Lieve allemaal, ik ben het, Mila mienister van zachte zaake. Ik ben er weer om mijn woordjes te delen. Ik meelde Ollie en mevrouw Bert of ik weer saame om en om mag doen met Ollie en dat was meteen zo goed. Ik vind het heel fijn dat ik weer terug ben want me eigen heb jullie zo heel erg gemist!
Waar was ik? Ik was thuis bij mijn vrouw. Nou ja, mijn vrouw was bij mij. In de tijd dat ik hier geen woordjes aan het maken was, was ik mantelpoes. Ik was een mantelpoes voor het psiegiese van mijn vrouw en dat was heel moeilijk.
Mijn vrouw had heel veel problemen in haar hoofd en die dingen telkens maar niet weg. Het waren soms hele stomme gedachtes die dan inees er waren en mij vrouw deden plagen. Er waren zinnetjes en woordjes zoals ‘je bent stom!’ die dan in haar hoofd kwamen en daar moest ze tegen vechten. Dat was heel erg zwaar. Ik zag mijn vrouw elke dag met traane in haar ooge en ik deed zoveel mogelijk kopjes geefe.
Psiegies
Mijn vacht werd nat van haar traane maar dat maakte mij niks uit want dat doe je voor elkaar. En ik kwijl ook op haar en daar zegt ze ook niks van. Ik denk stiekem dat ze mijn kwijl helemaal niet erg vindt. Maar eefe terug naar het psiegiese.
Soms ben ik onzeker van mezelf en dat weet ik. Dat is ook psiegies. Want je hoofd zegt het een maar je lijf misschien het ander. Dan is er herrie in je hoofd en dat kan heel moeilijk zijn. Want welke emoozie hoort daar nou bij? Ben je dan boos of bang? Heb je misschien traane van verdriet of zit je zo klem dat je niks meer kan?
Mijn vrouw en ik zijn heel open ofer het psiegiese omdat het nog stees taboe is. En ik snap werkelijk niet waarom. Iedereen heeft toch psiegies? Iedereen denkt dus iedereen heeft een psiegiese.
Mijn vrouw kampt al jaren met zomerdeprezzie en vooral in de zomer omdat dan de dagen te lang zijn en te licht. Ze vindt de temperatuur veel te warm en ze kan haar draai dan niet vinden. Ze slaapt dan slecht en eet maar voor de helft omdat het zo’n raar warm weer is. Nu was het zo dat mijn vrouw geen energie had en ze kwam heel feel kilo’s aan voor een maatje meer maar dat wilde ze helemaal niet. Ze wil geen maatje meer zijn zoals ik. Ik vind dat prachtig maar zij wil slank zijn van zichzelf en dat is ook prima.
Toen was ze naar de dokter gegaan en die gaf haar medicijnen en die werkte goed maar het duurde eefe voordat ze werkte. Ze had heel veel last van haar buik en zij moest ook regelmatig naar haar bak. Ja wij hebben geen taboe. Zij moest ook naar haar bak en dat is normaal.
Voordat ze de pillen van de dokter kreeg was ik bijna elke dag met haar saame. We deden knuffelen en kopjes geefe en neusje neusje. We deden heel veel praten met elkaar en soms zaten we gewoon stil naast elkaar want soms was dat voldoende. Soms lag ze op de bank en lag ik er vlakbij zodat ik er meteen was als ze wakker was.
Zelf deed ik dan ook een dutje want mantelpoes zijn is best zwaar soms. Altijd elkaar helpen en klaar staan kan soms heel veel energie kosten en daar moet je wel mee om kunnen gaan. Wij weten nog stees niet alles over energie en het psiegiese maar saame met z’n allen lukt het ons wel.
Advies
Mijn vrouw heeft nu gelukkig heel veel hulp van mensen en ze praat heel veel met ze. Ook doet ze nu weer wandelen zodat haar hoofd leeg komt. Ze is weer wat vrolijk en ze heeft op internet hele liefe mensen leren kennen die een beetje met de zelfde psiegiese zitten. Dan heb je steun aan elkaar en dat is fijn. Binnenkort komt de herfst zegt ze en dat vindt ze heel fijn want dan worden de dagen weer korter en dan is het donker buiten zodat ze beter slaapt.
Maar nu eefe mijn advies voor iedereen die psiegies heeft. Je bent niet alleen en er zijn mensen die je kunnen helpen. Je bent goed zoals je bent en je hoeft voor niemand te feranneren. Waar je ook doorheen gaat, je kunt het want mijn vrouw doet het ook. En stap voor stap is helemaal prima hoor, het is geen race. Soms duurt het wat langer en dat is helemaal okee!!
Dit waren mijn woordjes voor vandaag. Ik geeft iedereen een zacht neusje voor wie het wil en nodig heeft.
Poot getekend, Mienister van zachte zaake, Milamuis
Miauw lieve allemaal, we hopen dat iedereen zo goed als mogelijk furkoeling kan vinden en dat jullie rustig aan doen. We hebben al veel furkoel tips en katvies van furriendjes erbij geleerd, en het leuke is dat iedereen ook allerlei leuke variaties heeft met snackies.
speciale knuffel. Voor het eerst sinds we Saame wonen deed ik voor de furrandering iets mieuws. Eerst stond ik op zoals gewoonlijk; mijn ene poot ging vanuit mijn mand de grote mensenmand in, gevolgd door de andere, onder luide ‘PRRR PRR PRRR’ geluiden. Subtiel als ik ben, stampten mijn voorpootjes op zijn klamme hoofdkussen om het op te schudden en hem met zachte poot wakker te maken. En opeens voelde ik; het wordt tijd voor een mensenbroerdag-knuffel. En ging furvolgens bovenop zijn hoofd liggen. Niet op zijn gezicht hoor! Op zijn haren. Met wat furbaasde geluiden werd ‘ie wakker-wakker en voelde mijn motor op volle toeren draaien. Hoppa, meteen was ‘ie alert. Zijn arm ging richting mijn lijfje en met een schorre stem van de slaap kreeg ik lieve woordjes en een hele zachte ochtendknuffel terug.”
Furkantie
Hallo lieve katermannen en kattenpoezen,
een luide tik tegen het raam kletteren.
baasje. Mijn missie is weer geslaagd. Als koning van de jungle en de ochtend heb ik mijn territorium weer heroverd.
de kemper al een halfuur laaten draaien, de erkoo staat hoog, en jij doe nie koome. Ik werd door 2 stevige kaaters beet gepakt en naar de kemper meegesleurd. Joep kwam nog aanrennen met een ontbijt foor in de kemper, dat verpakt zat in een koeltas. De deuren van de kemper werden dicht geslagen en Triton die achter het stuur zal gaf een dot gas, en met gierende banden verlieten wij de Grooote Weilandfeest.
donker en zaten we allemaal naast elkaar in het weiland. We deeje kijke naar de lucht. Toen kwam er ineens een mooi licht aan de heemel en fonkelende sterren. Iedereen kreeg bij het zien emoozies, want die sterren dat waare al onze frientjes die in Reegeboogland woone.
