk pas mijn mama van sinds dat ik twee ben. Daarna was het tijd voor het aafond eten en gingen we dat doen.